એ સ્થળે, દેવોમાં શ્રેષ્ઠ, તેજસ્વી વિષ્ણુની પૂજા કરવા માટે કહેવામાં આવ્યું. બ્રહ્માએ આત્મવિશ્વાસપૂર્વક જે શબ્દો કહ્યા, તે સાંભળ્યા પછી, બધા ત્યાં આવ્યા, પોતાને શુદ્ધ કર્યા, સ્નાન અને દાન જેવા કાર્ય કર્યા. પછી, સૌએ વિનયપૂર્વક બ્રહ્માને યોગ્ય વિધિ વિશે પૂછ્યું—“હું બધું તમારી પાસેથી સાંભળવા ઈચ્છું છું, ઓ બ્રહ્મજ્ઞાની!” બ્રહ્માએ સમજાવ્યું: “સફેદ વસ્ત્ર ધારણ કરનાર, ચંદ્ર જેવા રંગવાળાં, ચાર બાહુ ધરાવનાર ભગવાનને ધ્યાનમાં રાખો. શાંત મુખવાળાં ભગવાનનું ધ્યાન કરો, બધા અવરોધો દૂર કરવા માટે. જેમના હૃદયમાં જનાર્દન, નીલ કમળ જેવો શ્યામ, વસે છે—તે અવરોધો દૂર કરનાર, દેવોના સ્વામી, તેમને હું નમન કરું છું.” વિષ્ણુમાં મન લગાવનાર વ્યક્તિ ક્યારેય જીવમાત્રને હાનિ પહોંચાડતો નથી. એ સર્વ સિદ્ધિઓના સ્વામી, આત્મસંયમી, દીર્ઘાયુ, ઇન્દ્રિયજયી છે; અને ત્યારબાદ, સૌએ આંખો ફૂલાવી, પરસ્પર સન્માનપૂર્વક અભિવાદન કર્યું. દેવોમાં શ્રેષ્ઠ, આરામથી બેઠા, એકબીજાની સુખાકાંક્ષાની પૂછપરછ કરી. પછી પૂછાયું: “હે પ્રભુ, મારા પ્રજાઓ કેવી રીતે દુ:ખમુક્ત રહી શકે?” બ્રહ્માએ કહ્યું: “આ બધું પાપ નાશક, પુણ્યદાયક અને સર્વ સુખ આપનાર છે. આ મહાન બ્રાહ્મી જ્ઞાન છે; પણ, આ દરેકને આપવું નહીં. ક્યારેય ઈર્ષ્યાળુ, કઠોર, વાસનામાં ફસાયેલા વ્યક્તિને આપવું નહીં. આ સૌથી ગુપ્ત ઉપદેશ છે, બધા પાપોનો નાશક. અને વિષ્ણુના હજાર નામ, શુભ અને ભક્તિ વધારનાર છે.” બ્રહ્માએ કહ્યું: “ૐ. શ્રી વિષ્ણુના આ હજાર નામના સ્તોત્ર માટે, ઋષિ છે મારકંડેય, દેવી છે વિષ્ણુ, છંદ છે અનુષ્ટુભ, અને પઠન સર્વ ઇચ્છાઓની પૂર્ણતા માટે છે. ભગવાન વિષ્ણુ વરસાદ ભરેલા વાદળ જેવા શ્યામ, ઉત્તમ સ્વભાવવાળાં, હાથમાં પર્વત ધારણ કરનાર, વાંસળીના સંગીતમાં આનંદિત છે.” “ૐ. વિશ્વ, વિષ્ણુ, હૃષીકેશ, સર્વના આત્મા, સર્વ જીવોના સર્જનહાર. ભગવાન, જે અદિ અને અનંત છે, સર્વજ્ઞ, સર્વનો મૂળ. વિશ્વનું બીજ, સર્જક, સ્વામી, અધિપતિ. જનાર્દન, સર્વ રૂપ ધારણ કરનાર, સર્વ વિશ્વાકાર. અનેક રૂપવાળાં અને એક રૂપવાળાં, સર્વ રૂપ ધારણ કરનાર—હરા. મહાસાગર, મહામેઘ, જળના બુલબુલાના મૂળ.” “અનંત, વાસુકી, શેષ, વર્હા—ભૂમિના આધાર. હયગ્રીવ, વિશાળ આંખવાળાં, ઘોડાની કાનવાળાં, ઘોડા-આકારવાળાં. જાગ્રત, સુપ્ત, નંદી, સુનંદા, નંદનના પ્રિય. પ્રજાપતિના ભક્ત, દક્ષ, સર્જનહાર, જીવોના સર્જક. વામન, ડાબી માર્ગના અનુયાયી, ડાબી વિધિ કરનાર, વિશાળ રૂપવાળાં.” “યજ્ઞ નાશક, યજ્ઞ કરનાર, યજ્ઞના સ્વામી, યજ્ઞના ભોગી, સર્વવ્યાપી. તીક્ષ્ણ તેજવાળાં, ઓછી તેજવાળાં, કર્મના સાક્ષી, મનુ, યમ. અગ્નિ અને વાયુના મિત્ર, અગ્નિ, વરુણ, જલજીવોના સ્વામી. કુબેર, ધનવાન, ઝડપી, ધનના રક્ષક, આનંદના સર્જક.” “સર્વ ઔષધિઓના સ્વામી, તેજસ્વી, ચંદ્ર અને સૂર્ય. નિલકંઠ, વૃષભ, રુદ્ર, ભાલ પર ચંદ્ર, ઉમાના પતિ. કીટ અને જીવ, પશુઓના શિકારી, પશુઓના સંહારક, મૃગ ચિહ્નવાળાં. શ્મશાનમાં વસનાર, માંસભક્ષક, દુષ્ટોનો સંહારક, વરદાન દેનાર.” “સેનાપતિ, સેના દેનાર, સ્કંદ, મહાકાળ, ગણોના નેતા. સમૃદ્ધિ અને સફળતા દેનાર, દંતવાળાં, ભાલ પર ચંદ્ર, ગજમુખ.” આ રીતે, બ્રહ્માએ વિષ્ણુના અનેક ગુણો અને રૂપોનું વર્ણન કર્યું, અને તેમની આરાધનાથી સર્વ દુ:ખોનો નાશ થાય છે, સર્વ સુખ મળે છે, અને ભક્તિ વધે છે.