శివపురాణమ్

ఆసప్తతేస్తు నియమం పశ్చాత్ప్రవ్రాజనం చరేత్ ప్రాతర్ద్వాదశసాహస్రం ప్రవ్రాజీప్రణవం జపేత్

ఏడు రోజులు నియమాన్ని పాటించిన తరువాత, వ్రతాన్ని స్వీకరించాలి. ఉదయాన్నే, వ్రతస్థుడైనవాడు ద్వాదశసాహస్రం ప్రణవాన్ని జపించాలి.

దినే దినే త్వతిక్రాంతే నిత్యమేవం క్రమాజ్జపేత్ మాసాదౌ క్రమశో ఽతీతే సార్ధలక్షజపేన హి

ప్రతి రోజు, కాలం గడుస్తూ ఉండగా, ఈ క్రమంలో జపం చేయాలి. నెల మొదట, నెల పూర్తయిన తరువాత, అర లక్ష జపంతో ఆచరించాలి.

అత ఊర్ధ్వమతిక్రాంతే పునః ప్రైషం సమాచరేత్ ఏవం కృత్వా దోషశాంతిరన్యథా రౌరవం వ్రజేత్

అంతటితో కాదు, కాలం గడిచిన తరువాత మళ్లీ ప్రైషం చేయాలి. ఇలా చేస్తే దోషాలు తొలగిపోతాయి, లేనిపక్షంలో రౌరవ నరకానికి వెళ్ళాలి.

ధర్మార్థయోస్తతో యత్నం కుర్యాత్కామీ న చేతరః బ్రాహ్మణో ముక్తికామః స్యాద్బ్రహ్మజ్ఞానం సదాభ్యసేత్

కాబట్టి, ధర్మం, సంపద కోరేవాడు ప్రయత్నించాలి; ఇతరులు కాదు. మోక్షాన్ని కోరే బ్రాహ్మణుడు ఎప్పుడూ బ్రహ్మజ్ఞానాన్ని అభ్యసించాలి.

ధర్మాదర్థో ఽర్థతో భోగో భోగాద్వైరాగ్యసంభవః ధర్మార్జితార్థభోగేన వైరాగ్యముపజాయతే

ధర్మం వల్ల సంపద కలుగుతుంది, సంపద వల్ల అనుభవం, అనుభవం వల్ల విరక్తి కలుగుతుంది. ధర్మంతో సంపాదించిన సంపదను అనుభవించడంవల్ల విరక్తి పుడుతుంది.

విపరీతార్థభోగేన రాగ ఏవ ప్రజాయతే ధర్మశ్చ ద్వివిధః ప్రోక్తో ద్రవ్యదేహద్వయేన చ

విపరీతంగా సంపాదించిన అనుభవం వల్ల ఆశక్తి పుడుతుంది. ధర్మం రెండు విధాలుగా చెప్పబడింది — ద్రవ్యంతో, శరీరంతో.

ద్రవ్యమిజ్యాదిరూపం స్యాత్తీర్థస్నానాది దైహికమ్ ధనేన ధనమాప్నోతి తపసా దివ్యరూపతామ్

ద్రవ్యధర్మం అంటే యజ్ఞాదులు, శరీరధర్మం అంటే తీర్థస్నానాది. ధనంతో ధనం వస్తుంది, తపస్సుతో దివ్యరూపం లభిస్తుంది.

నిష్కామః శుద్ధిమాప్నోతి శుద్ధ్యా జ్ఞానం న సంశయః కృతాదౌ హి తపఃశ్లోఘ్యం ద్రవ్యధర్మః కలౌ యుగే

కామం లేని వాడు పవిత్రతను పొందుతాడు; పవిత్రత వల్ల జ్ఞానం — ఇందులో సందేహం లేదు. కృతయుగంలో తపస్సు గొప్పది, కలియుగంలో ద్రవ్యధర్మమే ముఖ్యమైనది.

కృతేధ్యానాజ్జ్ఞానసిద్ధిస్త్రేతాయాం తపసా తథా ద్వాపరే యజనాజ్జ్ఞానం ప్రతిమాపూజయా కలౌ

కృతయుగంలో ధ్యానంతో జ్ఞానం సిద్ధిస్తుంది; త్రేతాయుగంలో తపస్సుతో, ద్వాపరయుగంలో యజ్ఞంతో, కలియుగంలో విగ్రహారాధనతో జ్ఞానం లభిస్తుంది.

యాదృశం పుణ్యం పాపం వా తాదృశం ఫలమేవ హి ద్రవ్యదేహాంగభేదేన న్యూనవృద్ధిక్షయాదికమ్

ఎలాంటి పుణ్యం లేదా పాపం చేసినా, దానికి తగిన ఫలితమే వస్తుంది. ద్రవ్యము, శరీరము ఆధారంగా ఫలితాలలో పెరుగుదల, తగ్గుదల, నష్టం జరుగుతుంది.

అధర్మో హింసికారూపో ధర్మస్తు సుఖరూపకః అధర్మాద్దుఃఖమాప్నోతి ధర్మాద్వై సుఖమేధతే

అధర్మం హింసకు రూపం, ధర్మం సుఖానికి రూపం. అధర్మం వల్ల బాధలు వస్తాయి, ధర్మం వల్ల సుఖం లభిస్తుంది.

విద్యాదుర్వృత్తితో దుఃఖం సుఖం విద్యాత్సువృత్తితః ధర్మార్జనమతః కుర్యాద్భోగమోక్షప్రసిద్ధయే

విద్య ఉన్నా, దురాచారంతో బాధలు వస్తాయి; సద్గుణాలతో సుఖం కలుగుతుంది. అందుకే, ధర్మాన్ని సంపాదించాలి, అప్పుడు భోగం, మోక్షం లభిస్తాయి.

సకుటుంబస్య విప్రస్య చతుర్జనయుతస్య చ శతవర్షస్య వృత్తిం తు దద్యాత్తద్బ్రహ్మలోకదమ్

ఒక కుటుంబంతో ఉన్న, నాలుగు మందితో కూడిన పండిత బ్రాహ్మణుడికి వంద సంవత్సరాలు జీవనోపాధి కల్పిస్తే, అతనికి బ్రహ్మలోకం లభిస్తుంది.

చాంద్రాయణసహస్రం తు బ్రహ్మలోకప్రదం విదుః సహస్రస్య కుటుంబస్య ప్రతిష్ఠాం క్షత్రియశ్చరేత్

వెయ్యి చాంద్రాయణ వ్రతాలు బ్రహ్మలోకాన్ని ఇస్తాయని అంటారు. క్షత్రియుడు వెయ్యి కుటుంబాలకు జీవనోపాధి కల్పించాలి.

ఇంద్రలోకప్రదం విద్యాదయుతం బ్రహ్మలోకదమ్ యాం దేవతాం పురస్కృత్య దానమాచరతే నరః

పది వేల విద్యతో, దేవతను గౌరవించి దానం చేస్తే బ్రహ్మలోకం లభిస్తుంది; అలాగే, ఇంద్రలోకం కూడా లభిస్తుంది.

తత్తల్లోకమవాప్నోతి ఇతి వేదవిదో విదుః అర్థహీనః సదా కుర్యాత్తపసా మార్జనం తథా

దానం చేసిన దేవతకు సంబంధించిన లోకం లభిస్తుంది అని వేదజ్ఞులు చెబుతారు. ధనం లేని వారు ఎప్పుడూ తపస్సుతో పవిత్రతను పొందాలి.

తీర్థాచ్చ తపసా ప్రాప్యం సుఖమక్షయ్యమశ్నుతే అర్థార్జనమథో వక్ష్యే న్యాయతః సుసమాహితః

తీర్థయాత్ర, తపస్సుతో అక్షయమైన సుఖం లభిస్తుంది. ఇప్పుడు ధర్మబద్ధంగా ధనాన్ని ఎలా సంపాదించాలో పూర్తిగా వివరిస్తాను.

కృతాత్ప్రతిగ్రహాచ్చైవ యాజనాచ్చ విశుద్ధితః అదైన్యాదనతిక్లేశాద్బ్రాహ్మణో ధనమర్జయేత్

బ్రాహ్మణుడు శుద్ధమైన మార్గంలో, యాచన లేకుండా, కష్టపడకుండా, యజ్ఞాదులు చేసి, సముచితంగా దానం స్వీకరించి ధనం సంపాదించాలి.

క్షత్రియో బాహువీర్యేణ కృషిగోరక్షణాద్విశః న్యాయార్జితస్య విత్తస్య దానాత్సిద్ధిం సమశ్నుతే

క్షత్రియుడు తన బాహువీర్యంతో, వైశ్యుడు వ్యవసాయం, పశుపోషణతో ధర్మబద్ధంగా సంపాదించిన ధనాన్ని దానం చేసి విజయాన్ని పొందుతారు.

జ్ఞానసిద్ధ్యా మోక్షసిద్ధిః సర్వేషాం గుర్వనుగ్రహాత్ మోక్షాత్స్వరూపసిద్ధిః స్యాత్పరానన్దం సమశ్నుతే

జ్ఞానం వల్ల మోక్షం లభిస్తుంది; గురువు అనుగ్రహంతో అందరికీ ఇది సాధ్యం. మోక్షం వల్ల స్వరూప జ్ఞానం వస్తుంది, పరమానందాన్ని అనుభవిస్తారు.

సత్సంగాత్సర్వమేతద్వై నరాణాం జాయతే ద్విజాః ధనధాన్యాదికం సర్వం దేయం వై గృహమేధినా

సత్సంగతితో మనుషులకు ఇవన్నీ కలుగుతాయి, ద్విజులారా. గృహస్థుడు తన ధనం, ధాన్యం మొదలైనవన్నీ దానం చేయాలి.

యద్యత్కాలే వస్తుజాతం ఫలం వా ధాన్యమేవ చ తత్తత్సర్వం బ్రాహ్మణేభ్యో దేయం వై హితమిచ్ఛతా

ఎప్పుడైతే ఏ వస్తువు, పండు, ధాన్యం లభిస్తాయో, వాటిని అన్నింటిని బ్రాహ్మణులకు సంక్షేమం కోరేవాడు దానం చేయాలి.

జలం చైవ సదా దేయమన్నం క్షుద్వ్యాధిశాంతయే క్షేత్రం ధాన్యం తథా ఽ ఽమాన్నమన్నమేవం చతుర్విధమ్

జలాన్ని ఎప్పుడూ దానం చేయాలి; అలాగే అన్నాన్ని, ఆకలి, వ్యాధి నివారణకు. పొలం, ధాన్యం, పాకాన్నము, నాలుగు విధాల అన్నాన్ని కూడా ఇవ్వాలి.

యావత్కాలం యదన్నం వై భుక్త్వా శ్రవణమేధతే తావత్కృతస్య పుణ్యస్య త్వర్ధం దాతుర్న సంశయః

దానం చేసిన అన్నాన్ని ఎంతకాలం తింటారో, వినిపిస్తుందో, అంతకాలం దాతకు చేసిన పుణ్యఫలం సగం ఖచ్చితంగా లభిస్తుంది.

గ్రహీతాహిగృహీతస్య దానాద్వై తపసా తథా పాపసంశోధనం కుర్యాదన్యథా రౌరవం వ్రజేత్

దానం స్వీకరించినవాడు, తపస్సు చేసి, తిరిగి దానం చేసి పాపాలను శుద్ధి చేసుకోవాలి; లేకపోతే రౌరవ నరకానికి పోవాల్సి వస్తుంది.

ఆత్మవిత్తం త్రిధా కుర్యాద్ధర్మవృద్ధ్యాత్మభోగతః నిత్యం నైమిత్తకం కామ్యం కర్మ కుర్యాత్తు ధర్మతః

తన ధనాన్ని మూడు భాగాలుగా విభజించాలి: ధర్మవృద్ధికి, స్వీయ అనుభవానికి, స్వంత అవసరాలకు. నిత్య, నైమిత్తిక, కామ్య కర్మలను ధర్మబద్ధంగా చేయాలి.

విత్తస్య వర్ధనం కుర్యాద్వృద్ధ్యంశేన హి సాధకః హితేన మితమే ధ్యేన భోగం భోగాంశతశ్చరేత్

విజయం కోరేవాడు, వృద్ధికి కొంత భాగాన్ని పెట్టి ధనాన్ని పెంచాలి. అనుభవానికి కేటాయించిన భాగాన్ని మాత్రమే, మితంగా, హితంగా ఉపయోగించాలి.

కృష్యర్జితే దశాంశం హి దేయం పాపస్య శుద్ధయే శేషేణ కుర్యాద్ధర్మాది అన్యథా రౌరవం వ్రజేత్

వ్యవసాయంతో సంపాదించిన ధనంలో పదవంతు పాపశుద్ధికి దానం చేయాలి. మిగతా ధనంతో ధర్మాది కార్యాలు చేయాలి; లేకపోతే రౌరవ నరకానికి వెళ్ళాలి.

అథవా పాపబుద్ధిః స్యాత్క్షయం వా సత్యమేష్యతి వృద్ధివాణిజ్యకే దేయష్షడంశో హి విచక్షణైః

లేకపోతే, చెడు మనస్సు ఉంటే నాశనం తప్పదు. వృద్ధి కలిగించే వ్యాపారంలో, జ్ఞానులు ఆరు వంతు భాగాన్ని దానం చేయాలి.