శివపురాణమ్

లింగేబేరేభక్తజనేశివముద్దిశ్యపూజయేత్ కాయేనమనసావాచాధనేనాపిప్రపూజయేత్

లింగంలో గానీ, ఇతర రూపాల్లో గానీ, భక్తితో శివుని శరీరంతో, మనసుతో, వాక్కుతో, ధనంతో కూడా పూజించాలి.

పుజయా తు మహేశో హి ప్రకృతేః పరమః శివః ప్రసాదంకురుతేసత్యంపూజకస్యవిశేషతః

పూజచేసినవారికి, ప్రకృతికి అతీతుడైన పరమశివుడు నిజంగా కృపను ప్రసాదిస్తాడు— ముఖ్యంగా భక్తునికి.

శివప్రసాదాత్కర్మాద్యంక్రమేణస్వవశంభవేత్ కర్మారభ్యప్రకృత్యంతంయదాసర్వం వశంభవేత్

శివుని కృప వల్ల కర్మ మొదలైనవి క్రమంగా తన వశంలోకి వస్తాయి. కర్మ మొదలుకుని ప్రకృతి వరకు అన్నీ వశపరచుకున్నప్పుడు, అన్నీ తన ఆధీనంలో ఉంటాయి.

తదాముక్త ఇతిప్రోక్తఃస్వాత్మారామోవిరాజతే ప్రసాదాత్పరమేశస్యకర్మ దేహోయదావశః

అప్పుడు అతన్ని 'ముక్తుడు' అని అంటారు. తనలో తాను ఆనందించేవాడవుతాడు. పరమేశ్వరుని కృపతో శరీరం, కర్మలు వశంలోకి వచ్చినప్పుడు అతడు ప్రకాశిస్తాడు.

తదావైశివలోకేతువాసఃసాలోక్యముచ్యతే సామీప్యంయాతిసాంబస్యతన్మాత్రేచవశంగతే

అప్పుడు శివలోకంలో నివసించడాన్ని 'సాలోక్యం' అంటారు. శంభువుకు దగ్గరగా ఉండడాన్ని 'సామీప్యం' అంటారు. ఆయనకు పూర్తిగా వశమైనప్పుడు ఆయన స్థితిని పొందుతాడు.

తదాతుశివసాయుజ్యమాయుధాద్యైః క్రియాదిభిః మహాప్రసాదలాభేచబుద్ధిశ్చాపివశాభవేత్

ఆ సమయంలో ఆయుధాలు మొదలైన క్రియల ద్వారా శివసాయుజ్యం కలుగుతుంది. మహాకృపను పొందినప్పుడు మనస్సు కూడా వశంలోకి వస్తుంది.

బుద్ధిస్తుకార్యంప్రకృతేస్తత్సృష్టిరితికథ్యతే పునర్మహాప్రసాదేనప్రకృతిర్వశమేష్యతి

మనస్సు అనేది కర్మకు కారణం, అది ప్రకృతికి సృష్టి అని చెప్పబడింది. అయినా, మహాకృప వల్ల ప్రకృతే వశంలోకి వస్తుంది.

శివస్యమానసైశ్వర్యంతదా ఽయత్నంభవిష్యతి సార్వజ్ఞాద్యంశివైశ్వర్యంలబ్ధ్వాస్వాత్మని రాజతే

అప్పుడు శివుని మనస్సు ఐశ్వర్యం సహజంగా కలుగుతుంది. శివుని సర్వజ్ఞత మొదలైన ఐశ్వర్యాలు పొందినవాడు తనలో తాను ప్రకాశిస్తాడు.

తత్సాయుజ్యమితిప్రాహుర్వేదాగమపరాయణాః ఏవంక్రమేణముక్తిఃస్యాల్లింగాదౌపూజయాస్వతః

ఈ సాయుజ్యాన్ని వేదాగమాలను ఆశ్రయించినవారు ఇలా అంటారు— లింగపూజ మొదలైన క్రమంలో ముక్తి కలుగుతుంది.

అతఃశివప్రసాదార్థంక్రియాద్యైఃపూజయేచ్ఛివమ్ శివక్రియా శివతపః శివమంత్రజపః సదా

కాబట్టి శివకృప కోసం క్రియలు మొదలైన వాటితో శివుని పూజించాలి. శివుని కార్యాలు, శివుని తపస్సు, శివమంత్ర జపం ఎప్పుడూ చేయాలి.

శివజ్ఞానంశివధ్యానముత్తరోత్తరమభ్యసేత్ ఆసుప్తేరామృతేఃకాలంనయేద్వైశివచింతయా

శివజ్ఞానం, శివధ్యానం ఒక్కొక్కటిగా అభ్యసించాలి. మెలకువ నుంచి మరణం వరకు కాలాన్ని శివ ధ్యానంలో గడపాలి.

లింగాదౌశివపూజాయావిధానంబ్రూహిసర్వతః

ఇప్పుడు, లింగపూజ మొదలైన విధానాన్ని అన్ని విధాలా చెప్పు.

లింగానాంచక్రమంవక్ష్యేయథావచ్ఛృణుత ద్విజాః తదేవలింగం ప్రథమం ప్రణవం సార్వకామికమ్

లింగాల చక్రాన్ని నేను సరిగా వివరించబోతున్నాను. ద్విజులారా, వినండి. అందులో మొదటిది ప్రణవ లింగం, అది అన్ని కోరికలను తీరుస్తుంది.

సూక్ష్మప్రణవరూపంహిసూక్ష్మరూపంతునిష్ఫలమ్ స్థూలలింగం హి సకలంతత్పఞ్చాక్షరముచ్యతే

సూక్ష్మమైన రూపం అనగా, ఆ సూత్రరూపమైన ఓంకారమే; అది మనకు కనిపించదు. స్థూలమైన లింగం అనగా, అది మనకు స్పష్టంగా కనిపించేది, అదే ఐదు అక్షరాల మంత్రంగా చెప్పబడుతుంది.

తయోః పూజాతపః ప్రోక్తంసాక్షాన్మోక్షప్రదే ఉభే పౌరుషప్రకృతిభూతానిలింగానిసుబహూనిచ

ఈ రెండు లింగాలను పూజించడం, తపస్సు చేయడం ద్వారా నేరుగా మోక్షం లభిస్తుంది అని చెప్పబడింది. ఇవి రెండూ పురుషుడు, ప్రకృతి స్వరూపాలు. ఇంకా అనేక రకాల లింగాలు కూడా ఉన్నాయి.

తాని విస్తరతోవక్తుం శివో వేత్తినచాపరః భూవికారాణిలింగానిజ్ఞాతానిప్రబ్రవీమివః

ఈ లింగాలను పూర్తిగా వివరించగలిగేది శివుడే తప్ప మరెవ్వరూ కాదు. అయినా, భూమిలో మార్పులుగా పిలవబడే లింగాలను నేను వివరంగా చెబుతాను.

స్వయంభూలింగంప్రథమంబిందులింగంద్వితీయకమ్ ప్రతిష్ఠితంచరంచైవగురులింగంతు పఞ్చమమ్

మొదటిది స్వయంభూ లింగం, రెండవది బిందు లింగం. స్థిరమైనది, చలించే లింగం మూడవది, నాలుగవది. గురు లింగం ఐదవది.

దేవర్షితపసా తుష్టః సాన్నిధ్యార్థంతుతత్రవై పృథివ్యన్తర్గతఃశర్వోబీజం వై నాదరూపతః

దేవతలు, ఋషులు చేసిన తపస్సుతో తృప్తి చెందిన శర్వుడు, తన సన్నిధి కోసం, భూమిలోపల నాదరూపమైన బీజాన్ని ఉంచాడు.

స్థావరాంకురవద్భూమిముద్భిద్య వ్యక్త ఏవ సః స్వయంభూతం జాతమితి స్వయంభూరితి తం విదుః

ఆ లింగం మొక్క మొలకెత్తినట్టు భూమిని చీల్చి బయటకు వస్తుంది. అలా తానే తాను పుట్టినదాన్ని స్వయంభూ లింగం అని అంటారు.

తల్లింగపూజయా జ్ఞానం స్వయమేవ ప్రవర్ధతే సువర్ణరజతాదౌ వా పృథివ్యాంస్థిండిలేపివా

ఆ లింగాన్ని పూజించడంవల్ల జ్ఞానం సహజంగా పెరుగుతుంది. అది బంగారం, వెండి, ఇతర లోహాలు, లేదా నేల, మట్టి ఏదైనా కావచ్చు.

స్వహస్తాల్లిఖితం లింగం శుద్ధప్రణవమంత్రకమ్ యంత్రలింగం సమాలిఖ్య ప్రతిష్ఠావాహనం చరేత్

తన చేతితో చిత్రించిన లింగాన్ని, పవిత్రమైన ఓంకార మంత్రంతో కలిపి యంత్ర లింగం అంటారు. దాన్ని చిత్రించి ప్రతిష్ఠించి, ఆహ్వానం చేయాలి.

బిందునాదమయంలింగంస్థావరంజంగమంచయత్ భావనామయమేతద్ధి శివదృష్టం న సంశయః

బిందు, నాదంతో కూడిన లింగం స్థిరమైనదైనా, చలించేదైనా, అది మనసులో ధ్యానం ద్వారా ఏర్పడుతుంది. ఇది శివుడు దర్శించినదే, ఇందులో సందేహం లేదు.

యత్ర విశ్వస్యతే శంభుస్తత్ర తస్మై ఫలప్రదః స్వహస్తాల్లిఖ్యతే యంత్రే స్థావరాదావకృత్రిమే

ఎక్కడ శంభుని నమ్మకం ఉంటే, అక్కడ ఆయన ఫలితాన్ని ప్రసాదిస్తాడు. అది తన చేతితో యంత్రంలో గీయబడినదైనా, స్థిరమైనదైనా, సహజమైనదైనా కావచ్చు.

ఆవాహ్యపూజయేచ్ఛంభుంషోడశైరుపచారకైః స్వయమైస్వర్యమాప్నోతిజ్ఞానమభ్యాసతోభవేత్

శంభును ఆహ్వానించి, పదహారు విధాలుగా పూజించాలి. తన శ్రమతో ఐశ్వర్యం పొందుతాడు, సాధనచేత జ్ఞానం కలుగుతుంది.

దేవైశ్చ ఋషిభిశ్చాపిస్వాత్మసిద్ధ్యర్థమేవహి సమంత్రేణాత్మహస్తేనకృతంయచ్ఛుద్ధమండలే

దేవతలు, ఋషులు తమ ఆత్మసిద్ధి కోసం, మంత్రంతో, తమ చేతితో, పవిత్రమైన వృత్తంలో పవిత్రమైన లింగాన్ని సృష్టిస్తారు.

శుద్ధభావనయా చైవస్థాపితం లింగముత్తమమ్ తల్లింగంపౌరుషం ప్రాహుస్తత్ప్రతిష్ఠితముచ్యతే

పవిత్రమైన ధ్యానంతో ప్రతిష్ఠించిన లింగం అత్యుత్తమమైనదిగా భావించబడుతుంది. ఆ లింగాన్ని పురుష లింగం అంటారు, అది స్థిరంగా ఉన్నదిగా చెప్పబడుతుంది.

తల్లింగపూజయానిత్యంపౌరుషైశ్వర్యమాప్నుయాత్ మహద్భిర్బ్రాహ్మణైశ్చాపిరాజభిశ్చమహాధనైః

ఆ లింగాన్ని నిత్యం పూజించడం వల్ల పురుషుడి ఐశ్వర్యం లభిస్తుంది. గొప్ప బ్రాహ్మణులు, రాజులు, ధనవంతులైనవారు కూడా పూజిస్తారు.

శిల్పినాకల్పితంలింగంమంత్రేణస్థాపితంచయత్ ప్రతిష్ఠితంప్రాకృతంహిప్రాకృతైశ్వర్యభోగదమ్

శిల్పి తయారు చేసిన లింగాన్ని మంత్రంతో ప్రతిష్ఠిస్తారు. అది స్థిరమైనదిగా, సహజమైనదిగా పిలవబడుతుంది. అది భౌతిక ఐశ్వర్యాన్ని, అనుభవాలను ఇస్తుంది.

యదూర్జితంచనిత్యం చ తద్ధి పౌరుషముచ్యతే యద్దుర్బలమనిత్యం చ తద్ధి ప్రాకృతముచ్యతే

బలమైనది, శాశ్వతమైనదాన్ని పురుష లింగం అంటారు. బలహీనమైనది, నశించేదాన్ని సహజ లింగం అంటారు.