બ્રહ્માજી એ કહ્યું: “હું બ્રહ્મા અને વિષ્ણુએ મળીને એક સ્પર્ધા ઊભી કરી હતી. એ સ્પર્ધામાં અમારે બંનેએ મહાદેવ શિવજીની મહિમા ભૂલી ગયા હતા. હવે એ શરમજનક વાતને છોડો, કારણ કે હું હજુ પણ... સાત પગલાંની મિત્રતાની વાત કહેવાય છે, તો કૃપા કરીને મને એ રીતે મિત્ર માનો. જેમના મનમાં પ્રશંસા નથી, એવા લોકોને છોડીને, તમે તો કૃપા કરવી જ જોઈએ. અમે બંનેએ હંસ અને વરાહ રૂપ ધારણ કરીને એકબીજાની સમાનતા દૂર કરવાનો પ્રયાસ કર્યો હતો. પણ એ અંત જોવા માટે જે તીવ્ર ઇચ્છા હોય છે, એ અવસ્થા મને અંજાણી છે. હું તો એવું લાગે છે કે મારા પ્રાણથી અલગ થઈને થાકી ગયો છું. તેથી, હવે મારી આ વિનંતી મિત્ર તરીકે ફળદાયી કરો. તમે જ આ કામ કરો, હું હાથ જોડીને વિનંતી કરું છું. જો કોઈને અનુભવ ન પણ થાય, તો પણ એ મારી સમાનતા પ્રાપ્ત કરે છે. હવે ટાળવાનો જવાબદારી માત્ર તમારે જ આવી છે. ચક્રધારી વિષ્ણુની સામે આ એક વાત કહો: ‘હું એ સર્વોચ્ચ શિખર જોઈ લીધું છે; એનો સાક્ષી હું છું.’ આ વ્યક્તિ ખૂબ જ માન પામે છે, જેમ પિતા પોતાના પિતામહથી પામે છે. આ કહીને, મારી મહાન સહાય તમારે કરવી છે.” બ્રહ્માજીએ, તેજ અને શિખર પર વસતા વિષ્ણુને, બાકી રહેલી વાતો કહી. વિષ્ણુએ સમજ્યું કે, તેણે શિખર જોઈયું જ નથી. એ તો મારી અજ્ઞાનતામાં મને કૃપા કરવા અને આ દૈવિક અહંકારનો અભિમાન નાશ કરવા માટે હતું. અને મૂળને ન જોઈ શકવાથી, મારા તેજસ્વીપણાનો અભિમાન પણ દમાઈ ગયો. હવે મહેશ્વરનું નિર્મલ, અભિમાનરહિત સ્તુતિ થાય છે. હજી પણ, અજિત અભિમાનને કારણે, તેણે ખોટો સાક્ષી મેળવી લીધો છે. આજે, એ સર્વ દુઃખો દૂર કરી શકે છે. જેમણે અપકાર કર્યો હોય, ગુરુનો વિશ્વાસ તોડ્યો હોય, એવા માટે પણ એ દયાળુ છે. “જય હો તમને, જેમનું સ્વરૂપ સૂર્ય જેવું છે; જય હો તમને, જેમના હાથ અમૃત જેવા છે; જય હો તમને, જેમનું સ્વરૂપ વિશ્વાગ્નિ જેવું છે; જય હો તમને, પવનવાહક જેવા સ્વરૂપ ધરાવનારને! ત્રણ ગુણોથી પર, સમયરૂપ, મને રક્ષા કરો. તમે સર્વ જગતના સર્જનહાર અને સર્વ જીવોના રક્ષક છો. તમે અતિ સૂક્ષ્મથી પણ સૂક્ષ્મ અને મહાનથી પણ મહાન છો. વેદો તમારો શ્વાસ છે, જગત તમારો કળા છે. દેવ, દાનવ, દૈત્ય, સિદ્ધ, વિદ્યાાધર અને માનવો—તમેજ સ્વર્ગ, તમેજ મોક્ષ, તમેજ ઓમ, તમેજ યજ્ઞ. તમે જ સ્થાવર અને જંગમ સર્વનું આરંભ, મધ્ય અને અંત છો. તમે પરમેશ્વર, પરમ ગુરુ, સર્વહિતકારી, કલ્યાણમય છો. જે આશ્રય લે છે, તે સર્વોત્તમ કલ્યાણ પામે છે. આ સાંભળીને, વેદ પોતે સર્વત્ર દયા દર્શાવે છે. બ્રહ્માજીએ એ તેજસ્વી સ્તંભ, પરમેશ્વરને નમન કર્યું અને સંયમમાં રહીને પણ હસતાં હસતાં પુનઃ પ્રયત્ન કર્યો: “હે કાળનાશક, યજ્ઞનાશક, નીલકંઠ, ચંદ્રશેખર! જય હો, શંભુ, શિવ, ઈશાન, શર્વ, ત્રિનયન, જટાધારી! જય હો વિજયના સ્વામી, ભંગ થયેલી પરશુ ધરાવનાર, ત્રિશૂળધારી, પશુપતિ, હર!