માલાવિદ્યાધરસુતા નામ્ના મલયગંધિની
વિદ્યાાધરપતિની એક પુત્રી છે, નામ મલયગંધિની.
કપાલકેતુપુત્રેણ દાનવેન બલીયસા
કપાલકેતુના પુત્ર એવા શક્તિશાળી દાનવે તેને પકડી લીધી છે.
પાતાલે ચંપકાવત્યાં નગર્યાં સાસ્તિ સાંપ્રતમ્
હમણાં તે પાતાળમાં ચંપકાવતી નામની નગરીમાં રહે છે.
દૃષ્ટઃ પ્રણમ્ય વિજ્ઞપ્તો યથા તચ્ચ નિશામય
હું એને મળ્યો, નમસ્કાર કર્યો અને મારી વિનંતી કરી; હવે જે બન્યું તે સાંભળ.
બાલક્રીડનકાસક્તાં માં જહ્રે ત્રસ્તમાન સામ્
હું બાળક્રીડામાં મગ્ન હતો ત્યારે ડરાયેલો હતો અને એણે મને પકડી લીધો.
સ સ્વત્રિશૂલઘાતેન મ્રિયતે નાન્યથા રણે
યુદ્ધમાં એના પોતાના ત્રિશૂળના ઘા સિવાય બીજાથી એ મરી શકે નહીં.
યદિ કોપિ કૃતજ્ઞો માં હત્વેમં દુષ્ટદાનવમ્ 5.2.46.
જો કોઈ ઋણસ્વીકાર કરનાર વ્યક્તિ એ દુષ્ટ દાનવને મારીને મને બચાવે,
યદ્યત્રોપચિકીર્ષુસ્ત્વં રક્ષ માં દુષ્ટ દાનવાત્ વિષ્ણુભક્તો યુવા ધીમાન્પુત્રિ ત્વાં પરિણેષ્યતિ
તમે અહીં જે ઇચ્છો કરો, પણ મને દુષ્ટ દાનવથી બચાવો; પછી કોઈ યુવાન, બુદ્ધિશાળી વિષ્ણુભક્ત પુત્રી, તારો વિવાહ કરશે.
આતૃતીયાતિથિ યથા તદ્વાક્યં તથ્યતાં વ્રજેત્
જેમ ત્રીજા દિવસે આવેલ મહેમાનનું વચન સાચું માનવું, તેમ આ વચન પણ પૂરું થવું જોઈએ.
ઇતિ તદ્વચનાદ્રાજન્વિષ્ણુભક્તિપરાયણમ્
હે રાજા, એ વચનથી એ વિષ્ણુભક્તિમાં પરાયણ થયો.
તદ્ગચ્છ કાર્યસિદ્ધ્યૈ ત્વં હત્વા તં દુષ્ટદાનવમ્
તેથી, તું તારા કાર્યની સિદ્ધિ માટે આગળ વધ, અને એ દુષ્ટ દાનવને મારે.
સા તુ વિદ્યાધરી બાલા વિલોક્ય ત્વાં નરેશ્વર પાર્વતીવચનાદ્દુષ્ટં ઘાતયિષ્યસ્યસંશયમ્
પાર્વતીના આદેશથી, એ યુવાન વિદ્યાધરી કન્યા, તને જોઈને, નિશ્ચયપણે એ દુષ્ટને મારી નાખશે, એમાં કોઈ સંશય નથી.
ઇતિ નારદવાક્યં સ નિશમ્યામિત્રજિન્નૃપઃ ઉપાયં ચાપિ પપ્રચ્છ ગંતું વૈ ચંપકાવતીમ્
નારદના શબ્દો સાંભળી, દુશ્મનોનો વિનાશક એ રાજાએ, ચંપકાવતી સુધી પહોંચવાનો ઉપાય પૂછ્યો.
નારદેન પુનઃ પ્રોક્તઃ સ રાજા ગિરિરાજજે
પછી, નારદે ફરીથી એ રાજાને, ગિરિરાજની પુત્રીના પુત્રને, કહ્યું.
ભવાન્દ્રક્ષ્યતિ પોતસ્થકલ્પવૃક્ષરથાસ્થિતામ્ વીણામાદાય ગાયંતીં ગાથામત્યંતસુસ્વરમ્
તું એને જોઈશ, જે નાવમાં, કલ્પવૃક્ષના રથ પર ઊભી છે, વીણા હાથમાં લઈને, અત્યંત મીઠા સ્વરે ગીત ગાઈ રહી છે.
યત્કર્મ વિહિતં યેન શુભં વાપ્યથવાઽશુભમ્
જે કોઈ કાર્ય, જે કોઈએ કર્યું હોય, શુભ હોય કે અશુભ—
ગાથામિમાં તુ સંગીય સરથા સમહીરુહા 5.2.46.
એ જ ગીત, એ રથ અને વૃક્ષો સાથે, એ ગાઈ રહી છે.
ભવાનપ્યવિશંકં ચ તતઃ પોતાન્મહાર્ણવે
તું પણ નિર્ભય થઈને, પછી મહાસાગરમાં એ નાવમાં ચડી જા.
તતો દ્રક્ષ્યસિ પાતાલે નગરીં ચંપકાવતીમ્
પછી, તું પાતાળમાં ચંપકાવતી નગર જોઈશ.
ઇત્યુક્ત્વાંતર્હિતો દેવિ સ ચતુર્મુ ખનંદનઃ
આ કહ્યું પછી, દેવી અદૃશ્ય થઈ ગઈ, અને ચારમુખો પણ અદૃશ્ય થયો.
વિવેશાંતઃ સમુદ્રં ચ નગરીમાસસાદ તામ્
એ સમુદ્રના અંદર ગયો અને એ નગરમાં પહોંચ્યો.
તેન રાજ્ઞા ત્રિજગતીસૌંદર્યશ્રીરિવૈકિકા
એ રાજાએ, ત્રણ લોકની સુંદરતાની અનન્ય કાંતિ જેવી, સર્જી.
નિરમાયિ પ્રમોદ્દેશાત્સ્રષ્ટૃસૃષ્ટિર્વિ લક્ષણા
આનંદથી, સર્જનહારની સર્જનાથી અલગ, એક નવી રચના થઈ.
યોષિદ્રૂપં સમાશ્રિત્ય તિષ્ઠત્યત્રાકુતોભયા
સ્ત્રીરૂપ ધારણ કરીને, એ ત્યાં નિર્ભય રહી છે.
સા વિલોક્યાથ તં બાલં નિતરાં મધુરાકૃતિમ્
પછી, એ બાળકને જોઈ, જે અત્યંત મીઠા રૂપનો હતો—
શંખચક્રાંકસુભગભુજદ્વયવિરાજિ તમ્
શંખ અને ચક્રના ચિહ્નોથી શોભતા, સુંદર બંને હાથથી સજ્જ—
ભવાનીભક્તિબીજોત્થભૂરુહં પુરુષાકૃતિમ્ 5.2.46.
ભવાનીની ભક્તિથી ઉગેલા વૃક્ષ જેવો, માનવ રૂપ ધરાવતો—
ઇતિ પર્યાકુલીકૃત્ય ચક્ષુષી ચ મુહુર્મુહુઃ
આ રીતે, વારંવાર આંખોને ઉલઝાવી, ફરી ફરીને જોઈ રહી હતી.
તાવદ્ગુપ્તં સમાતિષ્ઠ શસ્ત્રાગારેઽત્ર ગહ્વરે
તુ અહીં આ ગુહામાં, શસ્ત્રગૃહમાં, હમણાં છુપાઈને રહેજે.
આગામિન્યાં તૃતીયાયાં પરશ્વઃ પાણિપીડનમ્
આગળના ત્રીજા દિવસે હાથની તાકાતની કસોટી થવાની છે.