આહ્વયામાસ સમરે તીવ્રાશનિસમસ્વનઃ જલંધર ઉવાચ યુધ્યસ્વ ચ મયા સાર્દ્ધં કિમેભિર્નિહિતૈસ્તવ
જલંધરે યુદ્ધમાં ગર્જનાભેર અવાજે બોલાવ્યું: 'મારે સાથે સીધું લડીને બતાવ, તું જેને હરાવ્યો એમાં શું ફાયદો?''
યચ્ચ કિંચિદ્બલં તેઽસ્તિ તદ્દર્શય જટાધર
'તારા પાસે જેટલું બળ છે, ઓ જટાધારી, એ બધું હવે બતાવી દે.'
તાન્પ્રાપ્તાન્નિશિતૈર્બાણૈશ્ચિચ્છેદ પ્રહસન્નિવ
તેણે નજીક આવતા શત્રુઓને તીક્ષ્ણ બાણોથી કાપી નાખ્યા અને હસતો રહ્યો.
સ ચ્છિન્નધન્વા વિરથો ગદામુદ્યમ્ય વેગવાન્
તેનો ધનુષ્ય તૂટી ગયો, રથ પણ નહોતો, તો તેણે ગદા ઉંચકી ઝડપથી આગળ વધ્યો.
તથાઽપિ મુષ્ટિમુદ્યમ્ય યયૌ રુદ્રં જિઘાંસયા
છતાં પણ તેણે મુઠી બાંધી રુદ્રને મારવાનો ઈરાદો કરીને આગળ વધ્યો.
તતો જલંધરો દૈત્યો મત્વા રુદ્રં બલાધિકમ્
પછી દૈત્ય જલંધરે સમજ્યું કે રુદ્ર તો બળમાં વધારે છે—
તતો જગુશ્ચ નનૃતુર્ગંધર્વાપ્સરસાં ગણાઃ
એ સમયે ગંધર્વો અને અપ્સરાઓના ટોળા ગીત ગાવા અને નૃત્ય કરવા લાગ્યા.
તદ્દૃષ્ટ્વા મહદાશ્ચર્યં રુદ્રો નાદવિમોહિતઃ
આ મહાન અદ્ભુત દૃશ્ય જોઈને રુદ્ર આશ્ચર્યચકિત થયો અને જોરથી પોકાર્યો.
એકાગ્રીભૂતમાલોક્ય રુદ્રં દૈત્યો જલંધરઃ 2.4.20.
રુદ્રને એકાગ્ર જોઈને દૈત્ય જલંધર—
યુદ્ધે શુંભનિશુંભાખ્યૌ સ્થાપયિત્વા મહાબલી
યુદ્ધમાં તેણે શક્તિશાળી શુંભ અને નિશુંભને ત્યાં ઊભા રાખ્યા.
મહાવૃષભમારૂઢઃ સ બભૂવ જલંધરઃ
જલંધર મહાન વૃષભ પર ચડીને બેઠો.
અભ્યાયયૌ સખીમધ્યાત્તદ્દર્શનપથેઽભવત્
પછી તે પોતાના મિત્રો વચ્ચેથી આગળ આવ્યો અને સૌની નજરે ચઢ્યો.
તાવત્સ્વવીર્યં મુમુચે જડાંગશ્ચાઽભવત્તદા
એ સમયે તેણે પોતાનું બળ છોડ્યું અને શરીર નિષ્ક્રિય થઈ ગયું.
જગામાઽન્તર્હિતા વેગાત્સા તદોત્તરમાનસે
પછી તે ઝડપથી અદૃશ્ય થઈને ઉત્તર કુંડમાં પ્રવેશી ગઈ.
જવેનાઽઽગાત્પુનર્યુદ્ધં યત્ર દેવો વૃષધ્વજઃ
તે જલદીથી ફરી યુદ્ધ માટે ગયો, જ્યાં વૃષધ્વજ દેવ હાજર હતા.
તાવદ્દદર્શ તં દેવં સૂપવિષ્ટં સમીપગમ્ પાર્વત્યુવાચ વિષ્ણો જલંધરો દૈત્યઃ કૃતવાન્પરમાદ્ભુતમ્
પછી પાર્વતીજી એ નજીક જઈને એ દેવને બેઠેલા જોયા અને કહ્યું: 'વિષ્ણુ, જલંધર દાનવે બહુ અજાયબી કામ કર્યું છે.'
તત્કિં ન વિદિતં તેઽસ્તિ ચેષ્ટિતં તસ્ય દુર્મતેઃ વિષ્ણુરુવાચ તેનૈવ દર્શિતઃ પંથા વયમપ્યન્વયામહે
'એ દુર્ભાગ્યશાળીનું કઈક એવું છે જે તમારે ખબર નથી?' વિષ્ણુએ કહ્યું: 'એ જ આપણને રસ્તો બતાવ્યો અને અમે પણ એના પાછળ ચાલ્યા.'
નાઽન્યથા સ ભવેદ્વધ્યઃ પાતિવ્રત્યસુરક્ષિત્ઃ નારદ ઉવાચ જગામ વિષ્ણુરિત્યુક્ત્વા પુનર્જાલંધરં પુરમ્
'બીજું કોઈ રીતે એ મારાઈ શકે નહીં, કારણ કે એની પત્નીના પાવિત્ર્યે એને બચાવ્યું છે.' નારદે કહ્યું: 'આવું કહીને વિષ્ણુ ફરી જલંધરના શહેરમાં ગયા.'
અથ રુદ્રશ્ચ ગંધર્વાઽનુગતઃ સંગરે સ્થિતઃ 2.4.20.
પછી રુદ્રજી ગંધર્વો સાથે યુદ્ધમાં તૈયાર ઊભા રહ્યા.
તતો ભવો વિસ્મિતમાનસઃ પુનર્જગામ યુદ્ધાય જલંધરં રુષા
પછી ભવદેવ આશ્ચર્યચકિત મનથી ગુસ્સામાં ફરી જલંધર સાથે યુદ્ધ કરવા ગયા.
પાતિવ્રત્યસ્ય ભંગાય વૃંદાયાશ્ચાઽકરોન્મતિમ્
વૃંદાના પાવિત્ર્ય તોડવા માટે, એના મનમાં ભ્રમણું પેદા કર્યું.
અથ વૃંદારકા દેવી સ્વપ્નમધ્યે દદર્શ હ
પછી દેવી વૃંદાએ સપનામાં જોયું—
કૃષ્ણપ્રસૂનભૂષાઢ્યં ક્રવ્યાદગણસેવિતમ્
—કાળાં ફૂલોથી શોભાયમાન અને માંસખોરોના ટોળા સાથે કોઈને.
સ્વપુરં સાગરે મગ્નં સહસૈવાઽઽત્મના સહ
એણે પોતાનું શહેર અને પોતે, એકસાથે, અચાનક દરિયામાં ડૂબેલા જોયા.
દદર્શોદિતમાદિત્યં સચ્છિદ્રં નિષ્પ્રભં મુહુઃ
એણે વારંવાર ઊગતો, છિદ્રવાળું અને તેજવિહીન સૂરજ જોયો.
કુત્રચિન્નાઽલભચ્છર્મ ગોપુરાટ્ટાલભૂમિષુ
ક્યાંક એને ન તો ગોપુર પર, ન તો અટારીમાં, ક્યાંય આશરો મળ્યો નહીં.
તત્રાઽપિ સાઽભ્રમદ્બાલા નાઽલભત્કુત્રચિત્સુખમ્
ત્યાં પણ, ભટકતી કન્યાને ક્યાંય સુખ મળ્યું નહીં.
તતઃ સા ભ્રમતી બાલા દદર્શાઽતીવભીષણૌ
પછી, ભટકતી ભટકતી એ બાળાએ બે બહુ ભયાનક જીવ જોયા.
તૌ દૃષ્ટ્વા વિહ્વલાઽતીવ પલાયનપરાઽભવત્
એને જોઈને એ બહુ ગભરાઈ ગઈ અને ભાગવા માટે તત્પર થઈ.
તતસ્તત્કણ્ઠમાવૃત્ય નિજાં બાહુલતાં ભયાત્ 2.4.21.
પછી, ડરેને એણે પોતાની નાજુક બાહુ ગળે વળી લીધી.