એક પ્રસંગમાં, બ્રહ્મા અને વિષ્ણુ એક અદભુત અને અવિમેય effort વિશે ચર્ચા કરે છે, જે જગતની જાળીની મર્યાદાને પણ પાર કરે છે. આ effortની તેજસ્વિતાનો પરિચય આપતાં, બ્રહ્મા કહે છે: “આ તેજસ્વિતામાં, હું ન તો નારાયણ છું, ન તો બીજું કોઈ. મને અહીંથી ઊભા થવાની કે પાછું વળવાની શક્તિ નથી.” ત્યાં, એક ketaka પાન, જેણે શિવની આજ્ઞાથી ચેતન મેળવ્યું હતું, બ્રહ્માને સંબોધન કરે છે: “તમે કોણ છો અને ક્યાંથી આવ્યા છો?” તે પાન કહે છે: “પૃથ્વી પર રહેવાની ઈચ્છાથી, હું અહીં આવી ગયો છું.” Ketaka પાનના શબ્દો સાંભળીને, કમળજ બ્રહ્માને આશ્વાસન મળે છે. આ Effortની આસપાસ અસંખ્ય બ્રહ્માંડો જોડાયેલા છે. Ketaka પાન કહે છે: “ચાળીસ હજાર યુગો પસાર થયા પછી, હું નીચે પડી ગયો.” જ્યારે તે વાત કરે છે, બ્રહ્મા તેની સામે નમ્રતાથી નમસ્કાર કરે છે. બ્રહ્મા કહે છે: “મારી અને વિષ્ણુની વચ્ચે એક સ્પર્ધા ઉભી થઈ હતી. બંનેએ મળીને, શિવની મહિમા ભૂલી ગયા. એ શરમજનક વાત હવે છોડો, હું હજુ પણ... સાત પગલાંની મિત્રતા વિશે કહેવાય છે; તમે મને મિત્ર માનશો.” બ્રહ્મા વિનંતી કરે છે: “જે લોકો પ્રશંસા નથી કરતા, તેમને છોડીને, તમારે કૃપા કરવી જોઈએ.” પછી, બ્રહ્મા કહે છે: “હંસ અને વરુહ (સ્વાન અને સૂકર) રૂપ ધારણ કરીને, અમે પરસ્પર સમાનતા દૂર કરવા પ્રયત્ન કર્યો. હું એ અંત જોવા માટેની ઇચ્છા જાણતો નથી. હું ખૂબ થાકી ગયો છું, જાણે જીવનથી અલગ થઈ ગયો છું. તેથી, મિત્ર તરીકે મારી વિનંતી ફળદાયી કરો.” બ્રહ્મા હાથ જોડીને વિનંતી કરે છે: “આ કામ તમારે કરવું જ પડશે. જેઓ સમાનતા પ્રાપ્ત કરી લે છે—even જો દેખાઈ ન આપે—એવું હોય છે. હવે, ટાળવાની જવાબદારી માત્ર તમારી છે. ચક્રધારી વિષ્ણુની સામે એક જ વાત કહો: ‘હું શિખર જોઈ ચૂક્યો છું; હું સાક્ષી છું.’ આ વ્યક્તિ ખૂબ સન્માનિત છે, જેમ પિતા પોતાના દાદા દ્વારા.” બ્રહ્મા કહે છે: “હવે, તમે મારી મોટી મદદ કરો.” પછી, બ્રહ્મા, જે તેજ અને શિખરમાં વસતા વિષ્ણુને, બાકીનું સંવાદ કહે છે. વિષ્ણુ સમજીએ છે કે, શિખર તેણે જોઈ નથી. બ્રહ્મા કહે છે: “મારી અજ્ઞાનતા પર કૃપા કરવા અને આ ભાગ્યના અહંકારને નાશ કરવા માટે, મને મૂળ (Root) જોવા ન મળ્યું, એથી મારા તેજસ્વિતાનો અહંકાર અટકાયો. હવે, મહેશ્વર (શિવ) ની પ્રશંસા કરી છે, અને અહંકારથી મુક્ત થયો છે. પણ, અહંકાર હજી પણ અવિમેય છે, તેથી ખોટા સાક્ષી મળ્યા છે.” “આજે, તે (શિવ) બધા દુઃખ દૂર કરી શકે છે. જેમણે ગુનાહો કર્યા હોય, કૃતઘ્ન હોય, અને ગુરુને દગો આપે છે, તેઓ માટે પણ...” પછી, બ્રહ્મા શિવની વિજયના સ્તુતિ કરે છે: “વિજય હો, જેમનું રૂપ સૂર્ય જેવું છે; વિજય હો, જેમનું રૂપ અમૃત-હસ્ત જેવું છે; વિજય હો, જેમનું રૂપ વિશ્વ-અગ્નિ જેવું છે; વિજય હો, જેમનું રૂપ પવન-વાહક જેવું છે. ત્રણ ગુણોનું અતિક્રમ કરનાર, સમય-રૂપ, તમે મને રક્ષો.” “તમે બધા લોકોના સર્જક છો, બધા જીવાતાઓના રક્ષક છો. તમે સૌથી સુક્ષ્મ કરતાં પણ સુક્ષ્મ છો, અને સૌથી મહાન કરતાં પણ મહાન છો. વેદો તમારો શ્વાસ છે; બ્રહ્માંડ તમારી કલાની તેજસ્વિતા છે.” આ રીતે, બ્રહ્મા અને વિષ્ણુ, ketaka પાન અને શિવની મહિમા વચ્ચે, એક અનંત અને દિવ્ય સંવાદ સર્જાય છે, જેમાં અહંકાર, મિત્રતા, અને શિવની સર્વોચ્ચતા ઉજવાય છે.