శివపురాణమ్

యస్త్వాసన్నాం మృతిం మర్త్యో దృష్టారిష్టం చ భూయసా స యోగారమ్భనిరతః శివక్షేత్రం సమాశ్రయేత్

ఒక మానవుడు సమీపంలో మరణం లేదా చెడు సూచనలు చూసి, యోగాన్ని ప్రారంభించాలనే సంకల్పంతో ఉంటే, అతడు శివక్షేత్రంలో ఆశ్రయం పొందాలి.

స తత్ర నివసన్నేవ యది ధీరమనా నరః ప్రాణాన్వినాపి రోగాద్యైః స్వయమేవ పరిత్యజేత్

అక్కడ స్థిరమైన మనస్సుతో ఉండే మనిషి, రోగం లేకపోయినా లేదా ఇతర కారణాలు లేకపోయినా, తన ప్రాణాలను తానే విడిచిపెట్టగలడు.

కృత్వాప్యనశనం చైవ హుత్వా చాంగం శివానలే క్షిప్త్వా వా శివతీర్థేషు స్వదేహమవగాహనాత్

ఉపవాసం చేసి, శివాగ్నిలో తన శరీరాన్ని సమర్పించి, లేదా శివతీర్థాలలో తన శరీరాన్ని ముంచి—

శివశాస్త్రోక్తవిధివత్ప్రాణాన్యస్తు పరిత్యజేత్

శివశాస్త్రాలలో చెప్పిన విధానాన్ని అనుసరించి ప్రాణాలను విడిచిపెడితే—

రోగాద్యైర్వాథ వివశః శివక్షేత్రం సమాశ్రితః మ్రియతే యది సోప్యేవం ముచ్యతే నాత్ర సంశయః

లేకపోతే, రోగం లేదా ఇతర బాధల వల్ల బలహీనుడై, శివక్షేత్రంలో ఆశ్రయం పొందినవాడు అక్కడే మరణిస్తే, అతడూ ఇలానే విముక్తి పొందుతాడు—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

యథా హి మరణం శ్రేష్ఠముశంత్యనశనాదిభిః శాస్త్రవిశ్రంభధీరేణ మనసా క్రియతే యతః

ఎలా అంటే, ఉపవాసం వంటివాటితో, శాస్త్రంపై స్థిరమైన మనస్సుతో మరణించడం ఉత్తమమైనదిగా భావించబడుతుంది.

శివనిన్దారతం హత్వా పీడితః స్వయమేవ వా యస్త్యజేద్దుస్త్యజాన్ప్రాణాన్న స భూయః ప్రజాయతే

శివుని నిందించేవాడిని సంహరించి, లేదా తానే బాధపడుతూ, ఎవడైనా తన ప్రాణాలను విడిచిపెడితే, అతడు మళ్లీ జన్మించడు.

శివనిన్దారతం హంతుమశక్తో యః స్వయం మృతః సద్య ఏవ ప్రముచ్యేత త్రిః సప్తకులసంయుతః

శివుని నిందించేవాడిని సంహరించలేక, తానే మరణించినవాడు, వెంటనే విముక్తి పొందుతాడు. అతనితో పాటు ఇరవై ఒక తరాలు కూడా విముక్తి పొందుతాయి.

శివార్థే యస్త్యజేత్ప్రాణాఞ్ఛివభక్తార్థమేవ వా న తేన సదృశః కశ్చిన్ముక్తిమార్గస్థితో నరః

ఎవడు శివునికోసం లేదా శివభక్తునికోసం తన ప్రాణాలను విడిచిపెడతాడో, విముక్తి మార్గంలో అతనికి సమానుడు మరొకడు ఉండడు.

తస్మాచ్ఛీఘ్రతరా ముక్తిస్తస్య సంసారమండలాత్ ఏతేష్వన్యతమోపాయం కథమప్యవలమ్బ్య వా

అందువల్ల, అతడికి సంసార చక్రం నుండి త్వరగా విముక్తి లభిస్తుంది. వీటిలో ఏదైనా మార్గాన్ని ఎలాగైనా ఆశ్రయించినా సరే—

షడధ్వశుద్ధిం విధివత్ప్రాప్తో వా మ్రియతే యది పశూనామివ తస్యేహ న కుర్యాదౌర్ధ్వదైహికమ్

ఆరు మార్గాలను శుద్ధిగా సాధించి, యోగి మరణిస్తే, ఇక్కడ పశువుల్లా అతనికి మరణానంతర కర్మలు చేయాల్సిన అవసరం లేదు.

నైవాశౌచం ప్రపద్యేత తత్పుత్రాదివిశేషతః శివచారార్థమథవా శివవిద్యార్థమేవ వా ఖనేద్వా భువి తద్దేహం దహేద్వా శుచినాగ్నినా

శివుని ఆచరణ కోసం లేదా శివజ్ఞానం కోసం అయితే, తన కుమారుడు అయినా, ఇతరులైనా, అపవిత్రతాచర్యలు పాటించకూడదు. ఆ మృతదేహాన్ని భూమిలో పాతినా, పవిత్రమైన అగ్నితో కాల్చినా సరే.

క్షిపేద్వాప్సు శివాస్వేవ త్యజేద్వా కాష్ఠలోష్టవత్ అథైనమపి చోద్దిశ్య కర్మ చేత్కర్తుమీప్సితమ్

లేదా ఆ దేహాన్ని నీటిలో వేసినా, శివునికి సంబంధించిన ప్రదేశంలో వదిలినా, కలప లేదా మట్టికట్టు వదిలినట్టు వదిలేయచ్చు. కావాలనుకుంటే, దాన్ని అర్పించి, కోరిన క్రియ చేయవచ్చు.

కల్యాణమేవ కుర్వీత శక్త్యా భక్తాంశ్చ తర్పయేత్ ధనం తస్య భజేచ్ఛైవః శైవీ చేతస్య సన్తతిః

తన శక్తికి తోడుగా మంగళకరమైనదే చేయాలి. భక్తులను సంతృప్తిపర్చాలి. ఆస్తి శైవునిదైతే, శైవులకు లేదా శైవ కుటుంబానికి ఇవ్వాలి.

ఇతి స విజితమన్యోర్యాదవేనోపమన్యోరధిగతమభిధాయ జ్ఞానయోగం మునిభ్యః ప్రణతిముపగతేభ్యస్తేభ్య ఉద్భావితాత్మా సపది వియతి వాయుః సాయమన్తర్హితో ఽభూత్

ఈ విధంగా, యాదవుని ద్వారా ఉపమన్యువు పొందిన జ్ఞానయోగాన్ని మునులకు వివరించి, దగ్గరకు వచ్చిన వారిని నమస్కరించి, ఆత్మజ్ఞాని వాయువు వెంటనే ఆకాశంలోకి అస్తమయ సమయానికి కనిపించకుండా పోయాడు.

తతః ప్రభాతసమయే నైమిషీయాస్తపోధనాః సత్రాన్తే ఽవభృథం కర్తుం సర్వ ఏవ సముద్యయుః

తర్వాత, ఉదయం సమయానికి, నైమిశారణ్య మునులు, యజ్ఞం ముగిసిన తర్వాత, ముగింపు స్నానం చేయడానికి అందరూ కలిసి బయలుదేరారు.

తదా బ్రహ్మసమాదేశాద్దేవీ సాక్షాత్సరస్వతీ ప్రసన్నా స్వాదుసలిలా ప్రావర్తత నదీశుభా

ఆ సమయంలో, బ్రహ్మ ఆజ్ఞతో, సరస్వతీ దేవి తృప్తిగా, తీయని పవిత్రమైన నదిగా ప్రవహించడం ప్రారంభించింది.

సరస్వతీం నదీం దృష్ట్వా మునయో హృష్టమానసాః సమాప్య సత్రం ప్రారబ్ధం చక్రుస్తత్రావగాహనమ్

సరస్వతీ నదిని చూసి, మునులు ఆనందంతో, యజ్ఞాన్ని పూర్తిచేసి, అక్కడే స్నానం చేశారు.

అథ సంతర్ప్య దేవాదీంస్తదీయైః సలిలైః శివైః స్మరన్తః పూర్వవృత్తాన్తం యయుర్వారాణసీం ప్రతి

తర్వాత, ఆ పవిత్ర జలాలతో దేవతలందరినీ తృప్తిపర్చారు. మునులు గత సంఘటనలను గుర్తుచేసుకుంటూ, వారాణసికి బయలుదేరారు.

తదా తే హిమవత్పాదాత్పంతతీం దక్షిణాముఖీమ్ దృష్ట్వా భాగీరథీ తత్ర స్నాత్వా తత్తీరతో యయుః

అప్పుడు, హిమవంతు పాదాల నుంచి దక్షిణ దిశగా ప్రవహిస్తున్న భాగీరథిని చూసి, అక్కడ స్నానం చేసి, ఆ తీరానుంచి వెళ్లిపోయారు.

తతో వారాణసీం ప్రాప్య ముదితాస్సర్వ ఏవ తే తదోత్తరప్రవాహాయాం గంగాయామవగాహ్య చ

తర్వాత, వారాణసిని చేరుకుని, అందరూ ఆనందంతో ఉత్తర దిశగా ప్రవహించే గంగలో ప్రవేశించి స్నానం చేశారు.

అవిముక్తేశ్వరం లింగం దృష్ట్వాభ్యర్చ్య విధానతః ప్రయాతుముద్యతాస్తత్ర దదృశుర్దివి భాస్వరమ్

అవిముక్తేశ్వర లింగాన్ని దర్శించి, విధిగా పూజ చేసి, వెళ్లబోయే సమయంలో, వారు ఆకాశంలో ప్రకాశవంతమైన దాన్ని చూశారు.

సూర్యకోటిప్రతీకాశం తేజోదివ్యం మహాద్భుతమ్ ఆత్మప్రభావితానేన వ్యాప్తసర్వదిగన్తరమ్

అది పదికోట్ల సూర్యుల్లా మెరిసే, అద్భుతమైన దివ్యప్రకాశం. ఆ వెలుగు తన తానే అన్ని దిశల్నీ నింపింది.

అథ పాశుపతాః సిద్ధాః భస్మసఞ్ఛన్నవిగ్రహాః మునయో ఽభ్యేత్య శతశో లీనాః స్యుస్తత్ర తేజసి

తర్వాత, వందలాది పాశుపత సిద్ధులు, బస్మంతో కళేబరాన్ని పూసుకున్న మునులు, అక్కడికి వచ్చి ఆ వెలుగులో లీనమయ్యారు.

తథా విలీయమానేషు తపస్విషు మహాత్మసు సద్యస్తిరోదధే తేజస్తదద్భుతమివాభవత్

అలా ఆ మహాత్ములు లీనమవుతుండగా, ఆ అద్భుతమైన వెలుగు ఒక్కసారిగా కనబడకుండా పోయింది.

తద్దృష్ట్వా మహదాశ్చర్యం నైమిషీయా మహర్షయః కిమేతదిత్యజానన్తో యయుర్బ్రహ్మవనం ప్రతి

ఆ అద్భుత దృశ్యాన్ని చూసి, నైమిశారణ్య మహర్షులు, ఇది ఏమిటో తెలియక, బ్రహ్మావనానికి బయలుదేరారు.

ప్రాగేవైషాం తు గమనాత్పవనో లోకపావనః దర్శనం నైమిషీయాణాం సంవాదస్తైర్మహాత్మనః

వారు అక్కడికి చేరకముందే, లోకాలను పవిత్రం చేసే వాయువు, నైమిశారణ్య మునులకు దర్శనమిచ్చి, ఆ మహాత్ములతో సంభాషించాడు.

శద్ధాం బుద్ధిం తతస్తేషాం సాంబే సానుచరే శివే సమాప్తిం చాపి సత్రస్య దీర్ఘపూర్వస్య సత్రిణామ్

వారు శివునిపై, ఆయన సహచరులపై విశ్వాసం, బుద్ధి కలిగించాడు. అలాగే, యజ్ఞాన్ని పూర్తిచేయించాడు.

విజ్ఞాప్య జగతాం ధాత్రే బ్రహ్మణే బ్రహ్మయోనయే స్వకార్యే తదనుజ్ఞాతో జగామ స్వపురం ప్రతి

తన పని గురించి జగత్కర్త బ్రహ్మను తెలియజేసి, ఆయన అనుమతి తీసుకుని, తన స్వస్థానానికి వెళ్లిపోయాడు.