శివపురాణమ్

భక్తస్య తే సమాఖ్యాతం న దేయం యస్య కస్యచిత్ దేయం చ శివభక్తేభ్యః శివేన కథితం పురా

భక్తుడైన నీకు వివరించాను; ఇది ఎవరికైనా చెప్పకూడదు. శివభక్తులకు మాత్రమే చెప్పాలి; ఇదే昔 శివుడు పురాతనకాలంలో చెప్పినది.

నిత్యనైమిత్తికాత్కామ్యాద్యా సిద్ధిరిహ కీర్తితా సా సర్వా లభ్యేత సద్యో లింగబేరప్రతిష్ఠయా

నిత్య, నైమిత్తిక, కామ్య క్రతువులలో ఫలితాన్ని ఇక్కడ చెప్పారు; లింగబేరాన్ని ప్రతిష్టించటం వల్ల ఇవన్నీ వెంటనే లభిస్తాయి.

సర్వో లింగమయో లోకస్సర్వం లింగే ప్రతిష్ఠితమ్ తస్మాత్ప్రతిష్ఠితే లింగే భవేత్సర్వం పతిష్ఠితమ్

ప్రపంచమంతా లింగరూపంలో ఉంది; అన్నీ లింగంలోనే స్థిరంగా ఉన్నాయి. అందుకే లింగాన్ని ప్రతిష్టించినప్పుడు అన్నీ స్థిరపడతాయి.

బ్రహ్మణా విష్ణునా వాపి రుద్రేణాన్యేన కేన వా లింగప్రతిష్ఠాముత్సృజ్య క్రియతే స్వపదస్థితిః

బ్రహ్మ, విష్ణు, రుద్రుడు లేదా మరెవరైనా లింగ ప్రతిష్ఠను వదిలిపెట్టి, తమ తమ స్థితిని నిర్వహిస్తారు.

కిమన్యదిహ వక్తవ్యం ప్రతిష్ఠాం ప్రతి కారణమ్ పర్తిష్ఠితం శివేనాపి లింగం వైశ్వేశ్వరం యతః

ప్రతిష్ఠ గురించి ఇంకేమీ చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు; కారణం ఏమంటే, విశ్వేశ్వరుడైన లింగాన్ని శివుడే ప్రతిష్ఠించాడు.

తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన పరత్రేహ చ శర్మణే స్థాపయేత్పరమేశస్య లింగం బేరమథాపి వా

అందువల్ల, ఇక్కడా లేదా పరలోకంలోనైనా, సర్వశక్తితో పరమేశ్వరుని లింగాన్ని గానీ, విగ్రహాన్ని గానీ ప్రతిష్ఠించాలి. అలా చేస్తే సుఖసంతోషాలు కలుగుతాయి.

కిమిదం లింగమాఖ్యాతం కథం లింగీ మహేశ్వరః కథం చ లింగభావో ఽస్య కస్మాదస్మిఞ్ఛివో ఽర్చ్యతే

ఈ లింగం అంటే ఏమిటి? మహేశ్వరుడు లింగాన్ని ఎలా ధరించేవాడు? ఆయనకు లింగరూపం ఎలా కలిగింది? ఎందుకు శివుడు ఈ రూపంలో పూజించబడుతున్నాడు?

అవ్యక్తం లింగమాఖ్యాతం త్రిగుణప్రభవాప్యయమ్ అనాద్యనంతం విశ్వస్య యదుపాదానకారణమ్

లింగం అనేది కనిపించని రూపం, అది మూడు గుణాల నుండి ఉద్భవించింది. ఆది అంతం లేని దానికి, ఈ జగత్తుకు అది మూల కారణం.

తదేవ మూలప్రకృతిర్మాయా చ గగనాత్మికా తత ఏవ సముత్పన్నం జగదేతచ్చరాచరమ్

అదే మూల ప్రకృతి, అదే మాయ, అది ఆకాశ స్వరూపం. దానివల్లే ఈ చరాచర జగత్తంతా పుట్టింది.

అశుద్ధం చైవ శుద్ధం యచ్ఛుద్ధాశుద్ధం చ తత్త్రిధా తతః శివో మహేశశ్చ రుద్రో విష్ణుః పితామహః

అశుద్ధమైనది, శుద్ధమైనది, శుద్ధాశుద్ధమైనది — ఈ మూడు విధాలుగా ఉన్నదానివల్లే శివుడు, మహేశుడు, రుద్రుడు, విష్ణువు, బ్రహ్మా పుట్టారు.

భూతాని చేన్ద్రియైర్జాతా లీయన్తే ఽత్ర శివాజ్ఞయా అత ఏవ శివో లింగో లింగమాజ్ఞాపయేద్యతః

భూతాలు, ఇంద్రియాలు ఇవన్నీ శివుని ఆజ్ఞతో పుట్టి, మళ్లీ ఇక్కడే లయమవుతాయి. అందుకే శివుడు లింగరూపుడు, ఎందుకంటే లింగమే అన్నిటినీ ఆదేశిస్తుంది.

యతో న తదనాజ్ఞాతం కార్యాయ ప్రభవేత్స్వతః తతో జాతస్య విశ్వస్య తత్రైవ విలయో యతః

ఆయన ఆజ్ఞ లేకుండా ఏ పని కూడా జరగదు. ఈ జగత్తు పుట్టిన తర్వాత, దాని లయ కూడా అక్కడే జరుగుతుంది.

అనేన లింగతాం తస్య భవేన్నాన్యేన కేనచిత్ లింగం చ శివయోర్దేహస్తాభ్యాం యస్మాదధిష్ఠితమ్

ఈ కారణంతోనే ఆయనకు లింగరూపం ఏర్పడింది, ఇంకేదైనా వల్ల కాదు. లింగం అనేది శివుడు, శక్తి ఇద్దరి శరీరం, ఎందుకంటే అది వారిద్దరి ఆధీనంలో ఉంది.

అతస్తత్ర శివః సామ్బో నిత్యమేవ సమర్చయేత్ లింగవేదీ మహాదేవీ లింగం సాక్షాన్మహేశ్వరః

అందువల్ల అక్కడ శివుడు అంబతో కలిసి ఎప్పుడూ పూజించాలి. లింగమే పీఠం, మహాదేవి, లింగమే ప్రత్యక్షంగా మహేశ్వరుడు.

తయోః సంపూజనాదేవ స చ సా చ సమర్చితౌ న తయోర్లింగదేహత్వం విద్యతే పరమార్థతః

వారిద్దరిని పూజిస్తే, ఇద్దరినీ పూజించినట్లే. నిజంగా వారిద్దరికీ లింగరూపమైన శరీరం లేదు.

యతస్త్వేతౌ విశుద్ధౌ తౌ దేహస్తదుపచారతః తదేవ పరమా శక్తిః శివస్య పరమాత్మనః

వారిద్దరూ పవిత్రులు కనుక, వారి శరీరాలు ఉపమానంగా మాత్రమే భావించాలి. అదే పరమాత్మ అయిన శివుని పరాశక్తి.

శక్తిరాజ్ఞాం యదాదత్తే ప్రసూతే తచ్చరాచరమ్ న తస్య మహిమా శక్యో వక్తుం వర్షశతైరపి

శక్తి ఆజ్ఞను స్వీకరించినప్పుడు, ఈ చరాచర జగత్తంతా సృష్టిస్తుంది. ఆయన మహిమను వందేళ్లపాటు చెప్పినా పూర్తిగా వివరించలేం.

యేనాదౌ మోహితౌ స్యాతాం బ్రహ్మనారాయణావపి పురా త్రిభువనస్యాస్య ప్రలయే సముపస్థితే

ప్రపంచాల ముగింపు సమయం వచ్చినప్పుడు, ఆది కాలంలో బ్రహ్మ, నారాయణులిద్దరినీ ఎవరో మాయతో మోహింపజేశారు.

వారిశయ్యాగతో విష్ణుః సుష్వాపానాకులః సుఖమ్ యదృచ్ఛయా గతస్తత్ర బ్రహ్మా లోకపితామహః

విష్ణువు నీటిమీద పడుకుని, నిద్రలో ఆనందంగా ఉండగా, యాదృచ్ఛికంగా లోకపితామహుడు బ్రహ్మ అక్కడికి వచ్చాడు.

దదర్శ పుణ్డరీకాక్షం స్వపన్తం తమనాకులమ్ మాయయా మోహితః శమ్భోర్విష్ణుమాహ పితామహః

బ్రహ్మ, పద్మనాభుడైన విష్ణువును నిద్రలో ప్రశాంతంగా చూస్తూ, శంభుని మాయ వల్ల మోహితుడై, విష్ణువుతో ఇలా అన్నాడు.

కస్త్వం వదేత్యమర్షేణ ప్రహృత్యోత్థాప్య మాధవమ్ స తు హస్తప్రహారేణ తీవ్రేణాభిహతః క్షణాత్

బ్రహ్మ కోపంతో మాధవుడిని మేల్కొలిపి, 'నువ్వెవరు? చెప్పు!' అని అడిగాడు. తన చేతితో గట్టిగా తాకడంతో, విష్ణువు వెంటనే మేల్కొన్నాడు.

ప్రబుద్ధోత్థాయ శయనాద్దదర్శ పరమేష్ఠినమ్ తమాహ చాంతస్సంక్రుద్ధః స్వయమక్రుద్ధవద్ధరిః

విష్ణువు మేలుకుని, పడకపై నుండి లేచి, పరమేశ్వరుడిని చూశాడు. హరిదేవుడు లోపల కోపంగా ఉన్నా, బయట మాత్రం శాంతంగా మాట్లాడాడు.

కుతస్త్వమాగతో వత్స కస్మాత్త్వం వ్యాకులో వద ఇతి విష్ణువచః శ్రుత్వా ప్రభుత్వగుణసూచకమ్

'నువ్వెక్కడి నుండి వచ్చావు బిడ్డా? ఎందుకు కలవరపడుతున్నావు? చెప్పు.' అని విష్ణువు అడిగాడు. ఆ మాటలు ఆయన అధికారాన్ని సూచించేవి.

రజసా బద్ధవైరస్తం బ్రహ్మా పునరభాషత వత్సేతి మాం కుతో బ్రూషే గురుః శిష్యమివాత్మనః

రజోగుణంతో కలిసిపోయి, శత్రుత్వంతో బంధించబడిన బ్రహ్మా మళ్లీ అతనితో ఇలా అన్నాడు: 'నన్ను వత్సా అని ఎందుకు పిలుస్తున్నావు? గురువు తన శిష్యుడిని పిలిచినట్టు నన్ను పిలవడం ఎందుకు?'

మాం న జానాసి కిం నాథం ప్రపఞ్చో యస్య మే కృతిః త్రిధాత్మానం విభజ్యేదం సృష్ట్వాథ పరిపాల్యతే

'నన్ను నీవు ప్రభువుగా గుర్తించలేదా? ఈ సృష్టి అంతా నా చేతి పని. నేను నా స్వరూపాన్ని మూడు భాగాలుగా చేసి ఈ లోకాన్ని సృష్టించాను, పరిరక్షిస్తున్నాను కూడా.'

సంహరామి నమే కశ్చిత్స్రష్టా జగతి విద్యతే ఇత్యుక్తే సతి సో ఽప్యాహ బ్రహ్మాణం విష్ణురవ్యయః

'ఈ లోకంలో సృష్టికర్త నేను మాత్రమే. నేను మాత్రమే సంహరించగలను, ఇంకెవరూ లేరు.' అని బ్రహ్మా అన్నప్పుడు, అవినాశి విష్ణువు కూడా బ్రహ్మాను ఇలా ఉద్దేశించి అన్నాడు:

అహమేవాదికర్తాస్య హర్తా చ పరిపాలకః భవానపి మమైవాంగాదవతీర్ణః పురావ్యయాత్

'ఈ జగత్తుకు ఆదికర్త, సంహారకుడు, పరిరక్షకుడు నేనే. నువ్వు కూడా పూర్వకాలంలో నా శరీర భాగం నుంచే జన్మించావు, అవినాశి అయిన నన్ను విడిచి కాదు.'

మన్నియోగాత్త్వమాత్మానం త్రిధా కృత్వా జగత్త్రయమ్ సృజస్యవసి చాంతే తత్పునః ప్రతిసృజస్యపి

'నా ఆజ్ఞతో నువ్వు నీను మూడు భాగాలుగా చేసి మూడు లోకాలను సృష్టిస్తావు, వాటిని పరిరక్షిస్తావు, చివరికి వాటిని మళ్లీ లయమయ్యేలా చేస్తావు.'

విస్మృతోసి జగన్నాథం నారాయణమనామయమ్ తవాపి జనకం సాక్షాన్మామేవమవమన్యసే

'నీవు జగన్నాథుడైన నారాయణుడిని, నిన్ను నేరుగా పుట్టించిన నన్ను కూడా మరచిపోయావు. అందుకే నన్ను తక్కువగా చూస్తున్నావు.'