ત્વદંગસંગસંસ્પર્શસુખસ્વાદાતિમેદુરઃ
તારા અંગોનો સ્પર્શ અને સંગનો આનંદ મેળવવાની મારી તીવ્ર ઇચ્છા છે.
મનોરથાશ્ચિરં યાવદ્યે મે હૃદિ સમેધિતાઃ
આ મારો મનનો ઇચ્છાઓ ઘણાં સમયથી મારા હૃદયમાં વધતી રહી છે.
જિત્વા દેવાન્રણે સર્વાનિંદ્રાદીન્મૃગલો ચને
મેં યુદ્ધમાં બધા દેવતાઓને, ઇન્દ્ર સહિત, મૃગોમાં સિંહ જેવો બનીને જીત્યા છે.
આધાયાંકે ત્રિશૂલં ચ સુષ્વાપેતિ પ્રલપ્ય સઃ
એણે ત્રિશૂલને ગોદમાં મૂકી, બડબડતાં ઊંઘી ગયો.
વરં સ્મરંતી સા ગૌર્યા વિદ્યાધરકુમારિકા આહૂય તં નરવરં વરં સર્વાંગસુંદરમ્
ગૌરીની ભક્તિ ધરાવતી એ વિદ્યાધર કન્યાએ, પોતાનો વર સ્મરીને, સર્વાંગ સુંદર એવા એ ઉત્તમ પુરુષને બોલાવ્યો.
વિષ્ણુભક્તિકૃતત્રાણં પ્રાણનાથેતિ જલ્પ્ય ચ
'વિષ્ણુભક્તિથી રક્ષક, મારા પ્રાણપ્રિય' એમ બોલતાં એણે ધીમે ધીમે શબ્દો ઉચ્ચાર્યા.
તમાદાય ત્રિશૂલં ચ સ તદામિત્રજિન્નૃપઃ 5.2.46.
પછી એ રાજાએ, દુશ્મનોનો વિનાશ કરનાર, પોતાનું ત્રિશૂલ ઉઠાવ્યું.
જગાદોત્તિષ્ઠ રે દુષ્ટ કન્યાદૂષણલાલસ
એણે કહ્યું, 'ઉઠ, દુષ્ટ! કન્યાઓને બગાડવા તું લાલચી છે.'
ઇતિ સંશ્રુત્ય સંપ્રાપ્તઃ કસ્ય દૃષ્ટોદ્ય ચાંતકઃ
આ સાંભળીને, એ આગળ આવ્યો અને વિચાર કર્યો કે હવે કોને મૃત્યુ મળવાનું છે.
મમ પ્રચંડદોર્દંડકંડૂકંડૂયનક્ષમઃ
એ મારા ભયંકર અને દંડ જેવા હાથની ખંજવાળ ખંજવાળવા યોગ્ય છે.
મા ભૈર્મે કૌતુકં પશ્ય ભક્ષોયં મમ સાંપ્રતમ્
ડરશો નહીં; આ રમૂજ જોવો—હવે એ મારા દ્વારા ભક્ષાય છે.
ઇત્યુક્ત્વા મુષ્ટિઘાતેન તેનોચ્ચૈર્દંડસૂનુના
આ રીતે કહીને, દંડપુત્રએ એને જોરથી મુઠ્ઠી માર્યો.
સ ચક્રિણા કૃતત્રાણઃ પીડાં નાલ્પીયસીમપિ
ચક્રધારીની રક્ષા હેઠળ, એને જરા પણ દુખાવું લાગ્યું નહીં.
અથ કોપવતા રાજ્ઞા હતો વક્ત્રે ચપેટયા ઉવાચ ચ વચો ધૈર્યમવષ્ટભ્ય મહાબલી
પછી ગુસ્સે ભરેલા રાજાએ એના મુખ પર ચપેટ મારી, અને એ મહાબલી ધૈર્યથી બોલ્યો:
તતસ્ત્વં છિદ્રમાસાદ્ય હંતું માં દાનવાંતક
તમે હવે મારી કોઈ કમજોરી શોધીને, દાનવોના વિનાશક, મને મારવા ઈચ્છો છો.
એવંવિધો હિ મધુભિદ્યદિ ત્વં બલવાનસિ
મધુનો સંહાર કરનાર, જો તમે સાચે જ શક્તિશાળી છો, તો એ પ્રમાણે વર્તો.
ત્વયા કપટરૂપેણ બલિના કૈટભાદયઃ 5.2.46.
તમારા કપટ રૂપે, શક્તિશાળી કૈટભ અને બીજાઓનો સંહાર થયો હતો.
પશ્યતોઽસ્ય મહાબાહોઃ સ ચ પ્રાણાઞ્જહૌ ક્ષણાત્ 5.2.46.
મહાબલી જોતા-જોતાં, એણે પળમાં એનું જીવન લઈ લીધું.
સાપિ વિદ્યાધર્યવંતીં સમૃદ્ધાં વીક્ષ્ય દૂરતઃ 5.2.46.
એ સ્ત્રીએ દૂરથી સમૃદ્ધ વિદ્યાધરી કન્યાને જોઈ.
તસ્યોપરિ શુભં પદ્મં રવિરશ્મિપ્રકાશિતમ્ વિધિં સંપૂજયેદ્ભક્ત્યા રક્તમાલ્યાંબરાદિભિઃ ।। 5.2.46.
એના ઉપર, એક સુંદર કમળ સૂર્યની કિરણોથી ઝળહળતું હતું; ત્યાં ભક્તિપૂર્વક, લાલ ફૂલમાળા, વસ્ત્ર અને અન્ય વસ્તુઓથી વિધિને પૂજવી જોઈએ.
જાતમાત્રો વ્રજેત્સ્વર્ગં પુનરાયાતિ ચાત્ર વૈ વિનૈવ સ્તન્યપાનેન ષોડશાબ્દાકૃતિઃ ક્ષણાત ।। 5.2.46.
નવજાત બાળક તરત જ સ્વર્ગમાં જાય છે અને પછી અહીં પાછું આવે છે, માતાનું દૂધ પીધા વિના, પળમાં જ સોળ વર્ષના રૂપમાં.
નિન્યુર્ગગનમાર્ગેણ બ્રાહ્મ્યાદ્યા યત્ર માતરઃ 5.2.46.
બ્રાહ્મીથી શરૂ કરીને માતાઓ એ બાળકને આકાશના માર્ગે લઈ ગયા.
આવિર્બભૂવ પુરતો લિંગરૂપેણ શંકરઃ 5.2.46.
શંકર એના સામે લિંગરૂપે પ્રગટ થયો.
એષ તે કથિતો દેવિ પ્રભાવઃ પાપનાશનઃ 5.2.46.
હે દેવી, પાપનો નાશ કરનાર આ પ્રભાવ મેં તને કહ્યો છે.
યસ્ય દર્શનમાત્રેણ પ્રાપ્યંતે સર્વસિદ્ધયઃ
જેના માત્ર દર્શનથી જ દરેક સિદ્ધિઓ પ્રાપ્ત થાય છે.
પુરા રાથન્તરે કલ્પે નૂપુરોનામ વૈ ગણઃ
પહેલાં રાથંતર કાલમાં 'નૂપુર' નામનો એક ગણા હતો.
સ એકદા કુબેરસ્ય સભાયાં પ્રાપ્ય સંસ્થિતઃ
એ ગણા એક વખત કુબેરની સભામાં જઈને ઊભો રહ્યો.
નનૃતુશ્ચાપરાસ્તત્ર હ્યુર્વશી યોષિતાં વરા
ત્યાં સ્ત્રીઓમાં શ્રેષ્ઠ ઉર્વશી અન્ય સ્ત્રીઓ સાથે નૃત્ય કરતી હતી.
તાસાં નૃત્યં તદા વીક્ષ્ય નૂપુરો ગણપસ્તદા
ત્યારે એ લોકોના નૃત્યને જોઈને, નૂપુર એ ગણા નેતા,
નૃત્યમાનસ્તતો હૃષ્ટઃ પુષ્પગુ ચ્છેન વક્ષસિ
નૃત્ય કરતા ખુશ થઈને, ફૂલોની વાળથી ઉર્વશીના છાતી પર માર્યો.