વિબાહુર્બાહુકો ઘોરસ્તથા વૈ ઘોરદર્શનઃ યથાક્રમં ચોપવિષ્ટા રાહુઃ કેતુસ્તથૈવ ચ॥ ૧૨.
વિબાહુ, બાહુક, ઘોર અને ઘોરદર્શન, એ ઉપરાંત રાહુ અને કેતુ પણ, બધા પોતપોતાની ક્રમ પ્રમાણે બેઠા હતા.
તેષાં તુ કોટિસંખ્યાનાં દૈત્યાનાં પંક્તિરાસ્થિતા॥ ૧૨.
એ દૈત્યોએ, જેમની સંખ્યા કરોડોમાં હતી, એક લાંબી પંક્તિ બનાવી હતી.
તતસ્તયા તદા દેવ્યા અમૃતાર્થં હિ વૈ દ્વિજાઃ ૧૨.
પછી, એ સમયે, દેવી દ્વારા અમૃત માટે બધા ને બોલાવાયા, હે દ્વિજો.
સર્વે વિજ્ઞાપિતાઃ સદ્યો ગૃહીતકલશા તદા ૧૨.
બધાને તરત જાણ કરાઈ અને એ સમયે બધાએ પોતાના કલશ ઉઠાવ્યા.
કરસ્થેન તદા દેવી કલશેન વિરાજિતા ૧૨.
એ સમયે દેવી હાથમાં કલશ લઈને તેજથી ઝગમગતી હતી.
પરિવેષધરાઃ સર્વે સુરાસ્તે હ્યસુરાંતિકમ્ ૧૨.
બધા દેવતાઓ પરિષેવણના પાત્ર લઈને અસુરોની નજીક આવ્યા.
તાન્દૃષ્ટ્વા મોહિની સદ્ય ઉવાચ પ્રમદોત્તમા॥ ૧૨.
એ બધાને જોઈને, શ્રેષ્ઠ સ્ત્રી મોહિનીએ તરત બોલવું શરૂ કર્યું.
એતે હ્યતિથયો જ્ઞેયા ધર્મ્મસર્વસ્વસાધનાઃ પ્રમાણં ભવતાં ચાદ્ય કુરુધ્વં મા વિલંબથ॥ ૧૨.
આ બધા અતિથિ ગણવા, અને એ બધું ધર્મનું સાધન છે; આજે એ જ તમારો ધર્મ માનો—મોડી ન કરો.
પરેષામુપકારં ચ યે કુર્વંતિ સ્વશક્તિતઃ ૧૨.
જે લોકો પોતાની શક્તિ પ્રમાણે બીજાના ઉપકાર માટે કાર્ય કરે છે,
કેવલાત્મોદરાર્થાય ઉદ્યોગં યે પ્રકુર્વતે ૧૨.
અને જે માત્ર પોતાનાં પેટ માટે જ પ્રયત્ન કરે છે,
તસ્માદ્વિભજનં કાર્યં મયૈતસ્ય શુભવ્રતાઃ ૧૨.
એથી, હે શુભવ્રતાવાળી સ્ત્રીઓ, આનું વહેચાણ હું જ કરું એવી વ્યવસ્થા રાખો.
ઇત્યુક્તે વચને દેવ્યા તથા ચક્રુરતં દ્રિતાઃ ૧૨.
દેવીના એ શબ્દો સાંભળીને, બધાએ તરત જ તેમ જ કર્યું.
ઉપવિષ્ટાશ્ચ તે સર્વે અમૃતાર્થં ચ ભો દ્વિજાઃ મોહિની સર્વધર્મ્મજ્ઞા અસુરાણાં સ્મયન્નિવ॥ ૧૨.
બધા અમૃત માટે બેઠા, હે દ્વિજો; મોહિની, સર્વ ધર્મ જાણનારી, અસુરોને જોઈ સ્મિત કરી.
આદૌ હ્યભ્યાગતાઃ પૂજ્યા ઇતિ વૈ વૈદિકી શ્રુતિઃ॥ ૧૨.
વેદમાં કહેવામાં આવ્યું છે કે, જે પહેલા આવે તેને પૂજવું જોઈએ.
તસ્માદ્યૂયં વેદપરાઃ સર્વે દેવપરાયણાઃ અમૃતં હિ મહાભાગા બલિમુખ્યા વદંતુ ભોઃ॥ ૧૨.
એથી, તમે બધા વેદપ્રેમી અને દેવભક્ત છો, હે ભાગ્યશાળીવો, બલશાળીમાંથી શ્રેષ્ઠ જણ કહો કે અમૃત કોને આપવું.
બલિનોક્તા તદા દેવી યત્તે મનસિ રોચતે ૧૨.
પછી બલીએ દેવીને કહ્યું: 'તમારા મનને જે ગમતું હોય એ કરો.'
એવં સંમાનિતા તેન બલિના ભાવિતાત્મના ૧૨.
એ રીતે, ઉદાર મનવાળા બલિએ એનું સન્માન કર્યું.
તસ્માન્નરેન્દ્રકરભોરુલસદ્દૃકૂલા શ્રોણીતટાલસગતિર્મવિહ્વલાંગી ૧૨.
એથી, રાજહાથીના પગ જેવી જાંઘો, હલનચલન કરતી કટિ અને થોડી લચકતી અંગો સાથે, તે ચાલતી હતી.
તદા તુ દેવી પરિવેષયંતી સા મોહિની દેવગણાય સાક્ષાત્ ૧૨.
ત્યારે દેવી મોહિનીએ પોતે જ દેવતાઓને સીધા અમૃત પીરસ્યું.
પુનશ્ચ તે દેવગણાઃ સુધારસં દત્તં તયા પરયા વિશ્વમૂર્ત્યા ૧૨.
પછી ફરીથી, વિશ્વરૂપા પરમ દેવી દ્વારા દેવતાઓએ અમૃતનો રસ મેળવ્યો.
સર્વે દૈત્યા આસનસ્થા પુનશ્ચ તે દેવગણાઃ સુધારસં દત્તં પીડિતાશ્ચ ૧૨.
બધા દૈત્યો બેઠા જ રહ્યા, અને દેવતાઓએ ફરી અમૃતનો રસ મેળવ્યો, ત્યારે દૈત્યો દુઃખી થયા.
તતસ્તથાવિધાન્દૃષ્ટ્વા દૈત્યાંસ્તાન્મોહમાશ્રિતાન્ ૧૨.
પછી, દૈત્યોને એમની એવી અવસ્થામાં જોઈને, જે મોહમાં ફસાઈ ગયા હતા,
દેવાનાં રૂપમાસ્થાય અમૃતાર્થં ત્વરાન્વિતૌ ૧૨.
દૈત્યો અમૃત મેળવવાની ઉતાવળમાં દેવતાઓનું રૂપ ધારણ કરીને આવ્યા.
યદામૃતં પાતુકામો રાહુઃ પરમદુર્જયઃ ૧૨.
જ્યારે જીતવું અઘરું એવો રાહુ અમૃત પીવાની ઇચ્છા રાખતો હતો,
તદા તસ્ય શિરશ્છિન્નં રાહોર્દુર્વિગ્રહસ્ય ચ ભ્રમમાણં તદા હ્યદ્રીંશ્ચૂર્ણયામાસ વૈ તદા॥ ૧૨.
ત્યારે રાહુનું ભયાનક માથું કપાઈ ગયું; અને એ માથું ફરતું ફરતું પર્વતોને ચકનાચૂર કરતું ગયું.
સાદ્રિશ્ચ સર્વભૂલોકશ્ચૂર્ણિતશ્ચ તદાઽભવત્ ૧૨.
એ સમયે બધા પર્વતો અને ભૂલોક પણ ચકનાચૂર થઈ ગયા.
દૃષ્ટ્વા તદા મહાદેવસ્તસ્યોપરિ તુ સંસ્થિતઃ ૧૨.
આ જોઈને મહાદેવ એ માથા ઉપર ઊભા રહ્યા.
પીડનં તત્સમીપેથ નિવાસ ઇતિ નામ વૈ॥ ૧૨.
આ નજીકનું દુઃખ 'નિવાસ' નામથી ઓળખાય છે.
મહતામાલયં યસ્માદ્યસ્યાસ્તચ્ચરણાંબુજમ્ ૧૨.
જેના ચરણ કમળને મહાન લોકો વંદન કરે છે, એનું સ્થાન મહાન છે.
કેતુશ્ચ ધૂમરૂપોઽસાવાકાશે વિલયં ગતઃ ૧૨.
ધૂમ્રરૂપ કેતુ આકાશમાં લય પામ્યો.