પાંડુરં ગજમારૂઢાં સ્તૂયમાનાં મહર્ષિભિઃ ૧૧.
પાંઢરા હાથી પર આરૂઢ એ મહર્ષિઓ દ્વારા સ્તુતિ પામતી હતી.
કરાગ્રે ધ્રિયમાણાં તાં દૃષ્ટ્વા દેવાઃ સમુત્સુકાઃ ૧૧.
એના હાથમાં અંકુશ જોઈને દેવતાઓમાં ઉત્સુકતા છવાઈ ગઈ.
દેવાંશ્ચ દાનવાંશ્ચૈવ સિદ્ધચારણપન્નગાન્ ૧૧.
દેવતાઓ, દાનવો, સિદ્ધો, ચારણો અને પન્નગો,
આલોકિતાસ્તથા દેવાસ્તયા લક્ષ્મ્યા શ્રિયાન્વિતાઃ દૈત્યાસ્તે નિઃશ્રિકા જાતા યે શ્રિયાઽનવલોકિતાઃ॥ ૧૧.
એ શ્રીયુક્ત લક્ષ્મીએ જેમને નજર કરી, તેઓ સૌ વૈભવથી યુક્ત થયા; અને જેમને નજર ન કરી, તેઓ શ્રીથી વંચિત રહ્યા.
નિરીક્ષ્યમાણા ચ તદા મુકુન્દં તમાલનીલં સુકપોલનાસમ્ ૧૧.
પછી, લક્ષ્મીએ તામળ વૃક્ષ જેવો શ્યામવર્ણ, સુંદર ગાલ અને નાક ધરાવતા મુકુન્દને નિહાળ્યા.
દૃષ્ટ્વા તદૈવ સહસા વનમાલયાન્વિતા લક્ષ્મીર્ગજાદવતતાર સુવિસ્મયંતી ૧૧.
એ સમયે, વનમાલા ધારણ કરેલા શ્રીહરિને જોઈ, આશ્ચર્યચકિત લક્ષ્મી હાથી પરથી નીચે ઉતરી.
વામાંગમાશ્રિત્ય તદા મહાત્મનઃ સોપાવિશત્તત્ર સમીક્ષ્ય તા ઉભૌ ૧૧.
પછી, એ મહાત્માના ડાબા ભાગ પાસે જઈ, લક્ષ્મી બેસી ગઈ; અને સૌએ બંનેને નિહાળ્યા.
સર્વેષામેવ લોકાનામૈકપદ્યેન સર્વશઃ ૧૧.
આ રીતે, સર્વ લોકોએ એકતાપૂર્વક તેમને જોઈને આનંદ અનુભવ્યો.
લક્ષ્મ્યા વૃતો મહાવિષ્ણુર્લક્ષ્મીસ્તેનૈવ સંવૃતા ૧૧.
લક્ષ્મી સાથે મહાવીષ્ણુ જોડાયા અને લક્ષ્મી પણ તેમનામાં લીન થઈ.
શંખાશ્ચ પટહાશ્ચૈવ મૃદંગાનકગોમુખાઃ ૧૧.
શંખ, પઠાહ, મૃદંગ અને ગોમુખ જેવા વાદ્યો વાગવા લાગ્યા.
બભૂવ ગાયકાનાં ચ ગાયનં સુમહત્તદા ૧૧.
તે સમયે ગાયકોએ ખૂબ જ સુંદર ગાન આરંભ્યું.
એવં વાદ્યપ્રભેદૈશ્ચ વિષ્ણું સર્વાત્મના હરિમ્ ૧૧.
આ રીતે વિવિધ વાદ્યોના સ્વરે સર્વવ્યાપક હરિ, વિષ્ણુની સ્તુતિ કરવામાં આવી.
તથા જગુર્નારદતુંબુરાદયો ગંધર્વયક્ષાઃ સુરસિદ્ધ સંઘાઃ ૧૧.
નારદ, તુંબુરુ અને અન્ય ગંધર્વ, યક્ષ, દેવ અને સિદ્ધોના સમૂહે પણ ગીત ગાયું.
પ્રણમ્ય પરમાત્માનં રમાયુક્તં જનાર્દ્દનમ્ ૧૨.
રમાસહિત જનાર્દન પરમાત્માને વંદન કરીને,
ઉદધેર્મથ્યમાનાચ્ચ નિર્ગતઃ સુમહાયશાઃ ૧૨.
સમુદ્રનું મથન થતાં, અતિ પ્રસિદ્ધ એવા ભગવાન બહાર આવ્યા.
પાણિભ્યાં પૂર્ણકલશં સુધાયાઃ પરિગૃહ્ય વૈ ૧૨.
તેમણે બંને હાથમાં અમૃતથી ભરેલો ઘડો મજબૂતીથી પકડી લીધો.
તદા દૈત્યાઃ સમં ગત્વા હર્તુકામા બલાદિવ ૧૨.
પછી દૈત્યો એકઠા થઈને, જોરથી તે ઘડો કબજે કરવાનો પ્રયાસ કરવા લાગ્યા.
યાવત્તરંગમાલાભિરાવૃતોઽભૂદ્ભિષક્તમઃ ૧૨.
એ સમયે, તરંગોની વચ્ચે, સર્વશ્રેષ્ઠ વૈદ્ય છુપાઈ ગયા.
કરસ્થઃ કલશસ્તસ્ય હૃતસ્તેન બલાદિવ ૧૨.
તેમના હાથમાં રહેલો ઘડો દૈત્યો દ્વારા બળજબરીથી છીનવી લેવાયો.
કલશં સુધયા પૂર્ણં ગૃહીત્વા તે સમુત્સુકાઃ ૧૨.
અમૃતથી ભરેલો ઘડો મેળવી, દૈત્યો ખૂબ ઉત્સુક બની ગયા.
અનુજગ્મુઃ સુસંનદ્ધા યોદ્ધુકામાશ્ચ તૈઃ સહ ૧૨.
સજ્જ અને યુદ્ધ કરવા ઇચ્છુક દૈત્યો એમના પાછળ દોડી ગયા.
વયં તુ કેવલં દેવાઃ સુધયા પરિતોષિતાઃ ૧૨.
પણ અમે દેવતાઓ તો માત્ર અમૃતથી જ સંતોષ પામ્યા.
ત્રિવિષ્ટપં મુદા યુક્તૈઃ કિમસ્માભિઃ પ્રયોજનમ્ અધુના વિદિતં તત્તુ નાત્ર કાર્યા વિચારણા॥ ૧૨.
આપણે આનંદપૂર્વક સ્વર્ગમાં સ્થિર છીએ—હવે આપણને બીજું શું જોઈએ? બધું જાણી લીધું છે; હવે વધુ વિચારવાની જરૂર નથી.
એવં નિર્ભાર્ત્સિતાસ્તેન બલિના સુરસત્તમાઃ ૧૨.
એવી રીતે, તે શક્તિશાળી દૈત્યે શ્રેષ્ઠ દેવતાઓને ડાંટ્યા.
તં દૃષ્ટ્વા વિષ્ણુના સર્વે સુરા ભગ્નમનોરથા ૧૨.
વિષ્ણુને જોઈને, બધા દેવતાઓની આશા તૂટી ગઈ.
મા ત્રાસં કુરુતાત્રાર્થ આનયિષ્યામિ તાં સુધામ્ ૧૨.
અહીં ડરશો નહીં; હું એ અમૃત લઈને આવીશ.
સ્થાપયિત્વા સુરાન્સર્વાંસ્તત્રૈવ મધુસૂદનઃ ૧૨.
મધુસૂદને બધા દેવતાઓને ત્યાં જ ઉભા રાખ્યા.
તાવદ્દૈત્યાઃ સુસંરબ્ધાઃ પરસ્પરમથાબ્રુવન્ ૧૨.
એજ સમયે, દૈત્યો ખૂબ જ ગુસ્સે થઈને પરસ્પર વાત કરવા લાગ્યા.
એવં પ્રવર્તમાને તુ મોહિનીરૂપમાશ્રિતામ્ ૧૨.
આ બધું ચાલતું હતું ત્યારે, એણે મોહિનીનું રૂપ ધારણ કર્યું.
વિસ્મયેન સમાવિષ્ટા બભૂવુસ્તૃષિતેક્ષણાઃ ૧૨.
દૈત્યો આશ્ચર્યથી ભરાઈ ગયા અને તરસેલી આંખે એણે જોઈ રહી.