శివపురాణమ్

రాజన్యం చైవముద్ధృత్య కృత్వా విప్రం పునస్తయోః రుద్రత్వం జనయేద్విప్రే రుద్రనామైవ సాధయేత్

ఇలా రాజన్యుని బ్రాహ్మణుడిగా చేసి, ఆ ఇద్దరికీ రుద్రత్వాన్ని కలిగించాలి. బ్రాహ్మణునిలో రుద్రుని నామాన్ని స్థాపించాలి.

ప్రోక్షణం తాడనం కృత్వా శిశోస్స్వాత్మానమాత్మని శివాత్మకమనుస్మృత్య స్ఫురంతం విస్ఫులింగవత్

శిశువును తటాకి, కొట్టి, తనలో శివస్వరూపాన్ని జ్ఞాపకం చేసుకుంటూ, అది మెరుపు చిమ్మటిలా ప్రకాశిస్తున్నదని భావించాలి.

నాడ్యా యథోక్తయా వాయుం రేచయేన్మంత్రతో గురుః నిర్గమ్య ప్రవిశేన్నాడ్యా శిష్యస్య హృదయం తథా

ఆచార్యుడు చెప్పిన విధంగా శ్వాసను నాడిలోంచి బయటకు వదిలి, ఆ నాడిద్వారా శిష్యుని హృదయంలోకి ప్రవేశించాలి.

ప్రవిశ్య తస్య చైతన్యం నీలబిన్దునిభం స్మరన్ స్వతేజసాపాస్తమలం జ్వలంతమనుచింతయేత్

అక్కడికి చేరిన తరువాత, శిష్యుని చైతన్యాన్ని నీలపు బిందువులా మెరిసిపోతూ, తన తేజంతో మలినాలు తొలగిపోయినదిగా ధ్యానం చేయాలి.

తమాదాయ తయా నాడ్యా మంత్రీ సంహారముద్రయా న పూరకేణ నివేశ్యైనమేకీభావార్థమాత్మనః

ఆ చైతన్యాన్ని ఆ నాడిద్వారా తీసుకుని, సంహారముద్రతో, పూరకంతో కలిపి కాకుండా, తనలో ఏకత్వం కోసం స్థాపించాలి.

కుంభకేన తథా నాడ్యా రేచకేన యథా పురా తస్మాదాదాయ శిష్యస్య హృదయే తన్నివేశయేత్

తర్వాత, కుంభకంతో అలాగే మళ్లీ నాడిలోంచి రేచకంతో తీసుకుని, దాన్ని శిష్యుని హృదయంలో స్థాపించాలి.

తమాలభ్య శివాల్లబ్ధం తస్మై దత్త్వోపవీతకమ్ హుత్వా ఽ ఽహుతిత్రయం పశ్చాద్దద్యాత్పూర్ణాహుతిం తతః

శివుని నుండి దానిని పొందిన తరువాత, శిష్యునికి యజ్ఞోపవీతాన్ని ఇచ్చి, మూడు హోమాలు చేసి, చివరగా పూర్ణాహుతిని సమర్పించాలి.

దేవస్య దక్షిణే శిష్యముపవేశ్యవరాసనే కుశపుష్పపరిస్తీర్ణే బద్ధాంజలిరుదఙ్ముఖమ్

దేవుని దక్షిణవైపున శిష్యునిని ఉత్తమాసనంపై, దర్భలు, పువ్వులతో అలంకరించిన ఆసనంపై కూర్చోబెట్టి, చేతులు జోడించి, ఉత్తరదిశను చూస్తూ ఉండాలి.

స్వస్తికాసనమారూఢం విధాయ ప్రాఙ్ముఖః స్వయమ్ వరాసనస్థితో మంత్రైర్మహామంగలనిఃస్వనైః

తానే ఉత్తమాసనంపై తూర్పుదిశను చూస్తూ, స్వస్తికాసనంలో కూర్చుని, మంగళకరమైన మంత్రాలను ఘనంగా ఉచ్చరించాలి.

సమాదాయ ఘటం పూర్ణం పూర్ణమేవ ప్రసాదితమ్ ధ్యాయమానః శివం శిష్యమాభిషించేత దేశికః

పూర్తిగా నిండిన, శుద్ధమైన ఘటాన్ని తీసుకుని, శివునిని ధ్యానిస్తూ, గురువు శిష్యునికి అభిషేకం చేయాలి.

అథాపనుద్య స్నానాంబు పరిధాయ సితాంబరమ్ ఆచాన్తోలంకృతశ్శిష్యః ప్రాంజలిర్మండపం వ్రజేత్

తర్వాత, స్నానం చేసి, తెల్ల వస్త్రాలు ధరించి, శిష్యుడు శుద్ధి చేసి, అలంకరించుకుని, చేతులు జోడించి మండపానికి రావాలి.

ఉపవేశ్య యథాపూర్వం తం గురుర్దర్భవిష్టరే సంపూజ్య మండలం దేవం కరన్యాసం సమాచరేత్

మునుపటిలా దర్భాసనంపై శిష్యునిని కూర్చోబెట్టి, గురువు మండలంలోని దేవునిని పూజించి, చేతులతో న్యాసాన్ని చేయాలి.

తతస్తు భస్మనా దేవం ధ్యాయన్మనసి దేశికః సమాలభేత పాణిభ్యాం శిశుం శివముదీరయేత్

తర్వాత, బస్మాన్ని మనసులో ధ్యానిస్తూ, గురువు తన చేతులతో శిశువును తాకి, 'శివుడు' అని పలకాలి.

అథ తస్య శివాచార్యో దహనప్లావనాదికమ్ సకలీకరణం కృత్వా మాతృకాన్యాసవర్త్మనా

తర్వాత, శివాచార్యుడు దహనం, శుద్ధి మొదలైన కార్యాలను చేసి, మాతృకా న్యాస మార్గంలో సంపూర్ణ కర్మను నిర్వహించాలి.

తతః శివాసనం ధ్యాత్వా శిష్యమూర్ధ్ని దేశికః తత్రావాహ్య యథాన్యాయమర్చయేన్మనసా శివమ్

తర్వాత, శివాసనాన్ని ధ్యానించి, గురువు శిష్యుని తలపై శివుని ఆహ్వానించి, యుక్తమైన విధంగా మనసులో పూజించాలి.

ప్రార్థయేత్ప్రాంజలిర్దేవం నిత్యమత్ర స్థితో భవ ఇతి విజ్ఞాప్య తం శంభోస్తేజసా భాసురం స్మరేత్

చేతులు జోడించి, దేవుని దగ్గర ఎప్పుడూ ఇక్కడే ఉండమని ప్రార్థించి, శంభువు తేజస్సును జ్ఞాపకం చేసుకోవాలి.

సంపూజ్యాథ శివం శైవీమాజ్ఞాం ప్రాప్య శివాత్మికామ్ కర్ణే శిష్యస్య శనకైశ్శివమన్త్రముదీరయేత్

శివునిని పూజించి, శివస్వరూపమైన శైవ ఆజ్ఞను పొంది, శివమంత్రాన్ని మెల్లగా శిష్యుని చెవిలో చెప్పాలి.

స తు బద్ధాంజలిః శ్రుత్వా మన్త్రం తద్గతమానసః శనైస్తం వ్యాహరేచ్ఛిష్యశివాచార్యస్య శాసనాత్

శిష్యుడు చేతులు జోడించి, మంత్రాన్ని విని, మనసు దానిలో లీనమై, శివాచార్యుని ఆజ్ఞతో మెల్లగా మంత్రాన్ని ఉచ్చరించాలి.

తతః శాక్తం చ సందిశ్య మన్త్రం మన్త్రవిచక్షణః ఉచ్చారయిత్వా చ సుఖం తస్మై మంగలమాదిశేత్

తర్వాత, మంత్రవేత్త శక్తిమంత్రాన్ని వివరించి, దాన్ని ఉచ్చరించి, శిష్యునికి మంగళాశాసనం చేయాలి.

తతస్సమాసాన్మన్త్రార్థం వాచ్యవాచకయోగతః సమదిశ్యేశ్వరం రూపం యోగమాసనమాదిశేత్

తర్వాత, మంత్రాల అర్థాన్ని పదార్థ సంబంధంతో ఆలోచించిన తరువాత, పరమేశ్వరుని రూపాన్ని చూపించి, ధ్యానానికి సరైన ఆసనాన్ని సూచించాలి.

అథ గుర్వాజ్ఞయా శిష్యః శివాగ్నిగురుసన్నిధౌ భక్త్యైవమభిసంధాయ దీక్షావాక్యముదీరయేత్

తర్వాత, గురువు ఆజ్ఞతో, శివుడు, అగ్ని, గురువు సమక్షంలో, శిష్యుడు భక్తితో మనసులో సంకల్పం చేసి, దీక్షా వాక్యాన్ని ఉచ్చరించాలి.

వరం ప్రాణపరిత్యాగశ్ఛేదనం శిరసో ఽపి వా న త్వనభ్యర్చ్య భుంజీయ భగవన్తం త్రిలోచనమ్

భగవంతుడు త్రినేత్రుడు అయిన శివుని పూజించకుండా ఏదైనా స్వీకరించడంకంటే, ప్రాణాన్ని విడిచిపెట్టడం లేదా తల నరికించించుకోవడమే మేలుగా ఉంటుంది.

స ఏవ దద్యాన్నియతో యావన్మోహవిపర్యయః తావదారాధయేద్దేవం తన్నిష్ఠస్తత్పరాయణః

అయితే, మోహం, అపమానం ఉండేంతవరకు నియమంగా దానం చేయాలి. ఆవరకు, ఆ దేవుణ్ణి నమ్మకంగా, అంకితభావంతో ఆరాధించాలి.

తతః స సమయో నామ భవిష్యతి శివాశ్రమే లబ్ధాధికారో గుర్వాజ్ఞాపాలకస్తద్వశో భవేత్

ఇది తర్వాత శివాశ్రమంలో 'సమయ' స్థితిగా పిలవబడుతుంది. అప్పుడు అధికారాన్ని పొందినవాడు గురువు ఆజ్ఞను పాటిస్తూ, ఆయన ఆధీనంగా ఉండాలి.

అతః పరం న్యస్తకరో భస్మాదాయ స్వహస్తతః దద్యాచ్ఛిష్యాయ మూలేన రుద్రాక్షం చాభిమంత్రితమ్

ఇందుకు తరువాత, చేతులు క్రింద ఉంచి, తన చేతిలోని బస్మాన్ని తీసుకుని, మంత్రబలంతో శక్తివంతమైన రుద్రాక్షను శిష్యునికి ఇవ్వాలి.

ప్రతిమా వాపి దేవస్య గూఢదేహమథాపి వా పూజాహోమజపధ్యానసాధనాని చ సంభవే

అవకాశముంటే, దేవుని విగ్రహం లేదా రహస్యమైన శరీరం, అలాగే పూజ, హోమం, జపం, ధ్యానం చేయడానికి కావలసిన సాధనాలు సమకూర్చాలి.

సోపి శిష్యః శివాచార్యాల్లబ్ధాని బహుమానతః ఆదదీతాజ్ఞయా తస్య దేశికస్య న చాన్యథా

శిష్యుడు, శివాచార్యుని నుండి ఇవన్నీ గొప్ప గౌరవంతో స్వీకరించి, గురువు ఆజ్ఞతో మాత్రమే తీసుకోవాలి, ఇతరంగా కాదు.

ఆచార్యాదాప్తమఖిలం శిరస్యాధాయ భక్తితః రక్షయేత్పూజయేచ్ఛంభుం మఠే వా గృహ ఏవవా

ఆచార్యుని నుండి వచ్చిన ప్రతిదీ భక్తితో తలపై ఉంచి, వాటిని కాపాడుతూ, శంభువును మఠంలోనైనా, ఇంట్లోనైనా పూజించాలి.

అతః పరం శివాచారమాదిశేదస్య దేశికః భక్తిశ్రద్ధానుసారేణ ప్రజ్ఞాయాశ్చానుసారతః

ఇందుకు తరువాత, గురువు శిష్యుని భక్తి, విశ్వాసం, అర్ధం బట్టి శివాచారాన్ని బోధించాలి.