శివపురాణమ్

షడక్షరేణ వా దేవం సూక్తమన్త్రేణ పూజయేత్ శివభక్తో జితక్రోధో హ్యలబ్ధో లబ్ధ ఏవ చ

ఓ దేవుణ్ణి ఆరు అక్షరాల మంత్రంతో గానీ, స్తోత్రమంత్రంతో గానీ పూజిస్తే, శివునికి భక్తి కలిగి, కోపాన్ని జయించినవాడు, ఇంకా పొందకపోయినా, పొందినట్లే ఫలితం పొందుతాడు.

అలబ్ధాల్లబ్ధ ఏవాత్ర విశిష్టో నాత్ర సంశయః స బ్రహ్మాంగేన వా తేన సహంసేన విముచ్యతే

ఇక్కడ, ఇంకా పొందని వాడికీ ఫలితం లభించినట్లే; ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. బ్రహ్మ భాగంతో గానీ, హంసతో కలసి గానీ, అతడు విముక్తి పొందుతాడు.

తస్మాన్నిత్యం శివం భక్త్యా సూక్తమన్త్రేణ పూజయేత్ ఏకకాలం ద్వికాలం వా త్రికాలం నిత్యమేవ వా

కాబట్టి, శివుని ఎప్పుడూ భక్తితో, స్తోత్రమంత్రంతో పూజించాలి. ఒక్కసారైనా, రెండుసార్లైనా, మూడుసార్లైనా, లేక ఎల్లప్పుడూ అయినా పూజ చేయాలి.

యే ఽర్చయంతి మహాదేవం విజ్ఞేయాస్తే మహేశ్వరాః జ్ఞానేనాత్మసహాయేన నార్చితో భగవాఞ్ఛివః

ఎవరు మహాదేవుడిని పూజిస్తారో, వారే నిజమైన మహేశ్వరులు. జ్ఞానంతో మాత్రమే, ఆత్మ సహాయంతో అయినా, భగవంతుడు శివుడు పూజింపబడడు.

స చిరం సంసరత్యస్మిన్సంసారే దుఃఖసాగరే దుర్ల్లభం ప్రాప్య మానుష్యం మూఢో నార్చయతే శివమ్

ఈ సంసారంలో, బాధ సముద్రంలో, అతడు చాలా కాలం తిరుగుతాడు. అరుదైన మనుష్య జన్మను పొందినా, మాయలో పడినవాడు శివుని పూజించడు.

నిష్ఫలం తస్య తజ్జన్మ మోక్షాయ న భవేద్యతః దుర్ల్లభం ప్రాప్య మానుష్యం యే ఽర్చయన్తి పినాకినమ్

అతని జన్మ వ్యర్థం, ఎందుకంటే అది మోక్షానికి దారి పడదు. కానీ అరుదైన మనుష్య జన్మను పొంది, పినాకిని పూజించే వారు—

తేషాం హి సఫలం జన్మ కృతార్థాస్తే నరోత్తమాః భవభక్తిపరా యే చ భవప్రణతచేతసః

వారికి జన్మ సఫలం, వారు జీవితంలో ధ్యేయాన్ని సాధించారు. భవుని భక్తి చేసే వారు, భవుని పాదాలకు మనసు వంచిన వారు, వారు మానవులలో ఉత్తములు.

భవసంస్మరణోద్యుక్తా న తే దుఃఖస్య భాగినః భవనాని మనోజ్ఞాని విభ్రమాభరణాః స్త్రియః

భవుని స్మరణలో నిమగ్నమైనవారు బాధను అనుభవించరు. అందమైన ఇళ్ళు, మోహానికి అలంకారాలు, స్త్రీలు—

ధనం చాతృప్తిపర్యన్తం శివపూజావిధేః ఫలమ్ యే వాఞ్ఛన్తి మహాభోగాన్రాజ్యం చ త్రిదశాలయే

సంపద కూడా తృప్తి లేకుండా ముగుస్తుంది. శివపూజ ఫలితంగా, ఎవరు మహా భోగాలు, దేవతల లోకంలో రాజ్యం కోరుతారో, వారికి ఇవే ఫలితాలు.

తే వాఞ్ఛన్తి సదాకాలం హరస్య చరణామ్బుజమ్ సౌభాగ్యం కాన్తిమద్రూపం సత్త్వం త్యాగార్ద్రభావతా

వారు ఎప్పుడూ హరుని పద్మపాదాలను కోరుకుంటారు. సౌభాగ్యం, అందం, కాంతిమంతమైన రూపం, మంచి స్వభావం, త్యాగంతో మృదువైన మనసు—

శౌర్యం వై జగతి ఖ్యాతిశ్శివమర్చయతో భవేత్ తస్మాత్సర్వం పరిత్యజ్య శివైకాహితమానసః

శివుని పూజించే వారికి ధైర్యం, లోకంలో కీర్తి లభిస్తాయి. అందువల్ల, అన్నిటిని వదిలిపెట్టి, మనసు శివుని పైనే నిలిపి—

శివపూజావిధిం కుర్యాద్యదీచ్ఛేచ్ఛివమాత్మనః త్వరితం జీవితం యాతి త్వరితం యాతి యౌవనమ్

తనకు శివుని కోరేవాడు శివపూజ విధిని చేయాలి. జీవితం త్వరగా పోతుంది, యవ్వనం కూడా త్వరగా పోతుంది—

త్వరితం వ్యాధిరభ్యేతి తస్మాత్పూజ్యః పినాకధృక్ యావన్నాయాతి మరణం యావన్నాక్రమతే జరా

వ్యాధి కూడా త్వరగా వస్తుంది. అందువల్ల, మరణం రాకముందు, వృద్ధాప్యం చేరకముందు, పినాకిని పూజించాలి.

యావన్నేన్ద్రియవైకల్యం తావత్పూజయ శంకరమ్ న శివార్చనతుల్యో ఽస్తి ధర్మో ఽన్యో భువనత్రయే

ఇంద్రియాలు బలహీనపడకముందు వరకు శంకరుని పూజించాలి. మూడు లోకాలలో శివపూజకు సమానమైన ధర్మం లేదు.

ఇతి విజ్ఞాయ యత్నేన పూజనీయస్సదాశివః ద్వారయాగం జవనికాం పరివారబలిక్రియామ్

ఇది తెలుసుకుని, శ్రద్ధతో సదాశివుని పూజించాలి. ద్వార పూజ, తెర, పరివార భక్తులకు బలి సమర్పణ చేయాలి.

నిత్యోత్సవం చ కుర్వీత ప్రసాదే యది పూజయేత్ హవిర్నివేదనాదూర్ధ్వం స్వయం చానుచరో ఽపి వా

ప్రతిరోజూ ఉత్సవాన్ని నిర్వహించాలి. అవకాశం ఉంటే, ప్రసాద సమయంలో, హవిస్సు సమర్పించిన తర్వాత, తానే అయినా, సహాయకుడు అయినా పూజ చేయాలి.

ప్రసాదపరివారేభ్యో బలిం దద్యాద్యథాక్రమమ్ నిర్గమ్య సహ వాదిత్రైస్తదాశాభిముఖః స్థితః

ప్రసాద పరివారులకు క్రమంగా బలి ఇవ్వాలి. ఆ తరువాత, వాద్యాలతో బయటికి వెళ్లి, ఆ దిశను ఎదుర్కొని నిలవాలి.

పుష్పం ధూపం చ దీపఞ్చ దద్యాదన్నం జలైః సహ తతో దద్యాన్మహాపీఠే తిష్ఠన్బలిముదఙ్ముఖః

తరువాత పుష్పాలు, ధూపం, దీపం, అన్నం, నీళ్లు కలిపి సమర్పించాలి. ఆపై మహాపీఠంపై తూర్పు దిశగా నిలబడి బలిని సమర్పించాలి.

తతో నివేదితం దేవే యత్తదన్నాదికం పురా తత్సర్వం సావశేషం వా చణ్డాయ వినివేదయేత్

ఆ తరువాత దేవునికి సమర్పించిన అన్నాదులు అన్నీ, మిగిలినవైనా లేక పూర్తిగా అయినా, అవన్నీ చండునికి అర్పించాలి.

హుత్వా చ విధివత్పశ్చాత్పూజాశేషం సమాపయేత్ కృత్వా ప్రయోగం విధివద్యావన్మన్త్రం జపం తతః

విధిగా హోమం చేసి, మిగిలిన పూజను పూర్తిచేయాలి. ఆ తరువాత నియమించిన ప్రకారం క్రతువు ముగించాక, యావన మంత్రాన్ని జపించాలి.

నిత్యోత్సవం ప్రకుర్వీత యథోక్తం శివశాసనే విపులే తైజసే పాత్రే రక్తపద్మోపశోభితే

శివుని ఆజ్ఞ ప్రకారం ప్రతిరోజూ ఉత్సవాన్ని నిర్వహించాలి. పెద్దదైన, ప్రకాశవంతమైన పాత్రలో ఎర్ర పద్మాలతో అలంకరించాలి.

అస్త్రం పాశుపతం దివ్యం తత్రావాహ్య సమర్చయేత్ శివస్యారోప్యః తత్పాత్రం ద్విజస్యాలంకృతస్య చ

అక్కడ దివ్యమైన పాశుపతాస్త్రాన్ని ఆహ్వానించి పూజించాలి. శివుని పాత్రను అలంకరించిన బ్రాహ్మణుని మీద ఉంచాలి.

న్యస్తాస్త్రవపుషా తేన దీప్తయష్టిధరస్య చ ప్రాసాదపరివారేభ్యో బహిర్మంగలనిఃస్వనైః

ఆస్త్ర రూపాన్ని అతనిపై ఉంచి, మెరిసే దండను పట్టుకుని, ఆలయ పరిసరాల వెలుపల మంగళధ్వనులతో ఉండాలి.

నృత్యగేయాదిభిశ్చైవ సహ దీపధ్వజాదిభిః ప్రదక్షిణత్రయం కృత్వా న ద్రుతం చావిలమ్బితమ్

నృత్యం, పాటలు, దీపాలు, ధ్వజాలు మొదలైన వాటితో కలిసి, మూడు సార్లు ప్రదక్షిణ చేయాలి. అది వేగంగా కాకుండా, ఆలస్యంగా కాకుండా చేయాలి.

మహాపీఠం సమావృత్య త్రిఃప్రదక్షిణయోగతః పునః ప్రవిష్టో ద్వారస్థో యజమానః కృతాఞ్జలిః ఆదాయాభ్యంతరం నీత్వా హ్యస్త్రముద్వాసయేత్ తతః

మహాపీఠాన్ని మూడు సార్లు ప్రదక్షిణ చేసి, యజమాని ద్వారంలో చేతులు జోడించి నిలబడి, లోపలికి వెళ్లి ఆస్త్రాన్ని తీసుకుని, తరువాత దాన్ని ఉపసంహరించాలి.

ప్రదక్షిణాదికం కృత్వా యథాపూర్వోదితం క్రమాత్ ఆదాయ చాష్టపుష్పాణి పూజామథ సమాపయేత్

ముందుగా చెప్పిన విధంగా ప్రదక్షిణాది కర్మలు చేసి, ఎనిమిది పువ్వులు తీసుకుని, పూజను పూర్తిచేయాలి.

అథాగ్నికార్యం వక్ష్యామి కుణ్డే వా స్థండిలే ఽపి వా వేద్యాం వా హ్యాయసే పాత్రే మృన్మయే వా నవే శుభే

ఇప్పుడు అగ్నికార్యాన్ని వివరించబోతున్నాను. అది కుండలోనైనా, నేలపై అయినా, వేదికపై అయినా, ఇనుప పాత్రలోనైనా, కొత్త మట్టి పాత్రలోనైనా చేయవచ్చు.

ఆధాయాగ్నిం విధానేన సంస్కృత్య చ తతః పరమ్ తత్రారాధ్య మహాదేవం హోమకర్మ సమాచరేత్

అగ్నిని నియమించిన విధంగా ప్రతిష్టించి, శుద్ధి చేసి, అక్కడ మహాదేవుని పూజించి, హోమకర్మను నిర్వహించాలి.

కుణ్డం ద్విహస్తమానం వా హస్తమాత్రమథాపి వా వృత్తం వా చతురస్రం వా కుర్యాద్వేదిం చ మణ్డలమ్

కుండను రెండు చేతుల పొడవుగా లేదా ఒక చేతి పొడవుగా, వృత్తాకారంగా లేదా చతురస్రంగా చేయవచ్చు. వేదికను కూడా మండలంగా తయారు చేయాలి.