శివపురాణమ్

మయ్యాసక్తేన మనసా యత్కృతం మమ సున్దరి మత్ప్రియం చ శివం చైవ క్రమేణాప్యక్రమేణ వా

నా మీద మనస్సు పెట్టి ఏది చేసినా, ఓ సుందరీ, అది నాకు ఇష్టమైనదైతే, శుభమైతే, క్రమంగా చేసినా లేక క్రమం లేకుండా చేసినా, అది స్వీకరించబడుతుంది.

తథాపి మమ భక్తా యే నాత్యంతవివశాః పునః తేషాం సర్వేషు శాస్త్రేషు మయేవ నియమః కృతః

అయినా, నా భక్తులు పూర్తిగా బలహీనులు కానప్పుడు, వారికోసం అన్ని శాస్త్రాల్లో నేను నియమాలు ఏర్పాటుచేశాను.

తత్రాదౌ సంప్రవక్ష్యామి మన్త్రసంగ్రహణం శుభమ్ యం వినా నిష్ఫలం జాప్యం యేన వా సఫలం భవేత్

ఇప్పుడు ముందుగా మంత్రసంగ్రహాన్ని వివరించబోతున్నాను. అది లేకపోతే జపం ఫలించదు, అది ఉంటే ఫలిస్తుంది.

ఆజ్ఞాహీనం క్రియాహీనం శ్రద్ధాహీనం వరాననే ఆజ్ఞార్థం దక్షిణాహీనం సదా జప్తం చ నిష్ఫలమ్

ఓ మంగళమయినీ, ఆజ్ఞ లేకుండా, సరిగా చేయక, విశ్వాసం లేకుండా, ఉద్దేశ్యం లేకుండా, దక్షిణా ఇవ్వకుండా, ఎప్పుడూ మంత్రజపం చేసినా — అలాంటి జపానికి ఫలితం ఉండదు.

ఆజ్ఞాసిద్ధం క్రియాసిద్ధం శ్రద్ధాసిద్ధం మమాత్మకమ్ ఏవం చేద్దక్షిణాయుక్తం మంత్రసిద్ధిర్మహత్ఫలమ్

కాని, ఆజ్ఞతో, సరిగా చేయబడితే, విశ్వాసంతో, దక్షిణా కలిపి చేస్తే, ఆ మంత్రజపం విజయాన్ని ఇస్తుంది, గొప్ప ఫలితాన్ని అందిస్తుంది.

ఉపగమ్య గురుం విప్రమాచార్యం తత్త్వవేదినమ్ జాపితం సద్గుణోపేతం ధ్యానయోగపరాయణమ్

తత్వాన్ని తెలిసిన గురువును, పండితుడిని, మంచి లక్షణాలు ఉన్నవాడిని, ధ్యానయోగానికి నిబద్ధుడైనవాడిని చేరి, అతని దగ్గర మంత్రాన్ని జపించాలి.

తోషయేత్తం ప్రయత్నేన భావశుద్ధిసమన్వితః వాచా చ మనసా చైవ కాయేన ద్రవిణేన చ

మనసుతో, మాటతో, శరీరంతో, ధనంతో — శుద్ధమైన భావంతో, ఎంత సాధ్యమో అంతగా గురువును సంతుష్టిపర్చాలి.

ఆచార్యం పూజయేద్విప్రః సర్వదాతిప్రయత్నతః హస్త్యశ్వరథరత్నాని క్షేత్రాణి చ గృహాణి చ

బ్రాహ్మణుడు గురువును ఎప్పుడూ అత్యంత శ్రద్ధతో పూజించాలి; ఏనుగులు, కుదిరితే గుర్రాలు, రథాలు, రత్నాలు, భూములు, ఇళ్ళు లాంటివి సమర్పించాలి.

భూషణాని చ వాసాంసి ధాన్యాని చ ధనాని చ ఏతాని గురవే దద్యాద్భక్త్యా చ విభవే సతి

భూషణాలు, వస్త్రాలు, ధాన్యాలు, ధనం — ఇవన్నీ కూడా శక్తి ఉన్నప్పుడు భక్తితో గురువుకు ఇవ్వాలి.

విత్తశాఠ్యం న కుర్వీత యదీచ్ఛేత్సిద్ధిమాత్మనః పశ్చాన్నివేద్య స్వాత్మానం గురవే సపరిచ్ఛదమ్

తనకు విజయాన్ని కోరేవాడు ధనంలో కంజుషీ చేయకూడదు; తర్వాత తనను తాను, తన సొత్తుతో సహా గురువుకు అర్పించాలి.

ఏవం సంపూజ్య విధివద్యథాశక్తిత్వవంచయన్ ఆదదీత గురోర్మంత్రం జ్ఞానం చైవ క్రమేణ తు

ఇలా, యథాశక్తిగా, మోసంలేకుండా విధిగా పూజించి, గురువునుంచి మంత్రాన్ని, జ్ఞానాన్ని క్రమంగా స్వీకరించాలి.

ఏవం తుష్టో గురుః శిష్యం పూజకం వత్సరోషితమ్ శుశ్రూషుమనహంకారం స్నాతం శుచిముపోషితమ్

ఇలా గురువు సంతుష్టుడైతే, సేవ చేసే, అహంకారం లేని, పరిశుద్ధమైన, స్నానం చేసిన, నియమాన్ని పాటించే శిష్యునికి

స్నాపయిత్వా విశుద్ధ్యర్థం పూర్ణకుంభఘృతేన వై జలేన మన్త్రశుద్ధేన పుణ్యద్రవ్యయుతేన చ

పూర్తిగా నెయ్యితో, మంత్రపుటజలంతో, పవిత్ర పదార్థాలతో శుద్ధికోసం స్నానం చేయించాలి.

అలంకృత్య సువేషం చ గంధస్రగ్వస్త్రభూషణైః పుణ్యాహం వాచయిత్వా చ బ్రాహ్మణానభిపూజ్య చ

అతన్ని మంచి వస్త్రాలతో, గంధం, పుష్పమాలలు, అలంకారాలతో అలంకరించి, మంగళశ్లోకాలు చదివించి, బ్రాహ్మణులను సత్కరించాలి.

సముద్రతీరే నద్యాం చ గోష్ఠే దేవాలయే ఽపి వా శుచౌ దేశే గృహే వాపి కాలే సిద్ధికరే తిథౌ

సముద్రతీరంలో, నది ఒడ్డులో, గోశాలలో, దేవాలయంలో, లేక పరిశుద్ధ ప్రదేశంలో, లేదా ఇంట్లోనైనా, శుభమైన సమయాన, విజయాన్ని కలిగించే తిథిలో

నక్షత్రే శుభయోగే చ సర్వదోషవివర్జితే అనుగృహ్య తతో దద్యాజ్జ్ఞానం మమ యథావిధి

శుభమైన నక్షత్రంలో, మంగళకరమైన యోగంలో, ఎలాంటి దోషం లేకుండా, అప్పుడు గురువు యథావిధిగా జ్ఞానాన్ని ఇవ్వాలి.

స్వరేణోచ్చారయేత్సమ్యగేకాంతే ఽతిప్రసన్నధీః ఉచ్చార్యోచ్చారయిత్వా తమావయోర్మంత్రముత్తమమ్

స్వచ్ఛమైన స్వరంతో, ఒంటరిగా, ఎంతో సంతోషంగా మనసుతో, ఆ పరమ మంత్రాన్ని తానే ఉచ్చరించి, శిష్యునితో కూడా ఉచ్చరింపజేయాలి.

శివం చాస్తు శుభం చాస్తు శోభనో ఽస్తు ప్రియో ఽస్త్వితి ఏవం దద్యాద్గురుర్మంత్రమాజ్ఞాం చైవ తతః పరమ్

శుభం కలగాలి, మంగళం కలగాలి, అందం కలగాలి, ప్రీతి కలగాలి అని ఆశీర్వదిస్తూ, గురువు మంత్రాన్ని, ఆజ్ఞను ఇస్తాడు.

ఏవం లబ్ధ్వా గురోర్మంత్రమాజ్ఞాం చైవ సమాహితః సంకల్ప్య చ జపేన్నిత్యం పురశ్చరణపూర్వకమ్

ఇలా గురువు దగ్గర నుంచి మంత్రం, ఆజ్ఞను పొంది, ఏకాగ్రతతో, సంకల్పం చేసి, ముందుగా విధిగా పూజలు చేసి, ప్రతిరోజూ జపించాలి.

యావజ్జీవం జపేన్నిత్యమష్టోత్తరసహస్రకమ్ అనన్యస్తత్పరో భూత్వా స యాతి పరమాం గతిమ్

ప్రతి రోజు, జీవితాంతం, వెయ్యి ఎనిమిది సార్లు మంత్రాన్ని జపిస్తూ, మరొకదానిలో మనసు పెట్టకుండా నిబద్ధుడై ఉంటే, అతడు పరమ గమ్యాన్ని పొందుతాడు.

జపేదక్షరలక్షం వై చతుర్గుణితమాదరాత్ నక్తాశీ సంయమీ యస్స పౌరశ్చరణికః స్మృతః

ఒక లక్ష అక్షరాలు, దాని నాలుగు రెట్లు భక్తితో జపించాలి; రాత్రిపూట మాత్రమే భోజనం చేసే, నియమంగా ఉండేవాడు పురశ్చరణ కర్తగా పిలవబడతాడు.

యః పురశ్చరణం కృత్వా నిత్యజాపీ భవేత్పునః తస్య నాస్తి సమో లోకే స సిద్ధః సిద్ధదో భవేత్

ఎవరైనా ముందు నియమాలు పాటించి, ప్రతిరోజూ జపం చేస్తూ ఉంటే, ఈ లోకంలో అతనికి సమానుడు ఎవరూ ఉండరు. అతడు సంపూర్ణ సిద్ధి పొందుతాడు, ఇతరులకు కూడా సిద్ధి ప్రసాదించగలడు.

స్నానం కృత్వా శుచౌ దేశే బద్ధ్వా రుచిరమానసమ్ త్వయా మాం హృది సంచింత్య సంచింత్య స్వగురుం తతః

స్నానం చేసి, పరిశుద్ధమైన స్థలంలో, మనసు ప్రశాంతంగా ఉంచుకుని, నీవు నా రూపాన్ని హృదయంలో ధ్యానించాలి. ఆ తరువాత నీ గురువుని కూడా అంతే విధంగా మనసులో ఆలోచించాలి.

ఉదఙ్ముఖః ప్రాఙ్ముఖో వా మౌనీ చైకాగ్రమానసః విశోధ్య పఞ్చతత్త్వాని దహనప్లావనాదిభిః

ఉత్తర దిక్కు లేదా తూర్పు దిక్కు చూసేలా కూర్చుని, మౌనంగా, మనస్సు ఏకాగ్రతతో, అగ్ని, నీరు మొదలైన వాటితో ఐదు భూతాలను పవిత్రం చేసుకోవాలి.

మన్త్రన్యాసాదికం కృత్వా సఫలీకృతవిగ్రహః ఆవయోర్విగ్రహౌ ధ్యాయన్ప్రాణాపానౌ నియమ్య చ

మంత్రన్యాసం మొదలైన క్రియలు చేసి, శరీరాన్ని పవిత్రంగా మార్చుకుని, మనిద్దరి రూపాలను ధ్యానిస్తూ, శ్వాసను లోపలికి బయటికి నియంత్రించాలి.

విద్యాస్థానం స్వకం రూపమృషిఞ్ఛన్దో ఽధిదైవతమ్ బీజం శక్తిం తథా వాక్యం స్మృత్వా పఞ్చాక్షరీం జపేత్

మంత్రస్థానం, దాని స్వరూపం, ఋషి, ఛందస్సు, అధిదేవత, బీజాక్షరం, శక్తి, వాక్యం ఇవన్నీ గుర్తు చేసుకుని, ఆ తర్వాత పంచాక్షరీ మంత్రాన్ని జపించాలి.

ఉత్తమం మానసం జాప్యముపాంశుం చైవమధ్యమమ్ అధమం వాచికం ప్రాహురాగమార్థవిశారదాః

మనసులో జపించేది అతి ఉత్తమం, నోరు కదిలించకుండా మెల్లగా జపించేది మధ్యమం, స్పష్టంగా పలికేది కనిష్ఠమని శాస్త్రార్థాన్ని తెలిసినవారు చెబుతారు.

ఉత్తమం రుద్రదైవత్యం మధ్యమం విష్ణుదైవతమ్ అధమం బ్రహ్మదైవత్యమిత్యాహురనుపూర్వశః

ఉత్తమ జపానికి రుద్రుడు అధిదేవత, మధ్యమానికి విష్ణువు, కనిష్ఠానికి బ్రహ్మ అధిదేవత అని క్రమంగా చెబుతారు.

యదుచ్చనీచస్వరితైఃస్పష్టాస్పష్టపదాక్షరైః మంత్రముచ్చారయేద్వాచా వాచికో ఽయం జపస్స్మృతః

ఎక్కువ తక్కువ స్వరాలతో, స్పష్టంగా లేదా అస్పష్టంగా పదాలు, అక్షరాలు పలికితే, దానిని వాచిక జపం అంటారు.