శివపురాణమ్

మానసోచ్చారయోగేన జుహుయాదాహుతిత్రయమ్ తత్ర శంభుం సమారాధ్య మండలస్థం సహాంబయా హుత్వాహుతిత్రయం పశ్చాత్ప్రార్థయేత్ప్రాంజలిర్గురుః

మానసిక పఠనంతో మూడు హోమాలను చేసి, మండలంలో అంబతో కూడిన శంభువును పూజించి, మూడు హోమాలు చేసి, గురువు చేతులు జోడించి ప్రార్థించాలి.

భగవంస్త్వత్ప్రసాదేన శుద్ధిరస్య షడధ్వనః కృతా తస్మాత్పరం ధామ గమయైనం తవావ్యయమ్

ప్రభూ, నీ కృపతో ఇతని ఆరు మార్గాల శుద్ధి పూర్తయింది. అందుకే, ఇతనిని నీ శాశ్వతమైన పరమధామానికి చేర్చు.

ఇతి విజ్ఞాప్య దేవాయ నాడీసంధానపూర్వకమ్ పూర్ణాంతం పూర్వవత్కృత్వా తతో భూతాని శోధయేత్

ఇలా దేవునికి తెలియజేసి, నాడులు మూసి, మునుపటిలాగే సంపూర్ణంగా చేసి, ఆపై భూతాలను శుద్ధి చేయాలి.

స్థిరాస్థిరే తతః శుద్ధ్యై శీతోష్ణే చ తతః పదే ధ్యాయేద్వ్యాప్త్యైకతాకారే భూతశోధనకర్మణి

స్థిర, అస్థిర, చల్లదనం, వేడిమి ఇవన్నీ శుద్ధి కోసం, వాటి స్థితిలో ఏకత్వాన్ని, వ్యాప్తిని ధ్యానిస్తూ భూతశుద్ధి చేయాలి.

భూతానాం గ్రంథివిచ్ఛేదం కృత్వా త్యక్త్వా సహాధిపైః భూతాని స్థితయోగేన యో జపేత్పరమే శివే

భూతాల బంధాలను తెంచి, వాటి అధిపతులతో కలిపి వదిలిపెట్టి, పరమశివునితో ఏకత్వంలో జపం చేసేవాడు భూతాలను శుద్ధి చేయగలడు.

విశోధ్యాస్య తనుం దగ్ధ్వా ప్లావయిత్వా సుధాకణైః స్థాప్యాత్మానం తతః కుర్యాద్విశుద్ధాధ్వమయం వపుః

తన శరీరాన్ని శుద్ధి చేసి, దహనం చేసి, అమృతబిందువులతో నింపి, ఆపై తాను స్వయంగా శుద్ధమైన మార్గాలతో కూడిన శరీరాన్ని ఏర్పరచాలి.

తత్రాదౌ శాన్త్యతీతాం తు వ్యాపికాం స్వాధ్వనః కలామ్ శుద్ధామేవ శిశోర్మూర్ధ్ని న్యసేచ్ఛాన్తిముఖే తథా

అక్కడ మొదట, తన మార్గంలోని శాంత్యతీత, వ్యాప్తి గల పవిత్ర శక్తిని, శిశువు తలపై శాంతి స్థానంలో స్థాపించాలి.

విద్యాం గలాదినాభ్యంతం ప్రతిష్ఠాం తదధః క్రమాత్ జాన్వంతం తదధో న్యస్యేన్నివృత్తిం చానుచింతయేత్

విద్యను గొంతు నుంచి లోపలికి క్రమంగా దిగుతూ, దాని స్థానం క్రింద, మళ్లీ మోకాళ్ల వద్ద, ఆ తరువాత మరింత క్రింద ఉంచాలి. ఆ విధంగా అన్ని స్థాయిల నుంచి విద్యను ఉపసంహరించుకుంటూ ధ్యానం చేయాలి.

స్వబీజైస్సూత్రమంత్రం చ న్యస్యాం గైస్తం శివాత్మకమ్ బుద్ధ్వా తం హృదయాంభోజే దేవమావాహ్య పూజయేత్

తన స్వంత బీజాక్షరాలతో, సూత్రమంత్రంతో, శివస్వరూపాన్ని యోగ్యమైన ముద్రలతో హృదయపు కమలంలో తెలుసుకొని, ఆ దేవుడిని ఆహ్వానించి, భక్తితో పూజించాలి.

ఆశాస్య నిత్యసాంనిధ్యం శివస్వాత్మ్యం శిశౌ గురుః శివతేజోమయస్యాస్య శిశోరాపాదయేద్గుణాన్

శివుని నిత్యసాన్నిధ్యాన్ని, శివాత్మకత్వాన్ని శిష్యునిలో స్థాపించి, ఆ శిశువు శివతేజంతో నిండినవాడిగా భావించి, గురువు అతనికి దైవగుణాలు బోధించాలి.

అణిమాదీన్ప్రసీదేతి ప్రదద్యాదాహుతిత్రయమ్ తథైవ తు గుణానేవ పునరస్యోపపాదయేత్

అణిమాది సిద్ధులు ప్రసన్నమవ్వాలని మూడు ఆహుతులు సమర్పించి, అలాగే మళ్లీ ఆ గుణాలను శిష్యునికి కలిగించాలి.

సర్వజ్ఞాతాం తథా తృప్తిం బోధం చాద్యన్తవర్జితమ్ అలుప్తశక్తిం స్వాతన్త్ర్యమనంతాం శక్తిమేవ చ

సర్వజ్ఞత, తృప్తి, ఆద్యంతరహితమైన జ్ఞానం, అచలశక్తి, స్వాతంత్ర్యం, అనంతత్వం, మరియు ఆ శక్తినే కూడా ప్రసాదించాలి.

తతో దేవమనుజ్ఞాప్య సద్యాదికలశైస్తు తమ్ అభిషించేత దేవేశం ధ్యాయన్హృది యథాక్రమమ్

తర్వాత, దేవుని అనుమతి తీసుకుని, ప్రధానమైన మరియు ఇతర కలశాలతో అభిషేకం చేసి, హృదయంలో దేవతాధిపతిని క్రమంగా ధ్యానించాలి.

అథోపవేశ్య తం శిష్యం శివమభ్యర్చ్య పూర్వవత్ లబ్ధానుజ్ఞః శివాచ్ఛైవీం విద్యామస్మై సమాదిశేత్

తర్వాత, శిష్యుని కూర్చోబెట్టి, మునుపటిలానే శివుని పూజించి, శివుని అనుమతి తీసుకుని, శైవవిద్యను అతనికి బోధించాలి.

ఓంకారపూర్వికాం తత్ర సంపుటాన్తు నమో ఽంతగామ్ శివశక్తియుతాఞ్చైవ శక్తివిద్యాం చ తాదృశీమ్

అక్కడ, ఓంకారంతో ప్రారంభమై, 'నమః'తో ముగిసే, శివశక్తి కలిసిన మంత్రాన్ని, అలాగే తగిన శక్తివిద్యను బోధించాలి.

ఋషిం ఛన్దశ్చ దేవం చ శివతాం శివయోస్తథా పూజాం సావరణాం శమ్భోరాసనాని చ సన్దిశేత్

ఆ మంత్రానికి ఋషి, ఛందస్సు, దేవత, శివశక్తి స్థితి, సమర్పణలతో కూడిన పూజ, శంభువు ఆసనాలను వివరించాలి.

పునః సంపూజ్య దేవేశం యన్మయా సమనుష్ఠితమ్ సుకృతం కురు తత్సర్వమితి విజ్ఞాపయేచ్ఛివమ్

మళ్లీ దేవతాధిపతిని పూజించి, 'నేను చేసిన అన్ని శుభకార్యాలను స్వీకరించండి' అని శివునికి నివేదించాలి.

సహశిష్యో గురుర్దేవం దణ్డవత్క్షితిమండలే ప్రణమ్యోద్వాసయేత్తస్మాన్మండలాత్పావకాదపి

గురువు శిష్యునితో కలిసి, భూమిపై దేవునికి దండంగా నమస్కరించి, ఆ తరువాత ఆ మండలం నుండి, అగ్నిలో నుండి కూడా దేవుని ఉపసంహరించాలి.

తతః సదసికాః సర్వే పూజ్యాః పూజార్హకాః క్రమాత్

తర్వాత సభలో ఉన్న పూజకు అర్హులైన వారందరిని క్రమంగా సత్కరించాలి.

సేవ్యా విత్తానుసారేణ సదస్యాశ్చ సహర్త్విజః విత్తశాఠ్యం న కుర్వీత యదీచ్ఛేచ్ఛివమాత్మనః

సభ్యులను, యజ్ఞకర్తలతో పాటు, తన సామర్థ్యానికి అనుగుణంగా సేవించాలి. శివుని అనుగ్రహం కోరితే ధనంలో కంజూసీ చేయకూడదు.

అతః పరం ప్రవక్ష్యామి సాధకం నామ నామతః సంస్కారమన్త్రమాహాత్మ్యం కథనే సూచితం మయా

ఇప్పుడే నేను 'సాధక' అనే సంస్కారాన్ని వివరంగా చెప్పబోతున్నాను. మంత్ర మహిమ, సంస్కారం గురించి ఇప్పటికే వివరించాను.

సంపూజ్య మండలే దేవం స్థాప్య కుమ్భే చ పూర్వవత్ హుత్వా శిష్యమనుష్ణీషం ప్రాపయేద్భువి మండలే

మండలంలో దేవుని పూజించి, మునుపటిలాగే కళశంలో ప్రతిష్టించి, హోమం చేసి, తలపై వస్త్రం లేకుండా శిష్యునిని భూమిపై మండలానికి తీసుకురావాలి.

పూర్వాంతం పూర్వవత్కృత్వా హుత్వాహుతిశతం తథా సంతర్ప్య మూలమన్త్రేణ కలశైర్దేశికోత్తమః

తూర్పు భాగాన్ని మునుపటిలాగే చేసి, వంద ఆహుతులు సమర్పించి, మూలమంత్రంతో కళశాల ద్వారా తృప్తిపర్చాలి.

సన్దీప్య చ యథాపూర్వం కృత్వా పూర్వోదితం క్రమాత్ అభిషిచ్య యథాపూర్వం ప్రదద్యాన్మన్త్రముత్తమమ్

మునుపటిలాగే అగ్ని ప్రज్వలించి, ముందుగా చెప్పిన క్రమాన్ని పాటించి, మునుపటిలాగే అభిషేకం చేసి, ఉత్తమ మంత్రాన్ని బోధించాలి.

తత్ర విద్యోపదేశాంతం కృత్వా విస్తరశః క్రమాత్ పుష్పామ్బునా శిశోః పాణౌ విద్యాం శైవీం సమర్పయేత్

అక్కడ, విద్యోపదేశాన్ని క్రమంగా పూర్తిగా చేసి, పుష్పాలు, నీటితో శిష్యుని చేతిలో శైవవిద్యను సమర్పించాలి.

తవైహికాముష్మికయోః సర్వసిద్ధిఫలప్రదః భవత్యేవ మహామన్త్రః ప్రసాదాత్పరమేష్ఠినః

పరమేశ్వరుని కృపతో, ఈ మహామంత్రం ఇహలోకంలోనూ పరలోకంలోనూ అన్ని సిద్ధులు, ఫలితాలు ప్రసాదిస్తుంది.

ఇత్యుత్వా దేవమభ్యర్చ్య లబ్ధానుజ్ఞః శివాద్గురుః సాధనం శివయోగం చ సాధకాయ సమాదిశేత్

ఇలా చెప్పి, దేవునిని పూజించి, శివుని అనుమతి పొందిన గురువు, సాధకునికి శివయోగ సాధనను బోధించాలి.

తచ్ఛ్రుత్వా గురుసందేశం క్రమశో మంత్రసాధకః పురతో వినియోగస్య మన్త్రసాధనమాచరేత్

గురువు ఆజ్ఞను వినిన మంత్రసాధకుడు, గురువు ఎదుట క్రమంగా మంత్రాన్ని ఎలా వినియోగించాలో ఆచరించాలి.

సాధనం మూలమన్త్రస్య పురశ్చరణముచ్యతే పురతశ్చరణీయత్వాద్వినియోగాఖ్యకర్మణః

మూలమంత్రానికి ముందుగా చేసే సాధనాన్ని పురశ్చరణం అంటారు. ఎందుకంటే అది ముందుగా చేయాల్సిన వినియోగకర్మ.