બ્રહ્માદયઃ સુરગણાઃ સુરસિદ્ધસંઘાસ્ત્વાં દ્રષ્ટુમેવ સુરવર્ય વિશેષયંતિ ૨૨.
બ્રહ્મા અને દેવગણ તથા સિદ્ધો, હે સર્વોત્તમ દેવ, તમને જોવા માટે રાહ જોઈ રહ્યા છે.
તસ્માત્ત્વયા હિ દેવેશ ત્રાતવ્યાશ્ચાધુના સુરાઃ ૨૨.
એથી, હે દેવોના દેવ, હવે તમે દેવતાઓની રક્ષા કરો.
શનૈઃશનૈરુપરમચ્છંભુઃ પરમકોપનઃ ૨૨.
ધીરે ધીરે, પરમ ક્રોધિત શંભુ શાંત થયા.
કસ્માદ્યૂયં મહાભાગા હ્યાગતા મત્સમીપગાઃ ૨૨.
હે મહાભાગ્યશાળી ઓ, તમે મારા નજીક કેમ આવ્યા છો?
તદા બ્રહ્મા હ્યુવાચેદં સુરકાર્યં મહત્તરમ્ ૨૨.
ત્યારે બ્રહ્માજીએ કહ્યું: દેવતાઓનું આ કાર્ય બહુ જ મહત્વપૂર્ણ છે.
કષ્ટાત્કષ્ટતરં દેવ તદ્વિજ્ઞપ્તુમિહાગતાઃ તારકો દેવશત્રુશ્ચ નાન્યથા મમ ભાષિતમ્॥ ૨૨.
હે દેવ, આ કામ અત્યંત મુશ્કેલ છે; અમે તમને જાણ કરવા આવ્યા છીએ. તારક દેવતાઓનો દુશ્મન છે, અને મારા શબ્દો ખોટા નહીં પડે.
તસ્માત્ત્વયા ગિરિજા દેવ શંભો ગૃહીતવ્યા પાણિના દક્ષિણેન ૨૨.
એથી, હે શંભુ દેવ, તમે ગિરિજાને તમારા જમણા હાથથી પકડી લેવી જોઈએ.
બ્રહ્મણો હિ વચઃ શ્રુત્વા પ્રહસન્નબ્રવીચ્છિવઃ ૨૨.
બ્રહ્માજીના શબ્દો સાંભળી શિવજી હસ્યા અને બોલ્યા.
તદા સર્વે સુરેન્દ્રાશ્ચ ઋષયો મુનયસ્તથા ૨૨.
ત્યારે બધા દેવતાઓના રાજા, ઋષિઓ અને મુનિઓ ત્યાં હાજર હતા.
મદનો હિ મયા દગ્ધઃ સર્વેષાં કાર્યસિદ્ધયે ૨૨.
મદનને મેં બધાના કાર્યસિદ્ધિ માટે ભસ્મ કરી દીધો હતો.
તદાનીમેવ ભો દેવાઃ પાર્વતી મદનં ચ સા ૨૨.
એ સમયે, હે દેવતાઓ, પાર્વતી અને મદન બંને ત્યાં હતાં.
એવં વિમૃશ્ય ભો દેવાઃ કાર્યા કાર્યવિચારણા ૨૨.
હવે, હે દેવતાઓ, શું કરવું અને શું વિચારવું તે તમે વિચાર કરો.
યૂયં સર્વે ચ નિષ્કામા મયા નાસ્ત્યત્ર સંશયઃ ૨૨.
તમામે ઇચ્છાવિહિન છો, એમાં મને કોઈ શંકા નથી.
તપઃ પરમસંયુક્તાઃ પારયામઃ સુદુષ્કરમ્ ૨૨.
અમે ઊંચી તપશ્ચર્યા કરીને અઘરું કાર્ય પાર પાડ્યું છે.
યૂયં સમાધિના તેન મદનેન ચ વિસ્મૃતમ્ ૨૨.
એ ધ્યાનમાં લીન રહીને તમે મદનને ભૂલી ગયા છો.
ક્રોધાદ્ભવતિ સંમોહઃ સંમોહાદ્ભ્રમતે મનઃ સર્વૈરેવ ચ મંતવ્યં મદ્વાક્યં નાન્યથા ક્વચિત્॥ ૨૨.
ક્રોધથી મોહ થાય છે, મોહથી મન ભટકે છે. મારા શબ્દો બધાએ માનવા જોઈએ, ક્યારેય અવગણના ન કરવી.
એવં વિશ્રાવ્ય ભગવાન્સ હિ દેવો વૃષધ્વજઃ ૨૨.
આ રીતે ભગવાન વૃષધ્વજએ બધાને સંભળાવ્યું.
તૂષ્ણીંભૂતોઽભવચ્છંભુર્ધ્યાનમાશ્રિત્ય વૈ પુનઃ ૨૨.
શંભુ ફરીથી મૌન થઈ ધ્યાનમાં સ્થિર થયા.
ધ્યાનાસ્થિતં ચ તં દૃષ્ટ્વા નન્દૌ સર્વાન્વિસૃજ્ય તાન્ ૨૨.
શિવજીને ધ્યાનમાં સ્થિર જોઈને નંદીએ બધાને છૂટા કરી દીધા.
યતાગતેન માર્ગેણ ગચ્છધ્વં મા વિલંબિતમ્ ૨૨.
જે રસ્તે આવ્યા હતા એ જ રસ્તે જાવ, વિલંબ ન કરો.
ગતેષુ તેષુ સર્વેષુ સમાધિસ્થોઽભવદ્ભવઃ ૨૨.
બધા ચાલ્યા ગયા પછી ભવ ધ્યાનમાં સ્થિર રહ્યા.
પરાત્પરતરં સ્વચ્છં નિર્મલં નિરવગ્રહમ્ ૨૨.
પછી તેઓ સર્વોચ્ચથી પણ ઉપર, શુદ્ધ, નિર્મળ અને અવરોધરહિત સ્થિતિમાં સ્થિર થયા.
ભાનુર્નભાત્યગ્નિરથો શશી વા ન જ્યોતિરેવં ન ચ મારુતો ન હિ ૨૨.
સૂર્ય પ્રકાશે છે નહીં, અગ્નિ કે ચાંદ્ર પણ પ્રકાશ આપતા નથી; અહીં તો પ્રકાશ કે પવન કંઈ નથી.
અનિર્દ્દેશ્ય મચિન્ત્યં ચ નિર્વિકારં નિરામયમ્ ૨૨.
એ વર્ણનથી પર છે, વિચારથી દૂર છે, કદી બદલાતું નથી અને કોઈ દુઃખથી અછૂતું છે.
શબ્દાતીનં નિર્ગુણં નિર્વિકારં સત્તામાત્રં જ્ઞાનગમ્યં ત્વગમ્યમ્ ૨૨.
એ અવાજથી પર છે, ગુણરહિત છે, કદી બદલાતું નથી, માત્ર અસ્તિત્વ છે, જ્ઞાનથી જાણી શકાય એવું છે, પણ પામવું અશક્ય છે.
તદ્વસ્તુભૂતો ભગવાન્સ ઈશ્વરઃ પિનાકપાણિર્ભગવાન્વૃધ્વજઃ ૨૨.
એ જ વાસ્તવિકતા ભગવાન છે, સર્વનો સ્વામી, પિનાકધારી મહાદેવ, અને વૃષભધ્વજ છે.
ગિરિજા હિ તદા દેવી તતાપ પરમં તપઃ ૨૨.
ગિરિજાએ ત્યારે સર્વોચ્ચ તપ કર્યું હતું.
વિજિત્ય તપસા દેવી પાર્વતી પરમેણ હિ ૨૨.
પરમ તપ દ્વારા દેવી પાર્વતીએ વિજય મેળવ્યો હતો.
યદા જિતસ્તયા દેવ્યા તપસા વૃષભધ્વજઃ ૨૨.
જ્યારે દેવીના તપથી વૃષભધ્વજ જીતાઈ ગયો હતો.
જગામ ત્વરિતેનૈવ દેવદેવઃ પિનાકધૃક્ ૨૨.
ત્યારે દેવોના દેવ, પિનાકધારી ભગવાન ઝડપથી આવ્યા.