અયમત્રર્ષિભિર્ભક્તૈર્નિર્દિષ્ટં તમથાભ્યગાત્
ભક્તિભર્યા ઋષિઓએ બતાવેલું એ સ્થળે પછી તે પહોંચી.
વનાંતરં ગતેઃ પ્રાતઃ સમિત્કુશફલાહૃતેઃ
સવારના સમયે સમિદ્ધ, કુશ અને ફળ એકત્ર કરીને તે વનમાં પ્રવેશી.
શિષ્યાનાદિશ્ય ધર્માત્મા ગતશ્ચ વિપિનાંતરમ્
શિષ્યોને આદેશ આપીને, ધર્મનિષ્ઠ વ્યક્તિ વનમાં અંદર ગઈ.
ક્વ ગતો મુનિરિત્યુક્તૈરિત આયાસ્યતિ ક્ષણાત્
'મુનિ ક્યાં ગયા?' એમ પૂછતાં, જવાબ મળ્યો, 'થોડા સમયમાં અહીં પાછા આવશે.'
અભ્યુત્થાનેનાસનેન પાદ્યેનાર્ઘેણ સૂનૃતૈઃ
ઉઠીને, આસન આપી, પાદ્ય, અર્ઘ્ય અને મીઠા શબ્દોથી,
ક્ષણં ક્ષમસ્વસૂનુસ્તામન્યે જગ્મુસ્તદન્તિકમ્
'થોડો સમય ધીરજ રાખ, પુત્ર,' એમ કહી, બીજા ત્યાં ગયા.
અભવત્કલ્પબહુલો મણિપ્રાસાદસંકુલઃ
એ સ્થળ મણિથી શોભતા અનેક મહેલો વડે ભરાઈ ગયું.
અપશ્યત્સ્વાશ્રમં દૂરે વિમાનશતશોભિતમ્ 1.3.1.4.
દૂરથી તેણે પોતાના આશ્રમને અનેક વિમાનોથી પ્રકાશિત જોયો.
ગૌર્યાઃ સમાગમં સર્વમપશ્યજ્જ્ઞાનચક્ષુષા
જ્ઞાનની દ્રષ્ટિથી તેણે ગૌરીનું આખું મિલન જોઈ લીધું.
શિષ્યૈઃ શીઘ્રચરૈર્વૃત્તમાવેદિતમથાશૃણોત્
પછી ઝડપી ચાલતા શિષ્યો પાસેથી જે બન્યું તે બધું તેણે સાંભળ્યું.
અથ મહર્ષિરુપાગતકૌતુકો નિજતપઃફલમેવ તદાગમમ્
પછી મહર્ષિ જિજ્ઞાસાથી ભરેલા, પોતાના તપના ફળની જ આશા રાખીને ત્યાં આવ્યા.
પ્રત્યાધાતું પ્રવવૃતે શિવભક્તિર્જગન્મયી
શિવજી પ્રત્યેની સર્વવ્યાપી ભક્તિ ફરીથી જગાવવામાં આવી, જે ગુમાવેલું હતું તેને પાછું લાવવાના ઉદ્દેશથી.
આલુલોકે સમાયાતં ગૌતમં શિષ્યસેવિતમ્
તેણે જોયું કે ગૌતમ પોતાના શિષ્યો સાથે ત્યાં આવ્યા છે.
જટાભિરતિતામ્રાભિસ્તીર્થસ્નાનવિશુદ્ધિભિઃ
તેમના જટાં પવિત્ર તીર્થસ્નાનથી તાંબાના રંગ જેવી લાલચૂડી હતી.
ભસ્મત્રિપુણ્ડ્રકોપેતવિશાલનિટિલોજ્વલમ્
તેમનું વિશાળ કપાળ ભસ્મ અને ત્રિપુંડથી શોભી રહ્યું હતું.
દધાનં વલ્કલે રક્તે તપઃ કૃશિતવિગ્રહમ્
તેમણે લાલ વાલકળા પહેરી હતી અને તપથી તેમનું શરીર દુર્બળ થઈ ગયું હતું.
શમ્ભુનાવસિતોદાત્તસારૂપ્યમિવ ભાષિતમ્
તેમની વાણીમાં શંભુ જેવી ઉદારતા અને મહાનતા જણાતી હતી.
આલોક્ય તં મહાત્માનં વૃદ્ધં શંભુપદાશ્રયમ્
તે મહાત્માને, વૃદ્ધ અને શંભુના ચરણોમાં તત્પર જોઈને,
કૃતાંજલિં મુનિર્વીક્ષ્ય સમસ્તજગદમ્બિકામ્
મુનિએ તેમને કરજોડીને જોયા અને સમગ્ર જગતની માતાને ઓળખી લીધી.
સ્વાગતં ગૌરિ સુભગે લોકમાતર્દયાનિધે
સ્વાગત છે, ગૌરી! ધન્ય છો, દયાની સાગર, જગતની માતા.
અહો માન્યે માન્યમર્થં વિજ્ઞાયૈવ પુરા વયમ્ 1.3.1.5.
અરે, પૂજનીયે! જે સર્વોચ્ચ હિત છે, તે જાણીને અમે હંમેશા તેનો સન્માન કર્યો છે.
યદ્દેવિ તે ન ચેત્કિંચિન્માયાવિલસિતન્નિજમ્
હે દેવી, જો તમારું કંઈ નથી, તો માત્ર તમારી માયાનું રમણ જ બાકી રહે છે.
તિષ્ઠત્વશેષં મે વક્તું માયાવિલસિતં તવ
તમારી માયાની લીલા વિશે આગળનું કહેવાનું મને રહેવા દો.
આસ્યતાં પાવને શુદ્ધં આસને કુશનિર્મિતે
પવિત્રે, શુદ્ધ કુશથી બનેલા આસન પર બેસો.
ઇતિ શિષ્યૈઃ સમાનીતે દર્ભાંકે પરમાસને
શિષ્યો દ્વારા લાવવામાં આવેલ દર્ભથી સુશોભિત શ્રેષ્ઠ આસન પર,
નિવેદ્ય સકલાં પૂજાં ભક્તિભાવસમન્વિતઃ
તેમણે ભક્તિભાવથી યુક્ત સર્વ પૂજા અર્પણ કરી.
ઉવાચ દશનજ્યોત્સ્નાપરિધૌતદિશામુખઃ
તેમનું મુખ દંતપંક્તિની ચાંદનીથી ધોવાઈ ગયેલું લાગતું, તે રીતે તેજસ્વી હતું અને તેમણે વાત કરી.
અહો દેવસ્ય માહાત્મ્યં શમ્ભોરમિતતેજસઃ
અરે, શંભુ ભગવાનની અપરંપાર મહિમા કેટલી મહાન છે!
અસિદ્ધમન્યલ્લબ્ધવ્યં કિં વાન્યત્તવ વિદ્યતે
હવે એવું શું છે કે જે તને મળ્યું નથી, અથવા તને કંઈક બીજું ઇચ્છવું છે?
કૈલાસશૈલવૃત્તાંતઃ કંપાતટતપઃસ્થિતઃ
કૈલાસ પર્વતની વાત છે, જ્યાં તું કંપા નદીના કાંઠે તપ કરી હતી.