તસ્ય યે માનિનઃ સર્વે સસુરાસુકિંનરાઃ ૨.
જેઓ બધાં અભિમાની છે—દેવતાઓ, અસુરો અને કિન્નરો—
અનાહૂતાશ્ચ યે સુભ્રુ ગચ્છંતિ પરમન્દિરમ્ ૨.
અને જેઓ સુંદર ભ્રૂ ધરાવતા છે અને આમંત્રિત ન હોવા છતાં બીજાના મહાન મકાનમાં જાય છે—
પરેષાં મંદિરં પ્રાપ્ત ઇંદ્રોપિ લઘુતાં વ્રજેત્ ૨.
બીજાના ઘરમાં પ્રવેશ્યા પછી, ઇન્દ્ર પણ નાનું થઈ જાય.
એવમુક્તા સતી તેન મહેશેન મહાત્મના ૨.
આ રીતે મહાત્મા મહેશ્વરે સતીને સંબોધી હતી.
યજ્ઞો હિ સત્યં લોકે ત્વં સ ત્વં દેવવરેશ્વર તત્સર્વં જ્ઞાતુમિચ્છામિ તસ્ય ભાવં દુરાત્મનઃ॥ ૨.
યજ્ઞ એ જ સત્ય છે, હે દેવોના સ્વામી, અને એ તું જ છે. હવે હું એ દુષ્ટના સ્વભાવ વિશે બધું જાણવું છું.
તસ્માચ્ચાદ્યૈવ ગચ્છામિ યજ્ઞવાડં પિતુર્મ્મમ ૨.
માટે આજે જ હું મારા પિતાના યજ્ઞવાટ પર જઈશ.
ઇત્યુક્તો ભગવાન્રુદ્રસ્તયા દેવ્યા શિવઃ સ્વયમ્ ૨.
એવી રીતે દેવીએ કહ્યાથી, ભગવાન રુદ્ર, એટલે કે શિવજી સ્વયં—
સ તામુવાચ દેવેશો મહેશઃ સર્વસિદ્ધિદઃ ૨.
દેવોના દેવ મહેશ્વરે, સર્વ સિદ્ધિ આપનાર, તેને ઉત્તર આપ્યો.
એતં નંદિનમારુહ્ય નાનાવિધગણાન્વિતા ૨.
પછી, અનેક પ્રકારના ગણો સાથે, દેવી નંદી પર ચડી.
તૈર્ગણૈઃ સંવૃતા દેવી જગામ પિતૃમંદિરમ્ ૨.
એ બધા ગણો વચ્ચે ઘેરાઈને, દેવી પિતાના ઘરમાં પહોંચી.
ભૂષણાનિ મહાર્હાણિ તેભ્યો દેવ્યૈ પરંતપઃ ૨.
મહાન તપસ્વીએ દેવીને બહુ કિંમતી આભૂષણો આપ્યા.
દેવ્યા ગતં વૈ સ્વપિતુર્ગૃહં તદા વિમૃશ્ય સર્વં ભગવાન્મહેશઃ ૨.
દેવી પિતાના ઘરે પહોંચી ત્યારે, ભગવાન મહેશ્વરે બધું વિચારી લીધું.
દાક્ષાયણી ગતા તત્ર યત્ર યજ્ઞો મહાનભૂત્ ૩.
દક્ષાયણી ત્યાં ગઈ, જ્યાં મોટો યજ્ઞ ચાલી રહ્યો હતો.
દ્વારિ સ્થિતા તદા દેવા અવતીર્ય નિજાસનાત્ ૩.
એ સમયે, જ્યારે તે દ્વારે ઊભી હતી, દેવતાઓ પોતાના આસન પરથી ઊભા થયા.
માતરં પિતરં દૃષ્ટ્વા સુહૃત્સંબંધિ વાંધવાન્ ૩.
માતાપિતા, મિત્રો અને સગા-સંબંધીઓને જોઈને—
બભાષે વચનં દેવી પ્રસ્તાપસદૃશં તદા ૩.
દેવીએ પછી દુઃખને યોગ્ય એવા શબ્દો બોલ્યા.
યેન પૂતમિદં સર્વં સમગ્રં સચરાચરમ્ ૩.
જેના દ્વારા આખું જગત, ચાલતું અને અચળ, શુદ્ધ થયું છે—
દ્રવ્યં મંત્રાદિકં સર્વં હવ્યં કવ્યં ચ યન્મયમ્ ૩.
બધા દ્રવ્યો, મંત્રો અને દેવો તથા પિતૃઓને અર્પણ થયેલું બધું, એ જના રૂપ છે.
શંભુના હિ વિના તાત કથં યજ્ઞઃ પ્રવર્તતે ૩.
હે પિતા, શંભુ વિના યજ્ઞ કેવી રીતે ચાલી શકે?
હે ભૃગો ત્વં ન જાનાસિ હે કશ્યપ મહામતે ૩.
હે ભૃગુ, તું જાણતો નથી; હે કશ્યપ, મહાન બુદ્ધિશાળી—
હે વિષ્ણો ત્વં મહાદેવં જાનાસિ પરમેશ્વરમ્ ૩.
હે વિષ્ણુ, તું મહાદેવ, પરમેશ્વરને ઓળખે છે.
પુરા પંચમુખો ભૂત્વા ગર્વિતોસિ સદાશિવમ્ ૩.
એક વખત, તું પાંચ મુખવાળો બનીને, સદા શિવ સામે ગર્વ કર્યો હતો.
ભિક્ષાટનં કૃતં યેન પુરા દારુવને વિભુઃ ૩.
દારુવનમાં ભગવાને એક વખત ભિક્ષા માંગી હતી.
શપ્તેનાપિ ચ રુદ્રેણ ભવદ્ભિર્વિસ્મૃતં કથમ્ ૩.
રુદ્રે શાપ આપ્યો હોવા છતાં, તમે બધા એ વાત કેમ ભૂલી ગયા છો?
લિંગભૂતં જગત્સર્વં જાતં તત્ક્ષણમેવ હિ ૩.
એ જ ક્ષણે આખું જગત લિંગરૂપ બની ગયું.
સર્વે દેવાશ્ચ સંભૂતા યતો દેવસ્ય શૂલિનઃ ૩.
શૂલીધારી દેવથી બધા દેવતાઓ ઉત્પન્ન થયા.
તસ્યા વચનમાકર્ણ્ય દક્ષઃ ક્રુદ્ધોઽબ્રવીદ્વચઃ ૩.
એના વચન સાંભળી દક્ષે ગુસ્સાથી કહ્યું:
ગચ્છ વા તિષ્ઠવા ભદ્રે કસ્માત્ત્વં હિ સમાગતા ૩.
ભદ્રે, તું જા કે રહી જા, પણ અહીં શા માટે આવી છે?
અકુલીનો વેદબાહ્યો ભૂતપ્રેતપિશાચરાટ્ ૩.
તે કોઈ વંશનો નથી, વેદથી બહાર છે, ભૂત-પ્રેત અને પિશાચનો સ્વામી છે.
મયા દત્તાસિ સુશ્રોણિ પાપિના મંદબુદ્ધિના ૩.
સુંદર કટિવાળી, હું તને એ પાપી અને મૂર્ખને આપી દીધી.