శివపురాణమ్

మంత్రవిప్రత్వమాపద్య పశ్చాచ్ఛుద్ధో భవేద్ద్విజః నారీవాథ నరో వాథ బ్రాహ్మణో వాన్య ఏవ వా

మంత్రజ్ఞానం సంపాదించిన తరువాత, ఆ ద్విజుడు పవిత్రుడవుతాడు. అది స్త్రీ అయినా, పురుషుడు అయినా, బ్రాహ్మణుడు అయినా, వేరే ఎవ్వరైనా సరే.

నమోన్తం వా నమః పూర్వమాతురః సర్వమాతురః సర్వదా జపేత్ తతః స్త్రీణాంతథైవోహ్యగురుర్నిర్దర్శయేత్క్రమాత్

'నమః' అన్నది చివర్లోనైనా, మొదట్లోనైనా ఉన్నా, బాధపడుతున్నవాడు ఎప్పుడూ మొత్తం మంత్రాన్ని జపించాలి. అలాగే, స్త్రీలకు కూడా గురువు క్రమంగా నేర్పాలి.

సాధకః పఞ్చలక్షాన్తే శివప్రీత్యర్థమేవ హి మహాభిషేక నైవేద్యం కృత్వా భక్తాంశ్చ పూజయేత్

సాధకుడు ఐదు లక్షల జపం పూర్తయ్యాక, శివుని సంతోషింపజేయడానికి మహాభిషేకం చేసి, నైవేద్యం సమర్పించి, భక్తులను పూజించాలి.

పూజయా శివభక్తస్య శివః ప్రీతతరో భవేత్ శివస్య శివభక్తస్య భేదో నాస్తి శివో హి సః

శివభక్తుడిని పూజిస్తే, శివుడు ఎంతో సంతోషిస్తాడు. శివునికీ, శివభక్తుడికీ ఎలాంటి తేడా లేదు. ఎందుకంటే, భక్తుడే శివుడు.

శివస్వరూపమంత్రస్యధారణాచ్ఛివ ఏవ హి శివభక్తశరీరే హి శివేతత్పరమోభవేత్

శివస్వరూపమైన మంత్రాన్ని ధరించినవాడు నిజంగా శివుడవుతాడు. శివభక్తుని శరీరంలో ఆ పరమశివుడు ఉంటాడు.

శివభక్తాః క్రియాః సర్వా వేదసర్వక్రియాంవిదుః యావద్యావచ్ఛివంమంత్రంయేనజప్తంభవేత్క్రమాత్

శివభక్తుల అన్ని క్రియలు, శివమంత్రాన్ని క్రమంగా జపిస్తే, అవన్నీ వేదక్రియలతో సమానంగా భావించబడతాయి.

తావద్వైశివసాన్నిధ్యం తస్మిన్దేహే న సంశయః దేవీలింగంభవేద్రూపం శివభక్తస్త్రియాస్తథా

ఇలా చేసేంతవరకూ, ఆ శరీరంలో శివుని సన్నిధానం ఉంటుంది, ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. అమ్మా! లింగమే రూపం, అలాగే శివభక్తుడూ, whether స్త్రీ అయినా, పురుషుడు అయినా, రూపమే.

యావన్మంత్రంజపేద్దేవ్యాస్తావత్సాన్నిధ్యమస్తి హి శివంసంపూజయేద్ధీమాన్స్వయంవైశబ్దరూపభాక్

దేవీ మంత్రాన్ని జపించేంతవరకూ శివుని సన్నిధానం ఉంటుంది. జ్ఞానులు శబ్దస్వరూపుడైన శివుని పూజించాలి.

స్వయంచైవశివోభూత్వాపరాంశక్తింప్రపూజయేత్ శక్తింబేరంచలింగం చ హ్యాలేఖ్యామాయయాయజేత్

తానే శివుడై, పరాశక్తిని పూజించాలి. శక్తిని, విగ్రహాన్ని, లింగాన్ని, చిత్రంగా గానీ, కల్పనగా గానీ పూజించాలి.

శివలింగం శివంమత్వాస్వాత్మానంశక్తిరూపకమ్ శక్తిలింగంచదేవీంచమత్వాస్వంశివరూపకమ్

శివలింగాన్ని శివుడిగా, తనను శక్తిరూపంగా భావించాలి. శక్తిలింగాన్ని లేదా దేవిని శక్తిగా, తనను శివరూపంగా భావించాలి.

శివలింగంనాదరూపబిందురూపంతుశక్తికమ్ ఉపప్రధానభావేన అన్యోన్యాసక్తలింగకమ్

శివలింగం నాదరూపం, శక్తి బిందురూపం. పరస్పరం ప్రధానంగా ఉండి, రెండూ కలిసిన లింగంగా భావించాలి.

పూజయేచ్చ శివంశక్తిసశివోమూలభావనాత్ శివభక్తాఞ్ఛివమత్రరూపకాఞ్ఛివరూపకాన్

శివుని, శక్తితో కలిపి, వారి మూలభావనతో పూజించాలి. అలాగే, శివమంత్రరూపులైన, శివరూపులైన భక్తులను కూడా పూజించాలి.

షోడశైరుపచారైశ్చపూజయేదిష్టమాప్నుయాత్ యేనశుశ్రూషణాద్యైశ్చ శివభక్తస్య లింగినః

పదహారు విధాలుగా పూజిస్తే, కోరిన ఫలితం లభిస్తుంది. శివభక్తుడైన లింగధారిని సేవించడం వంటి పనులతో పూజించాలి.

ఆనందంజనయేద్విద్వాఞ్ఛివఃప్రీతతరో భవేత్ శివభక్తాన్సపత్నీకాన్పత్న్యాసహసదైవతత్

జ్ఞాని ఆనందాన్ని కలిగించాలి, అప్పుడు శివుడు ఎంతో సంతోషిస్తాడు. శివభక్తులను, వారి భార్యలతో కలిపి, దైవజంటలుగా పూజించాలి.

పూజయేద్భోజనాద్యైశ్చపఞ్చవాదశవాశతమ్ ధనేదేహేచమంత్రేచభావనాయామవంచకః

భోజనం మొదలైన వాటితో, అయిదు, పది, వందసార్లు పూజించాలి. కానీ ధనం, శరీరం, మంత్రం, ధ్యానం విషయంలో మోసం చేసేవాడు—

శివశక్తిస్వరూపేణనపునర్జాయతే భువి నాభేరధో బ్రహ్మభాగమాకంఠంవిష్ణుభాగకమ్

శివశక్తి స్వరూపంతో, భూమిపై మళ్లీ పుట్టడం ఉండదు. నాభికి కింద భాగం బ్రహ్మాకు, గొంతు వరకు విష్ణువుకు చెందింది.

ముఖంలింగమితిప్రోక్తంశివభక్తశరీరకమ్ మృతాన్దాహాదియుక్తాన్వాదాహాదిరహితాన్మృతాన్

ముఖమే లింగంగా, శివభక్తుని శరీరంగా చెప్పబడింది. యోగ్యమైన క్రియలతో మరణించినవారు, అలాగే ఆ విధులు లేకుండా మరణించినవారు—

ఉద్దిశ్యపూజయేదాదిపితరంశివమేవహి పూజాంకృత్వాదిమాతుశ్చశివభక్తాంశ్చ పూజయేత్

మనిషి ముందుగా పితృదేవతలను, శివునిని మనసు పెట్టి పూజించాలి. ఆ తరువాత ఆదిపరాశక్తిని పూజించి, శివభక్తులను కూడా గౌరవించాలి.

పితృలోకంసమాసాద్యక్రమాన్ముక్తోభవేన్మృతః క్రియాయుక్తదశభ్యశ్చతపోయుక్తోవిశిష్యతే

పితృలోకాన్ని చేరినవాడు, మరణించిన తరువాత క్రమంగా విముక్తి పొందుతాడు. పితృకార్యాలు చేసే వారిలో, తపస్సు చేసే వాడు మరింత శ్రేష్ఠుడు.

తపోయుక్తశతేభ్యశ్చజపయుక్తోవిశిష్యతే జపయుక్తసహస్రేభ్యః శివజ్ఞానీ విశిష్యతే

వందమంది తపస్సు చేసే వారిలో, జపం చేసే వాడు గొప్పవాడు. వేలాది మంది జపం చేసే వారిలో, శివుని జ్ఞానం ఉన్నవాడు అత్యుత్తముడు.

శివజ్ఞానిషులక్షేషు ధ్యానయుక్తో విశిష్యతే ధ్యానయుక్తేషు కోటిభ్యః సమాధిస్థో విశిష్యతే

వేలాది శివజ్ఞానం ఉన్నవారిలో, ధ్యానం చేసే వాడు గొప్పవాడు. కోటి మంది ధ్యానం చేసే వారిలో, సమాధిలో స్థిరంగా ఉన్నవాడు అతి శ్రేష్ఠుడు.

ఉత్తరోత్తర వై శిష్ట్యాత్పూజాయాముత్తరోత్తరమ్ ఫలంవైశిష్ట్యరూపఞ్చదుర్విజ్ఞేయంమనీషిభిః

పూజలో ప్రతి దశ ముందున్న దానికంటే గొప్పది. దాని ఫలితాన్ని, దాని విశిష్టతను మేధావులు కూడా పూర్తిగా గ్రహించలేరు.

తస్మాద్వైశివభక్తస్యమహిమానంవేత్తికోనరః శివశక్త్యోః పూజనం చ శివభక్తస్య పూజనమ్

కాబట్టి, శివభక్తుని మహిమను ఎవరు పూర్తిగా తెలుసుకోగలరు? శివుడు, శక్తిని పూజించడం, శివభక్తులను గౌరవించడం—

కురుతేయోనరోభక్త్యాసశివః శివమేధతే య ఇమం పఠతే ఽధ్యాయమర్థవద్వేదసంమతమ్

ఈ పనులను భక్తితో చేసే వాడు శివునితో ఏకత్వం పొందుతాడు. ఈ అర్థవంతమైన, వేదములు సమ్మతించిన ఉపదేశాన్ని చదివి, అధ్యయనం చేసే వాడు—

శివజ్ఞానీభవేద్విప్రఃశివేన సహమోదతే శ్రావయేచ్ఛివభక్తాంశ్చవిశేషజ్ఞో మనీశ్వరాః

ఆ బ్రాహ్మణుడు శివజ్ఞాని అవుతాడు, శివునితో ఆనందంగా ఉంటాడు. అతడు శివభక్తులకు ఈ జ్ఞానాన్ని బోధించాలి, ఎందుకంటే అతడు ప్రత్యేకంగా పండితుడు, జ్ఞానవంతుడు.

శివప్రసాదశిద్ధిః స్యాచ్ఛివస్యకృపయా బుధాః

శివుని అనుగ్రహం, శివుని దయ వల్లనే లభిస్తుంది, జ్ఞానులారా.

బంధమోక్షస్వరూపం హి బ్రూహి సర్వార్థవిత్తమ బంధమోక్షంతథోపాయంవక్ష్యే ఽహంశృణుతాదరాత్

సర్వార్థవిత్తమా! బంధం, మోక్షం యొక్క అసలు స్వరూపాన్ని చెప్పు. ఇప్పుడు నేను బంధం, మోక్షం, వాటికి మార్గాన్ని వివరించబోతున్నాను. శ్రద్ధగా విను.

ప్రకృత్యాద్యష్టబంధేనబద్ధోజీవః స ఉచ్యతే ప్రకృత్యాద్యష్టబంధేననిర్ముక్తోముక్త ఉచ్యతే

ప్రకృతి మొదలైన ఎనిమిది బంధాలతో బద్ధుడై ఉన్న ఆత్మను బద్ధుడు అంటారు. ఆ ఎనిమిది బంధాల నుండి విముక్తుడైనవాడిని ముక్తుడు అంటారు.

ప్రకృత్యాదివశీకారోమోక్ష ఇత్యుచ్యతేస్వతః బద్ధజీవస్తునిర్ముక్తోముక్తజీవః స కథ్యతే

ప్రకృతి మొదలైన వాటి ఆధీనంలో ఉండడాన్ని బంధం అంటారు. వాటి నుంచి విముక్తి పొందడాన్ని మోక్షం అంటారు. బంధంలో ఉన్న ఆత్మ బద్ధుడు, విముక్తి పొందినవాడు ముక్తుడు అంటారు.