శివపురాణమ్

యథా శివస్తథా విద్యా యథా విద్యా తథా గురుః శివవిద్యా గురూణాం చ పూజయా సదృశం ఫలమ్

యథా శివుడు అలా జ్ఞానం, యథా జ్ఞానం అలా గురువు. శివుని, జ్ఞానాన్ని, గురువులను పూజించడానికీ ఫలం ఒకటే.

సర్వదేవాత్మకశ్చాసౌ సర్వమంత్రమయో గురుః తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన యస్యాజ్ఞాం శిరసా వహేత్

అతడు అన్ని దేవతల సారము, గురువు అన్నీ మంత్రాల సమాహారం. అందువల్ల అతని ఆజ్ఞను శిరసా వహించాలి.

శ్రేయో ఽర్థీ యది గుర్వాజ్ఞాం మనసాపి న లంఘయేత్ గుర్వాజ్ఞాపాలకో యస్మాజ్జ్ఞానసంపత్తిమశ్నుతే

శ్రేయస్సు కోరేవాడు గురువు ఆజ్ఞను మనసులో కూడా అతిక్రమించకూడదు. గురువు ఆజ్ఞను పాటించేవాడు జ్ఞాన సంపదను పొందుతాడు.

గచ్ఛంస్తిష్ఠన్స్వపన్భుంజన్నాన్యత్కర్మ సమాచరేత్ సమక్షం యది కుర్వీత సర్వం చానుజ్ఞయా గురోః

నడుస్తూ, నిల్చొని, నిద్రిస్తూ, భోజనం చేస్తూ ఇతర పనులు చేయకూడదు. గురువు సమక్షంలో ఏదైనా చేయాలంటే ఆయన అనుమతితో చేయాలి.

గురోర్గృహే సమక్షం వా న యథేష్టాసనో భవేత్ గురుర్దేవో యతః సాక్షాత్తద్గృహం దేవమన్దిరమ్

గురువు ఇంట్లో లేదా ఆయన సమక్షంలో ఇష్టానుసారం కూర్చోవద్దు. ఎందుకంటే గురువు ప్రత్యక్ష దేవుడు, ఆయన ఇల్లు దేవాలయం.

పాపినాం చ యథా సంగాత్తత్పాపాత్పతితో భవేత్ యథేహ వహ్నిసంపర్కాన్మలం త్యజతి కాంచనమ్

పాపుల సాంగత్యం వల్ల వారి పాపం మనకూ అంటుతుంది. అలాగే, బంగారం అగ్నిని తాకినప్పుడు మలినతను వదిలిపెడుతుంది.

తథైవ గురుసంపర్కాత్పాపం త్యజతి మానవః యథా వహ్నిసమీపస్థో ఘృతకుమ్భో విలీయతే

అదే విధంగా గురువు సాంగత్యంతో మనిషి పాపాన్ని వదిలిపెడతాడు. అగ్నికి దగ్గరగా నెయ్యి కుండ కరిగినట్టు.

తథా పాపం విలీయేత హ్యాచార్యస్య సమీపతః యథా ప్రజ్వలితో వహ్నిః శుష్కమార్ద్రం చ నిర్దహేత్

అలాగే, ఆచార్యుని సమీపంలో పాపం కరిగిపోతుంది. ఎలా అంటే, మండుతున్న అగ్ని పొడిగా, తడిగా ఉన్నవన్నీ కాల్చేసినట్టు.

తథాయమపి సంతుష్టో గురుః పాపం క్షణాద్దహేత్ మనసా కర్మణా వాచా గురోః క్రోధం న కారయేత్

అలాగే గురువు సంతోషిస్తే పాపం క్షణంలో కాలిపోతుంది. మనసుతో, చేతితో, మాటతో గురువుకు కోపం రాకుండా చూడాలి.

తస్య క్రోధేన దహ్యంతే హ్యాయుఃశ్రీజ్ఞానసత్క్రియాః తత్క్రోధకారిణో యే స్యుస్తేషాం యజ్ఞాశ్చ నిష్ఫలాః

గురువు కోపంతో ఆయుష్షు, ఐశ్వర్యం, జ్ఞానం, సత్కార్యాలు నశిస్తాయి. ఆయనకు కోపం తెప్పించేవారి యజ్ఞాలు ఫలించవు.

యమశ్చ నియమాశ్చైవ నాత్ర కార్యా విచారణా గురోర్విరుద్ధం యద్వాక్యం న వదేజ్జాతుచిన్నరః

యమ నియమాలు ఇక్కడ అవసరం లేదు. గురువుకు విరుద్ధంగా ఒక్క మాట కూడా చెప్పకూడదు.

వదేద్యది మహామోహాద్రౌరవం నరకం వ్రజేత్ మనసా కర్మణా వాచా గురుముద్దిశ్య యత్నతః

ఎవరైనా గొప్ప మాయలో పడిపోయి, మనసుతో, చేతలతో, మాటలతో గురువును ఉద్దేశించి అబద్ధంగా మాట్లాడితే, వారు రౌరవ నరకంలో పడతారు.

శ్రేయోర్థీ చేన్నరో ధీమాన్న మిథ్యాచారమాచరేత్ గురోర్హితం ప్రియం కుర్యాదాదిష్టో వా న వా సదా

ఎవరైనా జ్ఞానంతో శ్రేయస్సు కోరితే, వారు అసత్యంగా ప్రవర్తించకూడదు; గురువుకు మేలు చేసే, ఇష్టపడే పనులు ఎప్పుడూ చేయాలి, ఆదేశించినా చేయకపోయినా.

అసమక్షం సమక్షం వా తస్య కార్యం సమాచరేత్ ఇత్థమాచారవాన్భక్తో నిత్యముద్యుక్తమానసః

గురువు ఎదుట ఉన్నా, లేనప్పటికీ, ఆయన పనులను నిబద్ధతతో చేయాలి; ఇలా చేసే భక్తుడు ఎప్పుడూ శ్రద్ధతో ఉండి, మంచి ఆచారాన్ని పాటిస్తాడు.

గురుప్రియకరః శిష్యః శైవధర్మాంస్తతో ఽర్హతి గురుశ్చేద్గుణవాన్ప్రాజ్ఞః పరమానందభాసకః

గురువుకు ఇష్టమైన పనులు చేసే శిష్యుడు శైవ ధర్మానికి అర్హుడవుతాడు; గురువు గుణవంతుడు, జ్ఞానవంతుడు అయితే, ఆయన పరమానందాన్ని చూపిస్తాడు.

తత్త్వవిచ్ఛివసంసక్తో ముక్తిదో న తు చాపరః సంవిత్సంజననం తత్త్వం పరమానందసంభవమ్

తత్వాన్ని తెలిసినవాడు, శివుని మీద ప్రేమ కలిగి ఉన్నవాడు మాత్రమే మోక్షాన్ని ఇస్తాడు, మరొకరు కాదు; చైతన్యాన్ని కలిగించే ఆ తత్వమే పరమానందానికి మూలం.

తత్తత్త్వం విదితం యేన స ఏవానందదర్శకః న పునర్నామమాత్రేణ సంవిదారహితస్తు యః

తత్వాన్ని తెలిసినవాడే ఆనందాన్ని చూపగలడు; పేరుకే ఉన్నవాడు, జ్ఞానం లేనివాడు, కాదు.

అన్యోన్యం తారయేన్నౌకా కిం శిలా తారయేచ్ఛిలామ్ ఏతస్యా నామమాత్రేణ ముక్తిర్వై నామమాత్రికా

ఒక రాయి ఇంకో రాయిని నదికి అవతలకి తీసుకెళ్లగలదా? పడవే దాటి తీసుకెళ్తుంది. అలాగే, పేరుకే మోక్షం కలగదు.

యైః పునర్విదితం తత్త్వం తే ముక్తా మోచయన్త్యపి తత్త్వహీనే కుతో బోధః కుతో హ్యాత్మపరిగ్రహః

తత్వాన్ని తెలిసినవారు ముక్తులు, ఇతరులను కూడా విమోచిస్తారు; తత్వం లేకుండా జ్ఞానం ఎలా కలుగుతుంది? ఆత్మను ఎలా తెలుసుకోగలరు?

పరిగ్రహవినిర్ముక్తః పశురిత్యభిధీయతే పశుభిః ప్రేరితశ్చాపి పశుత్వం నాతివర్తతే

అనురాగాన్ని వదిలినవాడిని 'పశు' అని అంటారు; ఇతరుల చేత ప్రేరేపించబడినవాడు, పశుత్వాన్ని దాటి పోవడంలేదు.

తస్మాత్తత్త్వవిదేవేహ ముక్తో మోచక ఇష్యతే సర్వలక్షణసంయుక్తః సర్వశాస్త్రవిదప్యయమ్

కాబట్టి, తత్వాన్ని తెలిసినవాడే ఇక్కడ ముక్తుడు, విమోచకుడు అని భావించాలి; అన్ని లక్షణాలు ఉన్నా, అన్ని శాస్త్రాలు తెలిసినా, తత్వం తెలియకపోతే ఫలితం లేదు.

సర్వోపాయవిధిజ్ఞో ఽపి తత్త్వహీనస్తు నిష్ఫలః యస్యానుభవపర్యంతా బుద్ధిస్తత్త్వే ప్రవర్తతే

అన్ని మార్గాలు, విధులు తెలిసినవాడైనా, తత్వం లేకపోతే ప్రయోజనం ఉండదు; అనుభవం వరకు whose బుద్ధి తత్వంలో నడుస్తుంది.

తస్యావలోకనాద్యైశ్చ పరానన్దో ఽభిజాయతే తస్మాద్యస్యైవ సంపర్కాత్ప్రబోధానందసంభవః

ఆయన దర్శనం, ఇతర మార్గాల ద్వారా పరమానందం కలుగుతుంది; అందువల్ల, ఆయన సన్నిహితంతో ప్రబోధం, ఆనందం కలుగుతాయి.

గురుం తమేవ వృణుయాన్నాపరం మతిమాన్నరః స శిష్యైర్వినయాచారచతురైరుచితో గురుః

వివేకం ఉన్నవాడు ఆ గురువునే ఎంచుకోవాలి, మరొకరిని కాదు; వినయంతో, మంచి ప్రవర్తనతో ఉన్న శిష్యులకు అలాంటి గురువు తగినవాడు.

యావద్విజ్ఞాయతే తావత్సేవనీయో ముముక్షుభిః జ్ఞాతే తస్మిన్స్థిరా భక్తిర్యావత్తత్త్వం సమాశ్రయేత్

జ్ఞానం లభించేవరకు ముక్తిని కోరేవారు సేవ చేయాలి; జ్ఞానం వచ్చిన తర్వాత, తత్వాన్ని ఆశ్రయించేంత వరకు స్థిరమైన భక్తి ఉండాలి.

న తు తత్త్వం త్యజేజ్జాతు నోపేక్షేత కథంచన యత్రానందః ప్రబోధో వా నాల్పమప్యుపలభ్యతే

తత్వాన్ని ఎప్పుడూ వదిలిపెట్టకూడదు, ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ నిర్లక్ష్యం చేయకూడదు; అక్కడ ఆనందం, ప్రబోధం కొంచెం కూడా లభించనప్పుడు.

వత్సరాదపి శిష్యేణ సో ఽన్యం గురుముపాశ్రయేత్ గురుమన్యం ప్రపన్నే ఽపి నావమన్యేత పౌర్వికమ్ గురోర్భ్రాత్ఃంస్తథా పుత్రాన్బోధకాన్ప్రేరకానపి

ఒక సంవత్సరం అయినా, శిష్యుడు మరొక గురువును ఆశ్రయించవచ్చు; కానీ, కొత్త గురువును ఆశ్రయించిన తర్వాత, పూర్వ గురువును, ఆయన సోదరులను, కుమారులను, బోధకులను, ప్రేరకులను తక్కువగా చూడకూడదు.

తత్రాదావుపసంగమ్య బ్రాహ్మణం వేదపారగమ్ గురుమారాధయేత్ప్రాజ్ఞం శుభగం ప్రియదర్శనమ్

అక్కడ ముందుగా వేదాలు తెలిసిన బ్రాహ్మణుడిని చేరి, జ్ఞానవంతుడైన, మంగళకరుడైన, సుస్వభావుడైన గురువును పూజించాలి.

సర్వాభయప్రదాతారం కరుణాక్రాంతమానసమ్ తోషయేత్తం ప్రయత్నేన మనసా కర్మణా గిరా

అన్ని భయాలను తొలగించేవాడిని, దయతో నిండిన మనసున్నవాడిని, మనసుతో, చేతలతో, మాటలతో శ్రద్ధగా సంతుష్టిపర్చాలి.