శివపురాణమ్

ఆజాను జలమావిశ్య మంత్రస్నానం సమాచరేత్ దేవాదీంస్తర్పయేద్విద్వాంస్తత్ర తీర్థజలేన చ

మోకాళ్ల వరకు నీటిలోకి వెళ్లి, మంత్రంతో స్నానం చేయాలి. అక్కడే తీర్థజలంతో దేవతలకు, ఇతరులకు తర్పణం చేయాలి.

ధౌతవస్త్రం సమాదాయ పఞ్చకచ్ఛేన ధారయేత్ ఉత్తరీయం చ కిం చైవ ధార్యం సర్వేషు కర్మసు

కడిగిన వస్త్రాన్ని తీసుకుని, ఐదు మడతలుగా ధరించాలి. పై వస్త్రం కూడా అన్ని కర్మల్లో ధరించాలి.

నద్యాదితీర్థస్నానే తు స్నానవస్త్రం న శోధయేత్ వాపీకూపగృహాదౌ తు స్నానాదూర్ధ్వం నయేద్బుధః

నది లేదా ఇతర తీర్థాలలో స్నానం చేసినప్పుడు స్నాన వస్త్రాన్ని కడగకూడదు. కానీ వాపి, బావి, ఇల్లు వంటివాటిలో స్నానం చేసిన తరువాత వస్త్రాన్ని కడగాలి.

శిలాదార్వాదికే వాపి జలే వాపి స్థలేపి వా సంశోధ్య పీడయేద్వస్త్రం పిత్ఃణాం తృప్తయే ద్విజాః

రాయి మీదా, దర్భ మీదా, నీటిలోనైనా, భూమిపై అయినా వస్త్రాన్ని శుభ్రం చేసి, పిండిపట్టి, పితృదేవతలకు తృప్తి కలిగించాలి.

జాబాలకోక్తమంత్రేణ భస్మనా చ త్రిపుండ్రకమ్ అన్యథా చేజ్జలే పాత ఇతస్తన్నరకమృచ్ఛతి

జాబాలుడు చెప్పిన మంత్రంతో బస్మంతో తలపై మూడు గీతలు పెట్టాలి. లేకపోతే, నీటిలో పెట్టితే, దానికి సంబంధించిన నరకాన్ని పొందుతాడు.

ఆపోహిష్ఠేతి శిరసి ప్రోక్షయేత్పాపశాంతయే యస్యేతి మంత్రం పాదే తు సంధిప్రోక్షణముచ్యతే

పాపాలు తొలగించేందుకు 'ఆపో హిష్ట' మంత్రాన్ని తలపై చదువుతూ నీళ్లు చల్లాలి. 'యస్య' మంత్రాన్ని కాలుల దగ్గర చదవడం సంధి ప్రోక్షణంగా పిలవబడుతుంది.

పాదే మూర్ధ్ని హృది చైవ మూర్ధ్ని హృత్పాద ఏవ చ హృత్పాదమూర్ధ్ని సంప్రోక్ష్య మంత్రస్నానం విదుర్బుధాః

కాలులు, తల, హృదయం — ఇలా హృదయం, కాలులు, తలపై నీళ్లు చల్లిన తర్వాత, జ్ఞానులు దీనిని మంత్రస్నానం అంటారు.

ఈషత్స్పర్శే చ దౌః స్వాస్థ్యే రాజరాష్ట్రభయే ఽపి చ అత్యాగతికాలే చ మంత్రస్నానం సమాచరేత్

స్వల్పంగా తాకినప్పుడు, అనారోగ్య సమయంలో, రాజు లేదా రాజ్యం వల్ల భయపడినప్పుడు, ఎక్కువ కాలం దూరంగా ఉన్నప్పుడు కూడా మంత్రస్నానం చేయాలి.

ప్రాతః సూర్యానువాకేన సాయమగ్న్యనువాకతః అపః పీత్వా తథామధ్యే పునః ప్రోక్షణమాచరేత్

ఉదయాన్నే సూర్య అనువాకంతో, సాయంకాలం అగ్ని అనువాకంతో, నీరు తాగిన తర్వాత, అలాగే మధ్యాహ్నం కూడా మళ్లీ ప్రోక్షణ చేయాలి.

గాయత్ర్యా జపమంత్రాంతే వీరూర్ధ్వం ప్రాగ్వినిక్షిపేత్ మంత్రేణ సహ చైకం వై మధ్యే ఽర్ఘ్యం తు రవేర్ద్విజా

గాయత్రి మంత్ర జపం ముగిసిన తర్వాత, నీటిని పైకి మరియు తూర్పు వైపు వేయాలి; మంత్రంతో కలిపి మధ్యలో ఒక అర్ఘ్యం సూర్యునికి సమర్పించాలి, ఓ ద్విజులారా.

అథ జాతే చ సాయాహ్నే భువి పశ్చిమదిఙ్ముఖః ఉద్ధృత్య దద్యాత్ప్రాతస్తు మధ్యాహ్నేంగులిభిస్తథా

తర్వాత సాయంత్రం భూమిపై పడమర దిశగా చూస్తూ నీటిని ఎత్తి సమర్పించాలి; ఉదయం, మధ్యాహ్నం వేళల్లో వేళ్లతో సమర్పించాలి.

అంగులీనాం చ రంధ్రేణ లంబం పశ్యేద్దివాకరమ్ ఆత్మప్రదక్షిణం కృత్వా శుద్ధాచమనమాచరేత్

వేళ్ల మధ్య ఖాళీగా చూస్తూ సూర్యుడిని దర్శించాలి; ఆ తర్వాత చుట్టూ తిరిగి స్వచ్ఛమైన ఆచమనం చేయాలి.

సాయం ముహూర్తాదర్వాక్తు కృతా సంధ్యా వృథా భవేత్ అకాలాత్కాల ఇత్యుక్తో దినే ఽతీతే యథాక్రమమ్

సాయంకాల సంధ్యను నిర్ణీత సమయం తరువాత చేస్తే అది ఫలించదు; తప్పు సమయంలో చేయడాన్ని 'కాలానుగుణం' అంటారు, అది రోజు గడిచిన తర్వాత మాత్రమే వర్తిస్తుంది.

దివా ఽతీతే చ గాయత్రీం శతం నిత్యే క్రమాజ్జపేత్ ఆదర్శాహాత్పరా ఽతీతే గాయత్రీం లక్షమభ్యసేత్

రోజు గడిచిన తర్వాత ప్రతిరోజూ గాయత్రిని వందసార్లు జపించాలి; అద్దం కాలం దాటి పోయినప్పుడు గాయత్రిని లక్షసార్లు అభ్యసించాలి.

మాసాతీతే తు నిత్యే హి పునశ్చోపనయం చరేత్ ఈశో గౌరీగుహో విష్ణుర్బ్రహ్మా చేంద్రశ్చ వై యమః

నెల గడిచిన తర్వాత మళ్లీ నిత్య ఉపనయనం చేయాలి; ఈశ్వరుడు, గౌరీ, గుహ, విష్ణువు, బ్రహ్మ, ఇంద్రుడు, యముడు.

ఏవం రూపాంశ్చ వై దేవాంస్తర్పయేదర్థసిద్ధయే బ్రహ్మార్పణం తతః కృత్వా శుద్ధాచమనమాచరేత్

ఇలా దేవతల రూపాలను కోరుకున్న ఫలితం కోసం తృప్తిపర్చాలి; బ్రహ్మార్పణం చేసిన తర్వాత స్వచ్ఛమైన ఆచమనం చేయాలి.

తీర్థదక్షిణతః శస్తే మఠే మంత్రాలయే బుధః తత్ర దేవాలయే వాపి గృహే వా నియతస్థలే

తీర్థానికి దక్షిణవైపు, మఠంలో లేదా మంత్రాలయంలో జ్ఞానులు చేయాలి; అక్కడ దేవాలయంలో లేదా ఇంట్లో స్థిరమైన ప్రదేశంలో చేయవచ్చు.

సర్వాన్దేవాన్నమస్కృత్య స్థిరబుద్ధిః స్థిరాసనః ప్రణవం పూర్వమభ్యస్య గాయత్రీమభ్యసేత్తతః

అన్ని దేవతలకు నమస్కరించి, స్థిరమైన మనస్సుతో, స్థిరాసనంలో కూర్చొని, ముందుగా ప్రణవాన్ని జపించి, తర్వాత గాయత్రిని జపించాలి.

జీవబ్రహ్మైక్యవిషయం బుద్ధ్వా ప్రణవమభ్యసేత్ త్రైలోక్యసృష్టికర్తారం స్థితికర్తారమచ్యుతమ్

జీవుడు, బ్రహ్మం ఒక్కటేనని గ్రహించి, ప్రణవాన్ని జపించాలి; మూడు లోకాలను సృష్టించేవాడు, నిలిపే వాడు, నశించని వాడు.

సంహర్తారం తథా రుద్రం స్వప్రకాశముపాస్మహే జ్ఞానకర్మేంద్రియాణాం చ మనోవృత్తీర్ధియస్తథా

వినాశకుడు అయిన రుద్రుని, తన వెలుగుతో ఉన్నవాడిని ఆరాధించాలి; జ్ఞానేంద్రియాలు, కర్మేంద్రియాలు, మనస్సు, బుద్ధి లక్షణాలను కూడా.

భోగమోక్షప్రదే ధర్మే జ్ఞానే చ ప్రేరయేత్సదా ఇత్థమర్థం ధియాధ్యాయన్బ్రహ్మప్రాప్నోతి నిశ్చయః

ధర్మం, జ్ఞానం, భోగం, మోక్షం విషయాల్లో ఎప్పుడూ ప్రేరేపించాలి; ఇలా అర్థాన్ని మనస్సులో ధ్యానం చేస్తూ, నిశ్చయంగా బ్రహ్మాన్ని పొందుతారు.

కేవలం వా జపేన్నిత్యం బ్రాహ్మణ్యస్య చ పూర్తయే సహస్రమభ్యసేన్నిత్యం ప్రాతర్బ్రాహ్మణపుంగవః

లేదా, బ్రాహ్మణత్వం సిద్ధించేందుకు ప్రతిరోజూ జపించవచ్చు; ఉత్తమ బ్రాహ్మణుడు ఉదయాన్నే వెయ్యిసార్లు జపించాలి.

అన్యేషాం చ యథా శక్తిమ్ అధ్యాహ్నే చ శతం జపేత్ సాయం ద్విదశకం జ్ఞేయం శిఖాష్టకసమన్వితమ్

ఇతరులైతే తమ శక్తికి అనుగుణంగా మధ్యాహ్నం వందసార్లు జపించాలి; సాయంత్రం పన్నెండు సార్లు, శిఖా అష్టకంతో కలిపి చేయాలి.

మూలాధారం సమారభ్య ద్వాదశాంతస్థితాంస్తథా విద్యేశబ్రహ్మవిష్ణ్వీశజీవాత్మపరమేశ్వరాన్

మూలాధారమునుంచి, పన్నెండు అంతస్థల వరకు, విద్యాధిపతులు, బ్రహ్మ, విష్ణు, ఈశ్వరుడు, జీవాత్మ, పరమేశ్వరుడు వీరిని ధ్యానించాలి.

బ్రహ్మబుద్ధ్యా తదైక్యం చ సోహం భావనయా జపేత్ తానేవ బ్రహ్మరంధ్రాదౌ కాయాద్బాహ్యే చ భావయేత్

బ్రహ్మతో మనస్సు ఏకమయ్యేలా చేసి, 'సోఽహం' భావనతో జపించాలి. వీరిని బ్రహ్మరంధ్రము దగ్గర నుంచీ, శరీరానికి బయట కూడా ధ్యానించాలి.

మహత్తత్త్వం సమారభ్య శరీరం తు సహస్రకమ్ ఏకైకస్మాజ్జపాదేకమతిక్రమ్య శనైః శనైః

మహత్తత్త్వం నుంచీ, శరీరం వెయ్యి మడతలు కలిగి ఉంటుంది. వాటిలో ఒక్కొక్కదానికీ ఒక్కసారి జపం చేస్తూ, క్రమంగా ముందుకు సాగాలి.

పరస్మిన్యోజయేజ్జీవం జపతత్త్వముదాహృతమ్ శతద్విదశకం దేహం శిఖాష్టకసమన్వితమ్

జీవాత్మను పరమాత్మతో ఏకమయ్యేలా చేయాలి. ఇదే జపతత్త్వం అని అంటారు. శరీరం వంద పదులు, పది భాగాలు, ఎనిమిది శిఖలతో అలంకరించబడి ఉన్నదని చెప్పబడింది.

మంత్రాణాం జప ఏవం హి జపమాదిక్రమాద్విదుః సహస్రం బ్రాహ్మదం విద్యాచ్ఛతమైంద్రప్రదం విదుః

ఇలా మంత్రజపాన్ని క్రమంగా చేస్తూ వెళ్ళాలి. వెయ్యి జపాలు బ్రహ్మదాయాన్ని ఇస్తాయని, వంద జపాలు ఇంద్రదాయాన్ని ఇస్తాయని తెలుసుకోవాలి.

ఇతరత్త్వాత్మరక్షార్థం బ్రహ్మయోనిషు జాయతే దివాకరముపస్థాయ నిత్యమిత్థం సమాచరేత్

ఇతర తత్త్వాల నుండి ఆత్మను రక్షించేందుకు బ్రహ్మయోనిలో జన్మిస్తాడు. సూర్యుని ఎదురుగా నిలబడి, ఎప్పుడూ ఇలా ఆచరించాలి.