శివపురాణమ్

అథ గుర్వాజ్ఞయా శిష్యః శివాగ్నిగురుసన్నిధౌ భక్త్యైవమభిసంధాయ దీక్షావాక్యముదీరయేత్

తర్వాత, గురువు ఆజ్ఞతో, శివుడు, అగ్ని, గురువు సమక్షంలో, శిష్యుడు భక్తితో మనసులో సంకల్పం చేసి, దీక్షా వాక్యాన్ని ఉచ్చరించాలి.

వరం ప్రాణపరిత్యాగశ్ఛేదనం శిరసో ఽపి వా న త్వనభ్యర్చ్య భుంజీయ భగవన్తం త్రిలోచనమ్

భగవంతుడు త్రినేత్రుడు అయిన శివుని పూజించకుండా ఏదైనా స్వీకరించడంకంటే, ప్రాణాన్ని విడిచిపెట్టడం లేదా తల నరికించించుకోవడమే మేలుగా ఉంటుంది.

స ఏవ దద్యాన్నియతో యావన్మోహవిపర్యయః తావదారాధయేద్దేవం తన్నిష్ఠస్తత్పరాయణః

అయితే, మోహం, అపమానం ఉండేంతవరకు నియమంగా దానం చేయాలి. ఆవరకు, ఆ దేవుణ్ణి నమ్మకంగా, అంకితభావంతో ఆరాధించాలి.

తతః స సమయో నామ భవిష్యతి శివాశ్రమే లబ్ధాధికారో గుర్వాజ్ఞాపాలకస్తద్వశో భవేత్

ఇది తర్వాత శివాశ్రమంలో 'సమయ' స్థితిగా పిలవబడుతుంది. అప్పుడు అధికారాన్ని పొందినవాడు గురువు ఆజ్ఞను పాటిస్తూ, ఆయన ఆధీనంగా ఉండాలి.

అతః పరం న్యస్తకరో భస్మాదాయ స్వహస్తతః దద్యాచ్ఛిష్యాయ మూలేన రుద్రాక్షం చాభిమంత్రితమ్

ఇందుకు తరువాత, చేతులు క్రింద ఉంచి, తన చేతిలోని బస్మాన్ని తీసుకుని, మంత్రబలంతో శక్తివంతమైన రుద్రాక్షను శిష్యునికి ఇవ్వాలి.

ప్రతిమా వాపి దేవస్య గూఢదేహమథాపి వా పూజాహోమజపధ్యానసాధనాని చ సంభవే

అవకాశముంటే, దేవుని విగ్రహం లేదా రహస్యమైన శరీరం, అలాగే పూజ, హోమం, జపం, ధ్యానం చేయడానికి కావలసిన సాధనాలు సమకూర్చాలి.

సోపి శిష్యః శివాచార్యాల్లబ్ధాని బహుమానతః ఆదదీతాజ్ఞయా తస్య దేశికస్య న చాన్యథా

శిష్యుడు, శివాచార్యుని నుండి ఇవన్నీ గొప్ప గౌరవంతో స్వీకరించి, గురువు ఆజ్ఞతో మాత్రమే తీసుకోవాలి, ఇతరంగా కాదు.

ఆచార్యాదాప్తమఖిలం శిరస్యాధాయ భక్తితః రక్షయేత్పూజయేచ్ఛంభుం మఠే వా గృహ ఏవవా

ఆచార్యుని నుండి వచ్చిన ప్రతిదీ భక్తితో తలపై ఉంచి, వాటిని కాపాడుతూ, శంభువును మఠంలోనైనా, ఇంట్లోనైనా పూజించాలి.

అతః పరం శివాచారమాదిశేదస్య దేశికః భక్తిశ్రద్ధానుసారేణ ప్రజ్ఞాయాశ్చానుసారతః

ఇందుకు తరువాత, గురువు శిష్యుని భక్తి, విశ్వాసం, అర్ధం బట్టి శివాచారాన్ని బోధించాలి.

యదుక్తం యత్సమాజ్ఞాతం యచ్చైవాన్యత్ప్రకీర్తితమ్ శివాచార్యేణ సమయే తత్సర్వం శిరసా వహేత్

శివాచార్యుడు సమయ సమయంలో చెప్పింది, తెలుసుకున్నది, ఇంకా ఇతరంగా ప్రకటించిన ప్రతిదీ తలపై మోసుకోవాలి.

శివాగమస్య గ్రహణం వాచనం శ్రవణం తథా దేశికదేశతః కుర్యాన్న స్వేచ్ఛాతో న చాన్యతః

శివాగమాలను చదవడం, పఠించడం, వినడం గురువు చెప్పిన విధంగా చేయాలి, తన ఇష్టానుసారం లేదా ఇతరంగా చేయకూడదు.

ఇతి సంక్షేపతః ప్రోక్తః సంస్కారః సమయాహ్వయః సాక్షాచ్ఛివపురప్రాప్తౌ నృణాం పరమసాధనమ్

ఇలా సంక్షిప్తంగా చెప్పబడిన ఈ 'సమయ' అనే సంస్కారం, నేరుగా శివపురిని పొందడానికి మనుషులకు పరమ సాధనంగా ఉంటుంది.

అతః పరం సమావేక్ష్య గురుః శిష్యస్య యోగ్యతామ్ షడధ్వశుద్ధిం కుర్వీత సర్వబంధవిముక్తయే

ఇందుకు తరువాత, గురువు శిష్యుని యోగ్యతను పరిశీలించి, అన్ని బంధనాల నుంచి విముక్తి కోసం షడధ్వ శుద్ధిని చేయాలి.

కలాం తత్త్వం చ భువనం వర్ణం పదమతః పరమ్ మంత్రశ్చేతి సమాసేన షడధ్వా పరిపఠ్యతే

కళ, తత్వం, భువనం, వర్ణం, పదం, మంత్రం — ఇవే షడధ్వగా సంక్షిప్తంగా చెప్పబడతాయి.

నివృత్త్యాద్యాః కలాః పఞ్చ కలాధ్వా కథ్యతే బుధైః వ్యాప్తాః కలాభిరితరే త్వధ్వానః పఞ్చ పఞ్చభిః

నివృత్తి మొదలైన అయిదు కళలను, పండితులు కళాధ్వగా అంటారు. మిగతా అయిదు మార్గాలు కూడా ఒక్కొక్కటి ఐదు కళలతో వ్యాపించాయి.

శివతత్త్వాదిభూమ్యంతం తత్త్వాధ్వా సముదాహృతః షడ్వింశత్సంఖ్యయోపేతః శుద్ధాశుద్ధోభయాత్మకః

శివతత్వం నుండి భూమ్యంతం వరకు ఉన్న తత్వమార్గం, ఇరవై ఆరు తత్వాలతో, శుద్ధ-అశుద్ధ స్వభావంతో చెప్పబడింది.

ఆధారాద్యున్మనాంతశ్చ భువనాధ్వా ప్రకీర్తితః వినా భేదోపభేదాభ్యాం షష్టిసంఖ్యాసమన్వితః

ఆధారం మొదలుకొని ఉన్మన స్థానం వరకు ఉన్న భువనమార్గం, వేరుచేసే భాగాలు లేకుండా, అరవై భువనాలతో చెప్పబడింది.

పఞ్చాశద్రుద్రరూపాస్తు వర్ణా వర్ణాధ్వసంజ్ఞితాః అనేకభేదసంపన్నః పదాధ్వా సముదాహృతః

ఐదు పదుల రుద్ర స్వరూపాలే అక్షరాలు, ఇవి అక్షర మార్గమని పిలుస్తారు. పదాల మార్గం అనేక విధాలుగా ఉంటుందని చెప్పబడింది.

సర్వోపమంత్రైర్మంత్రాధ్వా వ్యాప్తః పరమవిద్యయా యథా శివో న తత్త్వేషు గణ్యతే తత్త్వనాయకః

అన్ని శ్రేష్ఠ మంత్రాలతో మంత్ర మార్గం పరమ జ్ఞానంతో నిండిపోయి ఉంటుంది. ఎలా శివుడు తత్వాల్లో లెక్కించబడడు, తత్వాలకు అధిపతిగా ఉంటాడో, అలాగే.

మంత్రాధ్వని న గణ్యేత తథాసౌ మంత్రనాయకః కలాధ్వనో వ్యాపకత్వం వ్యాప్యత్వం చేతరాధ్వనామ్

మంత్ర మార్గంలో ఆయన లెక్కించబడడు, అందుకే ఆయన మంత్రనాయకుడు. కళల మార్గం వ్యాప్తిగా ఉంటుంది, మిగతా మార్గాలు వ్యాపించబడినవిగా ఉంటాయి.

న వేత్తి తత్త్వతో యస్య నైవార్హత్యధ్వశోధనమ్ షడ్విధస్యాధ్వనో రూపం న యేన విదితం భవేత్

ఎవరైనా ఎవరి మార్గం యొక్క నిజ స్వరూపాన్ని తెలియకపోతే, వారు ఆ మార్గాన్ని శుద్ధి చేసుకోవడానికి అర్హులు కారు. ఆరు విధాల మార్గ స్వరూపం వారికి తెలియదు.

వ్యాప్యవ్యాపకతా తేన జ్ఞాతుమేవ న శక్యతే తస్మాదధ్వస్వరూపం చ వ్యాప్యవ్యాపకతాం తథా

ఆయనకు వ్యాపించే, వ్యాపించబడే స్వరూపం నిజంగా తెలుసుకోవడం సాధ్యపడదు. అందువల్ల, ఆ మార్గ స్వరూపాన్ని, అలాగే వ్యాపించే, వ్యాపించబడే లక్షణాలను కూడా తెలుసుకోలేడు.

యథావదవగమ్యైవ కుర్యాదధ్వవిశోధనమ్ కుండమండలపర్యంతం తత్ర కృత్వా యథా పురా

సరైన విధంగా అర్థం చేసుకుని, మార్గ శుద్ధిని చేయాలి. అది ముందుగా చేసినట్టు, కుండమండలం వరకు చేయాలి.

ద్విహస్తమానం కుర్వీత ప్రాచ్యాం కలశమండలమ్ తతః స్నాతశ్శివాచార్యః సశిష్యః కృతనైత్యకః

రెండు ముట్టు పొడవుతో తూర్పు వైపున కుండమండలాన్ని తయారు చేయాలి. తరువాత శివాచార్యుడు, శిష్యులతో పాటు, స్నానం చేసి, నిత్యకర్మలు పూర్తి చేసి—

ప్రవిశ్య మండలం శంభోః పూజాం పూర్వవదాచరేత్ తత్రాఢకావరైస్సిద్ధం తందులైః పాయసం ప్రభోః

మండలంలోకి ప్రవేశించి, శంభువుని పూజను మునుపటిలాగే చేయాలి. అక్కడ నైవేద్యానికి తగిన అన్నంతో పాయసం సిద్ధం చేయాలి, ప్రభూ—

అర్ధం నివేద్య హోమార్థం శేషం సముపకల్పయేత్ పురతః కల్పితే వాథ మండలే వర్ణిమండితే

అర్ధాన్ని హోమార్ధంగా సమర్పించి, మిగతదాన్ని వేరుగా పెట్టాలి. సిద్ధంగా ఉన్న మండలంలో లేదా అక్షరాలతో అలంకరించిన మండలంలో,

స్థాపయేత్పఞ్చకలశాన్దిక్షు మధ్యే చ దేశికః తేషు బ్రహ్మాణి మూలార్ణైర్బిన్దునాదసమన్వితైః

ఉపాధ్యాయుడు ఐదు కుండలను దిక్కుల్లో, ఒకదాన్ని మధ్యలో ఉంచాలి. వాటిలో బ్రహ్మ మంత్రాలను మూల అక్షరాలతో, బిందు, నాదంతో కలిపి ఉంచాలి.

నమ ఆద్యైర్యకరాంతైః కల్పయేత్కల్పవిత్తమః ఈశానం మధ్యమే కుంభే పురుషం పురతః స్థితే

'నమః'తో ప్రారంభించి 'య'తో ముగిసే నమస్కారాలతో, కర్మను తెలిసినవాడు వాటిని ప్రతిష్ఠించాలి. మధ్య కుండలో ఈశానుని, ముందున్న కుండలో పురుషుని ఉంచాలి.

అఘోరం దక్షిణే వామే వామం సద్యం చ పశ్చిమే రక్షాం విధాయ ముద్రా చ బద్ధ్వా కుంభాభిమంత్రణమ్

కుడివైపు అఘోరాన్ని, ఎడమవైపు వామాన్ని, పడమర వైపు సద్యాన్ని ఉంచాలి. రక్షణను ఏర్పాటు చేసి, ముద్రను కట్టి, కుండలను మంత్రాలతో అభిషేకించాలి.