శివపురాణమ్

నన్దిసంస్థానతః పశ్చాన్నవిదుః శివవైభవమ్ నందీశ్వరోబహిస్తిష్ఠన్పఞ్చాక్షరముపాసతే

నంది స్థానం దాటి శివ వైభవాన్ని వారు తెలుసుకోరు; నందీశ్వరుడు బయట నిలబడి, పంచాక్షరి మంత్రాన్ని ఆరాధిస్తాడు.

ఏవం గురుక్రమాల్లబ్ధం నందీశాచ్చ మయాపునః తతః పరంస్వసంవేద్యం శివే నైవానుభావితమ్

ఇలా గురుపరంపర ద్వారా, మళ్లీ నందీశ్వరుని ద్వారా నేను దీనిని పొందాను; దాని తరువాత శివునిలో స్వయంగా అనుభవించేది గ్రహించబడదు.

శివస్యకృపయాసాక్షాచ్ఛివలోకస్యవైభవమ్ విజ్ఞాతుంశక్యతే సర్వైర్నాన్యథేత్యాహురాస్తికాః

శివుని కృప వల్లే శివలోక వైభవాన్ని అందరూ తెలుసుకోగలరు; వేరే విధంగా కాదు అని విశ్వాసులు అంటారు.

ఏవంక్రమేణముక్తాఃస్యుర్బ్రాహ్మణావైజితేంద్రియః అన్యేషాం చ క్రమంవక్ష్యే గదతః శృణుతాదరాత్

ఈ విధంగా, వరుసగా, ఇంద్రియాలను జయించిన బ్రాహ్మణులు ముక్తి పొందుతారు; ఇతరుల కోసం వరుసను ఇప్పుడు చెబుతాను, శ్రద్ధగా వినండి.

గురూపదేశాజ్జాప్యంవైబ్రాహ్మణానాంనమో ఽంతకమ్ పఞ్చాక్షరం పఞ్చలక్షమాయుష్యంప్రజపేద్విధిః

గురువు ఉపదేశంతో, బ్రాహ్మణులు ఆయుష్షు కోసం నియమానుసారం 'నమః'తో కూడిన పంచాక్షరి మంత్రాన్ని అయిదు లక్షల సార్లు జపించాలి.

స్త్రీత్వాపనయనార్థంతుపఞ్చలక్షంజపేత్పునః మంత్రేణపురుషోభూత్వాక్రమాన్ముక్తోభవేద్బుధః

స్త్రీత్వం తొలగించేందుకు మళ్లీ పంచాక్షరి మంత్రాన్ని జపించాలి; ఆ మంత్రంతో పురుషుడై, వరుసగా జ్ఞాని ముక్తి పొందుతాడు.

క్షత్రియఃపఞ్చలక్షేణక్షత్త్రత్వమపనేష్యతి పునశ్చపఞ్చలక్షేణక్షత్త్రియోబ్రాహ్మణోభవేత్

క్షత్రియుడు పంచాక్షరి మంత్రంతో తన క్షత్రియత్వాన్ని తొలగిస్తాడు; మళ్లీ పంచాక్షరి మంత్రంతో క్షత్రియుడు బ్రాహ్మణుడవుతాడు.

మంత్రసిద్ధిర్జపాచ్చైవక్రమాన్ముక్తోభవైన్నరః వైశ్యస్తుపఞ్చలక్షేణవైశ్యత్వమపనేష్యతి

మంత్ర సిద్ధి, జపంతో వరుసగా మనిషి ముక్తి పొందుతాడు; వైశ్యుడు పంచాక్షరి మంత్రంతో తన వైశ్యత్వాన్ని తొలగిస్తాడు.

పునశ్చపఞ్చలక్షేణమంత్రక్షత్త్రియ ఉచ్యతే పునశ్చపఞ్చలక్షేణ క్షత్త్రత్వమపనేష్యతి

మళ్లీ పంచాక్షరి మంత్రంతో మంత్ర క్షత్రియుడు అని అంటారు; మళ్లీ పంచాక్షరి మంత్రంతో క్షత్రియత్వాన్ని తొలగిస్తాడు.

పునశ్చపఞ్చలక్షేణమంత్రబ్రాహ్మణ ఉచ్యతే శూద్రశ్చైవనమోంతేన పఞ్చవింశతిలక్షతః

మళ్లీ, ఐదు లక్షల సార్లు మంత్రాన్ని జపించాలి అని బ్రాహ్మణుడికి చెప్పబడింది. శూద్రుడు అయితే, 'నమః' అనే పదంతో కలిపి, ఇరవై ఐదు లక్షల సార్లు జపించాలి.

మంత్రవిప్రత్వమాపద్య పశ్చాచ్ఛుద్ధో భవేద్ద్విజః నారీవాథ నరో వాథ బ్రాహ్మణో వాన్య ఏవ వా

మంత్రజ్ఞానం సంపాదించిన తరువాత, ఆ ద్విజుడు పవిత్రుడవుతాడు. అది స్త్రీ అయినా, పురుషుడు అయినా, బ్రాహ్మణుడు అయినా, వేరే ఎవ్వరైనా సరే.

నమోన్తం వా నమః పూర్వమాతురః సర్వమాతురః సర్వదా జపేత్ తతః స్త్రీణాంతథైవోహ్యగురుర్నిర్దర్శయేత్క్రమాత్

'నమః' అన్నది చివర్లోనైనా, మొదట్లోనైనా ఉన్నా, బాధపడుతున్నవాడు ఎప్పుడూ మొత్తం మంత్రాన్ని జపించాలి. అలాగే, స్త్రీలకు కూడా గురువు క్రమంగా నేర్పాలి.

సాధకః పఞ్చలక్షాన్తే శివప్రీత్యర్థమేవ హి మహాభిషేక నైవేద్యం కృత్వా భక్తాంశ్చ పూజయేత్

సాధకుడు ఐదు లక్షల జపం పూర్తయ్యాక, శివుని సంతోషింపజేయడానికి మహాభిషేకం చేసి, నైవేద్యం సమర్పించి, భక్తులను పూజించాలి.

పూజయా శివభక్తస్య శివః ప్రీతతరో భవేత్ శివస్య శివభక్తస్య భేదో నాస్తి శివో హి సః

శివభక్తుడిని పూజిస్తే, శివుడు ఎంతో సంతోషిస్తాడు. శివునికీ, శివభక్తుడికీ ఎలాంటి తేడా లేదు. ఎందుకంటే, భక్తుడే శివుడు.

శివస్వరూపమంత్రస్యధారణాచ్ఛివ ఏవ హి శివభక్తశరీరే హి శివేతత్పరమోభవేత్

శివస్వరూపమైన మంత్రాన్ని ధరించినవాడు నిజంగా శివుడవుతాడు. శివభక్తుని శరీరంలో ఆ పరమశివుడు ఉంటాడు.

శివభక్తాః క్రియాః సర్వా వేదసర్వక్రియాంవిదుః యావద్యావచ్ఛివంమంత్రంయేనజప్తంభవేత్క్రమాత్

శివభక్తుల అన్ని క్రియలు, శివమంత్రాన్ని క్రమంగా జపిస్తే, అవన్నీ వేదక్రియలతో సమానంగా భావించబడతాయి.

తావద్వైశివసాన్నిధ్యం తస్మిన్దేహే న సంశయః దేవీలింగంభవేద్రూపం శివభక్తస్త్రియాస్తథా

ఇలా చేసేంతవరకూ, ఆ శరీరంలో శివుని సన్నిధానం ఉంటుంది, ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. అమ్మా! లింగమే రూపం, అలాగే శివభక్తుడూ, whether స్త్రీ అయినా, పురుషుడు అయినా, రూపమే.

యావన్మంత్రంజపేద్దేవ్యాస్తావత్సాన్నిధ్యమస్తి హి శివంసంపూజయేద్ధీమాన్స్వయంవైశబ్దరూపభాక్

దేవీ మంత్రాన్ని జపించేంతవరకూ శివుని సన్నిధానం ఉంటుంది. జ్ఞానులు శబ్దస్వరూపుడైన శివుని పూజించాలి.

స్వయంచైవశివోభూత్వాపరాంశక్తింప్రపూజయేత్ శక్తింబేరంచలింగం చ హ్యాలేఖ్యామాయయాయజేత్

తానే శివుడై, పరాశక్తిని పూజించాలి. శక్తిని, విగ్రహాన్ని, లింగాన్ని, చిత్రంగా గానీ, కల్పనగా గానీ పూజించాలి.

శివలింగం శివంమత్వాస్వాత్మానంశక్తిరూపకమ్ శక్తిలింగంచదేవీంచమత్వాస్వంశివరూపకమ్

శివలింగాన్ని శివుడిగా, తనను శక్తిరూపంగా భావించాలి. శక్తిలింగాన్ని లేదా దేవిని శక్తిగా, తనను శివరూపంగా భావించాలి.

శివలింగంనాదరూపబిందురూపంతుశక్తికమ్ ఉపప్రధానభావేన అన్యోన్యాసక్తలింగకమ్

శివలింగం నాదరూపం, శక్తి బిందురూపం. పరస్పరం ప్రధానంగా ఉండి, రెండూ కలిసిన లింగంగా భావించాలి.

పూజయేచ్చ శివంశక్తిసశివోమూలభావనాత్ శివభక్తాఞ్ఛివమత్రరూపకాఞ్ఛివరూపకాన్

శివుని, శక్తితో కలిపి, వారి మూలభావనతో పూజించాలి. అలాగే, శివమంత్రరూపులైన, శివరూపులైన భక్తులను కూడా పూజించాలి.

షోడశైరుపచారైశ్చపూజయేదిష్టమాప్నుయాత్ యేనశుశ్రూషణాద్యైశ్చ శివభక్తస్య లింగినః

పదహారు విధాలుగా పూజిస్తే, కోరిన ఫలితం లభిస్తుంది. శివభక్తుడైన లింగధారిని సేవించడం వంటి పనులతో పూజించాలి.

ఆనందంజనయేద్విద్వాఞ్ఛివఃప్రీతతరో భవేత్ శివభక్తాన్సపత్నీకాన్పత్న్యాసహసదైవతత్

జ్ఞాని ఆనందాన్ని కలిగించాలి, అప్పుడు శివుడు ఎంతో సంతోషిస్తాడు. శివభక్తులను, వారి భార్యలతో కలిపి, దైవజంటలుగా పూజించాలి.

పూజయేద్భోజనాద్యైశ్చపఞ్చవాదశవాశతమ్ ధనేదేహేచమంత్రేచభావనాయామవంచకః

భోజనం మొదలైన వాటితో, అయిదు, పది, వందసార్లు పూజించాలి. కానీ ధనం, శరీరం, మంత్రం, ధ్యానం విషయంలో మోసం చేసేవాడు—

శివశక్తిస్వరూపేణనపునర్జాయతే భువి నాభేరధో బ్రహ్మభాగమాకంఠంవిష్ణుభాగకమ్

శివశక్తి స్వరూపంతో, భూమిపై మళ్లీ పుట్టడం ఉండదు. నాభికి కింద భాగం బ్రహ్మాకు, గొంతు వరకు విష్ణువుకు చెందింది.

ముఖంలింగమితిప్రోక్తంశివభక్తశరీరకమ్ మృతాన్దాహాదియుక్తాన్వాదాహాదిరహితాన్మృతాన్

ముఖమే లింగంగా, శివభక్తుని శరీరంగా చెప్పబడింది. యోగ్యమైన క్రియలతో మరణించినవారు, అలాగే ఆ విధులు లేకుండా మరణించినవారు—

ఉద్దిశ్యపూజయేదాదిపితరంశివమేవహి పూజాంకృత్వాదిమాతుశ్చశివభక్తాంశ్చ పూజయేత్

మనిషి ముందుగా పితృదేవతలను, శివునిని మనసు పెట్టి పూజించాలి. ఆ తరువాత ఆదిపరాశక్తిని పూజించి, శివభక్తులను కూడా గౌరవించాలి.

పితృలోకంసమాసాద్యక్రమాన్ముక్తోభవేన్మృతః క్రియాయుక్తదశభ్యశ్చతపోయుక్తోవిశిష్యతే

పితృలోకాన్ని చేరినవాడు, మరణించిన తరువాత క్రమంగా విముక్తి పొందుతాడు. పితృకార్యాలు చేసే వారిలో, తపస్సు చేసే వాడు మరింత శ్రేష్ఠుడు.