પ્રજાસ્તત્સુખસંવૃદ્ધા જરામૃ ત્યુવિવર્જિતાઃ
પ્રજા સુખથી વધતી ગઈ અને વૃદ્ધાવસ્થા તથા મરણથી મુક્ત રહી.
યૌવનસ્થાશ્ચ નિર્દ્વંદ્વાઃ સતતં ધર્મસંશ્રયાઃ
તેઓ યુવાન જ રહ્યા, દ્વંદ્વોથી મુક્ત અને હંમેશા ધર્મમાં સ્થિર.
અકૃષ્ટપચ્યા પૃથિવી સ્વાદવદ્ભિઃ ફલૈર્યુતા
પૃથ્વી ખેડાણ કે વાવેતર વિના જ મીઠાં ફળોથી ભરપૂર રહી.
એવં વ્રજતિ કાલે વૈ રાજ્ઞિ રાજ્યં પ્રકુર્વતિ
આ રીતે સમય પસાર થતો ગયો અને રાજા રાજ્ય ચલાવતો રહ્યો.
પ્રજાનાં બહુદુઃખાનિ મુહુઃ કુર્વંત્યનેકશઃ
પણ પ્રજાને અનેક વખત અનેક પ્રકારના દુઃખો થવા લાગ્યા.
તથા સંહ્રિયમાણેષુ લોકેષુ નૃપસત્તમઃ
અને જ્યારે જગત સંહરાઈ રહ્યું હતું, ત્યારે એ શ્રેષ્ઠ રાજા—
તેનૈવાપ્યાયિતો લોકઃ સુખી જાતો યશસ્વિનિ સંવર્ત્તો વારિદો ભૂત્વા મેઘાન્વૈ વિન્યપાતયત્
એના દ્વારા જગત પોષાયું અને સુખી બન્યું, હે યશસ્વિની; સંવર્ત્તે મેઘ બની વરસાદ વરસાવ્યો.
તતસ્તુ મારુતો ભૂત્વા નૃપતિસ્તામધારયત્
પછી રાજાએ પવન બની એ વરસાદને ધારણ કર્યો.
ન યજ્ઞા ન જપો હોમો ન ચ પક્તિરવર્ત્તત 5.2.74.
કોઈ યજ્ઞ, જપ, હોમ કે રસોઈ કશુંય થતું ન હતું.
તતઃ સ રાજા તં દૃષ્ટ્વા ત્વભવદ્ધવ્યવાહનઃ
પછી એ જોઈને રાજા હવ્યવાહન બની ગયો.
એતસ્મિન્નંતરે દેવિ ત્વયા સાર્દ્ધં સમાગતઃ
એ સમયે, દેવી, હું તારી સાથે અહીં આવી પહોંચ્યો હતો.
તતો દેવગણાઃ સર્વે સકિંનરમહોરગાઃ
પછી બધા દેવતાઓ, કિન્નર અને મહાન સાપો પણ ત્યાં આવ્યા.
ભૂતાઃ પ્રેતાઃ પિશાચાશ્ચ યે ચાન્યે ગગનેચરાઃ
ભૂત, પ્રેત, પિશાચ અને આકાશમાં ફરતા બીજા બધા પણ આવ્યા.
ગંગા ચ યમુના સિંધુશ્ચંદ્રભાગા સરસ્વતી
ગંગા, યમુના, સિંધુ, ચંદ્રભાગા અને સરસ્વતી પણ આવી.
વિપાશા દેવિકા પુણ્યા શરયૂઃ કૌશિકી તથા
વિપાશા, પવિત્ર દેવિકા, શરયૂ અને કૌશિકી પણ આવી.
પારા વેદ સ્મૃતિશ્ચૈવ વેત્રઘ્ની નર્મદા શિવા
પારા, વેદ, સ્મૃતિ, વેત્રઘ્ની, નર્મદા અને શિવા પણ આવી.
પુષ્કરશ્ચ પ્રયાગશ્ચ પ્રભાસો નૈમિષસ્તથા ।। પૃથુતીર્થોદકશ્ચૈવ તથૈવામરકંટકઃ
પુષ્કર અને પ્રયાગ, પ્રભાસ અને નૈમિષ પણ, વિશાળ તળાવવાળું પૃથુતીર્થ અને અમરકંટક પણ આવ્યા.
ગંગાદ્વારઃ કુશાવર્ત્તો બિલ્વકો નીલપર્વતઃ
ગંગાદ્વાર, કુશાવર્ત, બિલ્વક અને નિલપર્વત પણ આવ્યા.
ભૃગુતુંગઃ સુકુક્ષશ્ચાપ્યજગંધશ્ચ પાર્વતિ 5.2.74.
ભૃગુતુંગ, સુકુક્ષ અને અજગંધ પણ, પાર્વતી, ત્યાં આવ્યા.
સ્થાનાનિ ચ સમસ્તાનિ પુણ્યાન્યાયતનાનિ ચ
બધા પવિત્ર સ્થળો અને યાત્રાધામો પણ આવ્યા.
મુનયો વાલખિલ્યાશ્ચ વેદાશ્ચત્વાર એવ ચ
મુનિઓ, વાલખિલ્ય અને ચારેય વેદ પણ આવ્યા.
અનંતરં મયા મેરુઃ સ્થલાકારઃ કૃતસ્તતઃ નિયુક્તાઃ સાગરાઃ પાર્શ્વે ચત્વારો લવણાદયઃ
પછી મેં તરત જ મેરુને જમીનરૂપે ઊભો કર્યો અને ચારેય સાગરો, લવણાદિ, બાજુમાં મૂક્યા.
અથ વ્યાકુલતાં પ્રાપ્તઃ સ ચ રાજા રિપુંજયઃ
પછી એ રાજા રિપુંજય ખૂબ જ દુઃખી થયો.
તેજસા દહ્યમાનોઽપિ મદીયેન વરાનને
મારા તેજથી દહાય રહ્યો હતો, હે સુન્દરમુખી.
સ્થલેસ્મિન્નૃપ રાજાહં મયાપ્યુક્તં વિનોદતઃ
આ ધરતી પર, રાજા, મેં પણ તેને હર્ષથી વાત કરી.
તેનાહં સર્વતો દૃષ્ટો વાઙ્મયે સચરાચરે
તેના દ્વારા હું સર્વત્ર, વાણીમાં અને ચાલતાં-અચળમાં દેખાયો.
પ્રભાવમતુલં દૃષ્ટ્વા મદીયં વ્યાપકં પરમ્ ભૂયઃસ્તુતોઽપિ તેનાહં તુષ્ટો વૈ તસ્ય ભૂપતેઃ
મારું અનન્ય, સર્વવ્યાપી અને શ્રેષ્ઠ શક્તિ જોઈને, તેણે ફરી મારી સ્તુતિ કરી અને હું એ રાજા પર પ્રસન્ન થયો.
ભક્તિર્મે સુદૃઢા ભૂયાત્ત્વયિ સર્વॆશ શાશ્વતી। તુષ્ટોહં તેન વાક્યેન પુનઃ પ્રોક્તો મયા નૃપ ॥ 5.2.74.
મારી તારી પર ભક્તિ દૃઢ અને શાશ્વત રહે, હે સર્વેશ. એ વચનથી હું પ્રસન્ન થયો અને ફરી રાજાને કહ્યું.
એવં ભવિષ્યતીત્યુક્ત્વા પુનર્માં બ્રૂહિ પાર્થિવ । હૃદિ સ્થિતશ્ચ તે કામઃ સર્વકાલં ભવિષ્યતિ
"એવું જ થશે" એમ કહી, રાજા, ફરી મને કહો; તમારાં હૃદયમાં જે ઈચ્છા છે, એ સદા માટે ત્યાં જ રહેશે.
અધૃષ્યઃ સર્વેદેવાનાં સર્વદા સંભવિષ્યસિ
તમે સદા બધા દેવતાઓ માટે અપરાજિત રહેશો.