લિંગરૂપાય લિંગાય લિંગાનાં પતયે નમઃ ૧૭.
જેનું સ્વરૂપ પણ લિંગ છે, જે લિંગ સ્વયં છે અને બધા લિંગોના સ્વામી છે, તેમને વંદન છે.
નમોનમઃ કારણકારણાય તે મૃત્યુંજયાયાત્મભવસ્વરૂપિણે ૧૭.
હે મૃત્યુને જીતનારા, સર્વ કારણોના પણ કારણ, સ્વયંભૂ સ્વરૂપ ધરાવનારા, તમને વારંવાર નમન છે.
નામ્નાં શતં મહેશસ્ય ઉચ્ચાર્યં વ્રતિના તદા કાર્યં પ્રદોષસમયે તુષ્ટ્યર્થં સંકરસ્ય ચ॥ ૧૭.
તે સમયે ઉપવાસી ભક્તે મહાદેવના શત નામો સાંજના સમયે, શંકરને પ્રસન્ન કરવા માટે ઉચારી લેવાના છે.
એવં વ્રતં સમુદ્દિષ્ટં તવ શક્ર મહામતે ૧૭.
હે મહામતિ ઇન્દ્ર, આ રીતે તારી માટે આ વ્રત નિર્ધારિત કરવામાં આવ્યું છે.
શંભોઃ પ્રસાદાત્સર્વં તે ભવિષ્યતિ જયાદિકમ્॥ ૧૭.
શંભુની કૃપાથી તારા બધા ઇચ્છિત કાર્ય, વિજય સહિત, પૂર્ણ થશે.
વૃત્રો હ્યયં મહાતેજા દૈતેયસ્તપસા પુરા ૧૭.
આ મહાપ્રભાવી વૃત્ર પૂર્વે તપસ્યા દ્વારા દૈત્ય હતો.
નામ્ના ચિત્રરથો રાજા વનં ચિત્રરથસ્ય તત્ ૧૭.
તેનું નામ ચિત્રરથ હતું અને એ વન પણ ચિત્રરથનું હતું.
યસ્મિન્વને મહાભાગ ન સંતિ ચ ષડૂર્મયઃ તસ્ય રાજ્ઞઃ શિવેનૈવ દત્તં યાનં મહાદ્ભુતમ્॥ ૧૭.
હે મહાભાગ્યશાળી, એ વનમાં છ પ્રકારના દુઃખો નહોતાં; એ રાજાને શિવજીએ અદભુત વાહન આપ્યું હતું.
કામગં કિંકિણીયુક્તં સિદ્ધચારણસેવિતમ્ ૧૭.
એ વાહન મનગમતાં જ્યાં ખસે ત્યાં જઈ શકે, ઘંટડીઓથી શોભિત હતું અને સિદ્ધો તથા ચારણો તેની સેવા કરતા.
તતસ્તેનૈવ યાનેન પૃથિવીં પર્યટન્પુરા ૧૭.
પછી એ જ વાહન પર ચઢીને તેણે પૃથ્વી પર ફરવું આરંભ્યું.
એકદા પર્યટન્રાજા નામ્ના ચિત્રરથો મહાન્ ૧૭.
એક વખત મહાન રાજા ચિત્રરથ પૃથ્વી પર વિહાર કરી રહ્યો હતો.
સભાતલં મહેશસ્ય ગણૈશ્ચૈવ વિરાજિતમ્ ૧૭.
તેણે મહેશ્વરના સભાગૃહને જોયું, જે તેમના ગણોથી શોભાયમાન હતું.
નિરીક્ષ્ય દેવ્યા સહિતં સદાશિવં દેવ્યાન્વિતં વાક્યમિદં બભાષે॥ ૧૭.
દેવી સાથે સદા શિવને જોઈને, તેણે દેવીની હાજરીમાં આ શબ્દો કહ્યા.
વયં ચ શંભો વિષયાન્વિતાશ્ચ મંત્ર્યાદયઃ સ્ત્રીજિતાશ્ચાપિ ચાન્યે ૧૭.
હે શંભુ, અમે સૌ વિષયભોગમાં આસક્ત છીએ, મંત્રીઓ અને બીજા પણ, અને કેટલાક તો સ્ત્રીઓથી જીતાઈ ગયા છે.
એતદ્વાક્યં નિશમ્યાથ મહેશઃ પ્રહસન્નિવ ૧૭.
આ વચન સાંભળીને મહેશ્વર હળવાશથી સ્મિત કર્યા.
ભયં લોકાપવાદાચ્ચ સર્વેષામપિ નાન્યથા ૧૭.
લોકોની નિંદા અને ભયને કારણે, બધાના માટે આ જ સ્થિતિ રહે છે.
તથાપિ ઉપહાસો મે કૃતો રાજ્ઞા હિ દુર્જરઃ ૧૭.
છતાં પણ રાજાએ મારી મજાક ઉડાવી છે, જે સહન કરવું બહુ મુશ્કેલ છે.
રે દુરાત્મન્કથં ત્વજ્ઞ શંકરશ્ચોપહાસિતઃ ૧૭.
અરે દુષ્ટ, તું અજ્ઞાની હોવા છતાં શંકરને કેમ ઉપહાસ કર્યો?
સાધૂનાં સમચિત્તાનામુપહાસં કરોતિ યઃ ૧૭.
જે કોઈ સમદૃષ્ટિ ધરાવતા સારા લોકોની મજાક ઉડાવે છે—
એતે મુનીંદ્રાશ્ચ મહાનુભાવાસ્તથા હ્યમી ઋષયો વેદગર્ભાઃ ૧૭.
આ બધા મહાન ઋષિઓ છે, અને આ મહાન શક્તિ ધરાવતા મુનિઓ છે, જે વેદોથી પરિપૂર્ણ છે.
રે મૂઢ સર્વેષુ જનેષ્વભિજ્ઞસ્ત્વમેવ એવાદ્ય ન ચાપરે જનાઃ ૧૭.
અરે મૂર્ખ, આજના દિવસે બધા લોકોમાં માત્ર તું જ જાણકાર છે, બીજા કોઈ નથી.
એવં શપ્તસ્તયા દેવ્યા ભવાન્યા રાજસત્તમઃ ૧૭.
આ રીતે ભવાની દેવી દ્વારા રાજાનો શાપ થયો.
આસુરીં યોનિમાસાદ્ય વૃત્રોનામ્નાઽભવત્તદા ૧૭.
પછી તે અસુર કુળમાં જન્મી, વૃત્ર નામે પ્રસિદ્ધ થયો.
તપસા તેન મહતા અજેયો વૃત્ર ઉચ્યત ૧૭.
મહાન તપસ્યાના કારણે વૃત્રને અજેય માનવામાં આવે છે.
જહિ વૃત્રં મહાદૈત્યં દેવાનાં કાર્યસિદ્ધયે સોદ્યાપનવિધિં બ્રૂહિ પ્રદોષસ્ય ચ મેઽધુના॥ ૧૭.
દેવતાઓના કાર્યની સિદ્ધિ માટે એ મહાદૈત્ય વૃત્રને સંહાર; હવે મને સાંજના પૂજનની યોગ્ય રીત જણાવ.
કાર્તિકે માસિ સંપ્રાપ્તે મંદવારે ત્રયોદશી ૧૭.
કાર્તિક માસ આવે ત્યારે, સોમવારે આવતી તે ત્રયોદશી તિથિએ—
વૃષભો રાજતઃ કાર્યઃ પૃષ્ઠે તસ્ય સુપીઠકમ્ ૧૭.
ચાંદીના વાછરડા બનાવવો જોઈએ, અને તેના પીઠ પર સુંદર આસન રાખવું.
પંચવક્ત્રં દશભુજમર્દ્ધાંગે ગિરિજાં સતીમ્ ૧૭.
પવિત્ર ગિરિજાને પાંચ મુખ, દસ હાથ અને તેજસ્વી શરીરવાળી દર્શાવવી.
સવૃષં તામ્રપત્રે ચ વસ્ત્રેણ પરિગુંઠિતે ૧૭.
વાછરડા સાથે, તાંબાની થાળીમાં, અને વસ્ત્રથી ઢાંકી રાખવી.
વિધિના જાગરં કુર્યાદ્રાત્રૌ શ્રદ્ધાસમન્વિતઃ ૧૭.
વિધીપૂર્વક, શ્રદ્ધા સાથે રાત્રે જાગરણ કરવું જોઈએ.