శివపురాణమ్

అధర్మో హింసికారూపో ధర్మస్తు సుఖరూపకః అధర్మాద్దుఃఖమాప్నోతి ధర్మాద్వై సుఖమేధతే

అధర్మం హింసకు రూపం, ధర్మం సుఖానికి రూపం. అధర్మం వల్ల బాధలు వస్తాయి, ధర్మం వల్ల సుఖం లభిస్తుంది.

విద్యాదుర్వృత్తితో దుఃఖం సుఖం విద్యాత్సువృత్తితః ధర్మార్జనమతః కుర్యాద్భోగమోక్షప్రసిద్ధయే

విద్య ఉన్నా, దురాచారంతో బాధలు వస్తాయి; సద్గుణాలతో సుఖం కలుగుతుంది. అందుకే, ధర్మాన్ని సంపాదించాలి, అప్పుడు భోగం, మోక్షం లభిస్తాయి.

సకుటుంబస్య విప్రస్య చతుర్జనయుతస్య చ శతవర్షస్య వృత్తిం తు దద్యాత్తద్బ్రహ్మలోకదమ్

ఒక కుటుంబంతో ఉన్న, నాలుగు మందితో కూడిన పండిత బ్రాహ్మణుడికి వంద సంవత్సరాలు జీవనోపాధి కల్పిస్తే, అతనికి బ్రహ్మలోకం లభిస్తుంది.

చాంద్రాయణసహస్రం తు బ్రహ్మలోకప్రదం విదుః సహస్రస్య కుటుంబస్య ప్రతిష్ఠాం క్షత్రియశ్చరేత్

వెయ్యి చాంద్రాయణ వ్రతాలు బ్రహ్మలోకాన్ని ఇస్తాయని అంటారు. క్షత్రియుడు వెయ్యి కుటుంబాలకు జీవనోపాధి కల్పించాలి.

ఇంద్రలోకప్రదం విద్యాదయుతం బ్రహ్మలోకదమ్ యాం దేవతాం పురస్కృత్య దానమాచరతే నరః

పది వేల విద్యతో, దేవతను గౌరవించి దానం చేస్తే బ్రహ్మలోకం లభిస్తుంది; అలాగే, ఇంద్రలోకం కూడా లభిస్తుంది.

తత్తల్లోకమవాప్నోతి ఇతి వేదవిదో విదుః అర్థహీనః సదా కుర్యాత్తపసా మార్జనం తథా

దానం చేసిన దేవతకు సంబంధించిన లోకం లభిస్తుంది అని వేదజ్ఞులు చెబుతారు. ధనం లేని వారు ఎప్పుడూ తపస్సుతో పవిత్రతను పొందాలి.

తీర్థాచ్చ తపసా ప్రాప్యం సుఖమక్షయ్యమశ్నుతే అర్థార్జనమథో వక్ష్యే న్యాయతః సుసమాహితః

తీర్థయాత్ర, తపస్సుతో అక్షయమైన సుఖం లభిస్తుంది. ఇప్పుడు ధర్మబద్ధంగా ధనాన్ని ఎలా సంపాదించాలో పూర్తిగా వివరిస్తాను.

కృతాత్ప్రతిగ్రహాచ్చైవ యాజనాచ్చ విశుద్ధితః అదైన్యాదనతిక్లేశాద్బ్రాహ్మణో ధనమర్జయేత్

బ్రాహ్మణుడు శుద్ధమైన మార్గంలో, యాచన లేకుండా, కష్టపడకుండా, యజ్ఞాదులు చేసి, సముచితంగా దానం స్వీకరించి ధనం సంపాదించాలి.

క్షత్రియో బాహువీర్యేణ కృషిగోరక్షణాద్విశః న్యాయార్జితస్య విత్తస్య దానాత్సిద్ధిం సమశ్నుతే

క్షత్రియుడు తన బాహువీర్యంతో, వైశ్యుడు వ్యవసాయం, పశుపోషణతో ధర్మబద్ధంగా సంపాదించిన ధనాన్ని దానం చేసి విజయాన్ని పొందుతారు.

జ్ఞానసిద్ధ్యా మోక్షసిద్ధిః సర్వేషాం గుర్వనుగ్రహాత్ మోక్షాత్స్వరూపసిద్ధిః స్యాత్పరానన్దం సమశ్నుతే

జ్ఞానం వల్ల మోక్షం లభిస్తుంది; గురువు అనుగ్రహంతో అందరికీ ఇది సాధ్యం. మోక్షం వల్ల స్వరూప జ్ఞానం వస్తుంది, పరమానందాన్ని అనుభవిస్తారు.

సత్సంగాత్సర్వమేతద్వై నరాణాం జాయతే ద్విజాః ధనధాన్యాదికం సర్వం దేయం వై గృహమేధినా

సత్సంగతితో మనుషులకు ఇవన్నీ కలుగుతాయి, ద్విజులారా. గృహస్థుడు తన ధనం, ధాన్యం మొదలైనవన్నీ దానం చేయాలి.

యద్యత్కాలే వస్తుజాతం ఫలం వా ధాన్యమేవ చ తత్తత్సర్వం బ్రాహ్మణేభ్యో దేయం వై హితమిచ్ఛతా

ఎప్పుడైతే ఏ వస్తువు, పండు, ధాన్యం లభిస్తాయో, వాటిని అన్నింటిని బ్రాహ్మణులకు సంక్షేమం కోరేవాడు దానం చేయాలి.

జలం చైవ సదా దేయమన్నం క్షుద్వ్యాధిశాంతయే క్షేత్రం ధాన్యం తథా ఽ ఽమాన్నమన్నమేవం చతుర్విధమ్

జలాన్ని ఎప్పుడూ దానం చేయాలి; అలాగే అన్నాన్ని, ఆకలి, వ్యాధి నివారణకు. పొలం, ధాన్యం, పాకాన్నము, నాలుగు విధాల అన్నాన్ని కూడా ఇవ్వాలి.

యావత్కాలం యదన్నం వై భుక్త్వా శ్రవణమేధతే తావత్కృతస్య పుణ్యస్య త్వర్ధం దాతుర్న సంశయః

దానం చేసిన అన్నాన్ని ఎంతకాలం తింటారో, వినిపిస్తుందో, అంతకాలం దాతకు చేసిన పుణ్యఫలం సగం ఖచ్చితంగా లభిస్తుంది.

గ్రహీతాహిగృహీతస్య దానాద్వై తపసా తథా పాపసంశోధనం కుర్యాదన్యథా రౌరవం వ్రజేత్

దానం స్వీకరించినవాడు, తపస్సు చేసి, తిరిగి దానం చేసి పాపాలను శుద్ధి చేసుకోవాలి; లేకపోతే రౌరవ నరకానికి పోవాల్సి వస్తుంది.

ఆత్మవిత్తం త్రిధా కుర్యాద్ధర్మవృద్ధ్యాత్మభోగతః నిత్యం నైమిత్తకం కామ్యం కర్మ కుర్యాత్తు ధర్మతః

తన ధనాన్ని మూడు భాగాలుగా విభజించాలి: ధర్మవృద్ధికి, స్వీయ అనుభవానికి, స్వంత అవసరాలకు. నిత్య, నైమిత్తిక, కామ్య కర్మలను ధర్మబద్ధంగా చేయాలి.

విత్తస్య వర్ధనం కుర్యాద్వృద్ధ్యంశేన హి సాధకః హితేన మితమే ధ్యేన భోగం భోగాంశతశ్చరేత్

విజయం కోరేవాడు, వృద్ధికి కొంత భాగాన్ని పెట్టి ధనాన్ని పెంచాలి. అనుభవానికి కేటాయించిన భాగాన్ని మాత్రమే, మితంగా, హితంగా ఉపయోగించాలి.

కృష్యర్జితే దశాంశం హి దేయం పాపస్య శుద్ధయే శేషేణ కుర్యాద్ధర్మాది అన్యథా రౌరవం వ్రజేత్

వ్యవసాయంతో సంపాదించిన ధనంలో పదవంతు పాపశుద్ధికి దానం చేయాలి. మిగతా ధనంతో ధర్మాది కార్యాలు చేయాలి; లేకపోతే రౌరవ నరకానికి వెళ్ళాలి.

అథవా పాపబుద్ధిః స్యాత్క్షయం వా సత్యమేష్యతి వృద్ధివాణిజ్యకే దేయష్షడంశో హి విచక్షణైః

లేకపోతే, చెడు మనస్సు ఉంటే నాశనం తప్పదు. వృద్ధి కలిగించే వ్యాపారంలో, జ్ఞానులు ఆరు వంతు భాగాన్ని దానం చేయాలి.

శుద్ధప్రతిగ్రహే దేయశ్చతుర్థాంశో ద్విజోత్తమైః అకస్మాదుత్థితే ఽర్థే హి దేయమర్ధం ద్విజోత్తమైః

శుద్ధమైన దాతకు ఉన్నతమైన ద్విజులకు నాలుగవ వంతు ఇవ్వాలి. అయితే, ఆకస్మికంగా అవసరం వచ్చినప్పుడు, అప్పుడు ఆ ద్విజులకు సగం ఇవ్వాలి.

అసత్ప్రతిగ్రహసర్వం దుర్దానం సాగరే క్షిపేత్ ఆహూయ దానం కర్తవ్యమాత్మభోగసమృద్ధయే

అనుచితమైన దానాలు, కష్టంగా ఇచ్చే దానాలు అన్నీ సముద్రంలో వేసేయాలి. పిలిచినప్పుడు, మన సుఖసంపద కోసం దానం చేయాలి.

పృష్టం సర్వం సదా దేయమాత్మశక్త్యనుసారతః జన్మాంతరే ఋణీ హి స్యాదదత్తే పృష్టవస్తుని

ఎవరైనా అడిగితే, తన శక్తికి తగినట్టు ఎప్పుడూ ఇవ్వాలి. అడిగినదాన్ని ఇవ్వకపోతే, అది అప్పుగా జన్మాంతరంలో మిగిలిపోతుంది.

పరేషాం చ తథా దోషం న ప్రశంసేద్విచక్షణః విశేషేణ తథాబ్రహ్మఞ్ఛ్రుతం దృష్టం చ నో వదేత్

మరొకరి లోపాలను తెలివిగా ఉన్నవాడు పొగిడకూడదు. ముఖ్యంగా, బ్రాహ్మణుని గురించి విన్నది, చూచినదాన్ని చెప్పకూడదు.

న వదేత్సర్వజంతూనాం హృది రోషకరం బుధః సంధ్యయోరగ్నికార్యం చ కుర్యాదైశ్వర్యసిద్ధయే

ఏ జీవికి అయినా హృదయంలో కోపం కలిగించే మాటలు చెప్పకూడదు. సంపద కోసం, ఉదయం సాయంకాలాల్లో అగ్ని కార్యాలు చేయాలి.

అశక్తస్త్వేకకాలే వా సూర్యాగ్నీ చ యథావిధి తండులం ధాన్యమాజ్యం వా ఫలం కందం హవిస్తథా

ఒకవేళ ఎవరికైనా శక్తి లేకపోతే, లేదా ఏదైనా సమయంలో, సూర్యునికి, అగ్నికి నియమం ప్రకారం అన్నం, ధాన్యం, నెయ్యి, పండు, కందమూలం లేదా హవిస్సు అర్పించాలి.

స్థాలీపాకం తథా కుర్యాద్యథాన్యాయం యథావిధి ప్రధానహోమమాత్రం వా హవ్యాభావే సమాచరేత్

అలాగే, నియమం ప్రకారం బాగా వండిన అన్నాన్ని తయారు చేయాలి. హవిస్సు లేకపోతే, కనీసం ప్రధాన హోమాన్ని చేయాలి.

నిత్యసంధానమిత్యుక్తం తమజస్రం విదుర్బుధాః అథవా జపమాత్రం వా సూర్యవందనమేవ చ

ఇది నిత్య సంధ్య అని పండితులు ఎప్పటికీ చేయవలసినదిగా చెబుతారు. లేకపోతే, జపం లేదా సూర్య నమస్కారం మాత్రమే అయినా చేయవచ్చు.

ఏవమాత్మార్థినః కుర్యురర్థార్థీ చ యథావిధి బ్రహ్మయజ్ఞరతా నిత్యం దేవపూజారతాస్తథా

ఇలా, తనకు మేలు కావాలని కోరేవారు, లేదా ధనం కోరేవారు నియమం ప్రకారం వ్యవహరించాలి. బ్రహ్మయజ్ఞంలో, దేవతల పూజలో నిత్యం నిమగ్నులై ఉండాలి.

అగ్నిపూజాపరా నిత్యం గురుపూజారతాస్తథా బ్రాహ్మణానాం తృప్తికరాః సర్వే స్వర్గస్య భాగినః

అగ్ని పూజలో, గురుపూజలో నిత్యం నిమగ్నులై, బ్రాహ్మణులను సంతృప్తిపర్చేవారు అందరూ స్వర్గంలో భాగస్వాములు అవుతారు.