శివపురాణమ్

భగవాన్మంత్రమాహాత్మ్యం భవతా కథితం ప్రభో తత్ప్రయోగవిధానం చ సాక్షాచ్ఛ్రుతిసమం యథా

ప్రభూ! మీరు మంత్ర మహిమను, దాని ప్రయోగ విధానాన్ని వేదంతో సమానంగా నేరుగా వివరించారు.

ఇదానీం శ్రోతుమిచ్ఛామి శివసంస్కారముత్తమమ్ మంత్రసంగ్రహణే కించిత్సూచితన్న తు విస్మృతమ్

ఇప్పుడు నేను శివుని ఉత్తమ దిక్ష గురించి వినాలని కోరుకుంటున్నాను. మంత్ర సంగ్రహం గురించి కొంత చెప్పారు, కానీ మరచిపోలేదు.

హన్త తే కథయిష్యామి సర్వపాపవిశోధనమ్ సంస్కారం పరమం పుణ్యం శివేన పతిభాషితమ్

శివుడు స్వయంగా చెప్పిన, అన్ని పాపాలను తొలగించే, అత్యంత పవిత్రమైన దిక్షను నేను నీకు వివరించబోతున్నాను.

సమ్యక్ కృతాధికారః స్యాత్పూజాదిషు నరో యతః సంస్కారః కథ్యతే తేన షడధ్వపరిశోధనమ్

ఈ దిక్ష వల్ల మనిషి పూజ మొదలైన కార్యాలకు పూర్తిగా అర్హుడవుతాడు. అందుకే దీనిని ఆరు మార్గాల శుద్ధి అని అంటారు.

దీయతే యేన విజ్ఞానం క్షీయతే పాశబంధనమ్ తస్మాత్సంస్కార ఏవాయం దీక్షేత్యపి చ కథ్యతే

దీనివల్ల జ్ఞానం కలుగుతుంది, బంధనాలు తొలగిపోతాయి. అందుకే దీనిని దిక్ష లేదా అభిషేకం అని కూడా అంటారు.

శాంభవీ చైవ శాక్తీ చ మాంత్రీ చైవ శివాగమే దీక్షోపదిశ్యతే త్రేధా శివేన పరమాత్మనా

శివాగమాలలో, పరమాత్మ అయిన శివుడు దిక్షను మూడు విధాలుగా ఉపదేశించాడు — శాంభవీ, శాక్తీ, మాంత్రికీ.

గురోరాలోకమాత్రేణ స్పర్శాత్సంభాషణాదపి సద్యస్సంజ్ఞా భవేజ్జంతోః పాశోపక్షయకారిణీ

గురువు దర్శనం వల్ల, స్పర్శ వల్ల లేదా మాటల ద్వారా కూడా, వెంటనే జంతువుకు జ్ఞానం కలిగి, బంధనాలు తొలగిపోతాయి.

సా దీక్షా శాంభవీ ప్రోక్తా సా పునర్భిద్యతే ద్విధా తీవ్రా తీవ్రతరా చేతి పాశో పక్షయభేదతః

దానిని శాంభవీ దిక్ష అంటారు. అది కూడా రెండు రకాలుగా ఉంటుంది — తీవ్రమైనది, అత్యంత తీవ్రమైనది, బంధనాల నాశనం ప్రకారం.

యయా స్యాన్నిర్వృతిః సద్యస్సైవ తీవ్రతరా మతా తీవ్రా తు జీవతోత్యంతం పుంసః పాపవిశోధికా

ద్వారా వెంటనే మోక్షం కలిగితే, అది అత్యంత తీవ్రమైనదిగా భావిస్తారు. తీవ్రమైనదైతే, జీవించగానే పాపాలు పూర్తిగా శుద్ధి అవుతాయి.

శక్తీ జ్ఞానవతీ దీక్షా శిష్యదేహం ప్రవిశ్య తు గురుణా యోగమార్గేణ క్రియతే జ్ఞానచక్షుషా

జ్ఞానంతో కూడిన శాక్తీ దిక్షను గురువు, యోగ మార్గం ద్వారా, జ్ఞాన దృష్టితో శిష్యుని శరీరంలో ప్రవేశించి చేస్తాడు.

మాంత్రీ క్రియావతీ దీక్షా కుండమండలపూర్వికా మందమందతరోద్దేశాత్కర్తవ్యా గురుణా బహిః

కుండం, మండలం ఏర్పాటు చేసి, మాంత్రిక దిక్షను గురువు బయట, మెల్లగా, క్రమంగా చేయాలి.

శక్తిపాతానుసారేణ శిష్యో ఽనుగ్రహమర్హతి శైవధర్మానుసారస్య తన్మూలత్వాత్సమాసతః

శక్తిపాతం ప్రకారం శిష్యుడు అనుగ్రహానికి అర్హుడు. శైవ ధర్మ ఆచరణ కూడా దానికి ఆధారంగా ఉంటుంది.

యత్ర శక్తిర్న పతితా తత్ర శుద్ధిర్న జాయతే న విద్యా న శివాచారో న ముక్తిర్న చ సిద్ధయః

శక్తి పడని చోట శుద్ధి ఉండదు, జ్ఞానం ఉండదు, శైవ ఆచారం ఉండదు, మోక్షం ఉండదు, సిద్ధులు కూడా ఉండవు.

తస్మాల్లింగాని సంవీక్ష్య శక్తిపాతస్య భూయసః జ్ఞానేన క్రియయా వాథ గురుశ్శిష్యం విశోధయేత్

అందువల్ల శక్తి ప్రభావం ఎక్కువగా కనిపించినప్పుడు, గురువు జ్ఞానం లేదా కార్యం ద్వారా శిష్యుడిని శుద్ధి చేయాలి.

యో ఽన్యథా కురుతే మోహాత్స వినశ్యతి దుర్మతిః తస్మాత్సర్వప్రకారేణ గురుః శిష్యం పరీక్షయేత్

ఎవరైనా మోహంతో వేరే విధంగా ప్రవర్తిస్తే, ఆ మూర్ఖుడు నశించిపోతాడు. అందుకే గురువు అన్ని విధాలా శిష్యుని పరీక్షించాలి.

లక్షణం శక్తిపాతస్య ప్రబోధానందసంభవః సా యస్మాత్పరమా శక్తిః ప్రబోధానందరూపిణీ

శక్తి ప్రభావానికి లక్షణం జ్ఞానం, ఆనందం కలగడం. ఎందుకంటే ఆ పరమ శక్తి జ్ఞానానంద స్వరూపమే.

ఆనందబోధయోర్లింగమంతఃకరణవిక్రియాః యథా స్యాత్కంపరోమాంచస్వరనేత్రాంగవిక్రియాః

జ్ఞానం, ఆనందానికి లక్షణాలు మనస్సులో కలిగే మార్పులు, ఉదాహరణకు కంపించడం, రోమాంచనం, స్వరం, కన్నులు, అవయవాల్లో మార్పులు.

శిష్యోపి లక్షణైరేభిః కుర్యాద్గురుపరీక్షణమ్ తత్సంపర్కైః శివార్చాదౌ సంగతైర్వాథ తద్గతైః

ఈ లక్షణాల ద్వారా శిష్యుడు కూడా గురువును పరీక్షించాలి. శివారాధనలో లేదా గురువుతో సంబంధం ఉన్నవారితో కలిసినప్పుడు ఈ లక్షణాలు కనిపిస్తే చూడాలి.

శిష్యస్తు శిక్షణీయత్వాద్గురోర్గౌరవకారణాత్ తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన గురోర్గౌరవమాచరేత్

శిష్యుడు బోధించబడే వాడు, గురువు గౌరవించదగినవాడు కనుక, శిష్యుడు అన్ని విధాలా గురువును గౌరవించాలి.

యో గురుస్స శివః ప్రోక్తో యః శివః స గురుః స్మృతః గురుర్వా శివ ఏవాథ విద్యాకారేణ సంస్థితః

గురువు శివుడే అని చెప్పబడింది. శివుడు గురువుగా గుర్తించబడతాడు. లేదా శివుడు జ్ఞానరూపంగా ఉంటాడు.

యథా శివస్తథా విద్యా యథా విద్యా తథా గురుః శివవిద్యా గురూణాం చ పూజయా సదృశం ఫలమ్

యథా శివుడు అలా జ్ఞానం, యథా జ్ఞానం అలా గురువు. శివుని, జ్ఞానాన్ని, గురువులను పూజించడానికీ ఫలం ఒకటే.

సర్వదేవాత్మకశ్చాసౌ సర్వమంత్రమయో గురుః తస్మాత్సర్వప్రయత్నేన యస్యాజ్ఞాం శిరసా వహేత్

అతడు అన్ని దేవతల సారము, గురువు అన్నీ మంత్రాల సమాహారం. అందువల్ల అతని ఆజ్ఞను శిరసా వహించాలి.

శ్రేయో ఽర్థీ యది గుర్వాజ్ఞాం మనసాపి న లంఘయేత్ గుర్వాజ్ఞాపాలకో యస్మాజ్జ్ఞానసంపత్తిమశ్నుతే

శ్రేయస్సు కోరేవాడు గురువు ఆజ్ఞను మనసులో కూడా అతిక్రమించకూడదు. గురువు ఆజ్ఞను పాటించేవాడు జ్ఞాన సంపదను పొందుతాడు.

గచ్ఛంస్తిష్ఠన్స్వపన్భుంజన్నాన్యత్కర్మ సమాచరేత్ సమక్షం యది కుర్వీత సర్వం చానుజ్ఞయా గురోః

నడుస్తూ, నిల్చొని, నిద్రిస్తూ, భోజనం చేస్తూ ఇతర పనులు చేయకూడదు. గురువు సమక్షంలో ఏదైనా చేయాలంటే ఆయన అనుమతితో చేయాలి.

గురోర్గృహే సమక్షం వా న యథేష్టాసనో భవేత్ గురుర్దేవో యతః సాక్షాత్తద్గృహం దేవమన్దిరమ్

గురువు ఇంట్లో లేదా ఆయన సమక్షంలో ఇష్టానుసారం కూర్చోవద్దు. ఎందుకంటే గురువు ప్రత్యక్ష దేవుడు, ఆయన ఇల్లు దేవాలయం.

పాపినాం చ యథా సంగాత్తత్పాపాత్పతితో భవేత్ యథేహ వహ్నిసంపర్కాన్మలం త్యజతి కాంచనమ్

పాపుల సాంగత్యం వల్ల వారి పాపం మనకూ అంటుతుంది. అలాగే, బంగారం అగ్నిని తాకినప్పుడు మలినతను వదిలిపెడుతుంది.

తథైవ గురుసంపర్కాత్పాపం త్యజతి మానవః యథా వహ్నిసమీపస్థో ఘృతకుమ్భో విలీయతే

అదే విధంగా గురువు సాంగత్యంతో మనిషి పాపాన్ని వదిలిపెడతాడు. అగ్నికి దగ్గరగా నెయ్యి కుండ కరిగినట్టు.

తథా పాపం విలీయేత హ్యాచార్యస్య సమీపతః యథా ప్రజ్వలితో వహ్నిః శుష్కమార్ద్రం చ నిర్దహేత్

అలాగే, ఆచార్యుని సమీపంలో పాపం కరిగిపోతుంది. ఎలా అంటే, మండుతున్న అగ్ని పొడిగా, తడిగా ఉన్నవన్నీ కాల్చేసినట్టు.

తథాయమపి సంతుష్టో గురుః పాపం క్షణాద్దహేత్ మనసా కర్మణా వాచా గురోః క్రోధం న కారయేత్

అలాగే గురువు సంతోషిస్తే పాపం క్షణంలో కాలిపోతుంది. మనసుతో, చేతితో, మాటతో గురువుకు కోపం రాకుండా చూడాలి.