સભાગ્યોઽહં મહાદેવ પ્રસાદાત્તવ શંકર ૨૧.
મહાદેવ, શંકર, તમારી કૃપાથી હું ભાગ્યશાળી છું.
અનયા સહ દેવેશ અનુજ્ઞાં દાતુર્મહસિ ૨૧.
દેવેશ, આ મહાન કાર્ય માટે મને અને આ કન્યાને અનુમતિ આપો.
આગંતવ્યં ત્વયા નિત્યં દર્શનાર્થં મમાચલ ૨૧.
મારા પર્વત પર તમે હંમેશા મને જોવા આવવું.
અચલઃ પ્રત્યુવાચેદં ગિરિશં નતકંધરઃ અચલં ચ વ્રીત શંભુઃ પ્રહસન્વાક્યમબ્રવીત્॥ ૨૧.
પર્વતે ગિરિશને નમન કરીને જવાબ આપ્યો; શંભુ હસીને પર્વતને વચન આપ્યું.
ઇયં કુમારી સુશ્રોણી તન્વી ચારુપ્રભાષિણી ૨૧.
આ યુવાન કુમારી, સુંદર કટિ, પાતળી કાયાં અને મોહક બોલાવાળી છે.
એતચ્છ્રુત્વા વચનં તસ્ય શંભોર્નિરામયં નિઃસ્પૃહનિષ્ઠુરં વા ૨૧.
શંભુના એ નિર્મળ, નિરલ્પત અને કઠોર શબ્દો સાંભળ્યા.
તપઃશક્ત્યાન્વિતઃ શંભો કરોષિ વિપુલં તપઃ ૨૧.
તપસ્વી શક્તિથી યુક્ત, શંભુ, તું વિશાળ તપ કરે છે.
કસ્ત્વં કા પ્રકૃતિઃ સૂક્ષ્મા ભગવંસ્તદ્વિમૃશ્યતામ્ ૨૧.
તમે કોણ છો? તમારી સૂક્ષ્મ સ્વભાવ શું છે, ભગવાન? એ વિચારવું જોઈએ.
તપસા પરમેણૈવ પ્રકૃતિં નાશયામ્યહમ્ તસ્માચ્ચ પ્રકૃતે સિદ્ધૈર્ કાર્યઃ સંગ્રહઃ ક્વચિત્॥ ૨૧.
મહાન તપથી હું પ્રકૃતિને નાશ કરું છું; અને એમાંથી, ક્યારેક સિદ્ધ લોકો તેનું ફળ મેળવે છે.
યદુક્તં પરયા વાચા વચનનં શંકર ત્વયા ૨૧.
જે ઉચ્ચ વાણીથી, શંકર, તમે કહ્યું હતું.
યચ્છૃણોપિ યદશ્રાસિ યચ્ચ પશ્યસિ શંકર ૨૧.
તમે જે સાંભળો છો, જે સાંભળતા નથી, જે જુઓ છો, શંકર.
તત્સર્વં પ્રકૃતેઃ કાર્યં મિથ્યાવાદો નિર્ર્થકઃ ૨૧.
એ બધું પ્રકૃતિનું ફળ છે; ખોટી વાત, અર્થહીન છે.
ત્વયા શંભોઽધુના હ્યસ્મિન્ગિરૌ હિમવતિ પ્રભો ૨૧.
હવે, શંભુ, આ હિમાલય પર્વત પર, ભગવાન, તમે.
વાગ્વાદેન ચ કિં કાર્યમસ્માકં ચાધુના પ્રભો તર્હિ ત્વયા ન ભેતવ્યં મમ શંકર સંપ્રતિ॥ ૨૧.
અત્યારે વાદ-વિવાદથી અમને શું લાભ, ભગવાન? તેથી, શંકર, હવે મને ડરવાની જરૂર નથી.
પ્રહસ્ય ભગવાન્દેવો ગિરિજાં પ્રત્યુવાચ હ॥ ૨૧.
ભગવાન, હસીને, ગિરિજાને બોલ્યા.
પ્રત્યહં કુરુ મે સેવાં ગિરિજે સાધુભાષિણિ॥ ૨૧.
ગિરિજાએ, દયાળુ બોલાવાળી, રોજે રોજ મારી સેવા કર.
તપસ્તપ્તુમનુજ્ઞા મે દાતવ્યા પર્વતાધિપ ૨૧.
મને તપ કરવા માટે પર્વતના અધિપતિએ મંજૂરી આપવી જોઈએ.
એતચ્છ્રુત્વા વચસ્તસ્ય દેવદેવસ્ય શૂલિનઃ ૨૧.
દેવદેવતા, શૂલીધારીના એ શબ્દો સાંભળ્યા.
ત્વદીયં હિ જગત્સર્વં સદેવાસુરમાનુષમ્ ૨૧.
તમારું આખું જગત, દેવ, દાનવ અને માનવ સહિત છે.
એવમુક્તો હિમવતા શંકરો લોકશંકરઃ ૨૧.
હિમવત દ્વારા એમ કહેવામાં આવ્યા પછી, શંકર, લોકહિતકારી.
શંકરેણાબ્યનુજ્ઞાતઃ સ્વગૃહં હિમવાન્યયૌ ૨૧.
શંકરે મંજૂરી આપ્યા પછી, હિમવત પોતાના ઘેર ગયા.
એવં કતિપયઃ કાલો ગતશ્ચોપાસનાત્તયોઃ॥ ૨૧.
એ રીતે, બંનેની ઉપાસનામાં થોડો સમય વીતી ગયો.
સુતાપિત્રોશ્ચ તત્રૈવ શંકરો દુરતિક્રમઃ ૨૧.
ત્યાં, પિતા અને માતાના પુત્ર શંકર છે, જેને કોઈ પણ જીતી શકતો નથી.
તે ચિંત્યમાનાશ્ચ સુરાસ્તદાનીં કથં મહેશો ગિરિજાં સમેષ્યતિ ૨૧.
તે સમયે દેવતાઓ વિચારતા હતા કે મહાદેવ કેવી રીતે ગિરિજાની સાથે જોડાશે.
બૃહસ્પતિરુવાચેદં મહેંદ્રં પ્રતિ સદ્વચઃ ૨૧.
બૃહસ્પતિએ મહેન્દ્રને સારા શબ્દોમાં કહ્યું.
એતત્કાર્યં મદનેનૈવ રાજન્નાન્યઃ સમર્થો ભવિતા ત્રિલોકે ૨૧.
રાજા, આ કામ માત્ર મદન જ કરી શકે છે; ત્રણેય લોકમાં બીજું કોઈ સમર્થ નથી.
ગુરોર્વચનમાકર્ણ્ય આહ્વયન્મદનં હરિઃ ૨૧.
ગુરુના વચન સાંભળીને હરીએ મદનને બોલાવ્યો.
રત્યા સમેતઃ સહ માધવેન સ પુષ્પધન્વા પુરતઃ સભાયામ્ ૨૧.
રતિ સાથે અને માધવની સાથે, પુષ્પધન્વા સભામાં સામે આવ્યો.
અહમાકારિતઃ કસ્માદ્બ્રૂહિ મેઽદ્ય શચીપતે ૨૧.
શચીપતિ, આજે મને કેમ બોલાવ્યા છે, મને કહો.
મમ સ્મરણમાત્રેણ વિભ્રષ્ટા હિ તપસ્વિનઃ ૨૧.
મારી માત્ર યાદથી જ તપસ્વીઓનું તપ છૂટી જાય છે.