બલિના સહ દેવેન્દ્રો યુયુધેઽદ્ભુતવિક્રમઃ ૧૩.
દેવતાઓના રાજા ઇન્દ્રે, અદ્ભુત પરાક્રમ સાથે, બલિ સાથે યુદ્ધ કર્યું.
તાં શક્તિં વઞ્ચયામાસ મહેન્દ્રો લઘુવિક્રમઃ ૧૩.
મહેન્દ્રે, ઝડપી ચાલવાળો, એ શસ્ત્રને છેતર્યો.
વજ્રેણ શિતધારેણ બાહું ચિચ્છેદ વિક્રમી ૧૩.
પારાક્રમી ઇન્દ્રે તીખા વજ્રથી બલિનો હાથ કાપી નાખ્યો.
પતિતં ચ બલિં દૃષ્ટ્વા વૃષપર્વા રૂપાન્વિતઃ ૧૩.
બલિને પડી ગયેલો જોઈ, રૂપથી યુક્ત વૃષપરવાને જોયું.
મહેંદ્રં સગજં ચૈવ સહમાનં શિતાઞ્છરાન્ ૧૩.
એણે મહેન્દ્રને, તેના હાથી સાથે, તીક્ષ્ણ બાણો સહન કરતા જોયો.
નિપાત્ય વૃષપર્વાણમિંદ્રઃ પરબલાર્દનઃ॥ ૧૩.
પછી શત્રુઓના વિનાશક ઇન્દ્રે વૃષપરવાને ધરાશાયી કર્યો.
તતો વજ્રેણ મહતા દાનવાનવધીદ્રણે ૧૩.
પછી મહાન વજ્રથી એણે યુદ્ધમાં દાનવોને મારી નાખ્યા.
વિહ્વલાશ્ચ કૃતાઃ કેચિદિંદ્રેણ કુપિતેન ચ ૧૩.
કેટલાંક દાનવો ક્રોધિત ઇન્દ્ર દ્વારા ગભરાઈ ગયા.
કુબેરેણ હતાશ્ચાન્યે નૈર્ઋતેન તથા પરે ૧૩.
કેટલાંક કૂબેર દ્વારા, અને બીજા નૈૃત દ્વારા માર્યા ગયા.
એવં તદા તૈર્નિહતા બલીયસો મહાસુરા વિક્રમશાનિનશ્ચ ૧૩.
એ રીતે, એ સમયે, શક્તિશાળી અને પરાક્રમી મહાસુરો એમના હાથે માર્યા ગયા.
તતો મહાદૈત્યવરો દુરાત્મા સ કલાનેમિઃ પરમાસ્ત્રયુક્તઃ ૧૩.
પછી મહા દૈતોમાં શ્રેષ્ઠ, દુષ્ટ કલાનેમિ, શ્રેષ્ઠ શસ્ત્રોથી સજ્જ થયો.
સિંહારૂઢો દંશિતશ્ચ ત્રિશુલેન હિ સંયુતઃ ૧૩.
એ સિંહ પર બેસેલો, ત્રિશૂલ ધારણ કરેલો અને દાંતવાળો હતો.
તે સિંહા દંશિતાઃ સર્વે મહાબલપરાક્રમાઃ ૧૩.
એ બધા સિંહો દાંતવાળા, મહા બળ અને પરાક્રમથી ભરેલા હતાં.
આયાંતીં દૈત્યસેનાં તાં સર્વાં સિંહવિભૂષિતામ્ ભયમાજગ્મુરતુલં તદા ધ્યાનપરા ભવન્॥ ૧૩.
જ્યારે દૈત્યસેના આખી સિંહોથી શોભાયમાન થઈ આગળ આવી, ત્યારે તેઓ અતુલ્ય ભયથી ભરાઈ ધ્યાનમાં લીન થઈ ગયા.
કિં કુર્મોઽદ્ય વયં સર્વે કથં જેષ્યામ ચાદ્ભુતમ્ ૧૩.
"આજે આપણે શું કરીએ? આ અદ્ભુત વિજય કેવી રીતે મેળવીએ?"
એવં વિચિંત્યમાનાસ્તે હ્યાગતસ્તત્ર નારદઃ ૧૩.
એ રીતે વિચારી રહ્યા હતા ત્યારે ત્યાં નારદજી આવ્યા.
કથિતં ચ મહેંદ્રાય કાલનેમેસ્તપોબલમ્ ૧૩.
કાળનેમિનું તપોબળ મહેન્દ્રને વિગતે સમજાવવામાં આવ્યું હતું.
વિષ્ણું વિના વયં દેવા અશક્તા રણમંડલે તમાલનીલો વરદઃ સર્વૈર્વિજયકાંક્ષિભિઃ॥ ૧૩.
વિષ્ણુ વિના, અમારે દેવો માટે યુદ્ધમાં કંઈ શક્તિ નથી; તે તામાળ વૃક્ષ જેવો શ્યામ અને વરદાન આપનાર છે, અને વિજય ઈચ્છનારા સૌ કોઈ તેને શરણ આવે છે.
નારદસ્ય વચઃ શ્રુત્વા તદા દેવાસ્ત્વરાન્વિતાઃ સ્મરંતઃ પરમાત્માનમિદમૂચુશ્ચ તં વિભુમ્॥ ૧૩.
નારદના વચન સાંભળી, દેવતાઓ તત્કાળ આતુરતાથી પરમાત્માને સ્મરણ કરીને, સર્વવ્યાપક ભગવાનને આ રીતે સંબોધ્યા.
નમસ્તુભ્યં ભગવતે નમસ્તે વિશ્વમંગલમ્ ૧૩.
હે ભગવાન, તમને વંદન છે; હે વિશ્વના કલ્યાણરૂપ, તમને નમસ્કાર છે.
અદ્યાસ્માન્ભયભીતાંસ્ત્વં કાલનેમિભયાર્દિતાન્ ૧૩.
આજે અમે કાળનેમિના ભયથી વ્યાકુળ અને ડરાયેલા છીએ, તમારી શરણમાં આવ્યા છીએ.
એવં ધ્યાતઃ સંસ્મૃતશ્ચ પ્રાદુર્ભૂતો હરિસ્તદા ૧૩.
આ રીતે ધ્યાન અને સ્મરણ થતાં, હરિ તત્કાળ પ્રગટ થયા.
ચક્રપાણિસ્તદાયાતો દેવાનાં વિજયાય ચ શ્રીવાસમેનં દુર્દ્ધર્ષં યોદ્ધુકામં દદર્શિરે॥ ૧૩.
ચક્રધારી ભગવાન દેવતાઓના વિજય માટે આવ્યા; તેમણે શ્રીથી યુક્ત, અપરાજિત અને યુદ્ધ માટે ઉત્સુક એવા ભગવાનને જોયા.
તથા દૃષ્ટ્વા કાલનેમિસ્તદાનીં પ્રહસ્યમાનોઽતિરુષા બલાન્વિતઃ કરે ગૃહીતં નિશિતં મહાપ્રભં ચક્રં ચ કસ્માત્કથયસ્વ મે પ્રભો॥ ૧૩.
આ જોઈને, કાળનેમિ ક્રોધ અને બળથી ભરપૂર હસતાં બોલ્યા: 'હે પ્રભુ, તમે હાથમાં એ તીક્ષ્ણ અને તેજસ્વી ચક્ર શા માટે પકડ્યું છે, એ મને કહો.'
યુદ્ધાર્થમિહ ચાયાતો દેવાનાં કાર્યસિદ્ધયે ૧૩.
હું અહીં યુદ્ધ માટે, દેવતાઓનું કાર્ય સિદ્ધ કરવા આવ્યો છું.
શ્રુત્વા ભગવતો વાક્યં કાલનેમિઃ પ્રતાપવાન્ ૧૩.
ભગવાનના વચન સાંભળી, પરાક્રમી કાળનેમિએ જવાબ આપ્યો.
મૂલભૂતો હિ દેવાનાં ભગવાન્યુદ્ધદુર્મદઃ ૧૩.
યુદ્ધમાં પ્રખર એવા ભગવાન દેવતાઓના મૂળ કારણ છે.
પ્રહસ્ય ભગવાન્વિષ્ણુરુવાચેદં મહાપ્રભઃ ૧૩.
મહાતેજસ્વી ભગવાન વિષ્ણુ હસીને આ રીતે બોલ્યા.
અપ્રશસ્તં ચ વિષમં યુદ્ધં ચૈવ યથા ભવેત્ ૧૩.
આ રીતે યુદ્ધ કરવું યોગ્ય પણ નથી અને ન્યાયસંગત પણ નથી.
તથેતિ મત્વા હિ મહાનુભાવો દૈત્યૈઃ સમેતોઽર્બુદસંખ્યકૈશ્ચ ૧૩.
આવું વિચારીને, મહાન આત્માવાળા એ અસંખ્ય દૈત્યોએ સાથે મળીને સંમતિ આપી.