વિવેશાંતઃ સમુદ્રં ચ નગરીમાસસાદ તામ્
એ સમુદ્રના અંદર ગયો અને એ નગરમાં પહોંચ્યો.
તેન રાજ્ઞા ત્રિજગતીસૌંદર્યશ્રીરિવૈકિકા
એ રાજાએ, ત્રણ લોકની સુંદરતાની અનન્ય કાંતિ જેવી, સર્જી.
નિરમાયિ પ્રમોદ્દેશાત્સ્રષ્ટૃસૃષ્ટિર્વિ લક્ષણા
આનંદથી, સર્જનહારની સર્જનાથી અલગ, એક નવી રચના થઈ.
યોષિદ્રૂપં સમાશ્રિત્ય તિષ્ઠત્યત્રાકુતોભયા
સ્ત્રીરૂપ ધારણ કરીને, એ ત્યાં નિર્ભય રહી છે.
સા વિલોક્યાથ તં બાલં નિતરાં મધુરાકૃતિમ્
પછી, એ બાળકને જોઈ, જે અત્યંત મીઠા રૂપનો હતો—
શંખચક્રાંકસુભગભુજદ્વયવિરાજિ તમ્
શંખ અને ચક્રના ચિહ્નોથી શોભતા, સુંદર બંને હાથથી સજ્જ—
ભવાનીભક્તિબીજોત્થભૂરુહં પુરુષાકૃતિમ્ 5.2.46.
ભવાનીની ભક્તિથી ઉગેલા વૃક્ષ જેવો, માનવ રૂપ ધરાવતો—
ઇતિ પર્યાકુલીકૃત્ય ચક્ષુષી ચ મુહુર્મુહુઃ
આ રીતે, વારંવાર આંખોને ઉલઝાવી, ફરી ફરીને જોઈ રહી હતી.
તાવદ્ગુપ્તં સમાતિષ્ઠ શસ્ત્રાગારેઽત્ર ગહ્વરે
તુ અહીં આ ગુહામાં, શસ્ત્રગૃહમાં, હમણાં છુપાઈને રહેજે.
આગામિન્યાં તૃતીયાયાં પરશ્વઃ પાણિપીડનમ્
આગળના ત્રીજા દિવસે હાથની તાકાતની કસોટી થવાની છે.
મા તદ્ભીતિં કુરુ યુવંસ્ત્વત્કાર્યં ભવિતાચિરાત્
એ વાતનો ડર ન રાખજો; તારો કાર્ય વહેલામાં વહેલી પૂરુ થવાનું છે.
સ્થિરો વીરો મહાબાહુર્દાનવાગમનેક્ષણઃ
એક દૃઢ, શૂરવીર, મજબૂત ભુજાવાળો અને દાનવના આવવાના માટે સતર્ક એવો પુરુષ હતો.
અથ સાયં સમાયાતો દાનવો ભીષણાકૃતિઃ
પછી સાંજે ભયાનક રૂપ ધરાવતો દાનવ ત્યાં આવ્યો.
આગત્ય દાનવો રૌદ્રઃ પ્રલયાંબુદનિસ્વનઃ
એ રુદ્ર દાનવ પ્રલયના મેઘ જેવો ગર્જન કરતાં આવ્યો.
ગૃહાણેમાનિ રત્નાનિ દિવ્યાનિ વરવર્ણિનિ
હે સુંદરવર્ણે, આ દિવ્ય રત્નો લઈ લે.
દાસીનામયુતં પ્રાતર્દાસ્યામિ તવ સુંદરિ
હે સુંદરિ, હું તને સવારે દસ હજાર દાસીઓ આપીશ.
ગન્ધર્વીણાં કિંનરીણાં સતતં પરિચારિકાઃ 5.2.46.
ગંધર્વી અને કિન્નરીઓમાંની સેવિકાઓ તને હંમેશા મળતી રહેશે.
રાક્ષસીનાં શતાન્યષ્ટૌ શતમપ્સરસાં વરમ્
આઠસો રાક્ષસી અને શ્રેષ્ઠ એવી સો અપ્સરાઓ તારી થશે.
યાવત્સંપત્તિસંભારો દિક્પાલાનાં ગૃહેષુ વૈ
દિશાઓના રક્ષકોના ઘરોમાં જેટલી સંપત્તિ અને ખજાનો ભેગો થયો છે, એટલો બધો તને મળશે.
દિવ્યાન્ભોગાન્મયા સાર્દ્ધં ભોક્ષ્યસે મત્પરિગ્ર હાત્
તુ મારી પત્ની બનીને મારા સાથે દિવ્ય ભોગોનો આનંદ માણીશ.
ત્વદંગસંગસંસ્પર્શસુખસ્વાદાતિમેદુરઃ
તારા અંગોનો સ્પર્શ અને સંગનો આનંદ મેળવવાની મારી તીવ્ર ઇચ્છા છે.
મનોરથાશ્ચિરં યાવદ્યે મે હૃદિ સમેધિતાઃ
આ મારો મનનો ઇચ્છાઓ ઘણાં સમયથી મારા હૃદયમાં વધતી રહી છે.
જિત્વા દેવાન્રણે સર્વાનિંદ્રાદીન્મૃગલો ચને
મેં યુદ્ધમાં બધા દેવતાઓને, ઇન્દ્ર સહિત, મૃગોમાં સિંહ જેવો બનીને જીત્યા છે.
આધાયાંકે ત્રિશૂલં ચ સુષ્વાપેતિ પ્રલપ્ય સઃ
એણે ત્રિશૂલને ગોદમાં મૂકી, બડબડતાં ઊંઘી ગયો.
વરં સ્મરંતી સા ગૌર્યા વિદ્યાધરકુમારિકા આહૂય તં નરવરં વરં સર્વાંગસુંદરમ્
ગૌરીની ભક્તિ ધરાવતી એ વિદ્યાધર કન્યાએ, પોતાનો વર સ્મરીને, સર્વાંગ સુંદર એવા એ ઉત્તમ પુરુષને બોલાવ્યો.
વિષ્ણુભક્તિકૃતત્રાણં પ્રાણનાથેતિ જલ્પ્ય ચ
'વિષ્ણુભક્તિથી રક્ષક, મારા પ્રાણપ્રિય' એમ બોલતાં એણે ધીમે ધીમે શબ્દો ઉચ્ચાર્યા.
તમાદાય ત્રિશૂલં ચ સ તદામિત્રજિન્નૃપઃ 5.2.46.
પછી એ રાજાએ, દુશ્મનોનો વિનાશ કરનાર, પોતાનું ત્રિશૂલ ઉઠાવ્યું.
જગાદોત્તિષ્ઠ રે દુષ્ટ કન્યાદૂષણલાલસ
એણે કહ્યું, 'ઉઠ, દુષ્ટ! કન્યાઓને બગાડવા તું લાલચી છે.'
ઇતિ સંશ્રુત્ય સંપ્રાપ્તઃ કસ્ય દૃષ્ટોદ્ય ચાંતકઃ
આ સાંભળીને, એ આગળ આવ્યો અને વિચાર કર્યો કે હવે કોને મૃત્યુ મળવાનું છે.
મમ પ્રચંડદોર્દંડકંડૂકંડૂયનક્ષમઃ
એ મારા ભયંકર અને દંડ જેવા હાથની ખંજવાળ ખંજવાળવા યોગ્ય છે.