శివపురాణమ్

అన్యేషాం చ ప్రసక్తానాం మన్త్రం న విముఖో జపేత్ ఉష్ణీషీ కుంచుకీ నమ్రో ముక్తకేశో గలావృతః

ఇతరులు ఉన్నప్పుడు మనసులో విరక్తితో మంత్రాన్ని జపించకూడదు. తలపాగా, పై వస్త్రం, వంగిన తల, విడువబడిన జుట్టు, మెడ కప్పుకున్నట్టుగా ఉండకూడదు.

అపవిత్రకరో ఽశుద్ధో విలపన్న జపేత్క్వచిత్ క్రోధం మదం క్షుతం త్రీణి నిష్ఠీవనవిజృంభణే

అపవిత్రమైన చేతులతో, శుద్ధి లేకుండా, విలాపిస్తూ ఎప్పుడూ జపించకూడదు. కోపంలో, మద్యంలో, తుమ్ముతున్నప్పుడు, ఉమ్ముతున్నప్పుడు, ఆవలించేటప్పుడు కూడా చేయకూడదు.

దర్శనం చ శ్వనీచానాం వర్జయేజ్జపకర్మణి ఆచమేత్సంభవే తేషాం స్మరేద్వా మాం త్వయా సహ

జపం చేసే సమయంలో కుక్కలు, పతితులను చూడకూడదు. వారు తగిలితే ఆచమనం చేయాలి లేదా నన్ను నీతో కలిసి స్మరించాలి.

జ్యోతీంషి చ ప్రపశ్యేద్వా కుర్యాద్వా ప్రాణసంయమమ్ అనాసనః శయానే వా గచ్ఛన్నుత్థిత ఏవ వా

దీపాలను చూడవచ్చు లేదా శ్వాస నియంత్రణ చేయవచ్చు. కూర్చుని, పడుకుని, నడుచుకుంటూ, లేచి ఉన్నప్పటికీ చేయవచ్చు.

రథ్యాయామశివే స్థానే న జపేత్తిమిరాన్తరే ప్రసార్య న జపేత్పాదౌ కుక్కుటాసన ఏవ వా

వీధిలో, అపవిత్రమైన చోట, చీకటిలో జపించకూడదు. కాళ్లు చాచి లేదా కోడి ఆసనంలో కూడా చేయకూడదు.

యానశయ్యాధిరూఢో వా చింతావ్యాకులితో ఽథ వా శక్తశ్చేత్సర్వమేవైతదశక్తః శక్తితో జపేత్

వాహనంలో, మంచంపై, ఆందోళనతో ఉన్నా—శక్తి ఉంటే అన్నీ విధాలా చేయాలి. శక్తి లేకపోతే ఎంతవరకు సాధ్యమో అంతవరకు జపించాలి.

కిమత్ర బహునోక్తేన సమాసేన వచః శృణు సదాచారో జపఞ్ఛుద్ధం ధ్యాయన్భద్రం సమశ్నుతే

ఇంకా ఎక్కువగా చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు. సంక్షిప్తంగా విను—శుభ్రతతో, మంచి ఆచారంతో, ధ్యానం చేస్తూ జపం చేసినవాడు మంగళాన్ని పొందుతాడు.

ఆచారః పరమో ధర్మ ఆచారః పరమం ధనం ఆచారః పరమా విద్యా ఆచారః పరమా గతిః

ఆచారం అనేది అత్యున్నతమైన ధర్మం, ఆచారం గొప్ప సంపద, ఆచారం మించిన విద్య లేదు, ఆచారం మించిన మార్గం లేదు.

ఆచారహీనః పురుషో లోకే భవతి నిందితః పరత్ర చ సుఖీ న స్యాత్తస్మాదాచారవాన్భవేత్

యవనికలేని మనిషి ఈ లోకంలో అపహాస్యం అవుతాడు, పరలోకంలో సుఖం పొందడు. అందుకే మంచి ఆచారం కలిగి ఉండాలి.

యస్య యద్విహితం కర్మ వేదే శాస్త్రే చ వైదికైః తస్య తేన సమాచారః సదాచారో న చేతరః

వేదాలు, శాస్త్రాలు చెప్పిన విధంగా ఎవరికైతే ఏ పని చేయమని చెప్పారో, అదే అతనికి మంచి ఆచారం. వేరే విధంగా కాదు.

సద్భిరాచరితత్వాచ్చ సదాచారః స ఉచ్యతే సదాచారస్య తస్యాహురాస్తిక్యం మూలకారణమ్

మంచి వారు పాటించినదే సదాచారం అని అంటారు. సదాచారానికి మూల కారణం నమ్మకం అని చెప్పబడింది.

ఆస్తికశ్చేత్ప్రమాదాద్యైః సదాచారాదవిచ్యుతః న దుష్యతి నరో నిత్యం తస్మాదాస్తికతాం వ్రజేత్

ఎవరైనా నమ్మకంతో ఉండి, అశ్రద్ధ వల్ల సదాచారాన్ని విడిచిపెట్టకపోతే, వారు ఎప్పుడూ చెడిపోరు. అందుకే నమ్మకం కలిగి ఉండాలి.

యథేహాస్తి సుఖం దుఃఖం సుకృతైర్దుష్కృతైరపి తథా పరత్ర చాస్తీతి మతిరాస్తిక్యముచ్యతే

ఈ లోకంలో మంచి చెడు పనుల వల్ల సుఖదుఃఖాలు ఉన్నట్లే, పరలోకంలో కూడా ఉంటాయని నమ్మే భావనే నమ్మకం అంటారు.

రహస్యమన్యద్వక్ష్యామి గోపనీయమిదం ప్రియే న వాచ్యం యస్య కస్యాపి నాస్తికస్యాథ వా పశోః

ప్రియమైనవాడా! ఇంకొక రహస్యాన్ని చెబుతాను. దీన్ని గోప్యంగా ఉంచాలి, ఎవరికీ చెప్పకూడదు. నమ్మకం లేనివారికీ, జంతువులకూ చెప్పకూడదు.

సదాచారవిహీనస్య పతితస్యాన్త్యజస్య చ పఞ్చాక్షరాత్పరం నాస్తి పరిత్రాణం కలౌ యుగే

సదాచారం లేనివారికైనా, పతితుడైనా, అతి తక్కువ కులానికి చెందినవాడైనా, కలియుగంలో ఐదు అక్షరాల మంత్రం తప్ప రక్షణ లేదు.

గచ్ఛతస్తిష్ఠతో వాపి స్వేచ్ఛయా కర్మ కుర్వతః అశుచేర్వా శుచేర్వాపి మన్త్రో ఽయన్న చ నిష్ఫలః

నడుస్తూ, నిల్చొని, లేదా తన ఇష్టానుసారం పనులు చేస్తూ, అపవిత్రుడైనా, పవిత్రుడైనా, ఈ మంత్రం ఎప్పుడూ వ్యర్థం కాదు.

అనాచారవతాం పుంసామవిశుద్ధషడధ్వనామ్ అనాదిష్టో ఽపి గురుణా మన్త్రో ఽయం న చ నిష్ఫలః

సదాచారం లేని వారికి, ఆరు మార్గాలు అపవిత్రమైనవారికీ, గురువు చెప్పకపోయినా కూడా, ఈ మంత్రం ఎప్పుడూ వ్యర్థం కాదు.

అన్త్యజస్యాపి మూర్ఖస్య మూఢస్య పతితస్య చ నిర్మర్యాదస్య నీచస్య మంత్రో ఽయం న చ నిష్ఫలః

అతి తక్కువ కులమైనవాడైనా, మూర్ఖుడైనా, మూర్ఖుడైనా, పతితుడైనా, నియమాలు లేనివాడైనా, నీచుడైనా, ఈ మంత్రం ఎప్పుడూ వ్యర్థం కాదు.

సర్వావస్థాం గతస్యాపి మయి భక్తిమతః పరమ్ సిధ్యత్యేవ న సందేహో నాపరస్య తు కస్యచిత్

ఎవరైనా ఎలాంటి స్థితిలో ఉన్నా, నాకు పరమ భక్తి ఉంటే, ఎటువంటి సందేహం లేకుండా ఫలితం కలుగుతుంది. కానీ ఇతరులకు కాదు.

న లగ్నతిథినక్షత్రవారయోగాదయః ప్రియే అస్యాత్యంతమవేక్ష్యాః స్యుర్నైష సప్తస్సదోదితః

ప్రియమైనవాడా! శుభ సమయాలు, తిథులు, నక్షత్రాలు, వారాలు, యోగాలు ఇవేవీ ఈ మంత్రానికి అవసరం కాదు. ఏ విధమైన నియమాలు లేవు.

న కదాచిన్న కస్యాపి రిపురేష మహామనుః సుసిద్ధో వాపి సిద్ధో వా సాధ్యో వాపి భవిష్యతి

ఈ మహామంత్రం ఎప్పుడూ, ఎవరికీ, ఎలాంటి శత్రువుగా ఉండదు. పూర్తిగా సిద్ధమైనా, సిద్ధమవుతున్నా, సిద్ధించాల్సినదైనా, ఎప్పుడూ అలాగే ఉంటుంది.

సిద్ధేన గురుణాదిష్టస్సుసిద్ధ ఇతి కథ్యతే అసిద్ధేనాపి వా దత్తస్సిద్ధసాధ్యస్తు కేవలః

పూర్తిగా సిద్ధమైన గురువు చెప్పినప్పుడు, దాన్ని సుసిద్ధం అంటారు. సిద్ధం కాని గురువు ఇచ్చినా, అది కేవలం సిద్ధించాల్సింది మాత్రమే.

అసాధితస్సాధితో వా సిధ్యత్వేన న సంశయః శ్రద్ధాతిశయయుక్తస్య మయి మంత్రే తథా గురౌ

సిద్ధమైనా, సిద్ధం కానప్పటికీ, నాకు, మంత్రానికి, గురువుకు పరమ నమ్మకం ఉన్నవారికి ఎటువంటి సందేహం లేకుండా ఫలితం కలుగుతుంది.

ఆశ్రమేత్పరమాం విద్యాం సాక్షాత్పఞ్చాక్షరీం బుధః

బుద్ధిమంతుడు ఆశ్రమంలోనే పరమ విద్య అయిన ఐదు అక్షరాల మంత్రాన్ని నేరుగా తెలుసుకోవాలి.

మంత్రాన్తరేషు సిద్ధేషు మంత్ర ఏష న సిధ్యతి సిద్ధే త్వస్మిన్మహామంత్రే తే చ సిద్ధా భవంత్యుత

ఇతర మంత్రాలు సిద్ధమైనా, ఈ మంత్రం సిద్ధించదు. కానీ ఈ మహామంత్రం సిద్ధమైతే, అవన్నీ కూడా సిద్ధమవుతాయి.

యథా దేవేష్వలబ్ధో ఽస్మి లబ్ధేష్వపి మహేశ్వరి మయి లబ్ధే తు తే లబ్ధా మంత్రేష్వేషు సమో విధిః

ఓ మహేశ్వరి! దేవతల్లో నేను అందుబాటులో లేను. ఎవరికైనా నేను లభించినపుడు, నీకు కూడా లభించినట్టే. ఈ మంత్రాల్లో కూడా ఇదే నియమం.

యే దోషాస్సర్వమంత్రాణాం న తే ఽస్మిన్సంభవంత్యపి అస్య మంత్రస్య జాత్యాదీననపేక్ష్య ప్రవర్తనాత్

ఇతర అన్ని మంత్రాల్లో ఉన్న లోపాలు, ఈ మంత్రంలో ఉండవు. ఎందుకంటే, ఈ మంత్రాన్ని జాతి మొదలైన పరిమితులు లేకుండా ఆచరించవచ్చు.

తథాపి నైవ క్షుద్రేషు ఫలేషు ప్రతి యోగిషు సహసా వినియుంజీత తస్మాదేష మహాబలః

అయినా, తక్కువ లేదా లఘు ఫలితాల కోసం యోగులు దీన్ని తొందరగా ఉపయోగించకూడదు. అందుకే ఈ మంత్రానికి గొప్ప శక్తి ఉంది.

ఏవం సాక్షాన్మహాదేవ్యై మహాదేవేన శూలినా హితా య జగతాముక్తః పఞ్చాక్షరవిధిర్యథా

ఇలా, పంచాక్షరి మంత్ర విధానాన్ని మహాదేవుడు, త్రిశూలధారి, మహాదేవికి నేరుగా, లోకాలకు మేలు కోసం వివరించాడు.