శివపురాణమ్

వక్ష్యామ్యతిరహస్యం తే శృణు కృష్ణ వచో మమ వేదైశ్శాస్త్రైర్వేదవిద్భిర్విచార్య సువినిశ్చితమ్

ఇప్పుడు నేను నీకు అత్యంత గోప్యమైన విషయాన్ని చెబుతాను, నా మాట విను కృష్ణా. ఇది వేదాలు, శాస్త్రాలు, వేదజ్ఞుల పరిశీలన ద్వారా ఖచ్చితంగా నిర్ణయించబడింది.

బ్రహ్మఘ్నో వా సురాపో వా స్తేయీవా గురుతల్పగః మాతృహా పితృహా వాపి వీరహా భ్రూణహాపి వా

బ్రాహ్మణ హంతకుడు అయినా, మద్యం సేవించినవాడు అయినా, దొంగ అయినా, గురుపత్నిని అపహరించినవాడు అయినా, తల్లిని లేదా తండ్రిని హత్య చేసినవాడు అయినా, వీరుడిని హత్య చేసినవాడు అయినా, గర్భస్థ శిశువును హత్య చేసినవాడు అయినా,

సంపూజ్యామన్త్రకం భక్త్యా శివం పరమకారణమ్ తైస్తైః పాపైః ప్రముచ్యేత వర్షైర్ద్వాదశభిః క్రమాత్

ఆయన భక్తితో, మంత్రంతో పరమకారణమైన శివుని పూజిస్తే, ఆ పాపాలనుండి క్రమంగా పన్నెండు సంవత్సరాల్లో విముక్తి పొందుతాడు.

తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన పతితో ఽపి యజేచ్ఛివమ్ భక్తశ్చేన్నాపరః కశ్చిద్భిక్షాహారో జితేంద్రియః

అందువల్ల అన్ని ప్రయత్నాలతో, పతితుడైనా శివుని పూజించాలి. భక్తుడైతే, ఇతరులు లేరు. ఆయన భిక్షతో జీవించి, ఇంద్రియాలను నియంత్రించాలి.

కృత్వాపి సుమహత్పాపం భక్త్యా పఞ్చాక్షరేణ తు పూజయేద్యది దేవేశం తస్మాత్పాపాత్ప్రముచ్యతే

ఎంత పెద్ద పాపం చేసినా, భక్తితో, పంచాక్షరీ మంత్రంతో దేవేశ్వరుని పూజిస్తే, ఆ పాపం నుండి విముక్తి పొందుతాడు.

అబ్భక్షా వాయుభక్షాశ్చ యే చాన్యే వ్రతకర్శితాః తేషామేతైర్వ్రతైర్నాస్తి శివలోకసమాగమః

నీరు మాత్రమే తాగే వారు, గాలి మాత్రమే తినేవారు, ఇంకా ఇతర కఠిన వ్రతాలు చేసే వారు, ఈ వ్రతాల వల్ల మాత్రమే శివలోకాన్ని చేరలేరు.

భక్త్యా పఞ్చాక్షరేణైవ యః శివం సకృదర్చయేత్ సోపి గచ్ఛేచ్ఛివస్థానం శివమన్త్రస్య గౌరవాత్

కాని ఎవరైనా ఒక్కసారి అయినా భక్తితో, పంచాక్షరీ మంత్రంతో శివుని పూజిస్తే, శివమంత్ర మహిమ వల్ల అతడూ శివస్థానాన్ని పొందుతాడు.

తస్మాత్తపాంసి యజ్ఞాంశ్చ సర్వే సర్వస్వదక్షిణాః శివమూర్త్యర్చనస్యైతే కోట్యంశేనాపి నో సమాః

అందువల్ల అన్ని తపస్సులు, యజ్ఞాలు, సంపూర్ణ దానాలు కూడా శివమూర్తి ఆరాధనకు కోటి వంతు సమానంగా కూడా ఉండవు.

బద్ధో వాప్యథ ముక్తో వా పశ్చాత్పఞ్చాక్షరేణ చేత్ పూజయన్ముచ్యతే భక్తో నాత్ర కార్యా విచారణా

బంధనంలో ఉన్నవాడైనా, విముక్తుడైనా, తరువాత పంచాక్షరీ మంత్రంతో పూజిస్తే, ఆ భక్తుడు తప్పక విముక్తి పొందుతాడు. ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.

అరుద్రో వా సరుద్రో వా సూక్తేన శివమర్చయేత్ యః సకృత్పతితో వాపిమూఢో వా ముచ్యతే నరః

కోపం లేనివాడైనా, కోపంతో ఉన్నవాడైనా, ఎవరు శివుని స్తోత్రంతో పూజిస్తారో, వారు ఒక్కసారి తప్పు చేసినా, మాయలో పడిపోయినా, ఆ మనిషి విముక్తి పొందుతాడు.

షడక్షరేణ వా దేవం సూక్తమన్త్రేణ పూజయేత్ శివభక్తో జితక్రోధో హ్యలబ్ధో లబ్ధ ఏవ చ

ఓ దేవుణ్ణి ఆరు అక్షరాల మంత్రంతో గానీ, స్తోత్రమంత్రంతో గానీ పూజిస్తే, శివునికి భక్తి కలిగి, కోపాన్ని జయించినవాడు, ఇంకా పొందకపోయినా, పొందినట్లే ఫలితం పొందుతాడు.

అలబ్ధాల్లబ్ధ ఏవాత్ర విశిష్టో నాత్ర సంశయః స బ్రహ్మాంగేన వా తేన సహంసేన విముచ్యతే

ఇక్కడ, ఇంకా పొందని వాడికీ ఫలితం లభించినట్లే; ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు. బ్రహ్మ భాగంతో గానీ, హంసతో కలసి గానీ, అతడు విముక్తి పొందుతాడు.

తస్మాన్నిత్యం శివం భక్త్యా సూక్తమన్త్రేణ పూజయేత్ ఏకకాలం ద్వికాలం వా త్రికాలం నిత్యమేవ వా

కాబట్టి, శివుని ఎప్పుడూ భక్తితో, స్తోత్రమంత్రంతో పూజించాలి. ఒక్కసారైనా, రెండుసార్లైనా, మూడుసార్లైనా, లేక ఎల్లప్పుడూ అయినా పూజ చేయాలి.

యే ఽర్చయంతి మహాదేవం విజ్ఞేయాస్తే మహేశ్వరాః జ్ఞానేనాత్మసహాయేన నార్చితో భగవాఞ్ఛివః

ఎవరు మహాదేవుడిని పూజిస్తారో, వారే నిజమైన మహేశ్వరులు. జ్ఞానంతో మాత్రమే, ఆత్మ సహాయంతో అయినా, భగవంతుడు శివుడు పూజింపబడడు.

స చిరం సంసరత్యస్మిన్సంసారే దుఃఖసాగరే దుర్ల్లభం ప్రాప్య మానుష్యం మూఢో నార్చయతే శివమ్

ఈ సంసారంలో, బాధ సముద్రంలో, అతడు చాలా కాలం తిరుగుతాడు. అరుదైన మనుష్య జన్మను పొందినా, మాయలో పడినవాడు శివుని పూజించడు.

నిష్ఫలం తస్య తజ్జన్మ మోక్షాయ న భవేద్యతః దుర్ల్లభం ప్రాప్య మానుష్యం యే ఽర్చయన్తి పినాకినమ్

అతని జన్మ వ్యర్థం, ఎందుకంటే అది మోక్షానికి దారి పడదు. కానీ అరుదైన మనుష్య జన్మను పొంది, పినాకిని పూజించే వారు—

తేషాం హి సఫలం జన్మ కృతార్థాస్తే నరోత్తమాః భవభక్తిపరా యే చ భవప్రణతచేతసః

వారికి జన్మ సఫలం, వారు జీవితంలో ధ్యేయాన్ని సాధించారు. భవుని భక్తి చేసే వారు, భవుని పాదాలకు మనసు వంచిన వారు, వారు మానవులలో ఉత్తములు.

భవసంస్మరణోద్యుక్తా న తే దుఃఖస్య భాగినః భవనాని మనోజ్ఞాని విభ్రమాభరణాః స్త్రియః

భవుని స్మరణలో నిమగ్నమైనవారు బాధను అనుభవించరు. అందమైన ఇళ్ళు, మోహానికి అలంకారాలు, స్త్రీలు—

ధనం చాతృప్తిపర్యన్తం శివపూజావిధేః ఫలమ్ యే వాఞ్ఛన్తి మహాభోగాన్రాజ్యం చ త్రిదశాలయే

సంపద కూడా తృప్తి లేకుండా ముగుస్తుంది. శివపూజ ఫలితంగా, ఎవరు మహా భోగాలు, దేవతల లోకంలో రాజ్యం కోరుతారో, వారికి ఇవే ఫలితాలు.

తే వాఞ్ఛన్తి సదాకాలం హరస్య చరణామ్బుజమ్ సౌభాగ్యం కాన్తిమద్రూపం సత్త్వం త్యాగార్ద్రభావతా

వారు ఎప్పుడూ హరుని పద్మపాదాలను కోరుకుంటారు. సౌభాగ్యం, అందం, కాంతిమంతమైన రూపం, మంచి స్వభావం, త్యాగంతో మృదువైన మనసు—

శౌర్యం వై జగతి ఖ్యాతిశ్శివమర్చయతో భవేత్ తస్మాత్సర్వం పరిత్యజ్య శివైకాహితమానసః

శివుని పూజించే వారికి ధైర్యం, లోకంలో కీర్తి లభిస్తాయి. అందువల్ల, అన్నిటిని వదిలిపెట్టి, మనసు శివుని పైనే నిలిపి—

శివపూజావిధిం కుర్యాద్యదీచ్ఛేచ్ఛివమాత్మనః త్వరితం జీవితం యాతి త్వరితం యాతి యౌవనమ్

తనకు శివుని కోరేవాడు శివపూజ విధిని చేయాలి. జీవితం త్వరగా పోతుంది, యవ్వనం కూడా త్వరగా పోతుంది—

త్వరితం వ్యాధిరభ్యేతి తస్మాత్పూజ్యః పినాకధృక్ యావన్నాయాతి మరణం యావన్నాక్రమతే జరా

వ్యాధి కూడా త్వరగా వస్తుంది. అందువల్ల, మరణం రాకముందు, వృద్ధాప్యం చేరకముందు, పినాకిని పూజించాలి.

యావన్నేన్ద్రియవైకల్యం తావత్పూజయ శంకరమ్ న శివార్చనతుల్యో ఽస్తి ధర్మో ఽన్యో భువనత్రయే

ఇంద్రియాలు బలహీనపడకముందు వరకు శంకరుని పూజించాలి. మూడు లోకాలలో శివపూజకు సమానమైన ధర్మం లేదు.

ఇతి విజ్ఞాయ యత్నేన పూజనీయస్సదాశివః ద్వారయాగం జవనికాం పరివారబలిక్రియామ్

ఇది తెలుసుకుని, శ్రద్ధతో సదాశివుని పూజించాలి. ద్వార పూజ, తెర, పరివార భక్తులకు బలి సమర్పణ చేయాలి.

నిత్యోత్సవం చ కుర్వీత ప్రసాదే యది పూజయేత్ హవిర్నివేదనాదూర్ధ్వం స్వయం చానుచరో ఽపి వా

ప్రతిరోజూ ఉత్సవాన్ని నిర్వహించాలి. అవకాశం ఉంటే, ప్రసాద సమయంలో, హవిస్సు సమర్పించిన తర్వాత, తానే అయినా, సహాయకుడు అయినా పూజ చేయాలి.

ప్రసాదపరివారేభ్యో బలిం దద్యాద్యథాక్రమమ్ నిర్గమ్య సహ వాదిత్రైస్తదాశాభిముఖః స్థితః

ప్రసాద పరివారులకు క్రమంగా బలి ఇవ్వాలి. ఆ తరువాత, వాద్యాలతో బయటికి వెళ్లి, ఆ దిశను ఎదుర్కొని నిలవాలి.

పుష్పం ధూపం చ దీపఞ్చ దద్యాదన్నం జలైః సహ తతో దద్యాన్మహాపీఠే తిష్ఠన్బలిముదఙ్ముఖః

తరువాత పుష్పాలు, ధూపం, దీపం, అన్నం, నీళ్లు కలిపి సమర్పించాలి. ఆపై మహాపీఠంపై తూర్పు దిశగా నిలబడి బలిని సమర్పించాలి.

తతో నివేదితం దేవే యత్తదన్నాదికం పురా తత్సర్వం సావశేషం వా చణ్డాయ వినివేదయేత్

ఆ తరువాత దేవునికి సమర్పించిన అన్నాదులు అన్నీ, మిగిలినవైనా లేక పూర్తిగా అయినా, అవన్నీ చండునికి అర్పించాలి.