శివపురాణమ్

ఏవం సంపూజ్య విధివద్యథాశక్తిత్వవంచయన్ ఆదదీత గురోర్మంత్రం జ్ఞానం చైవ క్రమేణ తు

ఇలా, యథాశక్తిగా, మోసంలేకుండా విధిగా పూజించి, గురువునుంచి మంత్రాన్ని, జ్ఞానాన్ని క్రమంగా స్వీకరించాలి.

ఏవం తుష్టో గురుః శిష్యం పూజకం వత్సరోషితమ్ శుశ్రూషుమనహంకారం స్నాతం శుచిముపోషితమ్

ఇలా గురువు సంతుష్టుడైతే, సేవ చేసే, అహంకారం లేని, పరిశుద్ధమైన, స్నానం చేసిన, నియమాన్ని పాటించే శిష్యునికి

స్నాపయిత్వా విశుద్ధ్యర్థం పూర్ణకుంభఘృతేన వై జలేన మన్త్రశుద్ధేన పుణ్యద్రవ్యయుతేన చ

పూర్తిగా నెయ్యితో, మంత్రపుటజలంతో, పవిత్ర పదార్థాలతో శుద్ధికోసం స్నానం చేయించాలి.

అలంకృత్య సువేషం చ గంధస్రగ్వస్త్రభూషణైః పుణ్యాహం వాచయిత్వా చ బ్రాహ్మణానభిపూజ్య చ

అతన్ని మంచి వస్త్రాలతో, గంధం, పుష్పమాలలు, అలంకారాలతో అలంకరించి, మంగళశ్లోకాలు చదివించి, బ్రాహ్మణులను సత్కరించాలి.

సముద్రతీరే నద్యాం చ గోష్ఠే దేవాలయే ఽపి వా శుచౌ దేశే గృహే వాపి కాలే సిద్ధికరే తిథౌ

సముద్రతీరంలో, నది ఒడ్డులో, గోశాలలో, దేవాలయంలో, లేక పరిశుద్ధ ప్రదేశంలో, లేదా ఇంట్లోనైనా, శుభమైన సమయాన, విజయాన్ని కలిగించే తిథిలో

నక్షత్రే శుభయోగే చ సర్వదోషవివర్జితే అనుగృహ్య తతో దద్యాజ్జ్ఞానం మమ యథావిధి

శుభమైన నక్షత్రంలో, మంగళకరమైన యోగంలో, ఎలాంటి దోషం లేకుండా, అప్పుడు గురువు యథావిధిగా జ్ఞానాన్ని ఇవ్వాలి.

స్వరేణోచ్చారయేత్సమ్యగేకాంతే ఽతిప్రసన్నధీః ఉచ్చార్యోచ్చారయిత్వా తమావయోర్మంత్రముత్తమమ్

స్వచ్ఛమైన స్వరంతో, ఒంటరిగా, ఎంతో సంతోషంగా మనసుతో, ఆ పరమ మంత్రాన్ని తానే ఉచ్చరించి, శిష్యునితో కూడా ఉచ్చరింపజేయాలి.

శివం చాస్తు శుభం చాస్తు శోభనో ఽస్తు ప్రియో ఽస్త్వితి ఏవం దద్యాద్గురుర్మంత్రమాజ్ఞాం చైవ తతః పరమ్

శుభం కలగాలి, మంగళం కలగాలి, అందం కలగాలి, ప్రీతి కలగాలి అని ఆశీర్వదిస్తూ, గురువు మంత్రాన్ని, ఆజ్ఞను ఇస్తాడు.

ఏవం లబ్ధ్వా గురోర్మంత్రమాజ్ఞాం చైవ సమాహితః సంకల్ప్య చ జపేన్నిత్యం పురశ్చరణపూర్వకమ్

ఇలా గురువు దగ్గర నుంచి మంత్రం, ఆజ్ఞను పొంది, ఏకాగ్రతతో, సంకల్పం చేసి, ముందుగా విధిగా పూజలు చేసి, ప్రతిరోజూ జపించాలి.

యావజ్జీవం జపేన్నిత్యమష్టోత్తరసహస్రకమ్ అనన్యస్తత్పరో భూత్వా స యాతి పరమాం గతిమ్

ప్రతి రోజు, జీవితాంతం, వెయ్యి ఎనిమిది సార్లు మంత్రాన్ని జపిస్తూ, మరొకదానిలో మనసు పెట్టకుండా నిబద్ధుడై ఉంటే, అతడు పరమ గమ్యాన్ని పొందుతాడు.

జపేదక్షరలక్షం వై చతుర్గుణితమాదరాత్ నక్తాశీ సంయమీ యస్స పౌరశ్చరణికః స్మృతః

ఒక లక్ష అక్షరాలు, దాని నాలుగు రెట్లు భక్తితో జపించాలి; రాత్రిపూట మాత్రమే భోజనం చేసే, నియమంగా ఉండేవాడు పురశ్చరణ కర్తగా పిలవబడతాడు.

యః పురశ్చరణం కృత్వా నిత్యజాపీ భవేత్పునః తస్య నాస్తి సమో లోకే స సిద్ధః సిద్ధదో భవేత్

ఎవరైనా ముందు నియమాలు పాటించి, ప్రతిరోజూ జపం చేస్తూ ఉంటే, ఈ లోకంలో అతనికి సమానుడు ఎవరూ ఉండరు. అతడు సంపూర్ణ సిద్ధి పొందుతాడు, ఇతరులకు కూడా సిద్ధి ప్రసాదించగలడు.

స్నానం కృత్వా శుచౌ దేశే బద్ధ్వా రుచిరమానసమ్ త్వయా మాం హృది సంచింత్య సంచింత్య స్వగురుం తతః

స్నానం చేసి, పరిశుద్ధమైన స్థలంలో, మనసు ప్రశాంతంగా ఉంచుకుని, నీవు నా రూపాన్ని హృదయంలో ధ్యానించాలి. ఆ తరువాత నీ గురువుని కూడా అంతే విధంగా మనసులో ఆలోచించాలి.

ఉదఙ్ముఖః ప్రాఙ్ముఖో వా మౌనీ చైకాగ్రమానసః విశోధ్య పఞ్చతత్త్వాని దహనప్లావనాదిభిః

ఉత్తర దిక్కు లేదా తూర్పు దిక్కు చూసేలా కూర్చుని, మౌనంగా, మనస్సు ఏకాగ్రతతో, అగ్ని, నీరు మొదలైన వాటితో ఐదు భూతాలను పవిత్రం చేసుకోవాలి.

మన్త్రన్యాసాదికం కృత్వా సఫలీకృతవిగ్రహః ఆవయోర్విగ్రహౌ ధ్యాయన్ప్రాణాపానౌ నియమ్య చ

మంత్రన్యాసం మొదలైన క్రియలు చేసి, శరీరాన్ని పవిత్రంగా మార్చుకుని, మనిద్దరి రూపాలను ధ్యానిస్తూ, శ్వాసను లోపలికి బయటికి నియంత్రించాలి.

విద్యాస్థానం స్వకం రూపమృషిఞ్ఛన్దో ఽధిదైవతమ్ బీజం శక్తిం తథా వాక్యం స్మృత్వా పఞ్చాక్షరీం జపేత్

మంత్రస్థానం, దాని స్వరూపం, ఋషి, ఛందస్సు, అధిదేవత, బీజాక్షరం, శక్తి, వాక్యం ఇవన్నీ గుర్తు చేసుకుని, ఆ తర్వాత పంచాక్షరీ మంత్రాన్ని జపించాలి.

ఉత్తమం మానసం జాప్యముపాంశుం చైవమధ్యమమ్ అధమం వాచికం ప్రాహురాగమార్థవిశారదాః

మనసులో జపించేది అతి ఉత్తమం, నోరు కదిలించకుండా మెల్లగా జపించేది మధ్యమం, స్పష్టంగా పలికేది కనిష్ఠమని శాస్త్రార్థాన్ని తెలిసినవారు చెబుతారు.

ఉత్తమం రుద్రదైవత్యం మధ్యమం విష్ణుదైవతమ్ అధమం బ్రహ్మదైవత్యమిత్యాహురనుపూర్వశః

ఉత్తమ జపానికి రుద్రుడు అధిదేవత, మధ్యమానికి విష్ణువు, కనిష్ఠానికి బ్రహ్మ అధిదేవత అని క్రమంగా చెబుతారు.

యదుచ్చనీచస్వరితైఃస్పష్టాస్పష్టపదాక్షరైః మంత్రముచ్చారయేద్వాచా వాచికో ఽయం జపస్స్మృతః

ఎక్కువ తక్కువ స్వరాలతో, స్పష్టంగా లేదా అస్పష్టంగా పదాలు, అక్షరాలు పలికితే, దానిని వాచిక జపం అంటారు.

జిహ్వామాత్రపరిస్పందాదీషదుచ్చారితో ఽపి వా అపరైరశ్రుతః కించిచ్ఛ్రుతో వోపాంశురుచ్యతే

నోరు కదిలించకుండా, నాలుక కదలికతో, ఇతరులు వినకుండా లేదా కాస్త వినిపించేలా మెల్లగా జపిస్తే, దానిని ఉపాంశు జపం అంటారు.

ధియా యదక్షరశ్రేణ్యా వర్ణాద్వర్ణం పదాత్పదమ్ శబ్దార్థచింతనం భూయః కథ్యతే మానసో జపః

మనస్సులో అక్షరం తర్వాత అక్షరం, పదం తర్వాత పదం, వాటి అర్థాన్ని ఆలోచిస్తూ జపిస్తే, దానిని మానస జపం అంటారు.

వాచికస్త్వేక ఏవ స్యాదుపాంశుః శతముచ్యతే సాహస్రం మానసః ప్రోక్తః సగర్భస్తు శతాధికః

వాచిక జపం ఒక్కటి, ఉపాంశు జపం వంద, మానస జపం వెయ్యి, గర్భ జపం వంద ఎక్కువగా ఫలిస్తుంది.

ప్రాణాయామసమాయుక్తస్సగర్భో జప ఉచ్యతే ఆద్యంతయోరగర్భో ఽపి ప్రాణాయామః ప్రశస్యతే

శ్వాస నియంత్రణతో చేసే జపాన్ని గర్భ జపం అంటారు. మొదట, చివర గర్భం లేకపోయినా, శ్వాస నియంత్రణతో చేసే జపాన్ని మెచ్చుతారు.

చత్వారింశత్సమావృత్తీః ప్రాణానాయమ్య సంస్మరేత్ మంత్రం మంత్రార్థవిద్ధీమానశక్తః శక్తితో జపేత్

నలభై సార్లు శ్వాసను ఆపి, మంత్రాన్ని స్మరించాలి. మంత్రార్థాన్ని తెలిసినవారు, తమ శక్తికి తగినట్లుగా జపం చేయాలి.

పఞ్చకం త్రికమేకం వా ప్రాణాయామం సమాచరేత్ అగర్భం వా సగర్భం వా సగర్భస్తత్ర శస్యతే

ఒక్కసారి, మూడుసార్లు లేదా ఐదుసార్లు శ్వాస నియంత్రణ చేయాలి. గర్భం ఉన్నా లేకున్నా, వాటిలో గర్భ జపమే ఉత్తమం.

సగర్భాదపి సాహస్రం సధ్యానో జప ఉచ్యతే ఏషు పఞ్చవిధేష్వేకః కర్తవ్యః శక్తితో జపః

గర్భ జపం వెయ్యిసార్లు చేసినా, అది సిద్ధమైనదిగా పరిగణిస్తారు. ఈ ఐదు విధానాల్లో, ఎవరి శక్తికి తగినట్లు వారు జపం చేయాలి.

అఙ్గుల్యా జపసంఖ్యానమేకమేవముదాహృతమ్ రేఖయాష్టగుణం విద్యాత్పుత్రజీవైర్దశాధికమ్

వేలికొనెళ్లతో లెక్కిస్తే ఒకటి, చేతి గీతలతో ఎనిమిది రెట్లు, పుత్రజీవ బీజాలతో పది రెట్లు ఎక్కువగా ఫలితం కలుగుతుంది.

శతం స్యాచ్ఛంఖమణిభిః ప్రవాలైస్తు సహస్రకమ్ స్ఫటికైర్దశసాహస్రం మౌక్తికైర్లక్షముచ్యతే

శంఖం, రత్నాలతో వంద, పగడాలతో వెయ్యి, స్ఫటికంతో పది వేలు, ముత్యాలతో లక్ష ఫలితం కలుగుతుంది.

పద్మాక్షైర్దశలక్షన్తు సౌవర్ణైః కోటిరుచ్యతే కుశగ్రంథ్యా చ రుద్రాక్షైరనంతగుణితం భవేత్

తామర గింజలతో పది లక్షలు, బంగారు మణులతో కోటి, కుశగ్రాస్ ముడులు లేదా రుద్రాక్షలతో లెక్కలేనంత ఫలితం లభిస్తుంది.