శివపురాణమ్

నిరుత్తరతరం బ్రహ్మ నిష్కలం శివమీశ్వరమ్ పశుపాశమయస్యాస్య ప్రపఞ్చస్య సదా పతిమ్

అత్యంత పరమమైన బ్రహ్మ, భాగాలులేని శివుడు, ఈ బంధిత ప్రాణులు, బంధాలతో కూడిన జగత్తుకు శాశ్వతమైన అధిపతి.

అకుతోభయమత్యంతమవృద్ధిక్షయమవ్యయమ్ వాహ్యమాభ్యంతరం వ్యాప్తం వాహ్యాభ్యంతరవర్జితమ్

ఏ భయం లేని, పెరుగుదల లేకపోయిన, నశించని, బయట, లోపల అన్నీ వ్యాపించిన, అయినా వాటి రెండింటినీ దాటి ఉన్నవాడు.

నిరస్తాతిశయం శశ్వద్విశ్వలోకవిలక్షణమ్ అలక్షణమనిర్దేశ్యమవాఙ్మనసగోచరమ్

ఏ అధికత కూడా లేని, ఎప్పటికీ అన్ని లోకాలకంటే వేరైన, లక్షణం లేని, వర్ణించలేని, మాటకు, మనసుకు అందని స్వరూపం.

ప్రకాశైకరసం శాంతం ప్రసన్నం సతతోదితమ్ సర్వకల్యాణనిలయం శక్త్యా తాదృశయాన్వితమ్

ఒకే ప్రకాశ స్వరూపుడు, శాంతమైనవాడు, ప్రసన్నమైనవాడు, ఎప్పుడూ వెలిగే వాడు, అన్ని మంగళాల నిలయం, అలాంటి శక్తితో కూడినవాడు.

జ్ఞాత్వా దేవం విరూపాక్షం బ్రహ్మనారాయణౌ తదా రచయిత్వాంజలిం మూర్ధ్ని భీతౌ తౌ వాచమూచతుః

విరూపాక్షుడైన దేవుని తెలుసుకొని, బ్రహ్మ మరియు నారాయణుడు భయంతో చేతులు ముడిచినవారు, తలపై నమస్కరించి ఇలా పలికారు.

అజ్ఞో వాహమభిజ్ఞో వా త్వయాదౌ దేవ నిర్మితః ఈదృశీం భ్రాంతిమాపన్న ఇతి కో ఽత్రాపరాధ్యతి

ప్రభూ! నేను అజ్ఞాని అయినా, జ్ఞాని అయినా, ఆదిలో నీవే నన్ను సృష్టించావు. ఇలాంటి మాయలో పడిపోయినప్పుడు, ఇక్కడ ఎవరి తప్పు?

ఆస్తాం మమేదమజ్ఞానం త్వయి సన్నిహతే ప్రభో నిర్భయః కో ఽభిభాషేత కృత్యం స్వస్య పరస్య వా

ప్రభూ! నీవు సమీపంలో ఉన్నప్పుడు నా అజ్ఞానం ఉండనివ్వు. ఎవరు భయంలేకుండా తనదైనా, పరదైనా కర్తవ్యాన్ని మాట్లాడగలరు?

ఆవయోర్దేవదేవస్య వివాదో ఽపి హి శోభనః పాదప్రణామఫలదో నాథస్య భవతో యతః

దేవదేవా! మన ఇద్దరి మధ్య జరిగిన వాదన కూడా మంగళకరమే, ఎందుకంటే నీ పాదాలకు నమస్కారం ఫలితాన్ని ఇస్తుంది, ఓ నాథా!

స్తోతుం దేవ న వాగస్తి మహిమ్నః సదృశీ తవ ప్రభోరగ్రే విధేయానాం తూష్ణీంభావో వ్యతిక్రమః

ప్రభూ! నీ మహిమను స్తుతించేందుకు సరిపడే మాటలు లేవు. నీ ముందు భక్తులు మౌనంగా ఉండటం తప్పుకాదు.

కిమత్ర సంఘటేత్కృత్యమిత్యేవావసరోచితమ్ అజానన్నపి యత్కించిత్ప్రలప్య త్వాం నతో ఽస్మ్యహమ్

ఇక్కడ ఏ పని చేయాలి అనేది నాకు తెలియదు. ఈ సమయంలో, ఏదైనా తెలిసినదాన్ని చెప్పి, నీకు నమస్కరిస్తున్నాను.

కారణత్వం త్వయా దత్తం విస్మృతం తవ మాయయా మోహితో ఽహంకృతశ్చాపి పునరేవాస్మి శాసితః

కారణత్వాన్ని నీవే ఇచ్చావు, కానీ నీ మాయ వల్ల మరిచిపోయాను. మోహంలో, అహంకారంతో ఉన్న నేను మళ్లీ నీ చేతే బోధించబడ్డాను.

విజ్ఞాపితైః కిం బహుభిర్భీతోస్మి భృశమీశ్వర యతో ఽహమపరిచ్ఛేద్యం త్వాం పరిచ్ఛేత్తుముద్యతః

ఎంత చెప్పినా ఉపయోగం లేదు, ప్రభూ! నిన్ను, ఎవరూ పూర్తిగా గ్రహించలేని నిన్ను, తెలుసుకోవాలని ప్రయత్నించాను కాబట్టి నాకు భయం వేసింది.

త్వాముశంతి మహాదేవం భీతానామార్తినాశనమ్ అతో వ్యతిక్రమం మే ఽద్య క్షంతుమర్హసి శంకర

మహాదేవా! భయపడినవారి బాధను తొలగించే వాడివి నిన్ను అందరూ స్తుతిస్తారు. అందుకే, శంకరా! నేడు నా తప్పును క్షమించాలి.

ఇతి విజ్ఞాపితస్తాభ్యామ్ ఈశ్వరాభ్యాం మహేశ్వరః ప్రీతో ఽనుగృహ్య తౌ దేవౌ స్మితపూర్వమభాషత

అలా ఆ ఇద్దరు ప్రభువులు అడిగినప్పుడు, మహేశ్వరుడు సంతోషంతో, దయతో, చిరునవ్వుతో వారితో మాట్లాడాడు.

వత్సవత్స విధే విష్ణో మాయయా మమ మోహితౌ యువాం ప్రభుత్వే ఽహంకృత్య బుద్ధవైరో పరస్పరమ్

బ్రహ్మా, విష్ణువూ! నా మాయ వల్ల మీరు ఇద్దరూ మాయలో పడి, మీ శక్తిపై గర్వంతో పరస్పరం విరోధంతో ఉన్నారు.

వివాదం యుద్ధపర్యంతం కృత్వా నోపరతౌ కిల తతశ్చ్ఛిన్నా ప్రజాసృష్టిర్జగత్కారణభూతయోః

మీరు ఇద్దరూ వాదంలో పడిపోయి, యుద్ధం వరకు వెళ్లారు. ఆపకుండా ఉండటంతో, జగత్తుకు కారణమైన మీరే ప్రాణుల సృష్టిని నిలిపివేశారు.

అజ్ఞానమానప్రభవాద్వైమత్యాద్యువయోరపి తన్నివర్తయితుం యుష్మద్దర్పమోహౌ మయైవ తు

అజ్ఞానం, గర్వం వల్ల మీ ఇద్దరి మధ్య విరోధం కలిగింది. దాన్ని తొలగించేందుకు మీ గర్వం, మోహాన్ని నేనే కలిగించాను.

ఏవం నివారితావద్యలింగావిర్భావలీలయా తస్మాద్భూయో వివాదం చ వ్రీడాం చోత్సృజ్య కృత్స్నశః

ఇలా లింగావిర్భావం లీలతో మీరు ఇద్దరూ ఆపబడ్డారు. అందువల్ల, ఇకపై వాదన, సిగ్గు అన్నీ పూర్తిగా విడిచిపెట్టండి.

యథాస్వం కర్మ కుర్యాతాం భవంతౌ వీతమత్సరౌ పురా మమాజ్ఞయా సార్ధం సమస్తజ్ఞానసంహితాః

మీరిద్దరూ ఈర్ష్య లేకుండా, నా ఆజ్ఞతో, మునుపటిలాగే, సమస్త జ్ఞానసంపదతో, మీ మీ కర్తవ్యాలను నిర్వహించండి.

యువాభ్యాం హి మయా దత్తా కారణత్వప్రసిద్ధయే మంత్రరత్నం చ సూత్రాఖ్యం పఞ్చాక్షరమయం పరమ్

మీరు జగత్తుకు కారణులుగా ప్రసిద్ధి పొందేందుకు, నేను మీ ఇద్దరికీ సూత్రమనే, ఐదు అక్షరాల మహామంత్రరత్నాన్ని ఇచ్చాను.

మయోపదిష్టం సర్వం తద్యువయోరద్య విస్మృతమ్ దదామి చ పునః సర్వం యథాపూర్వం మమాజ్ఞయా

నేను చెప్పినది మీరు ఇద్దరూ ఈ రోజు మర్చిపోయారు. ఇప్పుడు మునుపటిలాగే, నా ఆజ్ఞతో, అన్నీ మళ్లీ ఇస్తున్నాను.

యతో వినా యువాం తేన న క్షమౌ సృష్టిరక్షణే ఏవముక్త్వా మహాదేవో నారాయణపితామహౌ

దానివల్ల మీరు ఇద్దరూ సృష్టి, రక్షణ చేయలేరు. ఇలా చెప్పి, మహాదేవుడు నారాయణుని, పితామహుని చూశాడు.

మంత్రరాజం దదౌ తాభ్యాం జ్ఞానసంహితయా సహ తౌ లబ్ధ్వా మహతీం దివ్యామాజ్ఞాం మాహేశ్వరీం పరామ్

ఆ ఇద్దరికీ మంత్రరాజును, జ్ఞానసంపదతో కలిపి ఇచ్చాడు. వారు మహేశ్వరుని పరమ దివ్య ఆజ్ఞను స్వీకరించారు.

మహార్థం మంత్రరత్నం చ తథైవ సకలాః కలాః దండవత్ప్రణతిం కృత్వా దేవదేవస్య పాదయోః

మహామంత్రరత్నాన్ని, అన్ని కళలను మునుపటిలాగే అందుకుని, దేవదేవుని పాదాలకు దండవత్ప్రణామం చేశారు.

అతిష్ఠతాం వీతభయావానందాస్తిమితౌ తదా ఏతస్మిన్నంతరే చిత్రమింద్రజాలవదైశ్వరమ్

ఆ ఇద్దరూ భయములేక, ఆనందంతో, ప్రశాంతంగా అక్కడ నిలిచారు. ఆ సమయంలో, అద్భుతమైన, మాయాజాలంలా, దైవీయమైన లింగం ఎక్కడికో అదృశ్యమైంది.

లింగం క్వాపి తిరోభూతం న తాభ్యాముపలభ్యతే తతో విలప్య హాహేతి సద్యఃప్రణయభంగతః

ఆ లింగాన్ని వారు ఎక్కడా కనుగొనలేకపోయారు. వెంటనే 'హాయో!' అని విలపిస్తూ, వారి ప్రేమ ఒక్కసారిగా తెగిపోయింది.

కిమసత్యమిదం వృత్తమితి చోక్త్వా పరస్పరమ్ అచింత్యవైభవం శంభోర్విచింత్య చ గతవ్యథౌ

'ఇది ఏమి విచిత్రంగా జరిగింది?' అని పరస్పరం చెప్పుకొని, శంభువు అపార వైభవాన్ని ఆలోచించి, వారి బాధ అంతా పోయింది.

అభ్యుపేత్య పరాం మైత్రీమాలింగ్య చ పరస్పరమ్ జగద్వ్యాపారముద్దిశ్య జగ్మతుర్దేవపుంగవౌ

పరమ మైత్రీని పొంది, ఒకరినొకరు ఆలింగనం చేసుకుని, ఆ దేవతా శ్రేష్ఠులు జగత్తు కార్యాన్ని ఆలోచిస్తూ వెళ్లిపోయారు.

తతః ప్రభృతి శక్రాద్యాః సర్వ ఏవ సురాసురాః ఋషయశ్చ నరా నాగా నార్యశ్చాపి విధానతః లింగప్రతిష్ఠా కుర్వంతి లింగే తం పూజయంతి చ

అప్పటి నుంచి ఇంద్రుడు మొదలుకొని అందరు దేవతలు, అసురులు, ఋషులు, మనుషులు, నాగులు, స్త్రీలు కూడా నియమానుసారం లింగాన్ని ప్రతిష్ఠించి, ఆ లింగంలో ఆయనను పూజిస్తున్నారు.