શમી વૃક્ષ અને અશ્વત્થના ગર્ભમાં જે એકતા થાય છે, તેનું વર્ણન અહીં કરવામાં આવ્યું છે. તેથી, જે પુત્ર લાભદાયક અને ઉત્તમ હોય છે, તેને ચોથો કહેવાય છે. આમ, બ્રહ્માના પાંજરે પાંચમો મુખ ઉત્પન્ન થયો. જે કોઈ દેવતાઓના તેજસ્વી સર્જનને સમજશે, જે કોઈ શ્રદ્ધાપૂર્વક અગ્નિની ઉત્પત્તિની વાત સાંભળે છે—જેમાં પશુપતિની મહાનતા સંકેતરૂપે દર્શાવવામાં આવે છે—અને, હે વ્યાસ, જે કોઈ આ કથાને શ્રદ્ધાપૂર્વક દ્વિજ અને દેવતાઓની સામે પાઠ કરે છે, તે વ્યક્તિ દુનિયામાં ગહન રીતે લીન થઈ, શિવના શહેરમાં દેવતાઓ દ્વારા ખૂબ સન્માન પામે છે. એ પછી, બ્રહ્માએ ત્યાં શું કર્યું અને તે કૃત્યો માટે કઈ પ્રાયશ્ચિત્ત કરવામાં આવી? જનાર્દન અને શંકરે કયા કાર્ય કર્યા, એ પણ પૂછાયું. હરિના પૂર્વવત્ નિર્દેશ મુજબ, ઉત્તમ કુશ ઘાસ અને દળ સાથે, નરા અને નારાયણ ઋષિઓ બદરીના આશ્રમમાં પહોંચ્યા. તે સમયે, દેવતાઓના સ્વામી, પોતાના હાથમાં કપાળ લઈને, પૃથ્વી પર ફરતા હતા. તે ભૂમિ વિવિધ વૃક્ષો અને વેલીઓથી ઢંકાયેલ હતી, અનેક પ્રકારના ફૂલોની શોભા સાથે સજેલી હતી. હવા વૃક્ષોના ફૂલોની સુગંધથી મહેકતી હતી. ત્યાં વૃક્ષો પર વિવિધ સ્વાદ અને ગુણવત્તાવાળા ફળ—પાકેલા અને કાચા—ઉગતા હતા. સુકાઈ ગયેલા પાંદડા, ઘાસ, સુકાં લાકડા અને ફળ પણ ત્યાં હતા. પવન અનેક ફૂલોના ગુચ્છોની સુગંધ વહેતો હતો. વૃક્ષો લીલા, ચમકદાર, અખંડિત પાંદડાઓથી શોભિત હતા, અને ખાડાઓમાં કોઈ દાગ ન હતો. અહીં-ત્યાં સ્વસ્થ, સુંદર વૃક્ષો હતા, તો ક્યાંક જંગલી વૃદ્ધિ ધરાવતા વૃક્ષો પણ હતા. વૃક્ષો સુંદર કળીઓથી ઢંકાયેલા હતા, જે પવનમાં મિશ્રિત થઈ જતાં. પવનથી તેમના શિરો એકબીજાને સ્પર્શતા, હલતા. ક્યાંક નાગવૃક્ષો ફૂલોની શોભા સાથે, મધમાખીઓથી વેલાયેલા, શોભિત હતા. અન્યત્ર, કર્ણિકાર વૃક્ષોની ટોચ પર ફૂલોની ગાઢ પાંખો હતી. સિંદુવાર વૃક્ષોની قطારોમાં ભવ્ય, વિશાળ ફૂલોની તેજસ્વિતા દેખાતી હતી. ક્યાંક ચમેલીની વેલીઓ ભવ્ય ફૂલો સાથે ઝળહળતી હતી. યુથિકા વેલીઓ, એકત્રિત થઈ, લાલ મણિકાં જેવી ફૂલોની સુંદરતા સાથે તેજસ્વી હતી. કેટલાંક જંગલ વિસ્તારમાં શાલ અને અર્જુન વૃક્ષો પણ પુષ્પિત થઈ, પોતાની મહિમામાં ઝળહળતા હતા. blossoming creepersથી entwined, વૃક્ષો ક્યારેય ઉઘાડા નથી રહેતા. કેરી અને તિલક વૃક્ષો પણ ફૂલોના ગુચ્છોથી, જાણે હાથથી, શોભિત હતા. તિલક અને અશોક વૃક્ષો નાજુક કળીઓથી જોડાયેલા હતા. ફળ અને ફૂલોના ભારથી વળેલા, તેઓ સૌમ્ય અને મહાન લોકો જેવા લાગતા. પવનથી અંકલાયેલી અને ચોખા ખેતરોમાં ઘેરાયેલી, વૃક્ષો સંતોષિત હતા. તેઓ ઝડપથી હલતા, જાણે ફૂલો પોતાની સુંદરતા માટે આગળ વધે છે. ફૂલોની ભવ્યતા સાથે, તેમની ટોચો હલતી અને થરથરતી હતી. મધમાખીઓ, રસથી ભરેલી વેલીઓમાં આશ્રય લઈને, પવનથી વિખેરાઈ જતી હતી. ક્યાંક વૃક્ષો ચમેલીની વેલીઓના ફૂલો દ્વારા ઢંકાયેલા હતા. આગળના વૃક્ષોમાં માધવી વેલીઓ પણ પુષ્પિત હતી. વૃક્ષો લીલા, સુવર્ણ છાયાથી ઝળહળતા, ફળ અને ફૂલો ધરાવતા હતા. તેમના ફૂલો દળથી ભરપૂર, આંતર ભાગ પણ દળથી સમૃદ્ધ હતા. કેટલાંક સ્થળે શિરીષના ફૂલો અને ટહુકા કરતું પાંખી-parrotsનાં જોડી, તેજસ્વીતા લાવતી હતી. મોરો, પોતાની ભવ્ય પાંખો સાથે, સાથીઓ સાથે એકત્ર હતા. તેઓ ઝુંડમાં બોલતા, અદભુત અને વિવિધ અવાજો કરતા. આ રીતે, એ પવિત્ર વન અને તેના દૈવી દૃશ્યોમાં, દેવતાઓના કાર્ય અને પવિત્ર કથાઓનું વર્ણન થયો.