મૂઢાય ચ વિરક્તાય આત્મસંભાવિતાય ચ ૨૩.
મૂર્ખ, નિરાસ અને આત્મગર્વિત વ્યક્તિને,
તસ્માન્મયા વિચાર્યૈવ ભવદ્ભિર્ઋષિસત્તમાઃ ૨૩.
એથી, મેં વિચાર કર્યા પછી, ઋષિગણો, તમે શ્રેષ્ઠ છો,
તચ્છ્રુત્વા ગિરિરાજસ્ય વચનં તે મહર્ષયઃ ૨૩.
પર્વતરાજના શબ્દો સાંભળીને, મહાન ઋષિઓ,
યયા કૃતં તપસ્તીવ્રં યયા ચારાધિતઃ શિવઃ ૨૩.
આ કન્યાએ કઠોર તપ કર્યું છે, અને શિવની પૂજા કરી છે.
અસ્યાસ્તસ્ય ચ ભોઃ શૈલ ન જાનાસિ ચ કિંચન ૨૩.
પર્વત, તું તેના કે તેના વિશે કશું જ જાણતો નથી.
શિવાય ગિરિજામેનાં કુરુષ્ય વચનં હિ નઃ ૨૩.
ગિરિજાને શિવને આપો, અમારી વિનંતી પૂર્ણ કરો.
ઉવાચ ત્વરયા યુક્તઃ પર્વતાન્પર્વતેશ્વરઃ મૈનાક ક્રિયતામદ્ય શંસધ્વં ચ યથાતથમ્॥ ૨૩.
પર્વતોના સ્વામી ઉત્સાહભેર બીજા પર્વતોને બોલ્યા: ‘મૈનાક, આજે જ કાર્ય કરો; બધું સાચું કહો.’
મેના તદા ઉવાચેદં વાક્યં વાક્યવિશારદા ૨૩.
પછી મેનાએ, વાક્યમાં નિપુણ, આ શબ્દો કહ્યા.
ઉત્પન્નેયં મહાભાગા દેવકાર્યાર્થમેવ ચ ૨૩.
આ દીકરી, ખૂબ ભાગ્યશાળી, દેવોના કાર્ય માટે જ જન્મી છે.
અનયારાધિતો રુદ્રો રુદ્રેણ પરિભાવિતા ૨૩.
તેના દ્વારા રુદ્રની પૂજા કરવામાં આવી છે, અને રુદ્રે તેને સન્માન આપ્યું છે.
નિમિત્તમાત્રં ચ કૃતં તયા વૈ શિવપૂજને ૨૩.
શિવની પૂજામાં તે માત્ર એક સાધન બની હતી.
પરિતુષ્ટો હિમાદ્રિશ્ચ વાક્યં ચેદમુવાચ હ ૨૩.
હિમાલય રાજ ખૂબ ખુશ થઈને આ શબ્દો બોલ્યા.
તતઃ સમાનીય સુલોચનાં તાં શ્યામાં નિતંબાર્ષિતમેખલાં શુભામ્ ૨૩.
પછી, તે સુંદર, શ્યામવર્ણ, વિશાળ આંખોવાળી, કમર પર કટિબંધ પહેરેલી કન્યાને લાવી.
લાવણ્યામૃતવાપિકાં સુવદનાં ગૌરીં સુવાસાં શુભાં દૃષ્ટ્વા તે હ્યૃષયોઽપિ મોહમગન્ભ્રાંતાસ્તદા સંભ્રમાત્ ૨૩.
સુંદર ચહેરાવાળી, સુંદર વસ્ત્રોમાં સજ્જ, લાવણ્યથી ભરેલી ગૌરીને જોઈને, ઋષિઓ પણ એ સમયે મનમાં ભટકી ગયા.
એવં તદા તે હ્યૃષયોઽપિ મોહિતા રૂપેણ તસ્યાઃ કિમુતાથ દેવતાઃ ૨૩.
એ રીતે, એ સમયે ઋષિઓ પણ તેના રૂપથી મોહિત થઈ ગયા—તો પછી દેવતાઓનું શું?
તતઃ પુનશ્ચૈત્ય શિવં શિવપ્રિયાઃ શશંસુરસ્મા ઋષયસ્તદાનીમ્॥ ૨૩.
પછી શિવપ્રિય ઋષિઓએ એ સમયે આ વાત શિવને કહ્યું.
ભૂષિતા હિ ગિરીન્દ્રેણ સ્વસુતા નાસ્તિ સંશયઃ ૨૩.
પર્વતરાજે પોતાની દીકરીને સજાવી છે, એમાં કોઈ શંકા નથી.
ગચ્છ શીઘ્રં મહાદેવ પાર્વતીમાત્મજન્મને ૨૩.
મહાદેવ, તું જલદી પાર્વતી પાસે જઈ, જે તારી પોતાની દીકરી છે.
વિવાહો હિ મહાભાગા ન દૃષ્ટો ન શ્રુતોઽપિ વા ૨૩.
હે મહાભાગ્યશાળી, આવો લગ્ન તો ક્યારેય જોવામાં કે સાંભળવામાં પણ આવ્યો નથી.
તદોચુર્ઋષયઃ સર્વે પ્રહસંતઃ સદાશિવમ્ ૨૩.
પછી બધા ઋષિઓ હસતાં હસતાં સદાશિવને બોલ્યા.
તથા ઋષિગણાંશ્ચૈવ યક્ષગન્ધર્વપન્નગાન્ ૨૩.
એ રીતે, ઋષિગણ, યક્ષ, ગંધર્વ અને પન્નગોને પણ બોલાવ.
એતાંશ્ચાન્યાંશ્ચ સુબહૂનાનયસ્વેતિ સત્વરમ્ ૨૩.
અને આ બધાને તથા બીજા ઘણા લોકોને પણ જલદી લાવ.
ઉવાચ નારદં દેવો વિષ્ણુમાનય સત્વરમ્ ૨૩.
દેવએ નારદને કહ્યું, 'વિષ્ણુને જલદી અહીં લાવ.'
શંભોર્વચનમાદાય શિરસા લોકપાવનઃ ૨૩.
શંભુના આદેશને શિર પર રાખી, લોકને પવિત્ર કરનાર—
દદર્શ દેવં પરમાસને સ્થિતં શ્રિયા ચ દેવ્યા પરિસેવ્યમાનમ્ ૨૩.
તેને દેવને શ્રેષ્ઠ સિંહાસન પર બેઠેલા અને શ્રી દેવી દ્વારા સેવા મળતી જોઈ.
મહાર્હરત્નાવૃતચારુકુણ્ડલં મહાકિરીટોત્તમરત્નભાસ્વતમ્ ૨૩.
મહામૂલ્ય રત્નોથી સજ્જ સુંદર કુંડલ અને શ્રેષ્ઠ રત્નોથી ઝળહળતો મહાકિરિટ પહેરેલો.
ઉવાચ નારદોઽભ્યેત્ય શંભોર્વાક્યમથાદરાત્ ૨૩.
નારદે નજીક જઈ શ્રદ્ધાપૂર્વક શંભુના શબ્દો કહ્યું.
એહ્યેહિ ત્વં મહાવિષ્ણો મહાદેવં ત્વરાન્વિતઃ ૨૩.
આવ, આવ, હે મહાવિષ્ણુ, તું મહાદેવ પાસે જલદી જઈ.
પ્રહસ્ય ભગવાન્પ્રાહ નારદં પ્રતિ વૈ તદા વિજ્ઞાતાર્થોઽપિ ભગવાન્નારદં પરિપૃષ્ટવાન્॥ ૨૩.
પછી ભગવાન હસીને નારદજી સાથે વાત કરી; તેઓ જાણતા હોવા છતાં, ભગવાને નારદજીને પ્રશ્ન કર્યો.
તપસા મહતા રુદ્રઃ પાર્વત્યા પરિતોષિતઃ ૨૩.
પાર્વતીના મોટા તપથી રુદ્ર પ્રસન્ન થયા.