శివపురాణమ్

మాంత్రీ క్రియావతీ దీక్షా కుండమండలపూర్వికా మందమందతరోద్దేశాత్కర్తవ్యా గురుణా బహిః

కుండం, మండలం ఏర్పాటు చేసి, మాంత్రిక దిక్షను గురువు బయట, మెల్లగా, క్రమంగా చేయాలి.

శక్తిపాతానుసారేణ శిష్యో ఽనుగ్రహమర్హతి శైవధర్మానుసారస్య తన్మూలత్వాత్సమాసతః

శక్తిపాతం ప్రకారం శిష్యుడు అనుగ్రహానికి అర్హుడు. శైవ ధర్మ ఆచరణ కూడా దానికి ఆధారంగా ఉంటుంది.

యత్ర శక్తిర్న పతితా తత్ర శుద్ధిర్న జాయతే న విద్యా న శివాచారో న ముక్తిర్న చ సిద్ధయః

శక్తి పడని చోట శుద్ధి ఉండదు, జ్ఞానం ఉండదు, శైవ ఆచారం ఉండదు, మోక్షం ఉండదు, సిద్ధులు కూడా ఉండవు.

తస్మాల్లింగాని సంవీక్ష్య శక్తిపాతస్య భూయసః జ్ఞానేన క్రియయా వాథ గురుశ్శిష్యం విశోధయేత్

అందువల్ల శక్తి ప్రభావం ఎక్కువగా కనిపించినప్పుడు, గురువు జ్ఞానం లేదా కార్యం ద్వారా శిష్యుడిని శుద్ధి చేయాలి.

యో ఽన్యథా కురుతే మోహాత్స వినశ్యతి దుర్మతిః తస్మాత్సర్వప్రకారేణ గురుః శిష్యం పరీక్షయేత్

ఎవరైనా మోహంతో వేరే విధంగా ప్రవర్తిస్తే, ఆ మూర్ఖుడు నశించిపోతాడు. అందుకే గురువు అన్ని విధాలా శిష్యుని పరీక్షించాలి.

లక్షణం శక్తిపాతస్య ప్రబోధానందసంభవః సా యస్మాత్పరమా శక్తిః ప్రబోధానందరూపిణీ

శక్తి ప్రభావానికి లక్షణం జ్ఞానం, ఆనందం కలగడం. ఎందుకంటే ఆ పరమ శక్తి జ్ఞానానంద స్వరూపమే.

ఆనందబోధయోర్లింగమంతఃకరణవిక్రియాః యథా స్యాత్కంపరోమాంచస్వరనేత్రాంగవిక్రియాః

జ్ఞానం, ఆనందానికి లక్షణాలు మనస్సులో కలిగే మార్పులు, ఉదాహరణకు కంపించడం, రోమాంచనం, స్వరం, కన్నులు, అవయవాల్లో మార్పులు.

శిష్యోపి లక్షణైరేభిః కుర్యాద్గురుపరీక్షణమ్ తత్సంపర్కైః శివార్చాదౌ సంగతైర్వాథ తద్గతైః

ఈ లక్షణాల ద్వారా శిష్యుడు కూడా గురువును పరీక్షించాలి. శివారాధనలో లేదా గురువుతో సంబంధం ఉన్నవారితో కలిసినప్పుడు ఈ లక్షణాలు కనిపిస్తే చూడాలి.

శిష్యస్తు శిక్షణీయత్వాద్గురోర్గౌరవకారణాత్ తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన గురోర్గౌరవమాచరేత్

శిష్యుడు బోధించబడే వాడు, గురువు గౌరవించదగినవాడు కనుక, శిష్యుడు అన్ని విధాలా గురువును గౌరవించాలి.

యో గురుస్స శివః ప్రోక్తో యః శివః స గురుః స్మృతః గురుర్వా శివ ఏవాథ విద్యాకారేణ సంస్థితః

గురువు శివుడే అని చెప్పబడింది. శివుడు గురువుగా గుర్తించబడతాడు. లేదా శివుడు జ్ఞానరూపంగా ఉంటాడు.

యథా శివస్తథా విద్యా యథా విద్యా తథా గురుః శివవిద్యా గురూణాం చ పూజయా సదృశం ఫలమ్

యథా శివుడు అలా జ్ఞానం, యథా జ్ఞానం అలా గురువు. శివుని, జ్ఞానాన్ని, గురువులను పూజించడానికీ ఫలం ఒకటే.

సర్వదేవాత్మకశ్చాసౌ సర్వమంత్రమయో గురుః తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన యస్యాజ్ఞాం శిరసా వహేత్

అతడు అన్ని దేవతల సారము, గురువు అన్నీ మంత్రాల సమాహారం. అందువల్ల అతని ఆజ్ఞను శిరసా వహించాలి.

శ్రేయో ఽర్థీ యది గుర్వాజ్ఞాం మనసాపి న లంఘయేత్ గుర్వాజ్ఞాపాలకో యస్మాజ్జ్ఞానసంపత్తిమశ్నుతే

శ్రేయస్సు కోరేవాడు గురువు ఆజ్ఞను మనసులో కూడా అతిక్రమించకూడదు. గురువు ఆజ్ఞను పాటించేవాడు జ్ఞాన సంపదను పొందుతాడు.

గచ్ఛంస్తిష్ఠన్స్వపన్భుంజన్నాన్యత్కర్మ సమాచరేత్ సమక్షం యది కుర్వీత సర్వం చానుజ్ఞయా గురోః

నడుస్తూ, నిల్చొని, నిద్రిస్తూ, భోజనం చేస్తూ ఇతర పనులు చేయకూడదు. గురువు సమక్షంలో ఏదైనా చేయాలంటే ఆయన అనుమతితో చేయాలి.

గురోర్గృహే సమక్షం వా న యథేష్టాసనో భవేత్ గురుర్దేవో యతః సాక్షాత్తద్గృహం దేవమన్దిరమ్

గురువు ఇంట్లో లేదా ఆయన సమక్షంలో ఇష్టానుసారం కూర్చోవద్దు. ఎందుకంటే గురువు ప్రత్యక్ష దేవుడు, ఆయన ఇల్లు దేవాలయం.

పాపినాం చ యథా సంగాత్తత్పాపాత్పతితో భవేత్ యథేహ వహ్నిసంపర్కాన్మలం త్యజతి కాంచనమ్

పాపుల సాంగత్యం వల్ల వారి పాపం మనకూ అంటుతుంది. అలాగే, బంగారం అగ్నిని తాకినప్పుడు మలినతను వదిలిపెడుతుంది.

తథైవ గురుసంపర్కాత్పాపం త్యజతి మానవః యథా వహ్నిసమీపస్థో ఘృతకుమ్భో విలీయతే

అదే విధంగా గురువు సాంగత్యంతో మనిషి పాపాన్ని వదిలిపెడతాడు. అగ్నికి దగ్గరగా నెయ్యి కుండ కరిగినట్టు.

తథా పాపం విలీయేత హ్యాచార్యస్య సమీపతః యథా ప్రజ్వలితో వహ్నిః శుష్కమార్ద్రం చ నిర్దహేత్

అలాగే, ఆచార్యుని సమీపంలో పాపం కరిగిపోతుంది. ఎలా అంటే, మండుతున్న అగ్ని పొడిగా, తడిగా ఉన్నవన్నీ కాల్చేసినట్టు.

తథాయమపి సంతుష్టో గురుః పాపం క్షణాద్దహేత్ మనసా కర్మణా వాచా గురోః క్రోధం న కారయేత్

అలాగే గురువు సంతోషిస్తే పాపం క్షణంలో కాలిపోతుంది. మనసుతో, చేతితో, మాటతో గురువుకు కోపం రాకుండా చూడాలి.

తస్య క్రోధేన దహ్యంతే హ్యాయుఃశ్రీజ్ఞానసత్క్రియాః తత్క్రోధకారిణో యే స్యుస్తేషాం యజ్ఞాశ్చ నిష్ఫలాః

గురువు కోపంతో ఆయుష్షు, ఐశ్వర్యం, జ్ఞానం, సత్కార్యాలు నశిస్తాయి. ఆయనకు కోపం తెప్పించేవారి యజ్ఞాలు ఫలించవు.

యమశ్చ నియమాశ్చైవ నాత్ర కార్యా విచారణా గురోర్విరుద్ధం యద్వాక్యం న వదేజ్జాతుచిన్నరః

యమ నియమాలు ఇక్కడ అవసరం లేదు. గురువుకు విరుద్ధంగా ఒక్క మాట కూడా చెప్పకూడదు.

వదేద్యది మహామోహాద్రౌరవం నరకం వ్రజేత్ మనసా కర్మణా వాచా గురుముద్దిశ్య యత్నతః

ఎవరైనా గొప్ప మాయలో పడిపోయి, మనసుతో, చేతలతో, మాటలతో గురువును ఉద్దేశించి అబద్ధంగా మాట్లాడితే, వారు రౌరవ నరకంలో పడతారు.

శ్రేయోర్థీ చేన్నరో ధీమాన్న మిథ్యాచారమాచరేత్ గురోర్హితం ప్రియం కుర్యాదాదిష్టో వా న వా సదా

ఎవరైనా జ్ఞానంతో శ్రేయస్సు కోరితే, వారు అసత్యంగా ప్రవర్తించకూడదు; గురువుకు మేలు చేసే, ఇష్టపడే పనులు ఎప్పుడూ చేయాలి, ఆదేశించినా చేయకపోయినా.

అసమక్షం సమక్షం వా తస్య కార్యం సమాచరేత్ ఇత్థమాచారవాన్భక్తో నిత్యముద్యుక్తమానసః

గురువు ఎదుట ఉన్నా, లేనప్పటికీ, ఆయన పనులను నిబద్ధతతో చేయాలి; ఇలా చేసే భక్తుడు ఎప్పుడూ శ్రద్ధతో ఉండి, మంచి ఆచారాన్ని పాటిస్తాడు.

గురుప్రియకరః శిష్యః శైవధర్మాంస్తతో ఽర్హతి గురుశ్చేద్గుణవాన్ప్రాజ్ఞః పరమానందభాసకః

గురువుకు ఇష్టమైన పనులు చేసే శిష్యుడు శైవ ధర్మానికి అర్హుడవుతాడు; గురువు గుణవంతుడు, జ్ఞానవంతుడు అయితే, ఆయన పరమానందాన్ని చూపిస్తాడు.

తత్త్వవిచ్ఛివసంసక్తో ముక్తిదో న తు చాపరః సంవిత్సంజననం తత్త్వం పరమానందసంభవమ్

తత్వాన్ని తెలిసినవాడు, శివుని మీద ప్రేమ కలిగి ఉన్నవాడు మాత్రమే మోక్షాన్ని ఇస్తాడు, మరొకరు కాదు; చైతన్యాన్ని కలిగించే ఆ తత్వమే పరమానందానికి మూలం.

తత్తత్త్వం విదితం యేన స ఏవానందదర్శకః న పునర్నామమాత్రేణ సంవిదారహితస్తు యః

తత్వాన్ని తెలిసినవాడే ఆనందాన్ని చూపగలడు; పేరుకే ఉన్నవాడు, జ్ఞానం లేనివాడు, కాదు.

అన్యోన్యం తారయేన్నౌకా కిం శిలా తారయేచ్ఛిలామ్ ఏతస్యా నామమాత్రేణ ముక్తిర్వై నామమాత్రికా

ఒక రాయి ఇంకో రాయిని నదికి అవతలకి తీసుకెళ్లగలదా? పడవే దాటి తీసుకెళ్తుంది. అలాగే, పేరుకే మోక్షం కలగదు.

యైః పునర్విదితం తత్త్వం తే ముక్తా మోచయన్త్యపి తత్త్వహీనే కుతో బోధః కుతో హ్యాత్మపరిగ్రహః

తత్వాన్ని తెలిసినవారు ముక్తులు, ఇతరులను కూడా విమోచిస్తారు; తత్వం లేకుండా జ్ఞానం ఎలా కలుగుతుంది? ఆత్మను ఎలా తెలుసుకోగలరు?