મેનયા સહ ધર્માત્મા યથાસ્થાનગતસ્તતઃ ૨૭.
મેનાની સાથે ધર્મમય હિમાલય પોતાના સ્થાન પર સ્થિર રહ્યો.
ગતેષુ તેષુ હિમવાન્પુત્રૈઃ પૌત્રૈઃ પ્રપૌત્રકૈઃ ૨૭.
હિમાલયના પુત્રો, પૌત્રો અને પ્રપૌત્રો જતા રહ્યા ત્યારે,
અથો ગિરિજયા સાર્દ્ધં મહેશો ગન્ધમાદને ૨૭.
પછી મહેશ્વર ગિરિજાની સાથે ગંધમાદન પર નિવાસ કર્યો.
સુરતેનૈવ મહતા તપસા હિ સમાગમે ૨૭.
મહાન સંયોગ અને તપસ્યા દ્વારા તેઓ એકત્ર થયા.
અનિષ્ટં મહદાશ્ચર્યં પ્રલયોપમમેવ ચ ૨૭.
કોઈ અનિષ્ટ અને આશ્ચર્યજનક ઘટના ઘટી, જે પ્રલય જેવી હતી.
સર્વે બ્રહ્માદયો દેવાઃ કાર્યાકાર્યવ્યવસ્થિતૌ ૨૭.
બ્રહ્મા સહિત બધા દેવતાઓ કૃત્ય અને અકૃત્યમાં સ્થિત હતા.
સસ્માર ચાગ્નિં બ્રહ્મા ચ વિષ્ણુશ્ચાધ્યાત્મદાયકઃ ૨૭.
બ્રહ્માએ અગ્નિને યાદ કર્યો અને વિષ્ણુ, જે આત્મજ્ઞાન આપનાર છે.
તાભ્યાં સંપ્રેષિતોઽપશ્યદ્રુચિરં શિવમાંદિરમ્ ૨૭.
તેમના દ્વારા મોકલવામાં આવતા, તેણે શિવનું સુંદર મંદિર જોયું.
અગ્નિર્હ્રસ્વસ્તદા ભૂત્વા કાશ્મીરસદૃશચ્છવિઃ ૨૭.
અગ્નિ એ સમયે નાના બની ગયો અને તેની ચામડી કાશ્મીર જેવી હતી.
અનેકરત્નસંવીતં પ્રાસાદૈશ્ચ સ્વલં કૃતમ્ ૨૭.
તે અનેક રત્નોથી શોભિત અને મહેલોથી સુંદર રીતે બનાવેલું હતું.
પાણિપાત્રસ્ય મે હ્યમ્બ ભિક્ષાં દેહ્યવરોધતઃ ૨૭.
માતા, મને તમારા હાથમાં ભિક્ષા આપો, કેમ કે હું તમારા દ્વાર પર છું.
યાવદ્દાતું ચ સારેભે ભિક્ષાં તસ્મૈ તતઃ સ્વયમ્ ૨૭.
તે ભિક્ષા આપવા જતી ત્યારે, તેણે પોતે જ ભિક્ષા ઉઠાવી.
રુદ્રસ્ત્રિશૂલમુદ્યમ્ય ભૈરવો હ્યઽભવત્તદા ભિક્ષાં તસ્મૈ દદૌ વાચા અગ્નયે જાતવેદસે॥ ૨૭.
રુદ્રે ત્રિશૂલ ઉંચું કરીને ભૈરવ રૂપ ધારણ કર્યું; તેણે અગ્નિને, જે જાતવેદસ કહેવાય છે, વાણીથી ભિક્ષા આપી.
પાણૌ ભિક્ષાં ગૃહીત્વાથ પ્રત્યક્ષં તેન ચાગ્નિના ૨૭.
હાથમાં ભિક્ષા લઈ, અગ્નિ તેમના સામે પ્રગટ થયો.
રે ભિક્ષો ભવિતા શાપાત્સર્વભક્ષો મમાશુ વૈ ૨૭.
રે ભિક્ષુક, મારા શ્રાપથી તું તરત જ સર્વભક્ષક બની જશે.
ઇત્યુક્તો ભક્ષયિત્વાગ્ની રેત ઈશસ્ય હવ્યવાટ્ ૨૭.
એવું સાંભળી, હવન ગ્રહણ કરનાર અગ્નિએ ભગવાનનું બીજ ભક્ષી લીધું.
આગત્યાકથયત્સર્વં તદ્રેતોભક્ષણાદિકમ્ ૨૭.
પછી તે આવીને એ બીજ ભક્ષણ અને બધું જ કહી સંભળાવ્યું.
અગ્નેર્યથા હવિશ્ચૈવ સર્વેષામુપતિષ્ઠતિ ૨૭.
જેમ અગ્નિને સર્વે હવન અર્પણ થાય છે, તેમ બધાને પણ થાય છે.
સગર્ભાહ્યભવન્સર્વે ચિંતયા ચપ્રપીડિતાઃ ૨૭.
બધા ગર્ભવતી થયા અને ભારે ચિંતાથી પીડાતા રહ્યા.
ત્વં ત્રાતા સર્વદેવાનાં લોકાનાં પ્રભુરેવ ચ ૨૭.
તમે સર્વ દેવતાઓના રક્ષક અને જગતના સ્વામી છો.
વયં સર્વે મર્તુકામા રેતસાનેન પીડિતાઃ ૨૭.
આ બીજથી અમે બધા દુઃખી છીએ અને મરવાની ઇચ્છા રાખીએ છીએ.
શરણં શંકરં યાતાઃ પરિત્રાતું કૃતોદ્વહાઃ સુખિનઃ સ્યામ સર્વે નિર્ભયાશ્ચ ત્રિવિષ્ટપે॥ ૨૭.
અમે શંકરનું આશ્રય લીધું છે, બચાવ માટે આવ્યા છીએ; અમે બધા સ્વર્ગમાં સુખી અને નિર્ભય રહી શકીએ.
એવં વિષ્ટભ્યમાનાનાં સર્વેષાં ભયમાગતમ્ ૨૭.
આ રીતે બધાને પીડા થતી હતી, ત્યારે તેમને ભય લાગવા લાગ્યું.
ત્રિવર્ગો હિ યથા પુંસાં કૃતો હિ સુપરિષ્કૃતઃ ૨૭.
માણસના જીવનના ત્રણ મુખ્ય ધ્યેય યોગ્ય રીતે સ્થાપિત થાય ત્યારે તે સારું ફળીફૂલે છે.
તસ્માત્તદ્વૈ બલં મત્વા સર્વેષામપિ દેહિનામ્ ૨૭.
એથી, એ શક્તિ સર્વે શરીરધારીમાં છે એમ સમજવું જોઈએ.
તથા નિશમ્ય દેવાનાં પરેશઃ પરિદેવનમ્ ૨૭.
એ રીતે દેવતાઓનું દુઃખ સાંભળી, પરમેશ્વરે—
સ્તૂયતાં વૈ મહાદેવો મહેશઃ કાર્યગૌરવાત્॥ ૨૭.
મહાદેવ મહેશનું મહત્ત્વ ધ્યાનમાં રાખીને તેની સ્તુતિ કરો.
તથેતિ ગત્વા તે સર્વે દેવા વિષ્ણુપુરોગમાઃ ૨૭.
'એવું કહીને, વિષ્ણુની આગેવાનીમાં બધા દેવતાઓ ત્યાં ગયા.'
ૐનમો ભર્ગાય દેવાય નીલકંઠાય મીઢુષે ૨૭.
'ૐ, ભર્ગ દેવ, નિલકંઠ, કૃપાળુને વંદન.'
ત્રિસ્વરાય ત્રિમાત્રાય ત્રિવેદાય ત્રિમૂર્ત્તયે ૨૭.
'ત્રિવર્ણ, ત્રિમાત્રા, ત્રિવેદ, ત્રિમૂર્તિને વંદન.'