સંપર્કેણ ચ દગ્ધોઽસિ નાન્યથા મમ ભાષિતમ્ ૨૧.
સંપર્કથી તું દહાય ગયો છે; મારા શબ્દો સાચા છે.
વિભીષિકાભિર્બહ્વીભિર્માં ભીષયસિ માનિનિ ૨૧.
માણિનિ, તું અનેક ભયોથી મને ડરાવે છે.
ઇત્યુચ્યમાનેન તદા નીતા સા પ્રસભં તથા ૨૧.
એ સમયે, જ્યારે આ શબ્દો બોલાઈ રહ્યા હતા, તેને જોરથી લઈ જવામાં આવી.
કૃતા મહાનસેઽધ્યક્ષા નામ્ના માયાવતીતિ ચ॥ ૨૧.
તેને રસોડાની મુખ્ય તરીકે રાખવામાં આવી અને તેનું નામ માયાવતી રાખવામાં આવ્યું.
પાર્વત્યાધિકૃતં સર્વં મદનાનયનં પ્રતિ અત ઊર્ધ્વં તદા સૂત કિં જાતં તત્ર વર્ણ્યતામ્॥ ૨૧.
મદનના નેત્રો વિશેની બધી બાબતો પાર્વતીને સોંપવામાં આવી; હવે, સૂતજી, પછી શું થયું તે કહો.
ગતં તદા શિવં દૃષ્ટ્વા દગ્ધ્વા મદનમોજસા ૨૧.
પછી, શિવને જોઈને, મદન તેની શક્તિથી ભસ્મ થઈ ગયો.
પિત્રા તેન તદા તન્વી માત્રા ચૈવ વિચારિતા ૨૧.
તે સમયે, પાતળી દીકરીને તેના પિતા અને માતાએ વિચારવી.
ઉક્તા તાભ્યાં તદા સાધ્વી ગિરિજા વાક્યમબ્રવીત્॥ ૨૧.
પછી, બંને માતા-પિતાએ બોલાવતાં, ગિરિજાએ, જે સતી હતી, એ શબ્દો કહ્યા.
નાગચ્છામિ ગૃહં માતસ્તાત મે શ્રૃણુ તત્ત્વતઃ ૨૧.
માતા, હું ઘર પાછી નહીં જઉં; પિતા, તમે મારી વાત સાચી રીતે સાંભળો.
શંભુઃ પરેષાં પરમો દગ્ધો યેન મહાબલઃ ૨૧.
શંભુ, જે સર્વમાં શ્રેષ્ઠ છે, એ જ મહાબળવાનને ભસ્મ કર્યા.
દુર્લભોહિ તદા શંભુઃ પ્રાણિનાં ગૃહમિચ્છતામ્ ૨૧.
તે સમયે, શંભુ ઘર જવાની ઇચ્છા રાખનાર જીવો માટે અતિ દુર્લભ હતો.
તદોવાચ મહાતેજા હિમવાન્સ્વસુતાં પ્રતિ ત્વયા પ્રાપ્તુમશક્યો હિ તસ્માત્ત્વં સ્વગૃહં વ્રજ॥ ૨૧.
પછી, મહા તેજસ્વી હિમવંતે પોતાની દીકરીને કહ્યું: 'તને એ મળવો શક્ય નથી; તેથી, તું તારા ઘરે પાછી જા.'
સા બાષ્પપૂરિતેનૈવ કંઠેન સ્વસુતાં પ્રતિ ૨૧.
આંસુથી ભરેલા ગળાથી, તેણે પોતાની દીકરીને કહ્યું.
તદા પ્રહસ્ય ચોવાચ માતરં પ્રતિ પાર્વતી ૨૧.
પછી, હસીને, પાર્વતીએ પોતાની માતાને કહ્યું.
અત્રૈવ તં સમાનીય વરયામિ વિચક્ષણમ્ ૨૧.
અહીં જ, હું તેને લાવીને, વિવેકી ને પસંદ કરીશ.
સુખરૂપં પરિત્યજ્ય ગિરિજા ચ મનસ્વિની ૨૧.
ગિરિજાએ, જે બુદ્ધિશાળી હતી, સુખ અને સૌંદર્ય છોડી દીધું.
જયા ચ વિજયા ચૈવ માધવી ચ સુલોચના ૨૧.
જયા, વિજયા, માધવી અને સુલોચના,
પ્રમ્લોચા સુભગા શ્યામા ચિત્રાંગી ચારુણી સ્વધા ઉપાસાંચક્રિરે સા ચ દેવગર્ભા ચ ભામિની॥ ૨૧.
પ્રમ્લોચા, સુભગા, શ્યામા, ચિત્રાંગી, ચારુણી, સ્વધા અને દેવગર્ભા, એ તેજસ્વી, બધાએ તેની સેવા કરી.
તપસા પરમોગ્રેણ ચરંતી ચારુહાસિની તત્રૈવ વેદિં કૃત્વા ચ તસ્યોપરિ સુસંસ્થિતા॥ ૨૧.
કઠોર તપસ્યાથી, સુંદર હસતી, ત્યાં જ એક વેદી બનાવી, તેના ઉપર મજબૂતીથી ઊભી રહી.
ત્યક્ત્વા જલાશનં બાલા પર્ણાદા હ્યભવચ્ચ સા ૨૧.
યુવાન છોકરીએ પાણી છોડીને, પાંદડાં ખાઈને જીવન જીવવું શરૂ કર્યું.
શુષ્કાણિ ચૈવ પર્ણાનિ નાશિતાનિ તયા યદા ૨૧.
જ્યારે એણે સુકાં પાંદડાં પણ ખાઈ લીધાં, ત્યારે એ બધું સમાપ્ત થઈ ગયું.
વાયુપાનરતા જાતા અંબુપાનાદનંતરમ્ એકાંગુષ્ઠેન ચ તદા દધાર ચ નિજં વપુઃ॥ ૨૧.
પાણી છોડ્યા પછી એ માત્ર હવા પીતી રહી; પછી એક અંગૂઠા પર ઊભી રહીને પોતાનું શરીર સંભાળ્યું.
એવમુગ્રેણ તપસા શંકરારાધનં સતી ૨૧.
આ રીતે કઠોર તપસ્યા કરીને સતીએ શંકરજીની પૂજા કરી.
પરં ભાવં સમાશ્રિત્ય જગન્મંગલમંગલા ૨૧.
જગતમાં શુભ અને અશુભનું કારણ બનેલી એ, સર્વોચ્ચ અવસ્થાને આધારે રહી.
એવં દિવ્યસહસ્રાણિ વર્ષાણિ ચ તતાપ વૈ ૨૧.
એ રીતે એણે હજારો દિવ્ય વર્ષો સુધી તપસ્યા કરી.
સભાર્યઃ સ સુતામાપ્ત ઉવાચ ચ મહાસતીમ્ ૨૧.
પત્ની અને દીકરી સાથે હાજર રહીને, એણે મહાન સતીને કહ્યું.
ક્વ રુદ્રો દૃશ્યતે બાલે વિરક્તો નાત્ર સંશયઃ ૨૧.
બાળે, રુદ્ર ક્યાં દેખાય છે? એ વૈરાગી છે, એમાં કોઈ શંકા નથી.
ભવિષ્યતિ ન સંદેહઃ સત્યં પ્રતિવદામિ તે ૨૧.
એ આવશે નહીં, એમાં કોઈ સંશય નથી; હું તને સાચું કહું છું.
કિં તેન તવ રુદ્રેણ યે દગ્ધઃ પુરાઽનઘે ૨૧.
પાપરહિતે, તને રુદ્રનો શું ઉપયોગ, જ્યારે એણે અગાઉ ઘણા દગ્ધ કર્યા છે?
ગગનસ્થો યથા ચંદ્રો ગ્રહીતું ન હિ શક્યતે ૨૧.
જેમ આકાશમાં ચાંદ્રને પકડી શકાતો નથી,