ઊનવિંશતિકોઽસિ ત્વમેષા ષોડશવાર્ષિકી
તમે હજુ ઓગણીસ વર્ષના થયા નથી અને એ છોળી સોળ વર્ષની છે.
એતાં સંવૃણુ સદ્વૃત્તાં પિતૃભક્તિયુતા ભવ
આ સારા સ્વભાવવાળી છોકરીને સ્વીકાર અને પિતાની સેવા કર.
તતોઽપત્રપસે કિં ન ત્યજ દુર્વૃત્તતાં શિશો
તને શરમ કેમ નથી આવતી? બાલક, ખરાબ વૃત્તિ છોડી દે.
તેભ્યોપિ ન બિભેષિ ત્વં શુદ્ધોસ્યુભય વંશતઃ
તને એમની પણ ભય નથી; તું બંને કુળમાંથી શુદ્ધ છે.
ગૃહેપિ શિષ્યાન્પશ્યૈતાન્પિતુસ્તે વિનયોચિતાન્
ઘરે પણ, પપ્પાના શિસ્તવાળા શિષ્યોને જો.
શ્રદ્ધાં વિહાય તે તાતે વૃત્તિલોપં કરિષ્યતિ 4.1.13.
જો તું શ્રદ્ધા છોડશે તો તારા પપ્પાની રોજી-રોટી જતી રહેશે.
અનંતરં હસિષ્યંતિ યુક્તં દીક્ષિતતાસ્ત્વિતિ
થોડીવારમાં બધા હસશે કે, 'આ તો એની દીક્ષા છે.'
માતુશ્ચરિત્રં તનયો ધત્તે દુર્ભાષણૈરિતિ
દીકરો કઠોર બોલીથી પોતાની માની જ વૃત્તિ બતાવે છે.
તદંઘ્રિલીનમનસો મમ સાક્ષી મહેશ્વરઃ
મારા મન જે મહાદેવના ચરણોમાં લીન છે, એનો સાક્ષી મહેશ્વર છે.
અહો બલીયાન્સવિધિર્યેન જાતા ભવાનિતિ
કેમ અદ્દભુત છે એ વિધિ, જેના કારણે તારો જન્મ થયો!
ન તત્યાજ ચ તદ્ધર્મં દુર્બોધો વ્યસની યતઃ
એણે એ ધર્મ ક્યારેય છોડ્યો નહીં, ભલે દુઃખમાં અને સમજવા મુશ્કેલ હોય ત્યારે પણ.
સપારદારૈર્વ્યસનૈરેભિઃ કોત્ર ન ખંડિતઃ
અહીં બીજાની સ્ત્રીઓ સંબંધિત દુઃખોથી કોણ બચ્યું છે?
અર્પયેદ્દ્યૂતકારાણાં સકુપ્યં વસનાદિકમ્
તે જુગારીઓને કપડાં અને વાસણો સહિતની વસ્તુઓ આપી દેતો.
સ્વપંત્યાસ્ત્વેકદાઽઽદાય દુરોદરિકરેઽર્પયત્
એક વખત તેણે પથારી લઈ દરવાજા પર ઉભેલા માણસને આપી દીધી.
દીક્ષિતેન પરિજ્ઞાતા દૈવાદ્દ્યૂતકૃતઃ કરે પૃષ્ટસ્તેનાથ નિર્બંધાદસકૃત્પ્રત્યુવાચ કિમ્
દીક્ષા લીધેલા વ્યક્તિએ ભાગ્યવશ જુગારીના હાથમાં કરેલી હરકત ઓળખી, વારંવાર આગ્રહપૂર્વક પૂછ્યું: 'આ શું છે?'
મમાક્ષિપસિ વિપ્રોચ્ચૈઃ કિં મયા ચૌર્ય કર્મણા 4.1.13.
હે બ્રાહ્મણ, તમે મને ઉંચા અવાજે શા માટે દોષારોપણ કરો છો? શું મેં ચોરી કરી છે?
મમ માતુર્હિ પૂર્વે દ્યુર્જિત્વાનીતો હિ શાટકઃ
મારી માતા જે શાળ લઈને આવી હતી, તે તો અગાઉ જુગારમાં જીતીને મળેલી હતી.
અન્યેષાં દ્યૂતકર્તૃણાં ભૂરિ તેનાર્પિતં વસુ
તેને બીજા જુગારીઓને ઘણું ધન આપી દીધું હતું.
ભાજનાનિ વિચિત્રાણિ કાંસ્ય તામ્રમયાનિ ચ
કાંસ્ય અને તાંબાના અનેક પ્રકારના વાસણો પણ આપ્યા હતા.
ન તેન સદૃશઃ કશ્ચિદાક્ષિકો ભૂમિમંડલે
પૃથ્વી પર એવો કોઈ જુગારી નહોતો જે તેની બરાબરી કરી શકે.
કથં નાજ્ઞાયિ તનયો ઽવિનયાનયકોવિદઃ
અનુચિત વર્તન જાણનારો એવો પુત્ર ઓળખાઈ કેમ ન ગયો?
પ્રાવૃત્ય વાસસા મૌલિં પ્રાવિશન્નિજમંદિરમ્
કપડાં વડે માથું ઢાંકી, તે પોતાના ઘરમાં પ્રવેશ્યો.
દીક્ષિતાયિનિ કુત્રાસિ ક્વ તે ગુણનિધિઃ સુતઃ
હે દીક્ષિતની પત્ની, ક્યાં છો? તારો ગુણોથી ભરેલો પુત્ર ક્યાં છે?
અંગોદ્વર્તન કાલે યા ત્વયા મેંઽગુલિતો હૃતા
જ્યારે તું મારા અંગો દબાવી રહી હતી, ત્યારે મારા હાથની ઊંગળીમાંથી વીંટી લઈ ગઈ હતી.
ઇતિ શ્રુત્વાથ તદ્વાક્યં ભીતા સા દીક્ષિતાયિની
આવાં વચન સાંભળી દીક્ષિતની પત્ની ડરી ગઈ.
વ્યગ્રાસ્મિ દેવપૂજાર્થમુપહારાદિ કર્મણિ 4.1.13.
હું તો દેવતાની પૂજા અને ઉપહારના કામમાં વ્યસ્ત છું.
ઇદાનીમેવ પક્વાન્નકરણવ્યગ્રયા મયા
હમણાં જ હું પાક ભોજન બનાવવામાં વ્યસ્ત છું.
દીક્ષિત ઉવાચ હંહો સત્પુત્રજનનિ નિત્યં સત્યપ્રભાષિણિ
દીક્ષિતએ કહ્યું: 'હે સારા પુત્રની માતા, હંમેશા સત્ય બોલનારી.'
તદાતદેતિ ત્વં બ્રૂયા નાથેદાનીં સ નિર્ગતઃ
તમે ક્યારેક 'ત્યારે' અને ક્યારેક 'નહીં' એવું બોલો છો; હવે તો એ બહાર ગયો છે.
કુતસ્ત્વચ્છાટકઃ પત્નિ માંજિષ્ઠો યો મયાઽર્પિતઃ
હે પત્ની, તારો એ લાલ શાળ ક્યાંથી આવ્યો, જે મેં તને આપ્યો હતો?