પુષ્પૈર્વવર્ષુર્હ્યવકીર્યમાણા દેવાસ્તદાનીં મુનિભિઃ સમેતાઃ વિવેશ શંભુઃ પરયા સપર્યયા સંપૂજ્યમાનો નરદેવદાનવૈઃ॥ ૨૫.
તે સમયે દેવો અને ઋષિઓ સાથે મળીને ફૂલોની વર્ષા કરી; શંભુ પરમ પૂજન સાથે, મનુષ્યો, દેવો અને દાનવો દ્વારા સન્માનિત થયા.
એવં સમાગતઃ શંભુઃ પ્રવિષ્ટો યજ્ઞમણ્ડપમ્ ૨૫.
એ રીતે શંભુ આવીને યજ્ઞમંડપમાં પ્રવેશ્યા.
ગજાદુત્તારયામાસ મહેશં પર્વતોત્તમઃ ૨૫.
પર્વતોમાં શ્રેષ્ઠ એ મહેશને હાથી પરથી ઉતાર્યા.
મેનયા સખિભિઃ સાકં તથૈવ ચ પુરોધસા ૨૫.
મેનાએ પોતાની સખીઓ અને પુરોહિત સાથે હાજરી આપી.
બ્રહ્મણા નોદિતઃ સદ્યઃ પુરોધાઃ કૃતવાન્પ્રભુઃ ૨૫.
બ્રહ્માના સંકેતથી પુરોહિતે તરત જ વિધિ કરાવી.
અંતર્વેદ્યાં સંપ્રવેશ્ય યત્ર સા પાર્વતી સ્થિતા ૨૫.
તેમને અંતર્વેદીમાં લઈ ગયા, જ્યાં પાર્વતી ઊભી હતી.
તત્રાનીતો હરઃ સાક્ષાદ્વિષ્ણુના બ્રહ્મણા સહ ૨૫.
ત્યાં હરાને વિષ્ણુ અને બ્રહ્મા સાથે સીધા લાવવામાં આવ્યા.
ગર્ગો મુનિશ્ચોપવિષ્ટસ્તત્રૈવ ઘટિકાલયે ૨૫.
ત્યાં ગર્ગ મુનિ ઘડિયાળના કક્ષમાં બેઠા હતા.
ૐપુણ્યેતિ પ્રણિગદન્ગર્ગો વધ્વંજલિં દધે ૨૫.
‘પુણ્ય’ એમ બોલી ગર્ગે વધૂ સામે હાથ જોડીને નમસ્કાર કર્યો.
તયા સંપૂજિતો રુદ્રો દધ્યક્ષતકુશાદિભિઃ ૨૫.
તેના દ્વારા પૂજિત થયેલા રુદ્રે અક્ષત, કુશ અને અન્ય સામગ્રી સ્વીકારી.
વિલોકયંતી શંભું તં યદર્થે પરમં તપઃ ૨૫.
જે માટે પરમ તપ કર્યું હતું, તે શંભુને જોઈ રહી હતી.
તપસા તેન સંપ્રાપ્તો જગજ્જીવનજીવનઃ ૨૫.
તે તપસ્યા દ્વારા, જે સર્વ જીવોના જીવન છે, તેને પ્રાપ્ત કર્યો.
તથા ગંગાદિભિશ્ચન્યૈર્મુનિભિઃ સનકાદિભિઃ તદા શિવેન સા તન્વી પૂજિતાર્ઘ્યાક્ષતાદિભિઃ॥ ૨૫.
ગંગા અને અન્ય મુનિઓ, સનકાદિ મુનિઓ દ્વારા, ત્યારે શિવે તેને અર્ઘ્ય, અક્ષત અને અન્ય સામગ્રીથી પૂજ્યા.
એવં પરસ્પરં તૌ ચ પાર્વતીપરમેશ્વરૌ ૨૫.
એ રીતે પાર્વતી અને પરમેશ્વર એકબીજાને સન્માન આપ્યા.
ત્રૈલોક્યલક્ષ્મ્યા સંવીતૌ નિરીક્ષંતૌ પરસ્પરમ્ અરુંધત્યા તદા તૌ ચ દંપતી પરમેશ્વરૌ॥ ૨૫.
ત્રણ લોકની લક્ષ્મીથી શોભાયમાન, એકબીજાને નિહાળતા, એ દંપતી પાર્વતી અને પરમેશ્વરને અરુંધતિએ જોયા.
અનસૂયા તથા શંભું પાર્વતીં ચ યશસ્વિનીમ્ ૨૫.
અનસૂયાએ પણ શંભુ અને યશસ્વી પાર્વતીને નિહાળ્યા.
તથૈવ સર્વા દ્વિજયોષિતશ્ચ નીરાજયામાસુરહો પુનઃ પુનઃ ૨૫.
તે જ રીતે, બધા દ્વિજ સ્ત્રીઓએ વારંવાર નીરાંજન કર્યું.
એતસ્મિન્નંતરે તત્ર ગર્ગાચાર્યપ્રણોદિતઃ ૨૫.
એ સમયે ત્યાં ગર્ગાચાર્યના પ્રેરણે—
હૈમં કલશમાદાય મેના ચાર્દ્ધાં ગામાશ્રિતા ૨૫.
મેનાએ સુવર્ણ કલશ લઈ, ગાય પાસે વિધિ માટે ગઈ.
તદા હિમાદ્રિણા પ્રોક્તો વિશ્વનાથો વરપ્રદઃ ૨૫.
પછી, હિમાદ્રિએ કહ્યું: વિશ્વનાથ, વર આપનાર—
સાર્દ્ધં પુરોધસા ચૈવ ગર્ગેણ સુમહાત્મના ૨૫.
મહાન આત્મા ગર્ગ અને પુરોહિત સાથે—
પ્રયોગો ભણ્યતાં બ્રહ્મન્નસ્મિન્સમય આગતે ૨૫.
બ્રાહ્મણ, હવે સમય આવ્યો છે, વિધિ જણાવો.
કથ્યતાં તાત ગોત્રં સ્વં કુલં ચૈવ વિશેષતઃ સુમુખેન વિમુખઃ સદ્યો હ્યશોચ્યઃ શોચ્યતાં ગતઃ॥ ૨૫.
પુત્ર, તમારું ગોત્ર અને કુળ વિગતે કહો; હસતા ચહેરે, જે દુ:ખી હતો, તે હવે આનંદિત થયો.
એવંવિધઃ સુરવરૈર્ઋષિભિસ્તદાનીં ગંધર્વયક્ષમુનિસિદ્ધગણૈસ્તથૈવ ૨૫.
એ રીતે, એ સમયે, દેવો, ઋષિઓ, ગંધર્વ, યક્ષ, મુનિ અને સિદ્ધો દ્વારા—
વીણાં પ્રકટયામાસ બ્રહ્મપુત્રોઽથ નારદઃ ૨૫.
પછી બ્રહ્માપુત્ર નારદે વીણા વગાડવી શરૂ કરી.
ઇત્યુક્તઃ પર્વતેનૈવ નારદો વાક્યમબ્રવીત્ ૨૫.
પર્વતના કહેવા પર, નારદે એ વાક્ય કહ્યું.
અસ્ય ગોત્રં કુલં ચૈવ નાદ એવ પરં ગિરે ૨૫.
એના વંશ અને કુળ માત્ર ધ્વનિમાંથી જ ઉદ્ભવ્યા છે, હે પર્વત.
તસ્માન્નાદમયઃ શંભુર્નાદાચ્ચ પ્રતિલભ્યતે ૨૫.
એથી શંભુ સ્વયં ધ્વનિથી બનેલા છે અને ધ્વનિ દ્વારા જ પ્રાપ્ત થાય છે.
અસ્ય ગોત્રં કુલં નામ ન જાનંતિ હિ પર્વત ૨૫.
એના વંશ, કુળ અને નામ કોઈને જાણીતાં નથી, હે પર્વત.
ત્વં હિ મૂઢત્વમાપન્નો ન જાનાસિ હિ કિંચન ૨૫.
તમે અજ્ઞાનમાં પડી ગયા છો, તમને કશું જ ખબર નથી.