ત્વયા સૃષ્ટમિદં સર્વં જગદ્દેવ ચરાચરમ્ ૨૧.
હે દેવ, આ બધું ચલ અને અચલ જગત તું જ સર્જ્યું છે.
અસ્માકં રક્ષણે શક્ત ઇત્યાકર્ણ્ય વચસ્તદા ૨૧.
જ્યારે સાંભળ્યું કે તું અમને રક્ષી શકે છે,
ગિરિજાતપસોદ્ભૂતં દાવાગ્નિં પરમં મહત્ ૨૧.
ગિરિજાની તપસ્યાથી ઉત્પન્ન થયેલ મહાન દાવાનળ,
તત્ર સુપ્તં સુપ્લયંકે શેષાખ્યે ચાતિશોભને ૨૧.
ત્યાં, ખૂબ જ સુંદર શેષ નામની પથારી પર તે સુતો હતો.
દૂરસ્થેનાપિ તાર્ક્ષ્યેણ નતકંધરધારિણા ૨૧.
દૂર રહેતાં પણ તાર્ક્ષ્ય, નટકંઢર ધારણ કરીને હાજર હતો.
નવશક્તિયુતં વિષ્ણું પાર્પદૈઃ પરિવારિતમ્ ૨૧.
નવ શક્તિઓથી યુક્ત વિષ્ણુ, પરિચારો દ્વારા ઘેરાયેલો હતો.
સનાતનો મહાભાગઃ પ્રસુપ્તો વિજયોઽરિજિત્ ૨૧.
શાશ્વત, મહાભાગ્યશાળી, વિજયી અને અજેય એ સુતો હતો.
સનત્કુમારઃ સુતપા નારદશ્ચૈવ તુંબુરુઃ ૨૧.
સનતકુમાર, સુતપા, નારદ અને તુંબુરુ પણ ત્યાં હતા.
સુદર્શનં તથા ચાપં શાર્ઙ્ગં ચ પરમાદ્ભુતમ્ ૨૧.
ત્યાં સુદર્શન અને અદભુત શારંગ ધનુષ પણ હાજર હતા.
વિષ્ણોઃ સમીપે પરમામનો ભૃશં સમેત્ય સર્વે સુરદાનવાસ્તદા ૨૧.
વિષ્ણુની નજીક, સર્વે દેવ અને દાનવોએ શ્રદ્ધાપૂર્વક ભેગા થયા.
ત્રાહિત્રાહિ મહાવિષ્ણો તપ્તાન્નઃ શરણાગતાન્ શેષાસને ચોપવિષ્ટ ઉવાચ પરમેશ્વરઃ॥ ૨૧.
હે મહાવિષ્ણુ, અમને બચાવ, બચાવ! અમે દહાઈને આશ્રય માટે આવ્યા છીએ. શેષના આસન પર બેઠેલા પરમેશ્વરે કહ્યું.
યુષ્માભિઃ સહિતશ્ચાપિ વ્રજામિ પરમેશ્વરમ્ ૨૧.
હું પણ તમારાં સાથે પરમેશ્વર પાસે જઇશ.
પાણિગ્રહાર્થમધુના દેવદેવઃ પિનાકધૃક્ ૨૧.
હવે, લગ્ન માટે દેવોમાં દેવ, પિનાકધારી તૈયાર છે.
તસ્માદ્વયં ગમિષ્યામો યત્ર રુદ્રો મહાપ્રભુઃ ૨૧.
અત્યારે આપણે ત્યાં જઈશું, જ્યાં મહાપ્રભુ રુદ્ર છે.
વિષ્ણોસ્તદ્વચનં શ્રુત્વા ઊચુઃ સર્વે સુરાસુરાઃ ૨૧.
વિષ્ણુના એ વચન સાંભળીને, સર્વે દેવ અને દાનવોએ કહ્યું.
યદા દગ્ધઃ પુરા તેન મદનો દુરતિક્રમઃ ૨૧.
જ્યારે, ઘણા સમય પહેલા, દુર્લભ કામદેવ તેને દહાયો હતો—
પ્રહસ્ય ભગવાન્વિષ્ણુરુવાચ પરમેશ્વરઃ ૨૧.
ભગવાન વિષ્ણુએ હસીને કહ્યું.
સ ન ધક્ષ્યતિ સર્વેષાં દેવાનાં ભયનાશનઃ ૨૧.
તે દેવતાઓનો ડર દૂર કરનાર છે, તે કોઈને બળતરો નહીં આપે.
શંભું પુરાણં પુરુષં હ્યધીશં વરેણ્યરૂપં ચ પરં પરાણામ્ ૨૧.
શંભુ એ પ્રાચીન, મૂળ પુરુષ, સર્વશ્રેષ્ઠ સ્વરૂપવાળો, સર્વેમાં શ્રેષ્ઠ છે.
એવમુક્તાસ્તદા દેવા વિષ્ણુના પરમેષ્ઠિના ૨૨.
એવી રીતે પરમેશ્વર વિષ્ણુએ કહ્યું ત્યારે દેવતાઓએ—
પરે પારે પરમેણ સમાધિના ૨૨.
અતિ ઊંચા અને પાર પારના ધ્યાનમાં લીન થઈ—
યજ્ઞોપવીતવિધિના ઉરસા બિભ્રતં વૃતમ્ ૨૨.
છાતી પર યજ્ઞોપવીત ધારણ કરેલ, નિયમ પ્રમાણે સજ્જ—
કર્ણદ્વયે ધારયંતં તથા કર્કોટકેન હિ ૨૨.
બન્ને કાનમાં કુંડળ અને સાથે કર્કોટક સાપ ધારણ કરેલો—
સન્નૂપુરે શઙ્ખકપદ્મકાભ્યાં સંધારયંતં ચ વિરાજમાનમ્ ૨૨.
પગમાં નુપુર, હાથમાં શંખ અને કમળ સાથે તેજસ્વી દેખાતા—
તદા બ્રહ્મા ચ વિષ્ણુશ્ચ ઋષયો દેવદાનવાઃ ૨૨.
ત્યારે બ્રહ્મા, વિષ્ણુ, ઋષિઓ, દેવતાઓ અને દાનવો—
નમો રુદ્રાય દેવાય મદનાંતકરાય ચ ૨૨.
રુદ્ર દેવ, કામનો અંત લાવનારને વંદન—
શિપિવિષ્ટાય ભીમાય શેષશાયિન્નમોનમઃ ૨૨.
શિપિવિષ્ટ, ભયાનક સ્વરૂપવાળા, શેષ પર શયન કરનારને વંદન.
ત્વં ધાતા સર્વલોકાનાં પિતા માતા ત્વમીશ્વરઃ ૨૨.
તમે સર્વ લોકોના સર્જનહાર, પિતા, માતા અને ઈશ્વર છો.
ઇત્થં સ્તુવત્સુ દેવેષુ નન્દી પ્રોવાચ તાન્પ્રતિ ૨૨.
એ રીતે દેવતાઓએ સ્તુતિ કરી ત્યારે નંદીએ એમને કહ્યું—
તે પ્રોચુર્દેવકાર્યાર્થં વિજ્ઞપ્તું શંભુમાગતા ધ્યાનસ્થિતો મહાદેવઃ સુરકાર્યાર્થસિદ્ધયે॥ ૨૨.
તેઓએ કહ્યું: 'દેવતાઓના કાર્ય માટે અમે શંભુને જણાવવા આવ્યા છીએ; મહાદેવ દેવકાર્યની સિદ્ધિ માટે ધ્યાનમાં લીન છે.'