તદાનીમેવ ભો દેવાઃ પાર્વતી મદનં ચ સા ૨૨.
એ સમયે, હે દેવતાઓ, પાર્વતી અને મદન બંને ત્યાં હતાં.
એવં વિમૃશ્ય ભો દેવાઃ કાર્યા કાર્યવિચારણા ૨૨.
હવે, હે દેવતાઓ, શું કરવું અને શું વિચારવું તે તમે વિચાર કરો.
યૂયં સર્વે ચ નિષ્કામા મયા નાસ્ત્યત્ર સંશયઃ ૨૨.
તમામે ઇચ્છાવિહિન છો, એમાં મને કોઈ શંકા નથી.
તપઃ પરમસંયુક્તાઃ પારયામઃ સુદુષ્કરમ્ ૨૨.
અમે ઊંચી તપશ્ચર્યા કરીને અઘરું કાર્ય પાર પાડ્યું છે.
યૂયં સમાધિના તેન મદનેન ચ વિસ્મૃતમ્ ૨૨.
એ ધ્યાનમાં લીન રહીને તમે મદનને ભૂલી ગયા છો.
ક્રોધાદ્ભવતિ સંમોહઃ સંમોહાદ્ભ્રમતે મનઃ સર્વૈરેવ ચ મંતવ્યં મદ્વાક્યં નાન્યથા ક્વચિત્॥ ૨૨.
ક્રોધથી મોહ થાય છે, મોહથી મન ભટકે છે. મારા શબ્દો બધાએ માનવા જોઈએ, ક્યારેય અવગણના ન કરવી.
એવં વિશ્રાવ્ય ભગવાન્સ હિ દેવો વૃષધ્વજઃ ૨૨.
આ રીતે ભગવાન વૃષધ્વજએ બધાને સંભળાવ્યું.
તૂષ્ણીંભૂતોઽભવચ્છંભુર્ધ્યાનમાશ્રિત્ય વૈ પુનઃ ૨૨.
શંભુ ફરીથી મૌન થઈ ધ્યાનમાં સ્થિર થયા.
ધ્યાનાસ્થિતં ચ તં દૃષ્ટ્વા નન્દૌ સર્વાન્વિસૃજ્ય તાન્ ૨૨.
શિવજીને ધ્યાનમાં સ્થિર જોઈને નંદીએ બધાને છૂટા કરી દીધા.
યતાગતેન માર્ગેણ ગચ્છધ્વં મા વિલંબિતમ્ ૨૨.
જે રસ્તે આવ્યા હતા એ જ રસ્તે જાવ, વિલંબ ન કરો.
ગતેષુ તેષુ સર્વેષુ સમાધિસ્થોઽભવદ્ભવઃ ૨૨.
બધા ચાલ્યા ગયા પછી ભવ ધ્યાનમાં સ્થિર રહ્યા.
પરાત્પરતરં સ્વચ્છં નિર્મલં નિરવગ્રહમ્ ૨૨.
પછી તેઓ સર્વોચ્ચથી પણ ઉપર, શુદ્ધ, નિર્મળ અને અવરોધરહિત સ્થિતિમાં સ્થિર થયા.
ભાનુર્નભાત્યગ્નિરથો શશી વા ન જ્યોતિરેવં ન ચ મારુતો ન હિ ૨૨.
સૂર્ય પ્રકાશે છે નહીં, અગ્નિ કે ચાંદ્ર પણ પ્રકાશ આપતા નથી; અહીં તો પ્રકાશ કે પવન કંઈ નથી.
અનિર્દ્દેશ્ય મચિન્ત્યં ચ નિર્વિકારં નિરામયમ્ ૨૨.
એ વર્ણનથી પર છે, વિચારથી દૂર છે, કદી બદલાતું નથી અને કોઈ દુઃખથી અછૂતું છે.
શબ્દાતીનં નિર્ગુણં નિર્વિકારં સત્તામાત્રં જ્ઞાનગમ્યં ત્વગમ્યમ્ ૨૨.
એ અવાજથી પર છે, ગુણરહિત છે, કદી બદલાતું નથી, માત્ર અસ્તિત્વ છે, જ્ઞાનથી જાણી શકાય એવું છે, પણ પામવું અશક્ય છે.
તદ્વસ્તુભૂતો ભગવાન્સ ઈશ્વરઃ પિનાકપાણિર્ભગવાન્વૃધ્વજઃ ૨૨.
એ જ વાસ્તવિકતા ભગવાન છે, સર્વનો સ્વામી, પિનાકધારી મહાદેવ, અને વૃષભધ્વજ છે.
ગિરિજા હિ તદા દેવી તતાપ પરમં તપઃ ૨૨.
ગિરિજાએ ત્યારે સર્વોચ્ચ તપ કર્યું હતું.
વિજિત્ય તપસા દેવી પાર્વતી પરમેણ હિ ૨૨.
પરમ તપ દ્વારા દેવી પાર્વતીએ વિજય મેળવ્યો હતો.
યદા જિતસ્તયા દેવ્યા તપસા વૃષભધ્વજઃ ૨૨.
જ્યારે દેવીના તપથી વૃષભધ્વજ જીતાઈ ગયો હતો.
જગામ ત્વરિતેનૈવ દેવદેવઃ પિનાકધૃક્ ૨૨.
ત્યારે દેવોના દેવ, પિનાકધારી ભગવાન ઝડપથી આવ્યા.
વેદિકોપરિ વિન્યસ્તાં યથૈવ શશિનઃ કલામ્ ૨૨.
તેમણે તેને વેદિકાના ઉપર એ રીતે મૂકી, જેમ ચાંદ્રની કિરણ મૂકે.
બ્રહ્મચારિસ્વરૂપેણ મહેશો ભગવાન્ભવઃ કિમર્થમાલિમધ્યસ્થા તન્વી સર્વાંગસુન્દરી॥ ૨૨.
બ્રહ્મચારી રૂપે મહાદેવ, ભગવાન ભવએ પૂછ્યું: 'આ સુકુમારી, સર્વાંગસુંદર સ્ત્રી ફૂલમાળાવાળાઓ વચ્ચે કેમ ઊભી છે?'
કેયં કસ્ય કુતો યાતા કિમર્થં તપ્યતે તપઃ ૨૨.
આ કોણ છે, કોની દીકરી છે, ક્યાંથી આવી છે અને કયા હેતુથી તપ કરે છે?
તદોવાચ જયા રુદ્રં તપસઃ કારણં પરમ્॥ ૨૨.
ત્યારે જયાએ રુદ્રને તપનું મુખ્ય કારણ કહ્યું.
હિમાદ્રેર્દુહિતેયં વૈ તપસા રુદ્રમીશ્વરમ્ ૨૨.
આ હિમાલયની દીકરી છે, અને રુદ્ર ભગવાન માટે તપ કરે છે.
તપસ્તતાપ સુમહત્સર્વેષાં દુરતિક્રમમ્ ૨૨.
તેણે એવું મહાન તપ કર્યું કે બધાને માટે પાર પાડવું અઘરું છે.
તચ્છ્રુત્વા વચનં તસ્યાઃ પ્રહસ્યેદમુવાચ હ ૨૨.
તેના વચન સાંભળી, તેમણે હસીને એમ કહ્યું.
મૂઢેયં પાર્વતી સખ્યો ન જાનાતિ હિતાહિતમ્ ૨૨.
આ પાર્વતી મૂર્ખ છે, સખીઓ; તેને શું સારું કે શું ખરાબ એ ખબર નથી.
સોઽમંગલઃ કપાલી ચ શ્મશાનાલય એવ ચ ૨૨.
એ તો અશુભ છે, કપાળધારી છે અને સ્મશાનમાં રહે છે.
અનયા હિ વૃતો રુદ્રો યદા સખ્યઃ સમેષ્યતિ ૨૨.
જ્યારે પાર્વતી રુદ્રને પસંદ કરશે, ત્યારે સખીઓ, રુદ્ર તેના સાથે જોડાશે.