યથા મેરોશ્ચ શિખરં પરિપૂર્ણં પ્રદૃશ્યતે ૧૭.
જેમ મેરુ પર્વતનું શિખર ભરેલું દેખાય છે, તેમ ત્યાં દૃશ્ય હતું.
તેન દૃષ્ટો મહેન્દ્રશ્ચ મહેંદ્રેણ મહાસુરઃ ૧૭.
ત્યાં મહેન્દ્રે મહાસુરને જોયો અને મહાસુરે મહેન્દ્રને જોયો.
તદા તે બદ્ધવૈરાશ્ચ દેવદૈત્યાઃ પરસ્પરમ્ ૧૭.
ત્યારે દેવતાઓ અને દૈત્યો પરસ્પર દુશ્મનાઈથી સામસામે ઊભા રહ્યા.
વાદિત્રાણિ ચ ભીમાનિ વાદ્યમાનાનિ સર્વશઃ ૧૭.
ચારે બાજુ ભયાનક વાદ્યો વગાડવામાં આવ્યા.
વાદ્યમાનેષુ તૂર્યેષુ તે સર્વે ત્વરયાન્વિતાઃ ૧૭.
જ્યારે વાદ્યો વગાડાયા, ત્યારે બધા જ ઉત્સાહથી ભરાયા.
તદા દેવાસુરે યુદ્ધે ત્રૈલોક્યં સચરાચરમ્ ૧૭.
ત્યારે દેવ-દૈત્ય યુદ્ધમાં ત્રણેય લોક અને સર્વ જીવો સામેલ થયા.
છેદિતાઃ સ્ફોટિતાશ્ચૈવ કેચિચ્છસ્ત્રૈર્દ્વિધા કૃતાઃ ૧૭.
કેટલાંક શસ્ત્રોથી કપાયા, કેટલાંક તૂટી ગયા અને કેટલાંક બે ભાગે વિભાજિત થયા.
ભલ્લૈશ્ચેરુર્હતાઃ કેચિદ્વ્યંગભૂતા દિવૌકસઃ ૧૭.
કેટલાંક દેવતાઓ બાણોથી ઘાયલ થઈને વિકલાંગ બની ફરતા રહ્યા.
શિરાંસિ પતિતાન્યેવ બહૂનિચ નભસ્તલાત્ ૧૭.
ઘણા માથાં આકાશમાંથી જમીન પર પડ્યા.
પ્રવર્તિતં મધ્યદેશે સર્વબૂતક્ષયાવહમ્ ૧૭.
મધ્યમેદાનમાં સર્વ જીવોના વિનાશની શરૂઆત થઈ.
વજ્રેણ જઘ્ને તરસા નમુચિં દેવરાટ્ સ્વયમ્ ૧૭.
દેવરાજે પોતે જ વજ્રથી Namuci ને જોરથી ઘાયલ કર્યો.
વજ્રેણાપિ તદા સર્વે વિસ્મયં પરમં ગતાઃ ૧૭.
ત્યારે વજ્રથી પણ બધા અત્યંત આશ્ચર્યમાં પડી ગયા.
ગદયા નમુચિં જઘ્ને ગદા સાપિ વિચૂર્ણિતા ૧૭.
તેને ગદાથી માર્યું, પણ ગદા પણ તૂટી ગઈ.
તથા શૂલેન મહતા તં જઘાન પુરંદરઃ ૧૭.
એજ રીતે પુરંદરે મોટું શૂળ લઈને તેને ઘાયલ કર્યો.
એવં તં વવિધૈઃ શસ્ત્રૈરાજઘાન સુરારિહા ૧૭.
એ રીતે દેવોના દુશ્મનોને સંહારનાર એ Various શસ્ત્રોથી માર્યો.
તૂષ્ણીંભૂતસ્તદા ચેંદ્રશ્ચિંતયા પરયા યુતઃ ૧૭.
પછી ઇન્દ્ર શાંત થઈ ગયો, અને ઊંડા વિચારોમાં ગરકાવ થયો.
એતસ્મિન્નંતરે તત્ર મહાયુદ્ધે મહાભયે ૧૭.
એ સમયે, એ મહાયુદ્ધમાં અને ભયાનક સંકટમાં,
જહ્યેનમદ્યાશુ મહેંદ્ર દૈત્યં દિવૌકસાં ઘોરતરં ભયાવહમ્ ૧૭.
હે મહેન્દ્ર, આજે તું ઝડપથી આ દૈત્યને, જે દેવતાઓમાં ભય ફેલાવે છે, તેનો નાશ કર.
અન્યેન શસ્ત્રેણ ચ આહતોઽસૌ વધ્યઃ કદાચિન્ન ભવત્યયં તુ ૧૭.
બીજા કોઈ શસ્ત્રથી આનો નાશ થતો નથી; પણ આ શસ્ત્રથી તેનો અંત આવી શકે છે.
નિશમ્ય વાચં પરમાર્થયુક્તાં દૈવીં સદાનંદકરીં શુભાવહામ્ ૧૭.
એ દિવ્ય, સત્યથી ભરપૂર, હંમેશા આનંદ અને શુભતા આપતી વાણી સાંભળી,
તત્રાગતં સમીક્ષ્યાથ નમુચિઃ ક્રોધમૂર્છિતઃ ૧૭.
પછી, તેને ત્યાં આવતો જોઈને, નમુચિ ક્રોધથી ભરાઈ ગયો.
સમુદ્રસ્ય તટઃ કસ્માત્સેવિતઃ સુરસત્તમ ૧૭.
હે શ્રેષ્ઠ દેવતા, તું સમુદ્રના કિનારેથી અહીં કેમ આવ્યો છે?
ત્વદીયેનૈવ વજ્રેણ કિં કૃતં મમ દુર્મતે॥ ૧૭.
દુષ્ટ, તારા પોતાના વજ્રથી તું મારા પર શું કર્યું છે?
તથાન્યાનિ ચ શસ્ત્રાણિ અસ્ત્રાણિ સુબહૂનિ ચ ૧૭.
અને અનેક અન્ય શસ્ત્રો અને અસ્ત્રોથી પણ,
કિં કરિષ્યસિ માં હંતું યુદ્ધાય સમુપસ્થિતઃ ૧૭.
હવે તું યુદ્ધ માટે આવ્યો છે, તો મને મારવા શું કરશે?
ત્વાં ગાતયામિ ચાદ્યૈવ યદિ તિષ્ઠસિ સંયુગે ૧૭.
જો તું યુદ્ધમાં ઊભો રહીશ, તો આજે જ હું તારો અંત લાવી દઈશ.
એવં સ ગર્વિતં તસ્ય વાક્યમાહવશોભિનઃ ૧૭.
યુદ્ધમય میدانમાં તેની ગર્વભરી વાતો ગૂંજતી હતી.
ફેનં કરસ્થં દૃષ્ટ્વા તુ અસુરા જહસુસ્તદા॥ ૧૭.
જ્યારે અસુરોએ તેના હાથમાં ફેન જોયો, ત્યારે તેઓ હસી પડ્યા.
ક્ષયં ગતાનિ ચાસ્ત્રાણિ પેનેનૈવ પુરંદરઃ ૧૭.
બધા અસ્ત્રો ખતમ થઈ ગયા હતા, અને પુરંદરાના હાથમાં ફક્ત ફેન જ રહ્યો હતો.
એવં પ્રહસ્ય નમુચિરજ્ઞાય પુરંદરમ્ ૧૭.
એ રીતે, નમુચિએ પુરંદરાને ઓળખ્યા વિના હસી કાઢ્યું.