એવં વિમૃશ્ય સુચિરં ગિરિજા તદાનીં સંમોહમાપ ચ સતી હિ તથા બભાષે ૨૧.
આ રીતે લાંબો વિચાર કરીને, ગિરિજા મૂંઝાઈ ગઈ અને સતી બોલી.
મા વિષાદં કુરુ સખિ મદનં જીવયામ્યહમ્ ૨૧.
સખી, દુઃખી ન થા; હું મદનને જીવંત કરીશ.
હરં રુદ્રં વિરુપાક્ષં દેવદેવં જગદ્ગુરુમ્ ૨૧.
હર, રુદ્ર, વિરુપાક્ષ, દેવોના દેવ, જગતના ગુરુ,
એવમ શ્વાસ્ય તાં સાધ્વી ગિરિજાં રતિરંજસા ૨૧.
આ રીતે, ગિરિજાને શાંત કરીને, રતિએ પ્રેમથી આશ્વાસન આપ્યું.
મદનો યત્ર દગ્ધશ્ચ રુદ્રેણ પરમાત્મના ૨૧.
મદનને જ્યાં પરમાત્મા રુદ્રે દહન કર્યો હતો.
ઉવાચ ગત્વા સહસા ભામિનીં રતિમંતિકે ૨૧.
તે ઝડપથી ભામિની પાસે ગયો અને રતિની હાજરીમાં વાત કરી.
તરુણી રૂપસંપન્ના સૌભાગ્યેન પરેણ હિ ઉવાચ વાક્યં મધુરં કિંચિન્નિષ્ઠુરમેવ ચ॥ ૨૧.
યુવાન અને સુંદર, ભાગ્યશાળી સ્ત્રીએ થોડું મધુર અને થોડું કઠોર શબ્દો કહ્યા.
નારદોઽસિ મયા જ્ઞાતઃ કુમારસ્ત્વં ન સંશયઃ ૨૧.
મને ખબર પડી કે તું નારદ છે; તું કુમાર છે, એમાં કોઈ શંકા નથી.
યથાગતેન માર્ગેણ ગચ્છ ત્વં મા વિલંબિતમ્ ૨૧.
જે રસ્તે આવ્યો હતો એ જ રસ્તે પાછો જા; વિલંબ ના કર.
પરસ્ત્રીકામુકાઃ ક્ષુદ્રા વિટા વ્યસનિનશ્ચ યે ૨૧.
બીજાની પત્ની ઇચ્છનાર, નાનકડા, ભોગવી અને વ્યસનગ્રસ્ત લોકો—
એવં નિર્ભર્ત્સિતો રત્યા નારદો મુનિસત્તમઃ ૨૧.
રતિએ આવી રીતે ઠપકો આપતાં, નારદ મહાન ઋષિ—
શશંસ દૈત્યરાજાય દગ્ધં મદનમેવ ચ ૨૧.
તે દૈત્યરાજાને મદન દહાય ગયો છે એ વાત કહી.
તામાનય મહાભાગ ભાર્યાં કુરુ મહાબલ તાસાં મધ્યે રૂપવતી રતિઃ સા મદનપ્રિયા॥ ૨૧.
એને લાવો, મહાભાગ્યશાળી; તેને તારી પત્ની બનાવો, મહાબળશાળી. એ સ્ત્રીઓમાં રતિ સૌથી સુંદર છે, અને મદનને પ્રિય છે.
એવમાકર્ણ્ય વચનં દેવર્ષેર્ભાવિતાત્મનઃ ૨૧.
દિવ્ય ઋષિ, શુદ્ધ મનવાળા, એના શબ્દો સાંભળીને—
તાં દૃષ્ટ્વા સુ વિશાલાક્ષીં રતિં મદનમોહિનીમ્ ૨૧.
વિશાળ આંખોવાળી, મદનને પણ મોહિત કરનાર રતિને જોઈ—
એહિ તન્વિ મયા સાર્દ્ધં રાજ્યં ભોગાન્યથેષ્ટતઃ ૨૧.
પાતળી, મારી સાથે આવો; રાજય અને આનંદ મનગમતાં માણો.
એવમુક્તા તદા તેન શંબરેણ મહાત્મના ૨૧.
ત્યારે મહાત્મા શમ્બરે એ રીતે કહ્યું—
વિધવાહં મહાબાહો નૈવં ભાષિતુમર્હસિ ૨૧.
હું વિધવા છું, મહાબાહુ; તું આવી રીતે બોલવું યોગ્ય નથી.
એતત્તદ્વચનં શ્રુત્વા શંબરઃ કામમોહિતઃ ૨૧.
એના શબ્દો સાંભળીને, શમ્બર કામથી મોહિત થયો—
વિમૃશ્ય મનસા સર્વમજેયત્વં ચ તસ્ય વૈ ૨૧.
તેના મનમાં બધું વિચારી, અને એના અજયપણું પણ—
સંપર્કેણ ચ દગ્ધોઽસિ નાન્યથા મમ ભાષિતમ્ ૨૧.
સંપર્કથી તું દહાય ગયો છે; મારા શબ્દો સાચા છે.
વિભીષિકાભિર્બહ્વીભિર્માં ભીષયસિ માનિનિ ૨૧.
માણિનિ, તું અનેક ભયોથી મને ડરાવે છે.
ઇત્યુચ્યમાનેન તદા નીતા સા પ્રસભં તથા ૨૧.
એ સમયે, જ્યારે આ શબ્દો બોલાઈ રહ્યા હતા, તેને જોરથી લઈ જવામાં આવી.
કૃતા મહાનસેઽધ્યક્ષા નામ્ના માયાવતીતિ ચ॥ ૨૧.
તેને રસોડાની મુખ્ય તરીકે રાખવામાં આવી અને તેનું નામ માયાવતી રાખવામાં આવ્યું.
પાર્વત્યાધિકૃતં સર્વં મદનાનયનં પ્રતિ અત ઊર્ધ્વં તદા સૂત કિં જાતં તત્ર વર્ણ્યતામ્॥ ૨૧.
મદનના નેત્રો વિશેની બધી બાબતો પાર્વતીને સોંપવામાં આવી; હવે, સૂતજી, પછી શું થયું તે કહો.
ગતં તદા શિવં દૃષ્ટ્વા દગ્ધ્વા મદનમોજસા ૨૧.
પછી, શિવને જોઈને, મદન તેની શક્તિથી ભસ્મ થઈ ગયો.
પિત્રા તેન તદા તન્વી માત્રા ચૈવ વિચારિતા ૨૧.
તે સમયે, પાતળી દીકરીને તેના પિતા અને માતાએ વિચારવી.
ઉક્તા તાભ્યાં તદા સાધ્વી ગિરિજા વાક્યમબ્રવીત્॥ ૨૧.
પછી, બંને માતા-પિતાએ બોલાવતાં, ગિરિજાએ, જે સતી હતી, એ શબ્દો કહ્યા.
નાગચ્છામિ ગૃહં માતસ્તાત મે શ્રૃણુ તત્ત્વતઃ ૨૧.
માતા, હું ઘર પાછી નહીં જઉં; પિતા, તમે મારી વાત સાચી રીતે સાંભળો.
શંભુઃ પરેષાં પરમો દગ્ધો યેન મહાબલઃ ૨૧.
શંભુ, જે સર્વમાં શ્રેષ્ઠ છે, એ જ મહાબળવાનને ભસ્મ કર્યા.