శివపురాణమ్

ఉపవేశ్యాత్మనస్సవ్యే శిష్యం దర్భాసనే గురుః ఆరాధ్య చ మహాదేవం శివహస్తం ప్రవిన్యసేత్

ఆచార్యుడు తన ఎడమవైపు దర్భాసనంపై శిష్యుని కూర్చోబెట్టి, మహాదేవుని పూజించి, శివహస్తముద్రను ప్రదర్శించాలి.

శివతేజోమయం పాణిం శివమంత్రముదీరయేత్ శివాభిమానసంపన్నో న్యసేచ్ఛిష్యస్య మస్తకే

తన చేతికి శివతేజస్సు నింపుకొని, శివమంత్రాన్ని ఉచ్చరించి, శివభక్తితో శిష్యుని తలపై చేయి ఉంచాలి.

సర్వాంగాలంబనం చైవ కుర్యాత్తేనైవ దేశికః శిష్యో ఽపి ప్రణమేద్భూమౌ దేశికాకృతమీశ్వరమ్

ఆచార్యుడు అంతటా శరీరాన్ని కప్పే విధంగా చేయి ఉంచాలి. శిష్యుడు కూడా భూమిపై దండంగా పడి, గురువు రూపంలో ఉన్న ఈశ్వరుడికి నమస్కరించాలి.

తతశ్శివానలే దేవం సమభ్యర్చ్య యథావిధి హుతాహుతిత్రయం శిష్యముపవేశ్య యథా పురా

తరువాత శివాగ్నిలో దేవుని విధిగా పూజించి, మూడు విధాలైన హోమం చేసిన తర్వాత, మునుపటిలాగే శిష్యుని కూర్చోబెట్టి కార్యక్రమాన్ని కొనసాగించాలి.

దర్భాగ్రైః సంస్పృశంస్తం చ విద్యయాత్మానమావిశేత్ నమస్కృత్య మహాదేవం నాడీసంధానమాచరేత్

దర్భ గడ్డి అంచులతో శిష్యునిని తాకి, జ్ఞానంతో తనను అతనిలో ప్రవేశింపజేసి, మహాదేవునికి నమస్కరించి, నాడుల సంధానాన్ని చేయాలి.

శివశాస్త్రోక్తమార్గేణ కృత్వా ప్రాణస్య నిర్గమమ్ శిష్యదేహప్రవేశం చ స్మృత్వా మంత్రాంస్తు తర్పయేత్

శివశాస్త్రాలలో చెప్పిన విధానాన్ని అనుసరించి, ప్రాణాన్ని బయటకు పంపి, శిష్యుని శరీరంలో ప్రవేశించి, మంత్రాలను ధ్యానంతో తృప్తిపర్చాలి.

సంతర్పణాయ మూలస్య తేనైవాహుతయో దశ దేయాస్తిస్రస్తథాంగానామంగైరేవ యథాక్రమమ్

మూలమంత్రానికి తృప్తికరంగా, అదే విధంగా పది హోమాలు చేయాలి. అలాగే, ప్రతి అంగమంత్రానికి వరుసగా మూడు హోమాలు చేయాలి.

తతః పూర్ణాహుతిం దత్త్వా ప్రాయశ్చిత్తాయ దేశికః పునర్దశాహుతీన్కుర్యాన్మూలమంత్రేణ మంత్రవిత్

తరువాత పూర్ణాహుతిని సమర్పించి, ప్రాయశ్చిత్తార్థంగా మంత్రజ్ఞుడు అయిన ఆచార్యుడు మళ్లీ మూలమంత్రంతో పది హోమాలు చేయాలి.

పునః సంపూజ్య దేవేశం సమ్యగాచమ్య దేశికః హుత్వా చైవ యథాన్యాయం స్వజాత్యా వైశ్యముద్ధరేత్

తరువాత దేవేశ్వరుని మళ్లీ పూజించి, శుద్ధి చేసి, నియమానుసారం హోమాలు చేసి, ఆచార్యుడు వైశ్యుని స్వజాతికి ఎత్తిపోసాలి.

తస్యైవం జనయేత్క్షాత్రముద్ధారం చ తతః పునః కృత్వా తథైవ విప్రత్వం జనయేదస్య దేశికః

అలాగే క్షత్రియత్వాన్ని కలిగించి, మళ్లీ అదే విధంగా ఆచార్యుడు అతనికి బ్రాహ్మణత్వాన్ని ప్రసాదించాలి.

రాజన్యం చైవముద్ధృత్య కృత్వా విప్రం పునస్తయోః రుద్రత్వం జనయేద్విప్రే రుద్రనామైవ సాధయేత్

ఇలా రాజన్యుని బ్రాహ్మణుడిగా చేసి, ఆ ఇద్దరికీ రుద్రత్వాన్ని కలిగించాలి. బ్రాహ్మణునిలో రుద్రుని నామాన్ని స్థాపించాలి.

ప్రోక్షణం తాడనం కృత్వా శిశోస్స్వాత్మానమాత్మని శివాత్మకమనుస్మృత్య స్ఫురంతం విస్ఫులింగవత్

శిశువును తటాకి, కొట్టి, తనలో శివస్వరూపాన్ని జ్ఞాపకం చేసుకుంటూ, అది మెరుపు చిమ్మటిలా ప్రకాశిస్తున్నదని భావించాలి.

నాడ్యా యథోక్తయా వాయుం రేచయేన్మంత్రతో గురుః నిర్గమ్య ప్రవిశేన్నాడ్యా శిష్యస్య హృదయం తథా

ఆచార్యుడు చెప్పిన విధంగా శ్వాసను నాడిలోంచి బయటకు వదిలి, ఆ నాడిద్వారా శిష్యుని హృదయంలోకి ప్రవేశించాలి.

ప్రవిశ్య తస్య చైతన్యం నీలబిన్దునిభం స్మరన్ స్వతేజసాపాస్తమలం జ్వలంతమనుచింతయేత్

అక్కడికి చేరిన తరువాత, శిష్యుని చైతన్యాన్ని నీలపు బిందువులా మెరిసిపోతూ, తన తేజంతో మలినాలు తొలగిపోయినదిగా ధ్యానం చేయాలి.

తమాదాయ తయా నాడ్యా మంత్రీ సంహారముద్రయా న పూరకేణ నివేశ్యైనమేకీభావార్థమాత్మనః

ఆ చైతన్యాన్ని ఆ నాడిద్వారా తీసుకుని, సంహారముద్రతో, పూరకంతో కలిపి కాకుండా, తనలో ఏకత్వం కోసం స్థాపించాలి.

కుంభకేన తథా నాడ్యా రేచకేన యథా పురా తస్మాదాదాయ శిష్యస్య హృదయే తన్నివేశయేత్

తర్వాత, కుంభకంతో అలాగే మళ్లీ నాడిలోంచి రేచకంతో తీసుకుని, దాన్ని శిష్యుని హృదయంలో స్థాపించాలి.

తమాలభ్య శివాల్లబ్ధం తస్మై దత్త్వోపవీతకమ్ హుత్వా ఽ ఽహుతిత్రయం పశ్చాద్దద్యాత్పూర్ణాహుతిం తతః

శివుని నుండి దానిని పొందిన తరువాత, శిష్యునికి యజ్ఞోపవీతాన్ని ఇచ్చి, మూడు హోమాలు చేసి, చివరగా పూర్ణాహుతిని సమర్పించాలి.

దేవస్య దక్షిణే శిష్యముపవేశ్యవరాసనే కుశపుష్పపరిస్తీర్ణే బద్ధాంజలిరుదఙ్ముఖమ్

దేవుని దక్షిణవైపున శిష్యునిని ఉత్తమాసనంపై, దర్భలు, పువ్వులతో అలంకరించిన ఆసనంపై కూర్చోబెట్టి, చేతులు జోడించి, ఉత్తరదిశను చూస్తూ ఉండాలి.

స్వస్తికాసనమారూఢం విధాయ ప్రాఙ్ముఖః స్వయమ్ వరాసనస్థితో మంత్రైర్మహామంగలనిఃస్వనైః

తానే ఉత్తమాసనంపై తూర్పుదిశను చూస్తూ, స్వస్తికాసనంలో కూర్చుని, మంగళకరమైన మంత్రాలను ఘనంగా ఉచ్చరించాలి.

సమాదాయ ఘటం పూర్ణం పూర్ణమేవ ప్రసాదితమ్ ధ్యాయమానః శివం శిష్యమాభిషించేత దేశికః

పూర్తిగా నిండిన, శుద్ధమైన ఘటాన్ని తీసుకుని, శివునిని ధ్యానిస్తూ, గురువు శిష్యునికి అభిషేకం చేయాలి.

అథాపనుద్య స్నానాంబు పరిధాయ సితాంబరమ్ ఆచాన్తోలంకృతశ్శిష్యః ప్రాంజలిర్మండపం వ్రజేత్

తర్వాత, స్నానం చేసి, తెల్ల వస్త్రాలు ధరించి, శిష్యుడు శుద్ధి చేసి, అలంకరించుకుని, చేతులు జోడించి మండపానికి రావాలి.

ఉపవేశ్య యథాపూర్వం తం గురుర్దర్భవిష్టరే సంపూజ్య మండలం దేవం కరన్యాసం సమాచరేత్

మునుపటిలా దర్భాసనంపై శిష్యునిని కూర్చోబెట్టి, గురువు మండలంలోని దేవునిని పూజించి, చేతులతో న్యాసాన్ని చేయాలి.

తతస్తు భస్మనా దేవం ధ్యాయన్మనసి దేశికః సమాలభేత పాణిభ్యాం శిశుం శివముదీరయేత్

తర్వాత, బస్మాన్ని మనసులో ధ్యానిస్తూ, గురువు తన చేతులతో శిశువును తాకి, 'శివుడు' అని పలకాలి.

అథ తస్య శివాచార్యో దహనప్లావనాదికమ్ సకలీకరణం కృత్వా మాతృకాన్యాసవర్త్మనా

తర్వాత, శివాచార్యుడు దహనం, శుద్ధి మొదలైన కార్యాలను చేసి, మాతృకా న్యాస మార్గంలో సంపూర్ణ కర్మను నిర్వహించాలి.

తతః శివాసనం ధ్యాత్వా శిష్యమూర్ధ్ని దేశికః తత్రావాహ్య యథాన్యాయమర్చయేన్మనసా శివమ్

తర్వాత, శివాసనాన్ని ధ్యానించి, గురువు శిష్యుని తలపై శివుని ఆహ్వానించి, యుక్తమైన విధంగా మనసులో పూజించాలి.

ప్రార్థయేత్ప్రాంజలిర్దేవం నిత్యమత్ర స్థితో భవ ఇతి విజ్ఞాప్య తం శంభోస్తేజసా భాసురం స్మరేత్

చేతులు జోడించి, దేవుని దగ్గర ఎప్పుడూ ఇక్కడే ఉండమని ప్రార్థించి, శంభువు తేజస్సును జ్ఞాపకం చేసుకోవాలి.

సంపూజ్యాథ శివం శైవీమాజ్ఞాం ప్రాప్య శివాత్మికామ్ కర్ణే శిష్యస్య శనకైశ్శివమన్త్రముదీరయేత్

శివునిని పూజించి, శివస్వరూపమైన శైవ ఆజ్ఞను పొంది, శివమంత్రాన్ని మెల్లగా శిష్యుని చెవిలో చెప్పాలి.

స తు బద్ధాంజలిః శ్రుత్వా మన్త్రం తద్గతమానసః శనైస్తం వ్యాహరేచ్ఛిష్యశివాచార్యస్య శాసనాత్

శిష్యుడు చేతులు జోడించి, మంత్రాన్ని విని, మనసు దానిలో లీనమై, శివాచార్యుని ఆజ్ఞతో మెల్లగా మంత్రాన్ని ఉచ్చరించాలి.

తతః శాక్తం చ సందిశ్య మన్త్రం మన్త్రవిచక్షణః ఉచ్చారయిత్వా చ సుఖం తస్మై మంగలమాదిశేత్

తర్వాత, మంత్రవేత్త శక్తిమంత్రాన్ని వివరించి, దాన్ని ఉచ్చరించి, శిష్యునికి మంగళాశాసనం చేయాలి.