శివపురాణమ్

ధ్యాయతః క్షణమాత్రం వా శ్రద్ధయా పరమేశ్వరమ్ యద్భవేత్సుమహచ్ఛ్రేయస్తస్యాంతో నైవ విద్యతే

పరమేశ్వరుని మీద విశ్వాసంతో ఒక్క క్షణం ధ్యానం చేసినా, దాని వల్ల కలిగే మహత్తర మేలుకు అంతం ఉండదు.

నాస్తి ధ్యానసమం తీర్థం నాస్తి ధ్యానసమం తపః నాస్తి ధ్యానసమో యజ్ఞస్తస్మాద్ధ్యానం సమాచరేత్

ధ్యానానికి సమానమైన తీర్థయాత్ర లేదు, ధ్యానానికి సమానమైన తపస్సు లేదు, ధ్యానానికి సమానమైన యజ్ఞం లేదు. అందుకే ధ్యానం చేయాలి.

తీర్థాని తోయపూర్ణాని దేవాన్పాషాణమృన్మయాన్ యోగినో న ప్రపద్యంతే స్వాత్మప్రత్యయకారణాత్

నీటితో నిండిన తీర్థాలకు, రాయి లేదా మట్టితో చేసిన దేవతలకు యోగులు వెళ్ళరు. ఎందుకంటే వారి నమ్మకం తమ అంతరాత్మలోనే ఉంటుంది.

యోగినాం చ వపుః సూక్ష్మం భవేత్ప్రత్యక్షమైశ్వరమ్ యథా స్థూలమయుక్తానాం మృత్కాష్ఠాద్యైః ప్రకల్పితమ్

యోగులకు సూక్ష్మమైన శరీరం ప్రత్యక్షంగా దైవస్వరూపంగా అనిపిస్తుంది. యోగం చేయని వారికి మట్టి, కలపతో చేసిన స్థూల రూపాలే దేవతలుగా కనిపిస్తాయి.

యథేహాంతశ్చరా రాజ్ఞః ప్రియాః స్యుర్న బహిశ్చరాః తథాంతర్ధ్యాననిరతాః ప్రియాశ్శంభోర్న కర్మిణః

ఎలాగైతే రాజుగారి అంతఃపురంలో ఉన్నవారు రాజుకు ప్రియులు, బయటివారు కాదో, అలాగే అంతరంగ ధ్యానంలో నిమగ్నమైనవారు శంభువుకు ప్రియులు, కర్మలో నిమగ్నమైనవారు కారు.

బహిస్కరా యథా లోకే నాతీవ ఫలభోగినః దృష్ట్వా నరేన్ద్రభవనే తద్వదత్రాపి కర్మిణః

బయట ఉన్నవారు రాజభవనంలో కనిపించినా, వారికి ఎక్కువ ఫలితం ఉండదు. అలాగే కేవలం కర్మలు చేసే వారికి ఇక్కడ కూడా అంత ఫలితం ఉండదు.

యద్యంతరా విపద్యంతే జ్ఞానయోగార్థముద్యతః యోగస్యోద్యోగమాత్రేణ రుద్రలోకం గమిష్యతి

జ్ఞానయోగం కోసం ప్రయత్నించే వారు మధ్యలో ఆగిపోయినా, యోగానికి చేసిన ప్రయత్నం వల్ల రుద్రలోకాన్ని చేరుకుంటారు.

అనుభూయ సుఖం తత్ర స జాతో యోగినాం కులే జ్ఞానయోగం పునర్లబ్ధ్వా సంసారమతివర్తతే

అక్కడ సుఖాన్ని అనుభవించిన తరువాత, వారు యోగుల కుటుంబంలో పుడతారు. మళ్లీ జ్ఞానయోగాన్ని పొందినవారు సంసారాన్ని దాటి పోతారు.

జిజ్ఞాసురపి యోగస్య యాం గతిం లభతే నరః న తాం గతిమవాప్నోతి సర్వైరపి మహామఖైః

యోగాన్ని తెలుసుకోవాలని కోరికపడ్డవాడు పొందే స్థితిని, ఎంతటి గొప్ప యజ్ఞాలు చేసినా ఆ స్థితిని పొందలేరు.

ద్విజానాం వేదవిదుషాం కోటిం సంపూజ్య యత్ఫలమ్ భిక్షామాత్రప్రదానేన తత్ఫలం శివయోగినే

వేదాలు తెలిసిన కోటి ద్విజులను పూజించి పొందే ఫలితాన్ని, శివయోగికి ఒక్క భిక్ష ఇచ్చినా అదే ఫలితం లభిస్తుంది.

యజ్ఞాగ్నిహోత్రదానేన తీర్థహోమేషు యత్ఫలమ్ యోగినామన్నదానేన తత్సమస్తం ఫలం లభేత్

యజ్ఞాలు, హోమాలు, తీర్థయాత్రలు చేసి పొందే ఫలితాన్ని, యోగికి అన్నదానం చేసినా అంతా లభిస్తుంది.

యే చాపవాదం కుర్వంతి విమూఢాశ్శివయోగినామ్ శ్రోతృభిస్తే ప్రపద్యన్తే నరకేష్వామహీక్షయాత్

శివయోగులను నిందించే మూర్ఖులు, వాళ్ల మాటలు వినేవారు ఇద్దరూ యమధర్మరాజు పాలించే నరకాల్లో పడతారు.

సతి శ్రోతరి వక్తాస్యాదపవాదస్య యోగినామ్ తస్మాచ్ఛ్రోతా చ పాపీయాన్దణ్డ్యస్సుమహతాం మతః యే పునః సతతం భక్త్యా భజంతి శవయోగినః

యోగులను నిందించే మాటలు విన్నవాడు ఉంటే, ఆ మాటలు చెప్పినవాడికీ పాపం వస్తుంది. అందుకే వినేవాడు ఇంకా ఎక్కువ పాపానికి, కఠినమైన శిక్షకు అర్హుడు. కానీ ఎవరైతే శివయోగులను ఎప్పుడూ భక్తితో పూజిస్తారో—

తే విదంతి మహాభోగానంతే యోగం చ శాంకరమ్ భోగార్థిభిర్నరైస్తస్మాత్సంపూజ్యాః శివయోగినః

వారు అనంతమైన ఆనందాలను, శివయోగాన్ని బాగా తెలుసుకుంటారు. అందుకే, ఆనందాన్ని కోరేవారు శివయోగులకు పూజ చేయాలి.

ప్రతిశ్రయాన్నపానాద్యైః శయ్యాప్రావరణాదిభిః యోగధర్మః ససారత్వాదభేద్యః పాపముద్గరైః

ఆశ్రయం, అన్నం, పానీయం, మంచం, దుప్పటి లాంటి వాటిని ఇచ్చినప్పుడు, యోగధర్మం బలంగా ఉండి, ఎలాంటి పాపాల వల్ల కూడా దెబ్బతినదు.

వజ్రతందులవజ్జ్ఞేయం తథా పాపేన యోగినః న లిప్యంతే చ తాపౌఘైః పద్మపత్రం యథాంభసా

వజ్రంలా గట్టిగా ఉండే బియ్యపు తిండిలా, యోగులు పాపానికి లోనవ్వరు. వారు ఎన్నో బాధలు వచ్చినా, కమలదళం మీద నీరు మట్టికాకుండా ఉండటంలా, కలుషితులు కావు.

యస్మిన్దేశే వసేన్నిత్యం శివయోగరతో మునిః సో ఽపి దేశో భవేత్పూతః సపూత ఇతి కిం పునః

ఎక్కడ శివయోగంలో నిమగ్నమైన ముని ఎప్పుడూ నివసిస్తాడో, ఆ స్థలం కూడా పవిత్రమవుతుంది. అది ముందే పవిత్రంగా ఉంటే ఇంకెంత గొప్పదో!

తస్మాత్సర్వం పరిత్యజ్య కృత్యమన్యద్విచక్షణః సర్వదుఃఖప్రహాణాయ శివయోగం సమభ్యసేత్

అందువల్ల, తెలివైనవాడు అన్ని ఇతర పనులను వదిలిపెట్టి, అన్ని బాధలు పోవడానికి శివయోగాన్ని అభ్యసించాలి.

సిద్ధయోగఫలో యోగీ లోకానాం హితకామ్యయా భోగాన్భుక్త్వా యథాకామం విహరేద్వాత్ర వర్తతామ్

యోగి యోగఫలాన్ని పొందిన తరువాత, లోకాలకు మేలు కావాలనే తపనతో, తన ఇష్టానుసారం సుఖాలు అనుభవించవచ్చు లేదా ఇక్కడే ఉండవచ్చు.

అథవా క్షుద్రమిత్యేవ మత్వా వైషయికం సుఖమ్ త్యక్త్వా విరాగయోగేన స్వేచ్ఛయా కర్మ ముచ్యతామ్

లేకపోతే, ఈ లోకసుఖాన్ని తక్కువగా భావించి, దానిని వదిలి, విరక్తి యోగంతో తన ఇష్టానుసారం కర్మల నుండి విముక్తి పొందవచ్చు.

యస్త్వాసన్నాం మృతిం మర్త్యో దృష్టారిష్టం చ భూయసా స యోగారమ్భనిరతః శివక్షేత్రం సమాశ్రయేత్

ఒక మానవుడు సమీపంలో మరణం లేదా చెడు సూచనలు చూసి, యోగాన్ని ప్రారంభించాలనే సంకల్పంతో ఉంటే, అతడు శివక్షేత్రంలో ఆశ్రయం పొందాలి.

స తత్ర నివసన్నేవ యది ధీరమనా నరః ప్రాణాన్వినాపి రోగాద్యైః స్వయమేవ పరిత్యజేత్

అక్కడ స్థిరమైన మనస్సుతో ఉండే మనిషి, రోగం లేకపోయినా లేదా ఇతర కారణాలు లేకపోయినా, తన ప్రాణాలను తానే విడిచిపెట్టగలడు.

కృత్వాప్యనశనం చైవ హుత్వా చాంగం శివానలే క్షిప్త్వా వా శివతీర్థేషు స్వదేహమవగాహనాత్

ఉపవాసం చేసి, శివాగ్నిలో తన శరీరాన్ని సమర్పించి, లేదా శివతీర్థాలలో తన శరీరాన్ని ముంచి—

శివశాస్త్రోక్తవిధివత్ప్రాణాన్యస్తు పరిత్యజేత్

శివశాస్త్రాలలో చెప్పిన విధానాన్ని అనుసరించి ప్రాణాలను విడిచిపెడితే—

రోగాద్యైర్వాథ వివశః శివక్షేత్రం సమాశ్రితః మ్రియతే యది సోప్యేవం ముచ్యతే నాత్ర సంశయః

లేకపోతే, రోగం లేదా ఇతర బాధల వల్ల బలహీనుడై, శివక్షేత్రంలో ఆశ్రయం పొందినవాడు అక్కడే మరణిస్తే, అతడూ ఇలానే విముక్తి పొందుతాడు—ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

యథా హి మరణం శ్రేష్ఠముశంత్యనశనాదిభిః శాస్త్రవిశ్రంభధీరేణ మనసా క్రియతే యతః

ఎలా అంటే, ఉపవాసం వంటివాటితో, శాస్త్రంపై స్థిరమైన మనస్సుతో మరణించడం ఉత్తమమైనదిగా భావించబడుతుంది.

శివనిన్దారతం హత్వా పీడితః స్వయమేవ వా యస్త్యజేద్దుస్త్యజాన్ప్రాణాన్న స భూయః ప్రజాయతే

శివుని నిందించేవాడిని సంహరించి, లేదా తానే బాధపడుతూ, ఎవడైనా తన ప్రాణాలను విడిచిపెడితే, అతడు మళ్లీ జన్మించడు.

శివనిన్దారతం హంతుమశక్తో యః స్వయం మృతః సద్య ఏవ ప్రముచ్యేత త్రిః సప్తకులసంయుతః

శివుని నిందించేవాడిని సంహరించలేక, తానే మరణించినవాడు, వెంటనే విముక్తి పొందుతాడు. అతనితో పాటు ఇరవై ఒక తరాలు కూడా విముక్తి పొందుతాయి.

శివార్థే యస్త్యజేత్ప్రాణాఞ్ఛివభక్తార్థమేవ వా న తేన సదృశః కశ్చిన్ముక్తిమార్గస్థితో నరః

ఎవడు శివునికోసం లేదా శివభక్తునికోసం తన ప్రాణాలను విడిచిపెడతాడో, విముక్తి మార్గంలో అతనికి సమానుడు మరొకడు ఉండడు.