శివపురాణమ్

యజ్ఞాగ్నిహోత్రదానేన తీర్థహోమేషు యత్ఫలమ్ యోగినామన్నదానేన తత్సమస్తం ఫలం లభేత్

యజ్ఞాలు, హోమాలు, తీర్థయాత్రలు చేసి పొందే ఫలితాన్ని, యోగికి అన్నదానం చేసినా అంతా లభిస్తుంది.

యే చాపవాదం కుర్వంతి విమూఢాశ్శివయోగినామ్ శ్రోతృభిస్తే ప్రపద్యన్తే నరకేష్వామహీక్షయాత్

శివయోగులను నిందించే మూర్ఖులు, వాళ్ల మాటలు వినేవారు ఇద్దరూ యమధర్మరాజు పాలించే నరకాల్లో పడతారు.

సతి శ్రోతరి వక్తాస్యాదపవాదస్య యోగినామ్ తస్మాచ్ఛ్రోతా చ పాపీయాన్దణ్డ్యస్సుమహతాం మతః యే పునః సతతం భక్త్యా భజంతి శవయోగినః

యోగులను నిందించే మాటలు విన్నవాడు ఉంటే, ఆ మాటలు చెప్పినవాడికీ పాపం వస్తుంది. అందుకే వినేవాడు ఇంకా ఎక్కువ పాపానికి, కఠినమైన శిక్షకు అర్హుడు. కానీ ఎవరైతే శివయోగులను ఎప్పుడూ భక్తితో పూజిస్తారో—

తే విదంతి మహాభోగానంతే యోగం చ శాంకరమ్ భోగార్థిభిర్నరైస్తస్మాత్సంపూజ్యాః శివయోగినః

వారు అనంతమైన ఆనందాలను, శివయోగాన్ని బాగా తెలుసుకుంటారు. అందుకే, ఆనందాన్ని కోరేవారు శివయోగులకు పూజ చేయాలి.

ప్రతిశ్రయాన్నపానాద్యైః శయ్యాప్రావరణాదిభిః యోగధర్మః ససారత్వాదభేద్యః పాపముద్గరైః

ఆశ్రయం, అన్నం, పానీయం, మంచం, దుప్పటి లాంటి వాటిని ఇచ్చినప్పుడు, యోగధర్మం బలంగా ఉండి, ఎలాంటి పాపాల వల్ల కూడా దెబ్బతినదు.

వజ్రతందులవజ్జ్ఞేయం తథా పాపేన యోగినః న లిప్యంతే చ తాపౌఘైః పద్మపత్రం యథాంభసా

వజ్రంలా గట్టిగా ఉండే బియ్యపు తిండిలా, యోగులు పాపానికి లోనవ్వరు. వారు ఎన్నో బాధలు వచ్చినా, కమలదళం మీద నీరు మట్టికాకుండా ఉండటంలా, కలుషితులు కావు.

యస్మిన్దేశే వసేన్నిత్యం శివయోగరతో మునిః సో ఽపి దేశో భవేత్పూతః సపూత ఇతి కిం పునః

ఎక్కడ శివయోగంలో నిమగ్నమైన ముని ఎప్పుడూ నివసిస్తాడో, ఆ స్థలం కూడా పవిత్రమవుతుంది. అది ముందే పవిత్రంగా ఉంటే ఇంకెంత గొప్పదో!

తస్మాత్సర్వం పరిత్యజ్య కృత్యమన్యద్విచక్షణః సర్వదుఃఖప్రహాణాయ శివయోగం సమభ్యసేత్

అందువల్ల, తెలివైనవాడు అన్ని ఇతర పనులను వదిలిపెట్టి, అన్ని బాధలు పోవడానికి శివయోగాన్ని అభ్యసించాలి.

సిద్ధయోగఫలో యోగీ లోకానాం హితకామ్యయా భోగాన్భుక్త్వా యథాకామం విహరేద్వాత్ర వర్తతామ్

యోగి యోగఫలాన్ని పొందిన తరువాత, లోకాలకు మేలు కావాలనే తపనతో, తన ఇష్టానుసారం సుఖాలు అనుభవించవచ్చు లేదా ఇక్కడే ఉండవచ్చు.

అథవా క్షుద్రమిత్యేవ మత్వా వైషయికం సుఖమ్ త్యక్త్వా విరాగయోగేన స్వేచ్ఛయా కర్మ ముచ్యతామ్

లేకపోతే, ఈ లోకసుఖాన్ని తక్కువగా భావించి, దానిని వదిలి, విరక్తి యోగంతో తన ఇష్టానుసారం కర్మల నుండి విముక్తి పొందవచ్చు.

యస్త్వాసన్నాం మృతిం మర్త్యో దృష్టారిష్టం చ భూయసా స యోగారమ్భనిరతః శివక్షేత్రం సమాశ్రయేత్

ఒక మానవుడు సమీపంలో మరణం లేదా చెడు సూచనలు చూసి, యోగాన్ని ప్రారంభించాలనే సంకల్పంతో ఉంటే, అతడు శివక్షేత్రంలో ఆశ్రయం పొందాలి.

స తత్ర నివసన్నేవ యది ధీరమనా నరః ప్రాణాన్వినాపి రోగాద్యైః స్వయమేవ పరిత్యజేత్

అక్కడ స్థిరమైన మనస్సుతో ఉండే మనిషి, రోగం లేకపోయినా లేదా ఇతర కారణాలు లేకపోయినా, తన ప్రాణాలను తానే విడిచిపెట్టగలడు.

కృత్వాప్యనశనం చైవ హుత్వా చాంగం శివానలే క్షిప్త్వా వా శివతీర్థేషు స్వదేహమవగాహనాత్

ఉపవాసం చేసి, శివాగ్నిలో తన శరీరాన్ని సమర్పించి, లేదా శివతీర్థాలలో తన శరీరాన్ని ముంచి—

శివశాస్త్రోక్తవిధివత్ప్రాణాన్యస్తు పరిత్యజేత్

శివశాస్త్రాలలో చెప్పిన విధానాన్ని అనుసరించి ప్రాణాలను విడిచిపెడితే—

రోగాద్యైర్వాథ వివశః శివక్షేత్రం సమాశ్రితః మ్రియతే యది సోప్యేవం ముచ్యతే నాత్ర సంశయః

లేకపోతే, రోగం లేదా ఇతర బాధల వల్ల బలహీనుడై, శివక్షేత్రంలో ఆశ్రయం పొందినవాడు అక్కడే మరణిస్తే, అతడూ ఇలానే విముక్తి పొందుతాడు—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

యథా హి మరణం శ్రేష్ఠముశంత్యనశనాదిభిః శాస్త్రవిశ్రంభధీరేణ మనసా క్రియతే యతః

ఎలా అంటే, ఉపవాసం వంటివాటితో, శాస్త్రంపై స్థిరమైన మనస్సుతో మరణించడం ఉత్తమమైనదిగా భావించబడుతుంది.

శివనిన్దారతం హత్వా పీడితః స్వయమేవ వా యస్త్యజేద్దుస్త్యజాన్ప్రాణాన్న స భూయః ప్రజాయతే

శివుని నిందించేవాడిని సంహరించి, లేదా తానే బాధపడుతూ, ఎవడైనా తన ప్రాణాలను విడిచిపెడితే, అతడు మళ్లీ జన్మించడు.

శివనిన్దారతం హంతుమశక్తో యః స్వయం మృతః సద్య ఏవ ప్రముచ్యేత త్రిః సప్తకులసంయుతః

శివుని నిందించేవాడిని సంహరించలేక, తానే మరణించినవాడు, వెంటనే విముక్తి పొందుతాడు. అతనితో పాటు ఇరవై ఒక తరాలు కూడా విముక్తి పొందుతాయి.

శివార్థే యస్త్యజేత్ప్రాణాఞ్ఛివభక్తార్థమేవ వా న తేన సదృశః కశ్చిన్ముక్తిమార్గస్థితో నరః

ఎవడు శివునికోసం లేదా శివభక్తునికోసం తన ప్రాణాలను విడిచిపెడతాడో, విముక్తి మార్గంలో అతనికి సమానుడు మరొకడు ఉండడు.

తస్మాచ్ఛీఘ్రతరా ముక్తిస్తస్య సంసారమండలాత్ ఏతేష్వన్యతమోపాయం కథమప్యవలమ్బ్య వా

అందువల్ల, అతడికి సంసార చక్రం నుండి త్వరగా విముక్తి లభిస్తుంది. వీటిలో ఏదైనా మార్గాన్ని ఎలాగైనా ఆశ్రయించినా సరే—

షడధ్వశుద్ధిం విధివత్ప్రాప్తో వా మ్రియతే యది పశూనామివ తస్యేహ న కుర్యాదౌర్ధ్వదైహికమ్

ఆరు మార్గాలను శుద్ధిగా సాధించి, యోగి మరణిస్తే, ఇక్కడ పశువుల్లా అతనికి మరణానంతర కర్మలు చేయాల్సిన అవసరం లేదు.

నైవాశౌచం ప్రపద్యేత తత్పుత్రాదివిశేషతః శివచారార్థమథవా శివవిద్యార్థమేవ వా ఖనేద్వా భువి తద్దేహం దహేద్వా శుచినాగ్నినా

శివుని ఆచరణ కోసం లేదా శివజ్ఞానం కోసం అయితే, తన కుమారుడు అయినా, ఇతరులైనా, అపవిత్రతాచర్యలు పాటించకూడదు. ఆ మృతదేహాన్ని భూమిలో పాతినా, పవిత్రమైన అగ్నితో కాల్చినా సరే.

క్షిపేద్వాప్సు శివాస్వేవ త్యజేద్వా కాష్ఠలోష్టవత్ అథైనమపి చోద్దిశ్య కర్మ చేత్కర్తుమీప్సితమ్

లేదా ఆ దేహాన్ని నీటిలో వేసినా, శివునికి సంబంధించిన ప్రదేశంలో వదిలినా, కలప లేదా మట్టికట్టు వదిలినట్టు వదిలేయచ్చు. కావాలనుకుంటే, దాన్ని అర్పించి, కోరిన క్రియ చేయవచ్చు.

కల్యాణమేవ కుర్వీత శక్త్యా భక్తాంశ్చ తర్పయేత్ ధనం తస్య భజేచ్ఛైవః శైవీ చేతస్య సన్తతిః

తన శక్తికి తోడుగా మంగళకరమైనదే చేయాలి. భక్తులను సంతృప్తిపర్చాలి. ఆస్తి శైవునిదైతే, శైవులకు లేదా శైవ కుటుంబానికి ఇవ్వాలి.

ఇతి స విజితమన్యోర్యాదవేనోపమన్యోరధిగతమభిధాయ జ్ఞానయోగం మునిభ్యః ప్రణతిముపగతేభ్యస్తేభ్య ఉద్భావితాత్మా సపది వియతి వాయుః సాయమన్తర్హితో ఽభూత్

ఈ విధంగా, యాదవుని ద్వారా ఉపమన్యువు పొందిన జ్ఞానయోగాన్ని మునులకు వివరించి, దగ్గరకు వచ్చిన వారిని నమస్కరించి, ఆత్మజ్ఞాని వాయువు వెంటనే ఆకాశంలోకి అస్తమయ సమయానికి కనిపించకుండా పోయాడు.

తతః ప్రభాతసమయే నైమిషీయాస్తపోధనాః సత్రాన్తే ఽవభృథం కర్తుం సర్వ ఏవ సముద్యయుః

తర్వాత, ఉదయం సమయానికి, నైమిశారణ్య మునులు, యజ్ఞం ముగిసిన తర్వాత, ముగింపు స్నానం చేయడానికి అందరూ కలిసి బయలుదేరారు.

తదా బ్రహ్మసమాదేశాద్దేవీ సాక్షాత్సరస్వతీ ప్రసన్నా స్వాదుసలిలా ప్రావర్తత నదీశుభా

ఆ సమయంలో, బ్రహ్మ ఆజ్ఞతో, సరస్వతీ దేవి తృప్తిగా, తీయని పవిత్రమైన నదిగా ప్రవహించడం ప్రారంభించింది.

సరస్వతీం నదీం దృష్ట్వా మునయో హృష్టమానసాః సమాప్య సత్రం ప్రారబ్ధం చక్రుస్తత్రావగాహనమ్

సరస్వతీ నదిని చూసి, మునులు ఆనందంతో, యజ్ఞాన్ని పూర్తిచేసి, అక్కడే స్నానం చేశారు.

అథ సంతర్ప్య దేవాదీంస్తదీయైః సలిలైః శివైః స్మరన్తః పూర్వవృత్తాన్తం యయుర్వారాణసీం ప్రతి

తర్వాత, ఆ పవిత్ర జలాలతో దేవతలందరినీ తృప్తిపర్చారు. మునులు గత సంఘటనలను గుర్తుచేసుకుంటూ, వారాణసికి బయలుదేరారు.