శివపురాణమ్

జన్మార్పణాచ్ఛివః ప్రీతిఃస్వసాయుజ్యందదాతిహి ఇదంతజ్జన్మనైవేద్యంశివస్యైవప్రదాపయేత్

తన జన్మాన్ని అర్పిస్తే, శివుడు సంతోషించి తనతో ఐక్యత్వాన్ని ప్రసాదిస్తాడు. ఈ జన్మ నైవేద్యాన్ని కేవలం శివునికే సమర్పించాలి.

యోనిలింగస్వరూపేణశివోజన్మానిరూపకః తస్మాజ్జన్మనివృత్త్యర్థంజన్మ పూజా శివస్య హి

యోగిని, లింగాన్ని స్వరూపంగా ధరించిన శివుడు జన్మానికి కారణం. అందువల్ల జన్మ విముక్తి కోసం శివుని జన్మపూజను చేయాలి.

బిందునాదాత్మకంసర్వంజగత్స్థావరజంగమమ్ బిందుఃశక్తిఃశివోనాదఃశివశక్త్యాత్మకంజగత్

ఈ సర్వ జగత్తు—చలించేవి, నిలిచేవి అన్నీ—బిందు, నాద స్వరూపమే. బిందువు శక్తి, శివుడు నాదం; ఈ జగత్తు శివశక్తి స్వరూపమే.

నాదాధారమిదంబిందుర్బింద్వాధారమిదం జగత్ జగదాధారభూతౌహిబిందునాదౌ వ్యవస్థితౌ

ఈ బిందువు నాదానికి ఆధారం, నాదం బిందువుకు ఆధారం. జగత్తు మొత్తం బిందు, నాదాలపై నిలిచి ఉంది.

విన్దునాదయుతంసర్వంసకలీకరణంభవేత్ సకలీకరణాజ్జన్మజగత్ప్రాప్నోత్యసంశయః

బిందు, నాదంతో కూడినదే అన్నీ స్పష్టమవుతుంది. ఆ స్పష్టత వల్లే జగత్తు జన్మిస్తుంది—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

బిందునాదాత్మకంలింగంజగత్కారణముచ్యతే బిందుర్దేర్వీశివోనాదఃశివలింగంతుకథ్యతే

బిందు, నాదాలతో కూడిన లింగమే జగత్తుకు కారణమని చెప్పబడింది. బిందువు దేవి, నాదం శివుడు; అందుకే శివలింగాన్ని ఇలా వివరించబడింది.

తస్మాజ్జన్మనివృత్త్యర్థంశివలింగంప్రపూజయేత్ మాతాదేవీబిందురూపానాదరూపః శివః పితా

కాబట్టి జన్మ విముక్తి కోసం శివలింగాన్ని పూజించాలి. తల్లి దేవి బిందు స్వరూపం, తండ్రి శివుడు నాద స్వరూపం.

పూజితాభ్యాంపితృభ్యాంతుపరమానంద ఏవ హి పరమానందలాభార్థంశివలింగంప్రపూజయేత్

తల్లిదండ్రులను పూజిస్తే పరమానందం లభిస్తుంది. ఆ పరమానందాన్ని పొందేందుకు శివలింగాన్ని పూజించాలి.

సాదేవీజగతాంమాతాసశివోజగతః పితా పిత్రోః శుశ్రూషకేనిత్యంకృపాధిక్యం హి వర్ధతే

దేవి జగత్తుకు తల్లి, శివుడు జగత్తుకు తండ్రి. తల్లిదండ్రులను ఎప్పుడూ సేవిస్తే, కృప మరింత పెరుగుతుంది.

కృపయాంతర్గతైశ్వర్యంపూజకస్యదదాతిహి తస్మాదంతర్గతానందలాభార్థంమునిపుంగవాః

కృప వల్ల పూజకుడికి అంతరంగిక ఐశ్వర్యం లభిస్తుంది. అందుకే, మునిశ్రేష్ఠులారా, అంతరానందాన్ని పొందేందుకు పూజ చేయాలి.

పితృమాతృస్వరూపేణశివలింగంప్రపూజయేత్ భర్గః పురుషరూపో హి భర్గాప్రకృతిరుచ్యతే

తండ్రి, తల్లి స్వరూపంగా శివలింగాన్ని పూజించాలి. భర్గుడు పురుష స్వరూపం, భర్గ ప్రాకృతి స్వరూపంగా చెప్పబడింది.

అవ్యక్తాంతరధిష్ఠానం గర్భః పురుష ఉచ్యతే సువ్యక్తాంతరధిష్ఠానంగర్భః ప్రకృతిరుచ్యతే

అవ్యక్తమైన అంతరాధారంతో ఉన్న గర్భాన్ని పురుషుడు అంటారు. స్పష్టమైన అంతరాధారంతో ఉన్న గర్భాన్ని ప్రాకృతి అంటారు.

పురుషత్వాదిగర్భోహిగర్భవాఞ్జనకోయతః పురుషాత్ప్రకృతోయుక్తంప్రథమంజన్మకథ్యతే

గర్భం పురుషుడు, ఎందుకంటే అతడే సృష్టికర్త. పురుషుడు ప్రాకృతితో కలిసినప్పుడు మొదటి జన్మ కలుగుతుంది.

ప్రకృతేర్వ్యక్తతాంయాతంద్వితీయం జన్మ కథ్యతే జన్మజంతుర్మృత్యుజన్మ పురుషాత్ప్రతిపద్యతే

ప్రకృతి వ్యక్తమైతే రెండవ జన్మగా చెప్పబడుతుంది. జన్మించిన జీవి మరణాన్ని పొందుతాడు, అది పురుషుని నుండి ఉద్భవిస్తుంది.

అన్యతోభావ్యతే ఽవశ్యంమాయయాజన్మకథ్యతే జీర్యతేజన్మకాలాద్యత్తస్మాజ్జీవ ఇతి స్మృతః

ఇంకొక విధంగా, మాయ వల్ల తప్పనిసరిగా జన్మ కలుగుతుంది. జన్మించినది కాలక్రమంలో నశిస్తుంది, అందుకే దాన్ని జీవి అంటారు.

జన్మతేతన్యతే పాశైర్జీవశబ్దార్థ ఏవ హి జన్మపాశనివృత్త్యర్థంజన్మలింగంప్రపూజయేత్

జననం జీవుడిని బంధించేది. అందుకే 'జీవుడు' అనే పేరు వచ్చింది. జననబంధనాన్ని తొలగించేందుకు జననచిహ్నాన్ని భక్తితో పూజించాలి.

భం వృద్ధిం గచ్ఛతీత్యర్థాద్భగఃప్రకృతిరుచ్యతే ప్రాకృతైః శబ్దమాత్రాద్యైః ప్రాకృతేంద్రియభోజనాత్

'భం' అంటే పెరుగుదల అని అర్థం. అందుకే 'భగ' అనేది మూలమని అంటారు. సహజమైన మాటలతో, సహజమైన ఇంద్రియసుఖాలతో అది ప్రకృతిగా తెలుసుకోవచ్చు.

భగస్యేదం భోగమితి శబ్దార్థో ముఖ్యతః శ్రుతః ముఖ్యో భగస్తు ప్రకృతిర్భగవాఞ్ఛివ ఉచ్యతే

'భగ' అనే పదానికి ప్రధానంగా 'భోగం' అనే అర్థం ఉంది. అదే ముఖ్యమైన అర్థంగా వినిపిస్తుంది. అసలు 'భగ' అనేది ప్రకృతి, ఆ ప్రకృతికి అధిపతి శివుడు.

భగవాన్భోగదాతాహినా ఽన్యోభోగప్రదాయకః భగస్వామీచభగవాన్భర్గ ఇత్యుచ్యతేబుధైః

భగవంతుడు భోగాన్ని ప్రసాదించేవాడు, ఇంకెవ్వరూ భోగాన్ని ఇవ్వలేరు. భగానికి అధిపతి అయినవాడిని పండితులు 'భర్గ' అని కూడా పిలుస్తారు.

భగేనసహితంలింగం భగంలింగేనసంయుతమ్ ఇహాముత్రచభోగార్థంనిత్యభోగార్థమేవ చ

భగంతో కలిసిన లింగం, లేదా లింగంతో కలిసిన భగం, ఇహలోకంలోనూ పరలోకంలోనూ భోగానికి, అలాగే శాశ్వత భోగానికి కూడా ఉద్దేశించబడింది.

భగవంతంమహాదేవం శివలింగంప్రపూజయేత్ లోకప్రసవితాసూర్యస్తచ్చిహ్నం ప్రసవాద్భవేత్

భగవంతుడైన మహాదేవుడిని శివలింగ రూపంలో పూజించాలి. సూర్యుడు లోకాన్ని సృష్టించేవాడు. ఆ చిహ్నం కూడా సృష్టి వల్లే ఏర్పడింది.

లింగార్థగమకంచిహ్నంలింగమిత్యభిధీయతే

లింగార్థాన్ని తెలియజేసే గుర్తును 'లింగం' అని అంటారు.

లింగమర్థంహిపురుషం శివంగమయతీత్యదః శివశక్త్యోశ్చచిహ్నస్యమేలనంలింగముచ్యతే

లింగం అనగా పురుషుని లక్ష్యాన్ని సూచిస్తుంది, అది శివునితో ఐక్యం కలిగిస్తుంది. శివుడు, శక్తి ఇద్దరి చిహ్నాల కలయికను 'లింగం' అంటారు.

స్వచిహ్నపూజనాత్ప్రీతశ్చిహ్నకార్యం న వీయతే చిహ్నకార్యంతుజన్మాదిజన్మాద్యంవినివర్తతే

తన స్వంత చిహ్నాన్ని పూజిస్తే సంతృప్తి కలుగుతుంది; ఆ చిహ్నం చేసే పని పోదు. జననం మొదలుకొని ఆ చిహ్నం చేసే పని తొలగిపోతుంది.

ప్రాకృతైః పురుషైశ్చాపిబాహ్యాభ్యంతరసంభవైః షోడశైరుపచారైశ్చ శివలింగంప్రపూజయేత్

సహజమైన మనుషులు, బయటి-లోపలి విధానాలతో, పదహారు విధాలుగా శివలింగాన్ని పూజించాలి.

ఏవమాదిత్యవారేహిపూజాజన్మనివర్తికా ఆదివారేమహాలింగంప్రణవేనైవపూజయేత్

సూర్యవారంలో పూజ చేస్తే జననబంధం తొలగిపోతుంది. మొదటి రోజున మహాలింగాన్ని ప్రణవంతో పూజించాలి.

ఆదివారే పఞ్చగవ్యైరభిషేకో విశిష్యతే గోమయంగోజలంక్షీరందధ్యాజ్యం పఞ్చగవ్యకమ్

మొదటి రోజున పంచగవ్యాలతో అభిషేకం చేయడం ముఖ్యమైనది. పంచగ్వ్యం అంటే గోమయం, గోమూత్రం, పాలు, పెరుగు, నెయ్యి.

క్షీరాద్యంచపృథక్చ్చైవమధునాచేక్షుసారకైః గవ్యక్షీరాన్ననైవేద్యంప్రణవేనైవకారయేత్

పాలు మొదలైనవి, తేనె, చెరకు రసం వేర్వేరుగా సమర్పించాలి. గోవు పాలతో చేసిన నైవేద్యాన్ని ప్రణవంతో సమర్పించాలి.

ప్రణవంధ్వనిలింగంతునాదలింగంస్వయంభువః బిందులింగం తు యంత్రంస్యాన్మకారంతుప్రతిష్ఠితమ్

శబ్దలింగం అంటే ప్రణవం; నాదలింగం స్వయంభువుగా ఉంటుంది; బిందులింగం యంత్రంగా ఉంటుంది; మకారాన్ని ప్రతిష్ఠితంగా భావించాలి.